Eba Sadık'ın Nuru ve Dünyanın Karanlığı
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
Hakikatin susturulduğu ve batılın kutlandığı bir yozlaşma, savaş ve manevi boşluk çağında yaşıyoruz. Yine de Eba Sadık'ın daveti, Allah'ın hüccetlerini, yani Vasiyet'i, İlahi İlmi ve Hâkimiyet Sancağı'nı taşıyarak bir umut ışığı gibi parlıyor ve arayanları hakikate ve kurtuluşa geri yönlendiriyor.
Yazan Attika Batul

Büyük bir karmaşa zamanında yaşıyoruz. Dünya yozlaşma, adaletsizlik, savaş, açgözlülük ve manevi boşluk içinde boğuluyor. İnsanlar hakikati arıyor, ancak barış vaat edip bölünme getiren sahte liderler, sahte âlimler ve yozlaşmış hükümetler tarafından yönlendiriliyorlar. Toplum iyiye kötü, kötüye iyi diyor. Eğlencenin ve propagandanın gürültüsü insanlığın sesini bastırıyor ve kutsal olan unutuluyor.
Eba Sadık'ın daveti, bize Allah'ın rehberliğinin hâlâ canlı ve mevcut olduğunu hatırlatan bir umut ışığıdır. Dünya onu görmeyi reddetse bile hakikatin kaybolmadığının bir hatırlatıcısıdır. Allah'ın rehberliği her zaman mevcuttur.
Bugün Dünyanın Karanlığı
İçinde yaşadığımız dünyaya bir bakın. Saf olması amaçlanan şeylerin çoğu yozlaşmıştır. Sistemleri kendi çıkarları için manipüle edenler aracılığıyla kanunsuzluk yayıldıkça adalet, sönmekte olan bir rüyaya dönüşüyor. Milletler, güçlüleri zenginleştiren ama yoksulları perişan eden ve insan onurunu kâra değişen savaşlar yürütüyor. Zenginlik birkaç kişinin elindeyken, insanların çoğu yalnızca hayatta kalmak için mücadele ediyor. Güven defalarca kırılıyor ve her yalan ve her ihanetle liderlere ve kurumlara duyulan inanç kaybolurken pek çok insanı umutsuz bırakıyor.
Dinde Yozlaşma:
Pek çok dinî kuruluş artık insanları Allah'a yönlendirmiyor. Bunun yerine para, güç ve statü peşinde koşuyorlar. İbadet olması amaçlanan şey ticarete, samimiyet olması amaçlanan şey ise ikiyüzlülüğe dönüştü.
Belagatle konuşan ama hikmetten yoksun sahte peygamberleri, birlik vaaz eden ama bölünme getiren liderleri ve ilimle övünen ama hakikati inkâr eden aydınları övüyoruz. Sonuç, parçalanmış, huzursuz ve ışığa muhtaç, ama gölgelerin içine giderek daha derinden tökezleyen bir dünyadır.
Adaletsizlik ve Zulüm:
Diktatörlükler altında ezilen insanlardan yoksulluk içinde acı çeken ailelere kadar mazlumların feryatları her yerde yankılanıyor. Hakikati söylemeye cüret edenler çoğunlukla hapsediliyor, sürgün ediliyor ya da öldürülüyor, güçlüler ise pençelerini ve otoritelerini sıkılaştırıyor. Yoksullar bitmek bilmeyen acılar çekerken, yöneticiler zayıfların alın teriyle satın alınmış lükslerle ziyafet çekiyor. Ve yine de dünya sessizce başını çeviriyor.
Maneviyatın Kaybı:
Hâlâ dua edenler bile çoğu zaman içlerinde bir boşluk hissediyor, yalvardıkları Allah'tan kopmuş durumdalar. Ritüeller dinin yerini aldı ve kalpler İlahi olanla canlı bir bağ arıyor. İmanın özü olan sevgi, tevazu ve teslimiyet ihmal ediliyor. İnsanlık ışığı gölgelere değişti ve bunun bedeli karmaşa, bölünme ve umutsuzluktur.
Savaş ve Şiddet:
Milletler toprak, petrol ve açgözlülük için bitmek bilmeyen savaşlar yürütüyor ve geride yanan şehirler, yıkılmış evler, dağılmış aileler ve toplu mezarlar bırakıyor. Çocuklar yetim büyüyor, anneler kayıp oğullarını arıyor ve milyonlarca insan, bir zamanlar yuva olan yerin hatırasından başka hiçbir şey taşımadan mülteci olarak dolaşıyor. Savaşlar yalnızca binaları ya da sınırları yok etmez, nesillerin umudunu da yok eder.
Bugün dünyamızın durumu budur. Hakikatin gizlendiği ve batılın kutlandığı bir dünyadır bu. Salih olmayı arayanlara iftira atılıyor, adalet arayanlar susturuluyor ve yozlaşmayı dile getirmeye cüret edenler düşman sayılıyor.
Yine de karanlığın ortasında bile sayısız ruh hâlâ adaleti, umudu ve susturulamayan Allah'ın sesini arıyor.
En başından beri, Allah ne zaman peygamberler ve elçiler gönderdiyse, insanlar onları reddetti. Uyarılar açıktı ve hüccetler inkâr edilemezdi, yine de hakikat batılla yüzleştiğinde çoğunluk geleneklere ve aldatmacaya sarılarak yüz çevirdi.
Nuh, Gemi'yi inşa ettiği için tufan gelene kadar alay edildi, aşağılandı.
İbrahim, putları paramparça ettiği ve tek bir İlah'tan başka ilah olmadığını ilan etmeye cüret ettiği için ateşe atıldı. Musa, zorbalık ve zulümle yüzleşerek Firavun'un gücüne karşı durdu, yine de kendi halkı, sabır ve iman gerektiğinde hemen altın buzağıya tapmaya yöneldi. İsa hikmet, merhamet ve vahiyle geldi, yine de ona iftira atıldı, zamanının hahamları tarafından reddedildi ve takipçileri zulme uğradı, hapsedildi ve öldürüldü. Peygamber Muhammed, aralarındaki en güvenilir ve en saf kişi olmasına rağmen sürgünle, suikast girişimleriyle ve kendi kabilesinin saldırılarıyla karşılaştı.
Muhammed'den sonraki İmamlar, asla kontrol edemeyecekleri ilahi otoriteden dehşete düşen yöneticiler tarafından birer birer zehirlendi, hapsedildi ve öldürüldü. Tarihin döngüsü budur: hakikat yükselir, ama inkârla karşılanır. Allah bir rehber çıkarır ve insanlık onu öldürür ya da reddeder, ancak iş işten geçtikten sonra pişman olur. İnsan kalpleri hakikate teslim olmak yerine kendi arzularına meylettikçe hikâye tekrarlanır.
Karşı karşıya olduğumuz soru şudur: Allah'ın hüccetini inkâr edenler arasında mı yazılacağız, yoksa ezici batılın hâkim olduğu bir çağda hakikatin tanıkları olarak mı duracağız? Çünkü bugün, kendi zamanımızda, sınav geri dönmüştür.
Çağımızda Allah'ın hücceti Eba Sadık açıklık, hikmet ve ilahi otoriteyle gelmiştir, yine de kendisinden önceki elçilerin karşılaştığı şeylerle karşılaşmaktadır. Delilinin eksikliği yüzünden değil, insanlığın değişim korkusu ve dünyevi liderlere körü körüne itaati yüzünden saldırıya uğramaktadır.
Eba Sadık'ın Nuru
Eba Sadık, insanlığı dosdoğru yola geri yönlendiren, zamanımızın vaat edilmiş kurtarıcısı olarak geliyor. Daveti, açık delillerle, vahye, kutsal metinlere ve akla dayanan delillerle desteklenmektedir. Sözlerinin hikmeti zihinlere nüfuz eder, açıklamaları âlimlerin kafa karışıklıklarını çözer ve vizyonu sahte liderlerin ikiyüzlülüğünü ortaya çıkarır. Delilleri gizli değildir, herkesin tanık olması için açıkça ilan edilmiştir: Vasiyet, İlim ve Allah'ın Hâkimiyeti Sancağı.

1. Peygamber Muhammed'in Kutsal Vasiyeti
Allah'ın her elçisi bir halef atamıştır; çünkü insanlığın rehberliği tesadüfe ya da dünyevi liderlere bırakılamaz. Adem'den Nuh'a, İbrahim'den Musa'ya, İsa'dan Muhammed'e, İmamlardan Mehdilere kadar ilahi ahit, adıyla belirtilmiş halefler aracılığıyla korunmuş ve hakikatin bozulmadan aktarılması sağlanmıştır.
Nesiller boyunca, haleflerini, yani İmamları ve Mehdileri adlarıyla belirten Peygamber Muhammed'in Vasiyeti, Ehl-i Beyt'in takipçileri arasında korunmuş ve rivayetlerinde kayda geçirilmiştir. Vasiyet'e göre ilk Mehdi'nin üç adı vardır: Abdullah, Ahmed ve El-Mehdi. Bu adlar tesadüfi değildir. Beklenen rehberin tanınacağı alametleri taşırlar.
1.400 yıl boyunca İmam Ahmed El-Hasan ve Abdullah Haşim Eba Sadık dışında hiç kimse bu Vasiyet'i iddia etmemiştir.
Ehl-i Beyt'in rivayetleri, bu işi doğru sözlü iddia sahibi dışında hiç kimsenin iddia edemeyeceğini, aksi hâlde Allah'ın onun hayatını keseceğini belirtir. Bu, ahdi gerçekleşinceye kadar koruyacağına dair O'nun vaadidir.
Dolayısıyla İmam Ahmed El-Hasan'ın ve ondan sonra Abdullah Haşim Eba Sadık'ın bu iddiayı yıllardır kesintisiz olarak, sarsılmadan, açıkça taşımaları bizzat doğru sözlülüklerinin en açık delilleri arasındadır. Bu, vaat edilenin gerçekleşmesidir.
Bu da bugün insanlığı büyük bir sınavla karşı karşıya bırakıyor. İnsanlar Peygamber'in Vasiyeti'nin apaçık sözlerini ve Ehl-i Beyt'in açık rivayetlerini mi kabul edecekler, yoksa Allah'ın elçisi tarafından asla adı anılmamış âlimlerin, liderlerin ve geleneklerin bahanelerini mi?
Eba Sadık'ın Vasiyet'i açıkladığı videoyu buradan izleyin.
2. İlahi İlim
Allah'ın temsilcisinin delili ilimdir. Allah'ın halifesi, insanların sorularını, özellikle de yalnızca ilahi bir elçi tarafından açıklanabilecek büyük meselelerdeki sorularını cevaplayabilen bir kişi olmalıdır. İmam Ahmed El-Hasan ve Eba Sadık, ruh hakkında semavi ilim, Kur'an ve İncil'in ilahi tefsirlerini, Bilgenin Gayesi'ni, başka hiç kimsenin açıklamadığı alametleri, ilmi ve delilleri getirmişlerdir.
İmam Ahmed El-Hasan ve Eba Sadık, Kur'an ve İncil'e ilişkin, kutsal metinlerin tam kalbine inen açıklamalarla yeni tefsirler ortaya koymuşlardır. Pek çok kişinin çelişki olarak gördüğü şeyleri birleştirmiş, kutsal kitaplar arasındaki birliği ve Allah'ın mesajının her zaman tek olduğunu göstermişlerdir. Tefsirleri, kutsal metinleri geçmiş çağların kalıntıları olarak değil, insan varoluşu için ilahi bir rehber kitap olarak ortaya koymaktadır.
Ruh hakkındaki dersleri, kutsal metinlere ilişkin açık kavrayışları, hayatın daha derin amacına dair açıklamaları ve her meseleye cevap verebilme yetenekleri bir araya gelerek güçlü bir delil oluşturur ve onların Allah'ın gerçek temsilcileri olduğunu açıkça ortaya koyar.
3. Allah'ın Hâkimiyeti
Son delil, üzerinde “Biat Allah'adır” yazacağı önceden bildirilmiş olan Mehdi'nin sancağıdır. Bu sancak başka hiçbir sancağa benzemez; çünkü değiştirilemeyecek ya da sahte liderler tarafından sahiplenilemeyecek, önceden bildirilmiş bir mesaj taşır. İnsanlığa gerçek otoritenin krallara, yöneticilere ya da dünyevi güçlere değil, yalnızca Allah'a ait olduğunu hatırlatır.
Eba Sadık (a.s.) ve İmam Ahmed El-Hasan (a.s.) bugün bu sancağı taşıyor ve kendilerine, hükümetlere ya da insan yapımı sistemlere değil, yalnızca Allah'ın hâkimiyetine çağırıyorlar. Bu sancağın altında durmak, biatın insanlara değil, tüm yaratılışın Rabbine olduğunu teyit etmektir.
Dünyaya Bir Çağrı
Gerçek inananlar dünyanın yalanlarını görürler. Boş geleneklerle yetinmezler. Bu tür inananlar için anlamadan yerine getirilen ritüeller, samimiyetten yoksun âdetler ve saflık olmadan kutsallık iddiası, kalpleri hakikate dokunulmamış hâlde bırakır.
Eba Sadık şöyle dedi: “Ben sakallarını uzatan ve uzun uzun secde edenler için gelmedim. Ben sarhoşlar ve zina edenler, katiller ve suçlular için geldim. Dini onlar aracılığıyla yükselteceğim.”
Dünyanın küçümsediği kimseler, yani günahkârlar, kırılmış olanlar, rezilliğe düşmüş olanlar, çoğu zaman sahih rehberliği kucaklamaya en hazır olanlardır. Kendi yollarının boşluğunu tatmışlardır, arzuların peşinden koşmanın faydasızlığını bizzat bilirler ve onları gerçek şifayı aramaya iten yaraları taşırlar. İmanın ayrıcalık ya da gurur değil, bağışlanma, kurtuluş ve rehberliğin yalnızca Allah'tan geldiğine, en uzakta olduğu düşünülenlere bile ulaştığına dair inkâr edilemez delil olduğunu kabul ederler. Bu gerçekten de dünyaya bir çağrıdır.
Kurtuluşa Eren Fırka ve Gerçek Yol
Eba Sadık, pek çok din ve grup olmasına rağmen yalnızca bir yolun kurtuluşa çıktığını öğretir. Diğerleri Allah'tan uzaklaştırır ve Cehennem ateşine götürür. Bu hakikat, tarih boyunca tüm insanlığa rehberlik etmiş olan aynı ilkedir: Allah Bir'dir, O'nun yolu Bir'dir ve O'nun rehberliği seçilmiş temsilcileri aracılığıyla gelir. Geri kalan her şey insan eklemelerinden, bozulmalardan, kibirden ya da sapkınlıktan, yani Allah'ın nurundan uzaklaştıran yollardandır.
Peygamber Muhammed şöyle dedi: “Ümmetim yetmiş üç fırkaya ayrılacak ve biri hariç hepsi Cehennem'de olacaktır.”Sünen-i İbn Mace, Hadis 3992
Gördüğümüz gibi, Peygamber'e göre Müslümanların çoğunluğu hataya düşecek, kurtuluşa eren fırka ise Allah'ın ipine sımsıkı sarılan bir azınlık olacaktır. Peygamber bu kurtuluşa eren fırkanın kimliğini bilinmez bırakmadı. Allah tarafından arındırılmış aile olan Ehl-i Beyt'inin, tıpkı Nuh'un Gemisi'nin tufan sırasında tek kurtuluş aracı olması gibi, kurtuluş gemisi olduğunu defalarca belirtti. Kurtulmak, Ehl-i Beyt'in rehberliğine uymak ve Allah'ın yeryüzündeki yaşayan temsilcisini tanımada sebat etmektir. Çünkü bir kelime olarak İslam teslimiyet demektir ve gerçek teslimiyet, Allah'a O'nun seçilmiş halifesi aracılığıyla teslim olmaktır.
Böylece Eba Sadık'ın varlığı insanlık için bir sınavdır; Allah'ı samimiyetle arayanları kendi arzularına ve sahte liderlere sarılanlardan ayırır, zira pek çok kişi yanlış tefsirler ya da Allah'ın rehberliğinden yoksun liderlere uymak yüzünden doğru yoldan sapar. Yetmiş iki sapkın fırka böyle ortaya çıkar: her biri hakikati iddia eder, ama hepsi Allah'ın gerçek otoritesini tanımaktan yoksundur. İşte bu yüzden Eba Sadık, kurtuluşa erenler arasında olmak için okumanın, araştırmanın ve titizlikle incelemenin ve Allah'ın halifesini tanımanın altını çizer; çünkü kendi adına araştırma sorumluluğu her bir nefsin üzerindedir. Ve sonunda kurtuluş, hakikati Allah rızası için arayanlara aittir.
Daha fazlasını buradan izleyin.