Eba Sadık4 dk okuma

Görüş: Bizi Suçlayanlar Neden Gölgelerde Saklanıyor

Metin Türkçe okunuyor

Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun

Hakikat, ateşi ve kaybı göze alarak açıkta durur; yalanlar ise gölgelerde saklanır. İnancımız sınavlara cesaretle katlanırken, isimsiz suçlayıcılar karanlıktan ihanet ederler.

Yazan Taymour Elalfy

Kütüphanem

Hiçbir tanığın olmadığı, sözünüzün benim sözüme karşı olduğu bir anlaşmazlığın nasıl çözüleceğine dair eski bir Bedevi hikâyesi vardır. Bir metal parçası kızıl kor hâline gelene kadar ısıtılır. Doğruyu söyleyen elini yanan metalin üzerine koyar ve orada tutar. Yalancı bunu yapamaz. İnanç basittir: Hakikat insana insani sınırlara meydan okuyan bir güç verir, yalan ise bedeni geri çektirir.

Süleyman'ın hükmünün ardındaki ilke de aynıdır. Her biri aynı çocuğun annesi olduğunu iddia eden iki kadın onun huzuruna geldi. Süleyman, hakikati ortaya çıkarmak için şöyle emretti: “Çocuğu ikiye bölün ve her kadına yarısını verin.” Sahte hak iddia eden kadın, çocuğa sahip olamayacaksa onun ölmesine razıydı. Gerçek anne ise çocuğu kendi iddiasından daha çok sevdiği için, onun hayatını kurtarmak üzere hakkından vazgeçti.

Hakikatin doğası budur. Sevdiğini korumak için kendini feda eder. Batıl ise, kendi bildiğini yapacaksa dünyayı yakar.

Bugün Ahmedi Barış ve Nur Dini, iki sesin sahiplendiği o çocuk gibidir. Bir yanda, Eba Sadık'ın önderliğindeki müminler, onun hayatta kalması için her şeyi, hatta hayatlarını bile göze almaya hazırdır. Öte yanda, isimsiz eski üye suçlayıcılar, şikâyetlerini tatmin edecekse topluluğun yok edildiğini görmeye razı görünmektedirler.

Bu ayrımı tarihte görürüz. Edward Snowden, vatanını sürgünle takas ederek dünyanın karşısına çıktı. Chelsea Manning hapse katlandı. Sherron Watkins, Enron'un yalanlarını ifşa ederken kariyerini riske attı. Baskıcı rejimlerdeki gazeteciler, hapse atılabileceklerini ya da öldürülebileceklerini bile bile makalelerine gerçek adlarını yazarlar. Gerçek ifşacılar tehlikeye yürürler, çünkü hakikatin yükü sonuçların korkusundan daha ağırdır.

Ve yine de, inancımıza ve liderimize karşı sözde “eski üye tanıklıkları” söz konusu olduğunda, aralarında tek bir cesur ses bile yoktur. Bir tane bile. Vice'ta, The Guardian'da, Be Scofield'da ve onlar gibi diğerlerinde yer alan her suçlama gölgelerden, yüzsüz ve isimsiz olarak, sözlerinin arkasında durma cesaretinden yoksun biçimde gelmiştir. Be Scofield'ın kendisi bile bir maskedir; üretilmiş bir kişilik, başkalarını ifşa ettiğini iddia ederken karanlıkta saklanan sahte bir kimliktir. Bu, gölgelere konuşan gölgelerdir.

Bu destan, Adem'in hikâyesi kadar eskidir. Adem günah işlediğinde yaptığı ilk şey, ağaçların arasında Allah'tan saklanmak oldu. Günah, insanı hakikatin ışığından uzaklaştırarak gölgelere iter. Karanlık her zaman gizliliğin, aldatmacanın ve ihanetin serpilip geliştiği şeytanların mekânı olmuştur. Işık ise her zaman saflığın, hakikatin ve cesaretin yürüdüğü meleklerin âlemi olmuştur. Soru basittir: Siz hangi âlemde durmayı seçiyorsunuz?

Eba Sadık en büyük ifşacıdır; dinde ve siyasette kökleşmiş yozlaşmaya karşı sesini yükselten bir insandır. Bunu, düşmanlarının hayali olmadığını çok iyi bilerek yapar. Onlar; İran rejimi, Hizbullah, Malezya hükümeti, Müslüman aşırılıkçılar ve hatta bize karşı çıkmış olan İsveç gibi Batılı güçler de dâhil olmak üzere orduları, gelişmiş istihbarat teşkilatlarını ve dünyanın dört bir yanına uzanan nüfuz ağlarını kontrol eden hükümetler ve milislerdir. Bunların ötesinde, erişimini tam olarak göremediğimiz, gölgelerde faaliyet gösteren gizli güçler ve, Allah bilir, belki de bizzat şeytanın kendisi vardır. Bunlar internet trolleri değildir. Bunlar, muhaliflerine karşı suikastlar, hapisler ve kaybetmeler gerçekleştirme geçmişine sahip, gerçek dünyadaki ölümcül hasımlardır. Ve yine de o konuşmaya devam ediyor. Sessizliğin güvenliğini seçebilirdi. Bunun yerine dağın tepesindeki bir aslan gibi kükrüyor.

Ve o yalnız değildir. Bu yoldaki müminler, bunu yapmanın tehlikeli, hatta ölümcül olduğu ülkelerde inançlarını açıkça ilan ettiler. Mısır'da üyelerimiz yalnızca inançları yüzünden tutuklandı ve hâlâ kimsenin çığlıklarını duyamayacağı Sisi'nin zindanlarında kilit altında tutuluyor. İran'da müminler hapsedildi ve işkenceye uğradı. Malezya'da suçlu ilan edildiler. Kenya'da ve Somali'de tehdit edildiler ve öldürüldüler. Bunlar hayatlarını, ailelerini ve özgürlüklerini riske atan, ama yine de yüzleri açık olarak ışıkta duran kadınlar ve erkeklerdir.

Çağımızın trajedilerinden biri, dünyanın, özellikle dedikodu ve skandal kılığına bürünmüşse, bir yalana inanmak için ne kadar hızla koştuğu, buna karşılık hakikatin sakin ve istikrarlı sesini görmezden geldiğidir. Kamuoyunun çılgınlığı içinde, akılcı düşünmekten ya da öbür tarafı dinlemekten bile ziyade, iştah kabartan suçlamalarla beslenmek daha kolaydır.

Bize bu isimsiz eski üyelerin misilleme korkusuyla saklandıkları söyleniyor. Ancak bu bahane en basit gerçek karşısında çöküyor: Kim olduklarını biliyoruz. Bugün adlarını verebilirdik. İkiyüzlülüklerinin, hazcılıklarının, açgözlülüklerinin, şehvetlerinin ve aramızda yaşarken sergiledikleri bencil davranışların kanıtlarını yayımlayabilirdik. Günahlarını herkesin görmesi için açığa sürükleyebilirdik.

Ama bunu yapmayacağız.

Ateşe ateşle karşılık vermeyiz. Çamura inmeyiz. Bize ihanet etmiş olsalar bile, bir zamanlar evlerimizi paylaşanların kirli çamaşırlarını ortaya dökmeyiz. Kanıtımız olmadığı için değil, onurumuz olduğu için geri dururuz. Biz yeminlerine sadık kalanlarız ve ekmek bölüşmek bizim için kutsaldır; tıpkı tarih boyunca bütün onurlu kadın ve erkekler için her zaman kutsal olduğu gibi. Biz Hz. Muhammed'in çocuklarıyız ve davranışımız onun asaletini yansıtmalıdır. Başkaları bize karşı güvenlerini bozduğunda bile, biz onlara karşı güvenimizi bozmayacağız.

Hz. Muhammed'in atama mektubunu yanımızda taşıyoruz. Bu tek başına, Allah'ı gerçekten arayan herkes için yeterli olmalıdır. Ve bize yöneltilen her suçlama doğru olsa bile, bu, o gerçeği değiştirmez, taşıdığımız mesajın hakikatini de değiştirmez.

Hakikatle birlikte olmak, elinizi o yanan metalin üzerine koymak gibidir. Her gün bu sıcaklıkla yaşıyoruz: itibar kaybı, can kaybı, aileden gelen muhalefet, kapılarımızdaki düşmanlar ve günlük ölüm tehditleri riskini göze alarak. Belki de bu sıcaklık, çekip gidenler için fazlaydı. Ama kalanlar, yakan aynı ateşin arındırdığını da keşfettiler.

Romalı devlet adamı Cicero'nun şu uyarıyı yapmasının bir nedeni vardır: “Hiçbir bilge insan bir hainin güvenilmesi gerektiğini düşünmemiştir.” Allah'a verdikleri yemini bozabilenler, dosta, aileye, hakikatin kendisine karşı başka her güveni de bozabilirler.

Mesajımıza katılmamak yanlış değildir. Başka bir yol seçmek yanlış değildir. Ama sadakat yemini edip sonra ona ihanet etmek yanlıştır. Ve başkaları ateşle yüzleşmeye hazır biçimde açıkta dururken gölgelerden saldırmak korkaklıktır.

Hakikat ışıkta yürür. Yalanlar gölgelerde saklanır. Ve sonunda metalin sıcaklığı hakikati ortaya çıkarır.