Eba Sadık30 dk okuma

Abdullah Haşim'in En Dikkat Çekici 7 Mucizesi

Metin Türkçe okunuyor

Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun

Abdullah Haşim, benim ve diğer pek çok müminin tanık olduğu sayısız mucize gerçekleştirmiştir. Burada, ölüyü diriltmek ve köre görme yetisini geri vermek de dahil olmak üzere en dikkat çekici yedi mucizesini öne çıkaran yazılı ve video tanıklıklar sunulmaktadır.

Yazan Sarah Batul

Kütüphanem
Abdullah Haşim, müminlerden oluşan bir kalabalığın içinde elini kaldırıyor

Ebu Abdillah Cafer bin Muhammed şöyle dedi: “Peygamberlerin ve vasilerin mucizelerinden hiçbir mucize yoktur ki Yüce Allah, düşmanlarımıza karşı delili tam olarak ortaya koymak için benzerini Kaim'imizin elinde ortaya çıkarmasın.” (Mu'cem-u Ehadis'il İmam'il Mehdi, El-Kurani, Cilt 3, s. 373)

Musa, İsa, Muhammed ve geçmişin peygamberleri ve elçileriyle birlikte yürümenin nasıl bir his olduğunu hiç merak ettiniz mi? Bugün bu deneyim, yalnızca uzak bir hatıra ya da eski zamanlardan kalma bir hikâye değildir. Kaim'in yoldaşlarının tanıklıkları sayesinde, çağımızda içinde Allah'ın ruhunu taşıyan bir adamın yanında yürümenin, pek çok mucizenin gerçekleşmesine tanık olmanın ne anlama geldiğine dair bir fikir ediniyoruz. Bu makalede, Abdullah Haşim Eba Sadık'ın gerçekleştirdiği mucizelerden 7'sini paylaşacağım.

Diriliş

Eba Sadık'ın en dikkat çekici mucizelerinden biri, tıpkı İsa'nın bir zamanlar Lazarus'u hayata döndürmesi gibi, bir kadını ölümden diriltmesidir. Bu kadın, ağır bir kalp krizi geçiren annem Shaheen'dir. Almanya'nın Koblenz kentindeki Kalp Cerrahisi Kliniği'ne kaldırıldı ve durumu kritikti. Cerrahı bize kendi sözleriyle şunu söyledi:

“Aileyi aramaya karar verdim. Normalde ameliyata başlamadan önce bunu yapmam. Ama hayatta kalma şansı yalnızca yüzde 5'ti; hayatta kalıp ameliyattan iyi bir kalp fonksiyonuyla tamamen iyileşme şansı ise yüzde 1 ya da 2'ydi.”

Eba Sadık, babam Waqar ve bazı aile üyeleriyle birlikte hastaneye gitti ve bu muazzam olay boyunca onların yanında kaldı. Hayatta kalma şansı çok düşük olmasına rağmen Eba Sadık onun iyileşeceğine tam bir imanla inanıyordu; ancak onun geri dönüşü, yüzde elli kendi imanını ve yüzde elli müminlerin imanını gerektiriyordu. O kendi payını zaten yerine getirmişti. Eba Sadık babam Waqar'a şöyle dedi:

“Shaheen'in bu işlemden sağ çıkmasını istiyorsan, kesin bir inanca sahip olmalısın. O hâlde ellerini Allah'a kaldır ve bunu gerçekten iste.”

Babam, doktorların hayatta kalma oranı hakkındaki tahminlerini bir kenara bırakarak o imanı bulmak için kendi içine baktığında, kalbinde bir şey fışkırdı: İhtimallere rağmen onun hayatta kalacağına dair bir kesinlik.

Ameliyat sırasında annemin kalbi durdu. Bedeninden ayrılan ruhu, bu hayatın ötesindeki âlemleri deneyimledi. Ölüme yakın deneyimi sırasında, Mehdileri, yani Ahmed El-Hasan'ı, Abdullah Haşim'i (Eba Sadık) ve El-Mehdi'yi (Musa) gördü; bunlar Hz. Muhammed'in Vasiyeti'nde anılan, insanlık üzerine bir delil olan salih haleflerdir.

Eba Sadık bize annemin geri döneceğini söyledi ve döndü. Uyandı ve sağlık personelini hayrete düşürdü. Ameliyatını yapan doktor, hayatta kalma şansı %5 olduğu için onun iyileşmesini bir mucize olarak nitelendirdi.

Hayata döndükten sonra annem deneyimini anlattı ve Mehdilerle karşılaşmasını tarif etti. Çok parlak bir odaya doğru yürürken onu geri çeken bir güç hissetti. Hiç şüphesiz o güç, onu geri çeken Eba Sadık'tı, çünkü öbür tarafta mucizeyi gerçekleştiren oydu.

Onun dirilişi yalnızca hayatın mucizevi bir şekilde geri verilmesi değildi; Kaim'in ilahi yetkisinin ve Peygamber'in Vasiyeti'nde anılan Mehdilerin meşruiyetinin bir işareti ve teyidiydi. Hayat ile ölüm arasındaki çizginin yalnızca Allah'ın kudretinde olduğunu ve O'nun bu kudreti yeryüzündeki temsilcileri olarak seçtiklerine bahşettiğini açıkça hatırlatıyordu.

Abdullah Haşim Eba Sadık tarafından diriltildikten sonra Shaheen
Solda: Yoğun bakımda Shaheen; Sağda: Öbür taraftan döndükten sonra

Ay'ı Kaybettirmek

Müminlerin tanık olduğu en dikkat çekici olaylardan biri, Kaim'in Ay'ı kaybettirmesidir. Bu mucize, Hz. Muhammed'in Ay'ı yarması gibi geçmişte peygamberlerin gösterdiği işaretleri hatırlatır. O olay inkârcılara bir işaret, ilahi kudretin açık bir gösterisi ve onun peygamberliğinin hakikatine bir tanıklıktı.

Günümüzde de, Kaim'in Ay'ı gökyüzünden kaybettirdiğine tanık olunduğunda benzer bir mucize gerçekleşti. Tarih 14 Eylül 2018'di, yer Almanya'ydı. Bir cuma akşamıydı ve altmıştan fazla mümin oradaydı. Ben de bizzat tanıktım. Her zamanki buluşma yerimizde, bir şenlik ateşinin etrafında toplanmıştık ve hilal tepemizdeydi. Eba Sadık o ana kadarki yolculuktan söz etti; Ürdün hükümetinin ve benzeri zorbaların nasıl sarsıldığını ve dinin uydu kanalını kapatmaya çalıştıklarını anlattı. Eba Sadık bize ayrıca yaklaşmakta olan felaketlerden de söz etti ve Allah'ın bu sınavları, belaları ve insanların taşıdığı her türlü kaygıyı kaldırması için dua etmemizi istedi.

Duasını bitirdikten sonra, sanki cuma namazı için saf tutmuş gibi birlikte dururken bize sırtını döndü. Eba Sadık bitirir bitirmez secdeye kapandı ve hepimiz onu izledik. Farkında olmadan hepimiz hilale dönük duruyorduk. Doğrulduğumuzda, Allah'tan bir kez daha topluluğun üzerine Ruhulkudüs'ü indirmesini ve felaketleri kaldırmasını istedi. Sonra yeniden secdeye kapandı; hilal hâlâ tepemizdeydi. Eba Sadık son kez doğrulduğunda Ay yoktu. Görünürde tek bir bulut yoktu. Biri “Ay gitti, Ay gitti!” diye bağırdı. Hepimiz onu aradık; birkaç dakika önce gökyüzünde olduğuna yemin ediyorduk, ama nereye gittiğini göremiyorduk. Bulut aradık ama hiç yoktu. Açıktı: Allah dualarımızın kabul edildiğine dair bir işaret göndermişti. Felaketlerin kaldırılmasını istemiştik ve buna karşılık, bir işaret olarak Allah Ay'ı aldı; iman edenler için bir cevap.

Abdullah Haşim'in evlatlık kızı Tahani Hashem bu olayları kendi sözleriyle şöyle anlattı: “Ay'ın kaybolması, kaldırılması için dua ettiğimiz bütün o sınavları ve belaları simgeliyordu ve hissettiğimiz şey de kaldırılmıştı; bundan sonra Allah için hiçbir şeyin zor olmadığını bildik.”

Almanya'daki AROPL topluluğunun arka bahçesi

Toplanma ve secdenin gerçek yeri, Almanya

Bu olaya tanık olan müminler, peygamberlerin yetkisini ve ilahi kudretini taşıyan birinin huzurunda durduklarını fark ederek huşu ve kesin bir inançla doldular. Bu olay, Allah'ın işaretlerinin, insanlığa rehberlik etmek üzere atadıklarının eliyle dünyada görünmeye devam ettiğinin bir hatırlatmasıydı.

Körü İyileştirmek

Mehdi geçmiş peygamberlerin mucizeleriyle gelir ve İsa'nın en büyük mucizelerinden biri körleri iyileştirmekti. Aynı mucize, topluluktaki kız kardeşlerden biri görme yetisini kaybettiğinde Eba Sadık ile gerçekleşti. Rawda hikâyesini paylaşıyor.

“Yatak odamın dışındaydım ki birden bir gözümde her şey karardı. Sanki gözüm kapanmıştı, ama açık olduğunu biliyordum. Görüşüm tuhaftı. Panik içinde aynaya koştum, açmaya çalışıyordum.” Göz kapağı açıktı, ama görüşü kapkara kalıyordu. Korku onu sardı. Çaresizlik içinde Hadil kardeşe koştu: “Gözümde gerçekten bir sorun var.”

Topluluktaki doktorlara gitti; önce Dr. Yasmine'e, sonra Dr. Irfan'a. İkisi de ani görme kaybının ciddiyetini hemen fark etti. Bu tıbbi bir acil durumdu. “Hadil beni sakinleştirmeye çalışıyordu ama hâlâ göremiyordum. Sonsuza dek böyle kalacağımı düşündüm,” diye anlatıyor.

Rawda zorlanırken Eba Sadık tesadüfen yanlarından geçti. Onun sıkıntısını fark etti ve durdu. Dr. Irfan, kliniğe bir şey almak için kısa bir süreliğine ayrılmadan önce onların yanındaydı ve durumunu değerlendiriyordu. O anda, Rawda'nın hatırladığına göre, “Eba Sadık sakince uzandı ve gözüme dokundu. Birkaç saniye içinde görüşüm geri geldi.” Onu bir rahatlama kapladı.

Eba Sadık, tıpkı İsa'nın birçok kez yaptığı gibi onun gözüne dokundu ve görüşü geri geldi. “Gözlerime inanamadım. Sanki gözüme bir rahatlama vurdu ve yavaş yavaş görüşüm geri geldi.” İki doktor da dilsiz kaldı.

Topluluk genelinde, Eba Sadık aracılığıyla pek çok şifa mucizesi gerçekleşmiştir; bu, Allah'ın temsilcisinin taşıdığı ilahi kudreti yansıtmaktadır.

Eba Sadık Abdullah Haşim tarafından körlükten iyileştirilen Rawda, eşiyle birlikte duruyor

Yanan Çalı

Bu, topluluk için gerçekleşmiş en büyük mucizelerden biri ve Allah'ın Eba Sadık'ın doğruluğu konusunda insanlar üzerine koyduğu en güçlü delillerden biridir.

İsveç'te haziran ayıydı, saat 23.00 civarıydı. Sessiz, aydınlık bir geceydi ve Ensar Nuh'un Gemisi'nde toplanmıştı. Konferans salonu olan Nuh'un Gemisi, Eba Sadık'tan öğrenmek için toplandığımız yerdi. O kutsal duvarların içinde pek çok büyük sır paylaşılmıştı. O gece Baba bize Musa ve Allah'ın Musa ile içinden konuştuğu yanan çalı hakkında bir ders verdi.

Ailia Hallal bize şunu anlattı: “Baba bizi zamanın içinde inanılmaz bir yolculuğa çıkardı; eski Mısır dini ile İbrahimî inançlar arasındaki benzerlikleri ve aralarındaki bağı, örneğin Ahit Sandığı'nın Horus Sandığı'nın bir kopyası olduğunu ve mabedin düzeninin Firavun II. Ramses'in sarayının düzenine nasıl benzediğini bizimle paylaştı.”

Bütün bunlar Ensar'a mantıklı geldi, çünkü elbette Peygamberler yerel geleneklerden başka mimari üsluplar ödünç alırlardı; tıpkı ilk kilise ya da cami mimarisinin kendi dönemlerine uygun olduğunu görmeniz gibi.

Yasmina El Ghazzaz kardeş, her ikisi de Fransa'dan olan Mustapha Moussa Frih kardeşimizle birlikte İsveç'te bize katılmıştı. Yasmina, Eba Sadık'ın mucizelerini müminlerden nasıl duyduğunu ve onun topluluğuyla ilk mucizesini yaşamaktan ne kadar onur duyduğunu ve hayrete düştüğünü dile getirdi:

“Topluluğa katılmadan önce Siyah Bayraklar uydu kanalını izlerdim. En sevdiğim dizi ‘Bir Mucizenin Peşinde’ydi. Eba Sadık'ın müminlerin önünde gerçekleştirdiği mucizeleri görmek gerçekten hayret vericiydi ve onlarla birlikte olmak istiyordum; şimdi nihayet ben de bizzat bir şey yaşadım.”

Taymour El Alfy ve Jahmeel Musa kardeşler, gerçekleşen dersi anlatıyor: “İçinde oturduğumuz bu konferans salonunun, Eba Sadık'ın bize söylediğine göre İsrailoğullarının mabedine benzediğini,” diyor Jahmeel. Taymour şöyle açıklıyor: “Baba bize Allah'ın, mabedin içinde bulunan Ahit Sandığı'nın içinde nasıl görünür olduğunu anlattı; o kadar güçlü bir dersti ki gerçekten mabedin içindeymişsiniz gibi hissediyordunuz ve gerçekten o zamana ve o mekâna taşınmıştık.”

Eba Sadık'ın Ensar'la paylaştığı vahiy şuydu: Musa ile o yanan çalının içinden konuşan Rab, “Ben'im” diyen, Ehl-i Kisa idi. Bu, müminleri hayrete düşürdü ve sarstı.

“Eba Sadık bize Allah'ın Musa ile doğrudan nesneler aracılığıyla konuştuğunu ve pek çok perdeye bürünüp onların aracılığıyla konuşabileceğini anlamamızı sağladı. Bir çalıyı perde olarak aldı, sonra İsrailoğullarına Ahit Sandığı'nı yapmalarını söyledi, çünkü Allah'ın o sandığın içinde aralarında ikamet edebileceği bir seviyeye ulaşmışlardı. Bu, zihnim için büyüleyici ve çok yeniydi,” dedi Jasmine.

Eba Sadık bize, Adem'in zamanından İsa'ya kadar peygamberlerin eksik kelimeler olduğunu ve Allah'ın onlarla rüyalar, nesneler, ilham ya da Musa örneğinde olduğu gibi Allah'ın sesini doğrudan işitmek yoluyla konuştuğunu öğretti. Bu, Tam Kelimelerden biri olan ve Allah'ın onun aracılığıyla insanlara doğrudan konuştuğu İsa'ya kadar sürdü. İsa, Muhammed ve Ehl-i Beyt'in rüyalardan ya da cansız nesnelerden gelen vahiylere ihtiyacı yoktu, çünkü Allah'ın Ruhu onların içinde tamamen ikamet ediyordu; oysa geçmiş peygamberler Eksik Kelimelerdi.

Nihayet bugün Allah'ın ikametgâhı herhangi bir nesnenin içinde değil, bir adamın içindedir: Muhammed Ailesinin Kaim'i Eba Sadık, ahir zamanın vaat edilmiş Kaim'i, Hz. Muhammed'in Vasiyeti'nde anılan Abdullah. Ona itaat Allah'a itaattir, çünkü o, Allah'ın içinde ikamet ettiği ve içinden insanlara konuştuğu bugünün Ahit Sandığı'dır.

Ali Muhammad kardeş, Eba Sadık'ın dersinden anladığını şöyle açıkladı: “Yanan çalı, yakmayan bir ateşti, parlak bir ışık gibi. İsrail halkıyla birlikte olan bu ateş, bu ışık, şimdi aramızda Kaim ve yaratılışta Allah'ı temsil eden babası Ahmed El-Hasan suretinde bulunuyor.”

Ayrılıp odalarımıza doğru yola koyulduğumuzda, bazı erkek ve kız kardeşler dersi konuşmak için birbirlerinin odalarında toplanmaya karar verdi. “Eşim Mishel derse katılabilsin diye çocuğuma bakıyordum, bu yüzden bir grup kardeş bana bilgi veriyordu. Şansımıza, asla unutmayacağım bir şeye tanık olduk,” dedi Aun Haider.

“Gece yarısını geçmişti ve odama dönüyordum ki birden olduğum yerde donakaldım. Omurgamdan bir ürperti geçti. İlerideki sık ormanda, ağaç sırasının ötesinde, parlak bir ışık gibi görünen kocaman bir küre gördüm; sanki dersin yapıldığı Nuh'un Gemisi'nin önündeki ormana bir yıldız inmişti. İlk başta, ikisi de topluluğun güvenliğinden sorumlu olan Onur kardeşime ya da Caroline'a haber vermek istedim. Topluluğu gözetlemek için güçlü bir ışık kaynağı kullanan kötü niyetli bir grup insan olduğunu düşündüm; ama izlemeye devam ettikçe bunun yapay bir ışık kaynağı olmadığı bana çok açık hâle geldi. Burada yaşadığımız üç yıl boyunca böyle bir şey hiç olmamıştı. Kardeşlerimin de benim gördüğümü görmesi gerekiyordu, çünkü gözlerime inanamıyordum. Bu yüzden koştum ve içerideki kim varsa dışarı çağırmak için en yakın pencereyi çaldım. Işık hiç ses çıkarmıyordu; biraz yukarı aşağı süzülüyor, belirip kayboluyordu.”

Jasmine Shareef, Yasmine Guissi, Yasmina El Ghazzaz, Myrah Batul, Emaan Hashem kız kardeşler ile Ali Abbas, Aun Haider, Jahmeel Musa, Danyal Haider, Ali Haider, Zaraan Abbas, Ardijan Demorovic, James Pollard, Hamidreza Saghari, Taymour El Alfy, Mohamed Ali, Nadeem Abbas kardeşler ve ben bu ışığa tanık olduk ve onu belgeledik. Bazılarımız şakayla ve heyecanla birbirine “Işığı gördüm! Işığı gördüm!” diyordu, çünkü eh, gerçekten de bir ışık görmüştük.

Baba'nın evlatlık kızı olan Emaan Hashem kardeşimiz bize ormana bir UFO indiğini düşündüğünü söyledi. Balkonunda dururken ışığın kaynağının nereden geldiğini seçemiyordu; ağaç sırasının üzerinde süzülen bir küreden ibaret gibi görünüyordu. Bütün alanı aydınlatıyordu.

Zaraan kardeş bize bunun yanan çalının tarifine uyduğunu söyledi: dumanı ve sesi olmayan, gece ormanını aydınlatacak kadar parlak bir ışık. O saatte hiçbir inşaat çalışması yapılmıyordu ve bu bölgede hiçbir zaman da yapılmamıştı. Gerçekleşen mucize, ensenizdeki tüyleri diken diken etmeye değer bir şeydi. Birçoğumuz o kadar büyülü bir şeye tanık olduk ki bu, hayatımızın geri kalanında asla unutmayacağımız bir şey.

Hepimiz ışığı izlerken, kalplerimize yerleştirdiği huzuru ve sıcaklığı içimize çekerken, onun yavaş yavaş sönmeye başladığını fark ettik. Kız kardeşlerden birinin “Eba Sadık burada! Eba Sadık burada!” diye bağırdığını duydum. Onun evine doğru döndüm; hepimize doğru yürüyordu. Herkes hemen ona doğru koştu. Ormana geri baktım; ışık gitmişti.

“Işık söndü ve Eba Sadık orada duruyordu. Sanki ışığa artık gerek yoktu, çünkü gerçek ışık bir adam suretinde tam önümüzde duruyordu. O kadar güzeldi ki,” diye hayranlıkla ifade etti Jasmine.

Yasmine bu olaydan ne anladığını bize şöyle açıkladı: “Benim için gecenin en güzel anı, ışığın kaybolup bu büyük adama (Eba Sadık) geçtiğini görmekti. Bu benim için dersin büyük bir işaretiydi; Allah'ın ruhu dumansız, yanan çalının içinden konuştu ve şimdi o ruh bu büyük adamı kendine kap olarak seçti.” Tam da derste söylendiği gibi, Allah'ın ruhu çalının içinden konuştu, sonra nihayetinde bir adamın içine girdi; o zaman bu İsa idi, ondan sonra da Ehl-i Kisa.

Bütün bunların eşzamanlılığı aklımı gerçekten başımdan aldı. Eba Sadık bize Allah'ın dilinin eşzamanlılık olduğunu söylemişti. Hamidreza'nın dikkatimizi çektiği gibi, burada mesele ışığın kaynağı bile değil; mesele, Allah'ın Eba Sadık'ın hakikatini bize iletmek için uygun gördüğü her şeyi kullanmış olmasıdır ve bunun, derse bir tanıklık olarak yanan çalı gibi görünen bir şey olması da yerindeydi. İçimde ne hissettiğimi, içimden fışkıran heyecanı, dünyaya “Kurtarıcınız burada, kurtarıcınız burada!” diye haykırmak için yanıp tutuşan o yoğun tutkuyu ve imanı kimse gerçekten kavrayamaz. Tamamen dilsiz kalmıştım.

Myrah, gerçekleşen bu büyük olayı anlatmak için heyecanla Eba Sadık'a koştuğunu söyledi. “Işığın ne olduğunu sordum, o da ‘Bu hepiniz için bir işarettir’ diye cevap verdi; içten içe, derste Allah'ın ruhunun bir çalıdan yaşayan bir elçiye geçip ikamet etmesi hakkında söylediği her şeyin hakikat olduğunu hepimiz zaten biliyorduk, ama Allah'ın bunu bize ispatladığını görmek bambaşka bir şeydi,” diye sözlerini bitirdi Myrah.

Gece devam etti ve kız kardeşlerin birçoğu odalarına döndü. Eba Sadık, Taymour kardeşi arayıp bazı kardeşleri dışarı getirmesini söyledi. Kayıkları aldılar ve göle açıldılar.

Taymour bize şunu anlattı: “Bana kardeşleri iskeleye getirmem için mesaj attı. Bana ‘Göle çağrılıyorum’ dedi. Dışarı çıktık; arktik yaz dedikleri şeydi, bu yüzden hiçbir zaman tamamen karanlık olmuyordu. Kardeşlerin ışığı gördüklerini bildirdikleri tepelere doğru bakarken, ben ve Eba Sadık o ışığın ta kendisini gördük; yalnızca kısa bir an için, çünkü görüşümüz engellendi.”

Kardeşler efendileriyle birlikte güzel bir an paylaştılar; gölde dolaşıp gecenin macerasının tadını çıkardılar. Taymour hikâyeye devam ederek kayıkları geri çevirdiklerini, küçük şehrimize döndüklerini ve ışığın göründüğü rüyalar tarlasına doğru yürüdüklerini anlattı.

Taymour bana, kardeşlerin Eba Sadık'ın ellerini ışığın göründüğü yere doğru kaldırdığını ve sonra secdeye kapandığını gördüklerini, hepsinin de onun arkasında secdeye kapandığını anlattı. Kudretli Rab'bin önünde yere kapandıklarında birdenbire bir kuş korosu başladı. O gece dünya farklıydı; sekine, yani huzur havada hissediliyordu. Onları her yandan sarmış, kalplerine tam bir huzur getirmişti. “Selam sizin üzerinize olsun” sözlerinin somutlaştığını gerçekten hissettiler; o anda içlerinden biri ölse mutlu öleceğini biliyorlardı, çünkü Allah'ın gerçek dini üzerine öldüklerini tam bir kesinlikle biliyorlardı.

“Kuşlar öncesinde sessizdi, sonrasında da sessizdi; ama o secde anında sanki bütün Dünya canlanmış, Rab'bi terennüm ediyor ve övüyordu.”

Kardeşlerimle birlikte bu büyük mucizeye tanık olurken, İsa'nın sözleri zihnimin derinliklerinde yankılandı:

“Aramak isteyenler bulacaktır.”

Onu bulduk… zamanımızın Musa'sını bulduk.

Gökyüzündeki Işık

İnsanlığın şafağından beri, insanların doğaüstü varlıklarla karşılaşmalarına dair hikâyeler kuşaklar boyunca anlatılmış, halk kültürü, eski efsaneler, mitoloji ve dinî kutsal metinler aracılığıyla aktarılmıştır. İster melekler olarak, ister modern ifadeyle dünya dışı varlıklar olarak tarif edilsinler, bu varlıklar binlerce yıldır insan hayal gücünü büyülemiştir. Kutsal metinlerden, meleklerin insan suretine büründüğünü ya da zaman zaman insan gözünün görebileceği bir şekilde, örneğin parlak bir ışık olarak tezahür ettiğini öğrendik. Tevrat'ta bulunan Hezekiel'in tekerlekleri ya da İlyas'ın ateşten bir arabayla yükselişi gibi eski hikâyeleri hatırlatan mucizeler getirirler.

Adanın ucunda bir kamp ateşi alev alev yanıyordu. Ateş yüksek ve vahşi yanıyor, serin havaya dönerek yükselen kıvılcımlar saçıyordu. Bana sunulan video görüntülerinde olaya tanıklık eden Joseph McGowen, tanıklığında şunu söylüyor:

“Eba Sadık'ın bir mucizesine tanıklık etmek istiyorum...”

Sözleri havayı doldururken, kamerası kendisine ve arkasındaki gece gökyüzüne odaklanmışken, etrafımdaki dünya beyaz bir uğultunun içinde bulanıklaştı. Joseph'in sözlerini artık duyamıyordum, çünkü Joseph'in tanıklık videosuyla birlikte gönderilen başka bir videoda bakışlarım görüntünün içindeki tek bir noktaya kilitlenmişti: bir ışık küresi... uhrevi, devasa bir ışık küresi.

Bir cumaydı. Kırk kadar adam yıldızların altında toplanmıştı; kardeşler o gece Eba Sadık'la birlikte karanlık gökyüzünü seyre dalmışlardı. Yıldızlar çarpıcı biçimde hareket ediyor, bu yolculukta karşılaşmaya alıştığımız UFO'lara yanılmaz biçimde benziyordu. Eba Sadık gök cisimlerinden ve insanlık ile dünya dışı varlıklar arasındaki derin bağdan söz etti.

Sözleri ilerledikçe kardeşler, sanki gökler bir kez daha onlara açılıyormuş gibi göksel hareketler fark ettiler. Gürleyen bir şenlik ateşinin etrafında toplandılar; yıldızların altında onun sıcaklığının ve birbirlerinin arkadaşlığının tadını çıkardılar. Gölün yakınındaki kamp ateşi onların alışılmış buluşma yeriydi. Bu olağanüstü gecede sıradan olanın olağanüstü olanla kusursuzca kaynaşacağını, evrenin sırlarını ve Eba Sadık'ın önceden haber verdiği kehaneti açığa çıkarmaya can attığını bilmiyorlardı.

Almanya'dan Nima Firouzi kardeş, Birleşik Krallık'tan eşi Gohareh Musa ile birlikte Mısır'dan beri Eba Sadık'ı desteklemektedir. Baba, Mehdi olduğunu bilmeden önce bile ona iman etmişlerdi.

Nima, Guillaume ve Joseph bana, Baba'nın en yakın kardeşlerinden biri olan Onur Aydin kardeş ile Eba Sadık'ın özel bir sohbet için uzaklaştıklarını ve grubun geri kalanını ateşin etrafında kaynaşıp birbirlerinin arkadaşlığının tadını çıkarmaya bıraktıklarını anlattı.

Tanıklığını belgelemek isteyerek Onur ile konuştum. Hemen, bu mucizeye hakkını vermek istediğini, gecenin her ayrıntısının kayda geçmesi için sözlerini dikkatle seçtiğini görebiliyordum. Başlamadan önce derin bir nefes aldı. “Tamam, Onur kardeş, bize hikâyeni anlat,” dedim. Hemen başladı ve tam olarak hatırladığı gibi anlattı.

“Babamızla iskelenin yanında yürüyordum. Bazı meseleler hakkında konuşuyorduk; bir noktada Baba baktı ve ‘Şunu görüyor musun?’ dedi. Ben de soluma baktım ve bu büyük, parlak ışığı gördüm. Ve çok hızlı uçuyordu. O kadar hızlı uçuyordu ki ona yetişmeye çalıştık ve ateşin etrafındaki kardeşlerin bulunduğu yöne doğru uçuyordu.”

Guillaume ve Joseph ikisi de bana uzaktan bağrışlar, “Allah büyüktür, Allah büyüktür!” sözlerini duyduklarını anlatıyor.

Nima o geceyi şöyle hatırlıyor: “Baba Onur ile sohbet ederken birden heyecanlı seslerin ‘Şuna bakın! Bu ne?’ diye haykırdığını duyduğumu hatırlıyorum. Onları bu kadar heyecanlandıran şeyi görmek için koşup yanlarına katıldım.”

Hamidreza her şeyin nasıl geliştiğini bana ayrıntılı olarak anlatıyor. Onur ve Eba Sadık'ın, kardeşlerin toplandığı yerin ters yönünde, Ay'ın bulunduğu taraftaki stüdyoya doğru yürüdüklerini ve bir süre sonra bağrışlar duyduğunu söyledi.

“‘Allah büyüktür, Allah büyüktür!’ sözlerini duyuyorum ve sözler yaklaşıyor; bunların Allah'ı yücelten, bize doğru koşan Eba Sadık ve Onur olduğunu görüyorum ve onların üzerinde, bizim yönümüze doğru ilerleyen, neredeyse Ay büyüklüğünde devasa bir ışık küresi; Ay ise bu bilinmeyen varlığın arkasında, uzaktaydı. Donakaldım, kendi kendime bunun ne olduğunu merak ettim.”

Hamidreza, Baba ile Onur kardeş şenlik ateşinin olduğu yere koşarak geri dönerken düştüklerini anlattı: “Soluma baktım ve Eba Sadık yere düştü. Ben de gidip onu kaldırdım ve koşmaya devam ettik. Ve sonra birdenbire ben de yere düştüm; bir ağacın düşeceği gibi düştüm. Hiçbir şeye takılmadım. Sadece, sanki aşağı çekilmiştim, sanki biri sizi yere doğru çekmiş gibi. Ve yüzüstü yere kapaklandım, yani bütün bedenim yere yapışmış şekilde.” Kollarını öne uzatarak, sanki secde pozisyonuna düşüyormuş gibi öne eğilerek gösterdi.

Mostafa, kardeşlerin gökyüzüne seslendiği göle ve kamp ateşine doğru koştu. Bana şöyle dedi: “Önümde gökyüzünde büyük, devasa bir ışık küresi gördüm ve içinde kanat şeklinde metal görebiliyordum, ama bu hayatımda gördüğüm hiçbir uçağa benzemiyordu. Boyutu Ay'dan biraz küçüktü. Gerçek bir dairesel araçtı; Kutsal Kitap'taki bir uzay gemisini nasıl hayal edeceksem öyleydi. Çoğumuzun aklına gelen Hezekiel'in tekerlekleri ya da İlyas'ın ateşten arabasıydı.”

Kardeşler telefonlarını çıkarmış, anı kaydediyorlardı; bazıları sadece anı içine çekiyordu; hepsi onun İsveç gece gökyüzünde ilerleyişini izlerken kendinden geçmiş hâldeydi. Eba Sadık ve Onur ona bakıyorlardı; onun ifadesi ve heyecanı, tam olarak neye baktığını bildiğini gösteriyordu: Hepsine görünmüş olan Rab'bin bir Meleği.

Daha sonra Baba kardeşlere, düşürüldüklerini, çünkü “Melek”in, tıpkı saygı işareti olarak yüzüstü kapanan pek çok geçmiş peygamber ve elçi gibi, herkesin Rab'bin bu büyük işaretinin önünde yüzüstü kapanması gerektiğini söylediğini açıkladı.

“Davut başını kaldırdı ve Rab'bin meleğinin yer ile gök arasında durduğunu, elinde Yeruşalim'in üzerine uzatılmış çekilmiş bir kılıç olduğunu gördü. Bunun üzerine çula bürünmüş olan Davut ve ileri gelenler yüzüstü yere kapandılar.”Kutsal Kitap, 1. Tarihler Kitabı, Bölüm 21, Ayet 16

Kardeşler onun Ay kadar parlak olduğunu açıkladılar. Onur hikâyedeki kendi payına devam ederek bana şunu söyledi: “O kadar hızlı uçuyordu ki ona yetişmeye çalıştık ve ateşin etrafındaki kardeşlerin bulunduğu yöne doğru uçuyordu.”

Yahya kardeş bana, melek görünmeden önce kamp ateşinin etrafındayken şunu anlatmıştı: “Ateşin etrafında küçük kasırgalar belirmişti ve orada bulunan kardeşler onları gördü; Eba Sadık bize kasırgalar ne zaman belirirse bunların yakınlarda keruvların bulunduğuna dair işaretler olduğunu açıklamıştı.” O gecenin ilerleyen saatlerinde büyük ateş küresi suretinde bir keruvu kendi gözleriyle gerçekten gördüğünde derin bir şok yaşadı.

“Ben izlerken keruvlar kanatlarını açıp yerden yükseldiler ve onlar giderken tekerlekler de onlarla birlikte gitti. RAB'bin evinin doğu kapısının girişinde durdular ve İsrail'in Tanrısı'nın yüceliği onların üzerindeydi. Bunlar, Kebar Irmağı kıyısında İsrail'in Tanrısı'nın altında görmüş olduğum canlı yaratıklardı ve onların keruvlar olduğunu anladım.”Kutsal Kitap, Hezekiel Kitabı, Bölüm 10, Ayet 19

Büyüleyici olan, bu ayetlerin “Melek”in küçük şehrimizin üzerinden nasıl geçtiğini tam olarak tarif etmesidir. Guillaume bana onun önce stüdyonun ve Eba Sadık'ın evinin bulunduğu yerin üzerinde göründüğünü söyledi: “RAB'bin evinin doğu kapısının girişinde durdular…”

Onur ve Eba Sadık toplanma yerindeki, yani kamp ateşindeki kardeşlere doğru koşarken, Guillaume ışık küresinin onların üzerinde, onlara doğru ilerlediğini gördü: “...İsrail'in Tanrısı'nın yüceliği onların üzerindeydi...”

Sonra büyük bir gölle çevrili olan kamp ateşine ulaştı: “...Kebar Irmağı kıyısında İsrail'in Tanrısı'nın altında görmüş olduğum canlı yaratıklardı…”

Hamidreza bana, ufukta kaybolmadan önce olağanüstü bir şey yaptığını anlatıyor. Birdenbire bir duman halkası saldı ve görüntüleri izlediğinizde, ekranın ötesinden bile o halkanın enerjisini hissedebiliyorsunuz. O duyguyu tam olarak tarif edemiyorum, kardeşler de edemiyor; onlar da aynı şekilde sarsılmışlardı. Seslerindeki heyecanı, gördüklerini idrak etmeye çalışırken duydukları hayranlığı işitebiliyorsunuz. “Allah büyüktür!” haykırışları ve inanamama ifadeleri var; sanki kendi gözlerine inanamıyorlar. İnsanların “Vay, bu ne? Ne görüyorum?” diye haykırdığını duyuyorsunuz. Gürültü sağır edici; öyle yoğun bir hayret taşkını ki omurganızdan ürpertiler geçiriyor ve yanaklarınızdan gözyaşları süzülüyor, çünkü kalbiniz tam olarak neyin olup bittiğini biliyor. Gözlerim ekrandaki o nesneye, o varlığa, o meleğe kilitlenmişti. Açıktı, konuştu…

Orada bulunan bütün kardeşler, ‘sonik patlama’ dedikleri şeyi salıveren büyük ışık küresini tarif ettiler. Sanki çoğalıyormuş gibi bölünüyor görünüyordu ve ondan bir duman halkasının çıktığını görebiliyorlardı; tekerlek içinde bir tekerlek gibi. “Sanki patlamış gibi, etrafında bir halka şeklinde duman salıyor gibiydi. Gerçekten büyülü bir manzaraydı,” dedi James.

“Hayret içindeydik ve Eba Sadık'ın secdeye kapandığını gördükten sonra biz de secdeye kapandık,” dedi Yahya.

“Ondan duman benzeri halka çıktığında bu bir haykırıştı. Eba Sadık'ın doğruluğuna tanıklık ediyordu. Şunu anlamalısınız, bizim için bu çok hayret vericiydi, çünkü Baba bize gerçekten hayrete düşürecek ve insanların imanını güçlendirecek bir şeye tanık olacağımızı vaat etmişti; sonra bize akıl almaz bir şey daha söyledi. ‘Melek bu gece insanların rüyalarında görünecek ve onun doğruluğuna tanıklık edecek,’ dedi,” diye anlattı bana Hamidreza.

ABD'den Husam Al-Hakim, Kaim Avrupa'ya geldiğinden beri, Almanya'dan eşi Jawahir ile birlikte onu desteklemektedir. Husam da şöyle tanıklık ediyor: “Çok büyülü bir histi ve hayranlık içindeydim; böyle bir şeye ilk kez tanık oluyordum. Bu bir mucizedir, çünkü o (minhusselam), o halkayı salarak patladığında bunun bir haykırış olduğunu ve rüya âlemindekilerin onun adının üç kez çağrıldığını duyacaklarını söyledi. Bu olaydan biz kırk kardeşten başka kimsenin haberi yoktu.”

Kardeşler Rab'bin bu kudretli işaretine bakarken, övgüleri gece gökyüzünde yankılanırken, evlerde kalan kız kardeşlerin bazıları uyuyor, bazıları uyanıktı; bazıları dua ediyor, bazıları oyun oynuyordu. İşte o sırada kız kardeşlerden biri, Caroline, canlı ve sarsıcı bir rüyadan birden uyandı. Caroline anlatıyor:

“Gerçekten yoğun bir rüya gördüm ve aynı gece olduğunu hatırlıyorum, çünkü kardeşler iskelede Eba Sadık'la birlikteyken rüyamdan uyandım; dışarıdaki bağrışlarından ve heyecanlarından uyandım. Rüyamda, bu rüyayı bir rüyanın içinde görüyordum. ‘İlyas, İlyas, İlyas!’ adını haykıran bir ses duydum. Sonra uyandım ve birden hamileydim. Eba Sadık'a gittim ve ona ‘Hamileyim’ dedim. Sonra bana bir rüya görüp görmediğimi sordu. ‘Evet. İlyas adını çağıran bir haykırışın olduğu bir rüya gördüm,’ dedim. Sevindi ve ‘Sübhanallah, İlyas'ı bekliyorduk ve şimdi geliyor!’ dedi.” Sonra rüyanın içinde Eba Sadık'ın kendisiyle bir ayet paylaştığını anlatıyor:

“Onlar yürüyüp konuşurken birdenbire ateşten atların çektiği ateşten bir araba göründü. İki adamın arasından geçerek onları birbirinden ayırdı ve İlyas bir kasırgayla göğe alındı.”Kutsal Kitap, 2. Krallar Kitabı, Bölüm 2, Ayet 11

Aynı gece sabah 5'te, Hamidreza kardeş İran'da yaşayan bir müminden, küçük oğlunun bir rüya gördüğünü bildiren bir mesaj aldı. Rüya şuydu:

“Oğlum büyük bir selin geldiğini ve her şeyi yok ettiğini gördü. Oğlum ve diğer pek çok kişi bir dağda güvenli bir yer buldular; selden korunmak için oraya koştular. Hepsi oraya ulaştığında gökten bir ses ‘Eba Sadık'ı çağırın! Eba Sadık'ı çağırın! Eba Sadık'ı çağırın!’ diye haykırdı. Bu sözleri üç kez tekrarladı; hepsi Eba Sadık'a seslendiğinde sel kayboldu.”

İmanı olmayan insanlar inanmakta zorlanabilir, ama bu tam da Mehdi Eba Sadık'ın kehanet ettiği gibi gerçekleşti: Rüyalar onun hakikatini teyit edecek ve adı üç kez söylenecekti. O gece İsveç'te bir kız kardeş, adı üç kez çağrılan Yahudi kurtarıcı İlyas'ı rüyasında görürken, İran'da küçük bir çocuk da yine adı üç kez söylenen Mehdi Eba Sadık'ı rüyasında gördü. Biz tesadüflere değil, her işaretin içinden konuşan Allah'ın sesine inanırız.

Farzana kardeş de meleğin haykırdığı o gece bir rüya gördü. Mesajı şuydu: “Eşim James ile mutfaktaydım ve dönen, yiyecekleri kaldırıp tekrar yerine koyan ve mutfakta dolaşarak bu işlemi tekrarlayan parlak, beyaz bir ışık küresi belirdi.”

Aşağıda Mehdi'nin Mucizeleri belgeselinden alınmış görüntüler yer alıyor. Bunlar, kardeşlerin o gece kaydettiği bir videodan alınmış ekran görüntüleridir ve gök cisminin saldığı duman halkasını açıkça göstermektedir.

İsveç'teki AROPL topluluğunda bir mucize olarak beliren ışıklar

Mostafa Hallal, Eba Sadık'ın o gece için önemli bir olayı, devasa bir şeyi kehanet ettiğini açıkladı. On üç gün önce kardeşleri, yıllarını kapatacakları, yakın ve hayal bile edilemeyecek bir deneyim konusunda önceden uyarmıştı.

Mostafa şöyle dedi: “Benim için şahsen, olayın kendisi dışında sarsıcı olan etken, daha da sarsıcı olan, onun hakkında yapılmış kehanetti; bu kehanet olaydan neredeyse iki hafta önce yapılmıştı. Baba bize İsveç'ten ayrılmadan önce bir UFO olayına tanık olacağımızı söyledi. Ve doğal olarak, elbette heyecanlandık. O olayı dört gözle bekliyorduk. Ve yaklaşık on üç gün sonra, neredeyse iki hafta sonra, o olaya gerçekten tanık olduk. Benim için büyüleyici olan ve asıl olaydan daha sarsıcı olan şey elbette kehanetin gerçekleşmesiydi; çünkü topluluk olarak o dönemde kız kardeşlerle, hatta çocuklarla birlikte toplanmıştık, ama kehanet biz erkek kardeşlere verilmişti ve bu olay tam da erkek kardeşlerin toplandığı gün gerçekleşti; onun vaadi gerçek oldu.” Yine de ben şaşırmadım. Baba'nın vaatleri her zaman en mucizevi ve bazen alışılmadık yollarla tezahür eder.

Joseph bana ve James'e şunu söyledi: “Bu bir mucize. Bu bir vaat. Bize söylediği, yerine gelen bir vaat. Ve Eba Sadık'la ilgili mesele şu, biliyorsunuz, bunu kim olduğunu ispatlamak için yapmıyor; bize hiçbir şey ispatlamak zorunda değil. Vasiyet'i zaten talep etti ve Sancağı kaldırdı ve biz delilleri oldukları gibi kabul ediyoruz. Mucizeleri bizi sevdiği için yapıyor. Mucizeleri, Allah'ı deneyimlememizi ve onunla bu büyük maceraya atılmamızı istediği için yapıyor. Ve bize öyle söylediği için, biliyorsunuz; bir adamın sözü kendisidir dedi. Ve bir adamın değerli olan tek şeyi, bir adamı tanımlayan şey, onun sözüdür.”

Hikâyesini bitiren Onur, deneyimin büyüsüne kapılmış görünüyordu; Eba Sadık'a duyduğu hayranlık her sözünde belliydi. “UFO'ları gördüm, Zülkarneyn'in üzerinde uçtuğu yaratığı gördüm... yakından değil, ama üzerimizden uçan gölge bir şekil gördüm. Cinleri deneyimledim, meleklerin gökyüzünde şeytanlara taş attığına tanık oldum. Sana söylüyorum Sarah…” Kameradan ayrılarak bana döndü ve deneyimlerinin ağırlığını taşıyan bir kesinlikle konuştu. “Daha önce hiç böyle bir şey görmedim. Meteor yağmurları, kayan yıldızlar gördüm, ama bu, bu farklıydı. Gerçekten en büyüğüydü.” Kısa bir an durdu, sonra sessiz bir yoğunlukla yineledi:

“Gördüğüm en büyük mucizeydi.”

Lady Layla'nın İyileşmesi

Toplulukta Lady Layla olarak bilinen Zohra Bibi, Eba Sadık'ın kalbinde çok değerli bir yeri olan biridir. İmam Muhammed El-Mehdi'nin davetini desteklemek için 2017'de çocukları ve torunlarıyla birlikte Almanya'ya göç etmiş bir kadındır. On İki İmam Şiası bir geçmişten gelen Lady Layla, 1950'lerde Pakistan'ın bir köyünde büyüdü ve 1970'lerde ailesiyle yeni bir hayata başlamak için eşiyle birlikte Birleşik Krallık'a göç etti. Birleşik Krallık'a yerleşen Pakistanlı bir göçmen olarak zorlu bir yolculuk yaşadı. Eşini çok erken kaybetti ve yedi çocuğunu tek başına büyütmek zorunda kaldı. 2015'te davetten oğulları Waqar ve Najjam aracılığıyla haberdar oldu ve hemen biat etti; çok hasta olmasına ve ailesinin ona geride kalma seçeneği sunmasına rağmen, Eba Sadık'a ve topluluğa katılmak için oğulları ve ailesiyle birlikte göç etmekte ısrar etti.

“30 yıllık diyabet ve yüksek tansiyon geçmişi, böbreklerin yapılarının zarar görmesinden başlıca sorumluydu. Zamanla, daha fazla hücre öldükçe böbrekler giderek iflas etmeye başladı ve sonunda asıl kapasitelerinin yalnızca %5'iyle çalışır hâle geldiler,” dedi bize Dr. Irfan.

Lady Layla'ya çoğu zaman bakan kişi kızı Vaseem'dir. Bize annesinin sağlığının kötüleştiğini ve böbreğin işini yapay olarak yapan bir makineyi içeren düzenli diyaliz gerektirdiğini anlattı. Ne yazık ki bu onun tek sağlık sorunu değil. “CAPD kateteri çıkarıldığında bir tarama yaptılar. Bunu yaparken bir tümör buldular; bu da onları takip amaçlı bir MR çekmeye yöneltti ve MR, böbrek kanseri olduğunu doğruladı,” dedi Vaseem.

Tümör 5-7 cm büyüklüğündeydi ve doktorlar aileye, çok zayıf ve kırılgan olduğu için ameliyat edemeyeceklerini söylediler. Herhangi bir ameliyat için durumunun stabil olması gerekiyordu. Haftalar geçtikçe sonunda ameliyat olmasına izin verildi, ama ameliyatlar durumunda kayda değer bir fark yaratmadı. Kansere ek olarak, böbreklerin atık maddeleri süzememesiyle sonuçlanan, yaşamı sınırlayan bir durum olan böbrek yetmezliği teşhisi kondu.

Lady Layla'ya çok yakın olan Birleşik Krallık'tan Rukhsana Hashem, sağlık sorunlarına rağmen onun her zaman gülümsediğini, imanla dolu olduğunu, çok manevi bir hâlde kaldığını ve sürekli Ehl-i Beyt'ten söz ettiğini açıkladı. Ailesine her zaman endişelenecek bir şey olmadığını, Eba Sadık yanında olduğu sürece kendisine hiçbir şey olmayacağını söylerdi. Allah çok geçmeden onun sözlerine tanıklık etti.

Bir gün Lady Layla yere yığıldı ve ailesine aslında kalp krizi geçirdiği bildirildi. O sırada 65 yaşındaydı ve bu, bedeninin katlanması gereken büyük bir travmaydı. Hemen yoğun bakıma alındı ve kendisine pek çok ilaç verildi; bu ilaçlar günlerini dayanılmaz kılan pek çok yan etkiye yol açtı. James, Vaseem'e, belki de çocuklarına ve torunlarına duyduğu sevginin, özellikle ailesinin kendisi için endişelenmesini istemediği için onu sakin ve gülümser tuttuğunu söyledi. Vaseem, belki de öyle olduğunu, ama nihayetinde Lady Layla'nın hakkında konuştuğunu ya da sorduğunu hep duyduğu kişinin Eba Sadık'tan başkası olmadığını söyledi. Kendi ailesi için gülümsemiyordu; Eba Sadık endişelenmesin diye onun için gülümsüyordu, çünkü onun kendisine duyduğu muazzam sevgiyi biliyordu.

Gerçekçi olmak gerekirse Lady Layla'nın önünde yalnızca iki seçenek vardı: Birincisi, hiçbir tıbbi müdahalede bulunulmamasıydı; bu da büyük olasılıkla hastalıktan ölmesine yol açacaktı. İkinci seçenek ameliyat olmasıydı, ama stres onu kolayca öldürebilirdi ve ameliyattan sonra iyi bir yaşam kalitesinin garantisi yoktu.

Lady Layla yoğun bakımdayken doktorlar Vaseem'e hayatta kalmasının garantisi olmadığını söylediler; ailesi onun ameliyattan sağ çıkamayabileceğini hissetti. Vaseem bize bunun, Adam'ın Eba Sadık'ı ve topluluğu ziyaret ettiği döneme denk geldiğini anlattı. Eba Sadık, Lady Layla'yı hastanede ziyaret etmek için Adam'ı da yanına aldı.

“Kapılardan öylece içeri girdiler. Annemin orada yattığını gördüler ve yanına oturdular, her biri onun bir elini tutuyordu. Odaya girdiklerinde sanki çevre durmuş ve çok huzurlu hâle gelmişti; sanki odaya muazzam bir ışık girmişti, atmosfer tamamen değişti. Annem onları görünce ağlamaya başladı. Adam sağına, Eba Sadık soluna oturdu. Ardından çok büyük bir şeyin olmak üzere olduğunu hissettim; ikisinden yayılan enerji tarif edilemezdi. İki Mehdi de birer kollarını uzattı, her biri elini diğerinin elinin üzerine koydu, sonra yavaşça annemin karnının yan tarafına doğru indirdiler ve atmosfer yoğunlaştı. İkisi de sessizdi ve bir şey söylüyorlarmış gibi görünüyordu, ama emin değildim. Sonra ellerini çektiler.”

Vaseem, bundan sonra onların Lady Layla'ya sevgilerini ve güvencelerini verdiklerini anlatmaya devam ediyor. Annesi ikisinden, kendi çocuklarından ve torunlarından gördüğünden daha fazla sevgi gördü. Vaseem, onu iyileştirenin onların birleşik sevgisi olduğuna inanıyor. Zamanın durduğunu, ellerini çektiklerinde zamanın yeniden başladığını hissetti. Ertesi gün doktorlar ameliyat yapmaya karar verdiler ve ameliyat sırasında kanserin yayılmadığını keşfettiler; bu yüzden kanserin bedeninden tamamen çıkarıldığından emin olmak için böbreklerinden birini aldılar. Vaseem, kanserin daha fazla yayılmasını durduranın onların şifa veren enerjisi ve sevgisi olduğuna ikna olmuştu. Bu noktadan itibaren Eba Sadık, kanserin geri dönme ihtimalini büyük ölçüde azaltmak için Lady Layla'yı İmam'dan gelen özel, etsiz bir diyete de aldı. Ameliyatın üzerinden şimdi beş yıl geçti ve o zamandan beri kanserden arınmış durumda.

Zaman geçtikçe, kalan böbreğini içeren başarısız ameliyatlar gibi, zaman zaman ortaya çıkan çeşitli tıbbi komplikasyonlar yaşamaya devam etti. Bir gece Vaseem, Lady Layla'nın odasına girdi ve bedeninin sol tarafının tamamen felç olduğunu gördü. Bir nöbet geçirmişti ve doktorlar Vaseem'e durumun artık çok vahim olduğunu söylediler. Lady Layla artık konuşamıyor ve hiçbir şey yapamıyordu. Vaseem gidip Eba Sadık'ı aradı; bu haberin onu çok üzeceğini bildiği için olanları ona anlatmaktan kaygı duyuyordu. Eba Sadık hemen cevap verdi ve onu sordu. Olanları öğrendikten sonra Vaseem'e, annesine göstermesi için bir video gönderdi.

“Gidip videoyu önüne koyuyorum. Hemşireye onun için açmasını söylüyorum ve onun videolu mesajıyla baş başa kalabilmesi için odadan çıktım. Videoyu tekrar tekrar oynatıp durdu. Şunu anlamalısınız, Eba Sadık'ın kendisiyle konuştuğu bu videolu mesajı izlerken felçliydi, hareket edemiyor ya da konuşamıyordu. Hemşire koşarak yanıma geldi ve annemin videoya nasıl tepki verdiğini anlattı. Bana şöyle dedi: ‘O ses, öyle güzel bir sesi var ki. Onu çok seviyor. Öyle bir mutlulukla ağlıyor ki benim de onunla birlikte ağlayasım geldi. Onun için çok şey ifade ediyor olmalı.’ Kendi kendime, Baba'nın hakikatinden hiç haberi olmayan birinin bile onun enerjisini sezdiğini düşündüm. Bir süre sonra annemin kendini daha iyi hissetmeye başladığı söylendi.”

Mucize şuydu: Ağlayıp Eba Sadık'ın videosunu izledikten sonra normale döndü ve felci iyileşti. Bütün bunlar bir saat içinde oldu. Konuşması geri geldi, yeniden düzgünce oturabiliyordu ve küçük adımlar atabiliyordu. Onu iyileştiren, Eba Sadık'a olan imanıydı ve bu kez onun sesi, hayatında farkı yaratmaya yetmişti.

1 numaralı resimde (solda) gördüğünüz gibi bedeninin sol tarafı felçlidir. Videoyu izledikten hemen sonra, 2 numaralı resimde (sağda) görüldüğü gibi, Eba Sadık'la normal şekilde yürüyüp konuşabildi; hepsi iki saat içinde.

Lady Layla'nın kızı Kalsoom Shah, Eba Sadık tarafından büyütülmüş çocukları Ridha Zainab, Duae Zahra ve Muhammed Ali ile birlikte geldi. Eba Sadık'ın her zaman kendisiyle ve annesiyle ilgilendiğini belirtti. “Annem her hastaneye kaldırıldığında kalbim hep huzurlu oldu, çünkü Eba Sadık'ın onu o kadar kolay bırakmayacağını biliyorum. Ölüm meleği Eba Sadık'ı dinler,” dedi bana kocaman bir gülümsemeyle.

Ensar Birleşik Krallık'a göç ettiğinde bir olay daha yaşandı. Lady Layla bir kalp krizi daha geçirdi ve Dr. Irfan Alamgir, Eba Sadık'ın şifa verme yeteneğine bizzat tanık oldu: “Lady Layla kalp krizi geçirdiği için yoğun bakıma alındı ve son evre böbrek yetmezliği var. Doktorların panik içinde olduğunu izledim, çünkü vücudundaki toksinleri basitçe dışarı almak demek olan diyalizi nasıl uygulayacaklarını bilmiyorlardı; çünkü bu işlem onun dengesiz kalbi için zor olacaktı.”

Irfan bana, toksinlerin vücuttan atılabilmesi için doktorların kalbin stabil hâle gelmesini beklemek zorunda olduklarını açıkladı. Derken Eba Sadık içeri giriyor. “Ben bir doktor olarak stres altındayım, çünkü bunun ciddi bir prognozu olduğunu biliyorum. Ve Eba Sadık içeri giriyor. Kalbi dengesiz olan hastanın yanına oturuyor. Ellerini koyuyor: birini alnına, diğerini omzuna. Eğiliyor. Bazı sözler fısıldamaya başlıyor. Ben bitişikteki sandalyede oturmuş monitöre bakıyorum, çünkü ritim şeritlerini okumak üzere eğitim aldım.” Irfan, kalp krizlerine ve felçlere yol açabilen çok ciddi bir aritmi olan atriyal fibrilasyonu görebiliyor. Monitörü izlemeye devam ediyor ve bana anlatmayı sürdürüyor: “Yavaş yavaş, birkaç dakika sonra, gözlerimin tam önünde ritmin değiştiğine tanık oluyorum. Hızlı, düzensiz bir ritimden yavaş, düzenli bir ritme. Monitörde bu muazzam değişikliği gördüğüm için hayretler içinde kalıyorum. Ve Eba Sadık bu fısıltılı duadan çıkıyor, bana ‘Hiçbir şey olmayacak, inşallah iyi olacak’ diyor ve odadan çıkıyor.”

Dr. Irfan ertesi gün Lady Layla'yı oturmuş, gülüp şakalaşırken buldu; daha bir gün önce ölümün kapısını çalan bir kadının hiçbir işlem yapılmadan nasıl bu kadar çabuk iyileştiğine şaşırıp kaldı. Doktorların diyaliz yapmaya bile ihtiyaç duymadığını öğrendi; sanki içinde biriken toksinler mucizevi bir şekilde öylece kaybolmuştu. Bu, Dr. Irfan'ı hayrete düşürdü; bir böbrek uzmanı olan nefroloğa ne olduğunu ve neden diyaliz yapmadıklarını sordu.

“Uzmana ‘Diyaliz olmadan nasıl iyileşti?’ diye sordum. Doktor bana baktı, alaycı bir gülümsemeyle ‘Eh, bazen mucizeler olur’ dedi. İşte, Eba Sadık'ın mucizelerinden bir mucize,” dedi yalın bir ifadeyle.

Yeni Papa

Paskalya Pazarı günü müminler, Allah tarafından insanlığa gerçek Papa olarak önderlik etmek üzere bir adamın seçildiğini dünyaya duyurmak için dünyanın dört bir yanındaki ülkelerde sokaklara çıktı ve kiliselerin önünde toplandı. On binlerce kişi geleneksel ayin için Aziz Petrus Meydanı'nda toplanırken, küçük bir mümin grubu çarpıcı bir kamuoyu açıklaması yaptı. Üzerinde “Yeni Bir Papa'nın Zamanı Geldi” ve “Biat Allah'adır” yazan pankartlar taşıyarak, Abdullah Haşim Eba Sadık'ın Allah tarafından seçildiğini ve İsa tarafından gerçek Papa olarak gönderildiğini, kardinaller tarafından seçilmiş değil, ilahi olarak atanmış bir Papa olduğunu ilan ettiler.

Aynı zamanda müminler, Kolombiya, Meksika, Arjantin, Ekvador, Amerika Birleşik Devletleri, Kanada, İsviçre, Fransa, İtalya, Almanya, Vatikan, Birleşik Krallık, İspanya, Hırvatistan, Sırbistan, Filipinler, Tayland, Avustralya, Senegal ve Bangladeş dahil olmak üzere dünyanın dört bir yanındaki ülkelerde, Allah tarafından insanlığa gerçek Papa olarak önderlik etmek üzere bir adamın seçildiğini dünyaya duyurmak için sokaklara çıktı ve kiliselerin önünde toplandı.

Hemen ertesi gün Papa Francis'in vefat ettiği haberi duyuldu. Müminlerin kamuoyu duyurusundan bu kadar kısa süre sonra gelen bu zamanlama, bir mucizeden başka bir şey değildi. Dünyanın dört bir yanındaki müminler buna “işaretlerin işareti” diyordu; bütün dünyanın tanık olacağı bir mucize, Allah'ın iradesini herkese bildirdiği bir mucize: Gerçekten de yeni bir Papa seçilmiştir.

Vatikan'daki çarpıcı olayları ve Papa Francis'in ani ölümünü izleyen birkaç saat içinde #abaalsadiq, #imammahdi ve #popefrancis gibi etiketler sosyal medya platformlarında gündem olmaya başladı ve milyonlarca kullanıcının tepkiler, teoriler ve hararetli tartışmalar paylaşmasıyla gündem listelerinin zirvesine fırladı.

Olay ve kehanetin gerçekleşmesi, davetin dünya çapında Hristiyanlara yayılması için büyük bir açılım oldu. Bu mucizevi olaydan bu yana Eba Sadık etrafındaki hareket çevrimiçi ortamda takipçi kazanmaya devam ediyor, ancak Hristiyanlar derin bir bölünme içinde kalmaya devam ediyor. Batı'da ve ötesinde sosyal medyadaki kafa karışıklığı ve tartışma, küresel Hristiyanlıkta giderek büyüyen bir liderlik krizini yansıtıyor; liderleri ve takipçileri gözlerinin önünde gerçekleşen inkâr edilemez mucizeyi ve Allah'tan gelen mesajı kabul edip buna karşılık vermedikçe sürecek bir kriz.

Bu makaleyi beğendiyseniz, Divine Just State Dergimizin basılı versiyonunu buradan sipariş edebilirsiniz. Bu ve daha pek çok makalenin yanı sıra özel içerikler de yer alıyor.