Eba Sadık4 dk okuma

Eba Sadık ile Yaşarken Gündelik Mucizeler

Metin Türkçe okunuyor

Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun

Geçmişin büyük peygamberlerinin yanında yürümenin nasıl bir şey olacağını hiç hayal ettiniz mi? Bu makalede, Eba Sadık'ın yoldaşlığı sayesinde mucizevi olana tanık olanların günümüzdeki deneyimlerine dalıyoruz.

Yazan Sarah Batul

Kütüphanem
Eba Sadık bir insan kalabalığının içinde
Ebu Abdillah Cafer bin Muhammed şöyle dedi: “Peygamberlerin ve vasilerin mucizelerinden hiçbir mucize yoktur ki Yüce Allah, düşmanlarımıza hücceti tam olarak ikame etmek için onun bir benzerini Kaim'imizin elinde zuhur ettirmesin.”Mu'cemu Ehadisi'l-İmam El-Mehdi, El-Kurani, c. 3, s. 373

Musa'nın, İsa'nın, Muhammed'in ve geçmişin peygamberlerinin ve elçilerinin yanında yürümenin nasıl bir his olduğunu hiç merak ettiniz mi? Bugün bu deneyim artık uzak bir hatıra ya da kadim zamanlardan bir hikâye değil. Kaim'in yoldaşlarının tanıklıkları sayesinde, çağımızda Allah'ın ruhunu içinde taşıyan birinin yanında yürümenin ve pek çok mucizenin gerçekleşmesine tanık olmanın ne demek olduğuna dair bir fikir ediniyoruz. Bu dizide Eba Sadık'ın bir kadını ölümden nasıl dirilttiğine ve ayı nasıl kaybettirdiğine tanıklık eden bir makaleyi zaten yayımladık. Bu makalede, sevgili kardeşimiz Mahmoud'un tanık olduğu böyle bir mucizeyi paylaşacağım; bu, peygamberlik çağının harikalarını yankılayan olağanüstü anlara açılan bir pencere sunuyor.

Kahire'nin eteklerinde, Badr bölgesinde Badr Binası yükselir. Dört katı mütevazı ama gururlu duruyor; kum bejı duvarlarında parlak kırmızı dokunuşlar var. Yeni inşa edilmiş olmasına rağmen bina şimdiden çöl manzarasının doğal bir parçası gibi hissettiriyordu; her gece basamaklarda toz birikiyor, her sabah müminler tarafından süpürülüyordu.

Eba Sadık'ın evi, girişi belirleyen yeşil metal kapının hemen ötesinde, zemin kattaydı. Yukarıda çatı, yıldızlı gökyüzünün altında açık bir alan sunuyordu; erkek ve kız kardeşlerin namaz kılmak için toplandığı bir yerdi. Çoğu zaman Eba Sadık'ın da katıldığı erkek kardeşler, uçsuz bucaksız gece göğünün altında evrenin sırları üzerine tefekkür etmek için orada buluşurdu. Orada yaşayanlar binanın kendine özgü enerjisine tanıklık edebilir; orada zaman yavaşlıyor gibiydi, bir gün bir hafta, bir hafta bir ay gibi geliyordu.

Bina sade olsa da modern yapıyı çölün zamansız sükûnetiyle harmanlayan sessiz bir zarafete sahipti. Bir tarafını inşaat hâlindeki daireler belirlerken, diğer tarafı uçsuz bucaksız kum tepelerine karışıp gidiyordu.

Binada yaşayan Ensar sık sık elektrik kesintileriyle karşılaşıyordu. Böyle bir seferinde, gece saat 2 sularında, Eba Sadık'ın kayınbiraderi olan Mahmoud kardeş, sigorta kutusunu kontrol etmeye giderken Eba Sadık'a eşlik etti. Mahmoud ana kabloların yandığını ve değiştirilmesi gerektiğini fark etti. Saatin geç olduğunu ve koşulları göz önünde bulundurarak o anda yapabilecekleri pek bir şey olmadığını Eba Sadık'a söyledi.

“Yanmış olduğunu fark ettim,” diye anlatıyor Mahmoud. “Eba Sadık bana, ‘Mahmoud, git bize bir elektrikçi bul’ dedi.” Ona, ‘Şimdi mi?’ diye sordum. ‘Evet’ dedi. Ama yaşadığımız yerin nüfusu 500 kişiden azdı. Üstelik saat gece 2'ydi, bütün dükkânlar kapalıydı ve elektrikçi çağırmak için arayabileceğim bir numaram yoktu… Bölgede kimseyi tanımıyordum.”

Mahmoud bir elektrikçi bulmanın neden imkânsız göründüğünün nedenlerini sıraladı. Eba Sadık ona şöyle cevap verdi: “Bana güveniyor musun, güvenmiyor musun? Dışarı çıkacaksın ve Allah sana otoyolun ortasında, çölün ortasında bir elektrikçi gönderecek.”

Hâlâ şaşkınlık içinde olan Mahmoud tekrar sordu: “Gece 2'de mi?” Eba Sadık onu rahatlattı ve kendisine doğrudan güvenmesini ve yalnızca açık talimatlarını izlemesini istedi. Mahmoud kendisine söyleneni yaptı ve bunun nasıl gerçekleşeceğini kendi kendine merak etti.

O saatte bir elektrikçi bulma ihtimalinin neredeyse sıfır olduğunu düşünen Mahmoud arabasıyla kumlu otoyola çıktı. Yaklaşık beş ila on dakika sonra bir hız kesiciye yaklaşırken ileride yavaşlayan bir araba fark etti. Arabanın yanına yanaştı ve camını indirdi.

“Merhaba, tanıdığınız bir elektrikçi var mı? Binamızda elektrik kesildi,” diye sordu Mahmoud, diğer araçtaki adamdan pek bir şey beklemeden. Şaşkınlıkla, adam şöyle cevap verdi: “Evet, ben elektrikçiyim.” Bu cevap Mahmoud'u hayrete düşürdü ve dilini tutulmuş bıraktı. Bu bir şaka mıydı, diye düşündü.

Sonra Eba Sadık'ın sesinin zihninde yankılandığını duydu: “Allah sana otoyolun ortasında, çölün ortasında bir elektrikçi gönderecek.”

Mahmoud tereddüt etti ve sonra tekrarladı: “Hayır, gerçekten, tanıdığınız biri var mı?”

“Hayır, gerçekten, ben elektrikçiyim,” diye doğruladı adam.

Mahmoud adama eşlik etti ve bagajdaki aletleri görünce onun gerçekten bir elektrikçi olduğunu doğruladı. Onu çölün ortasında bulmak, Eba Sadık'ın sözünün açıkça yerine gelmesi gibi geldi.

Hâlâ şok içinde olan Mahmoud elektrikçiyi binaya geri getirdi ve orada Eba Sadık'ı, sanki “Sana söylemiştim...” der gibi gülümseyerek kapıda beklerken buldu.

Ardından, şaşkınlığa şaşkınlık katarak, Mahmoud elektrikçiye adını sordu; o da “Mahmoud” diye cevap verdi. Hayrete düşen Mahmoud kardeş önce Eba Sadık'a, sonra tekrar elektrikçiye baktı ve içinden şunu hissedip merak etti… Bu adam belki de gerçek bile değil miydi? Yalnızca Eba Sadık'ın vaat ettiğini yerine getirmek için o belirli anda oraya mı konmuştu?

Mahmoud'un anlatımı, Eba Sadık'ı çevreleyen mucizelerin gerçekliğinin bir kanıtı olarak duruyor. Bir çöl otoyolunun sessizliğinde, gece yarısının örtüsü altında, aletleriyle birlikte ve Mahmoud'un kendi adını taşıyarak birdenbire ortaya çıkan elektrikçi, Eba Sadık'ın yoldaşlarının tanık olduğu olağanüstü alametlerin bir örneği olarak duruyor.

Eba Sadık ile birlikte yürüyenler için mucizeler uzak hatıralar ya da geçmişin kalıntıları değildir; onlar şimdinin nabız atışlarıdır. Bu mucizeler, en karanlık saatlerde bile yol gösteren ve rızık veren ilahi gücün süregelen insani varlığına tanıklık eder. Onlar, Allah'ın atadığı halef olan Eba Sadık'ın bir kanıtıdır ve mucizelerin tarihle sınırlı olmadığını, bugün yoldaşlarının tanık olduğu canlı bir gerçeklik olduğunu gösterir.

Bu makale, Eba Sadık'ın yoldaşlarının tanık olduğu pek çok mucizeye rağmen, kendisinin bugünkü bölümde mucizelerin bir Allah peygamberinin tanınma yolu olmadığını, yalnızca tamamlayıcı alametler olduğunu açıkladığı bir zamanda yayımlanıyor.