Yüzlerce Sünniyle Tartıştım — İşte Öğrendiklerim
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
Sıkça gündeme getirildiğini gördüğüm önemli soru ve engellerden bazıları şunlardır.
Yazan Ardijan Demirovic

Stüdyo ve tebliğ biriminin üyelerinden biri olarak, her gün insanların bu Davet ve onun arkasındaki adam hakkında sorduğu pek çok soruyla, özellikle de Sünni Müslüman kökenli kişilerin sorularıyla ilgileniyorum. Ben de Sünni Müslüman bir geçmişten geliyorum; bu yüzden Sünnilerin nasıl düşündüğünü ve Mehdi figürüne nasıl baktığını anlıyorum, zira Müslümanların Mehdi hakkında bildiklerini sandıkları şeylerin çoğu, esas olarak amel etmeyen âlimlerin sözlerinden doğan varsayımlara, yalanlara ve hayal gücüne dayanmaktadır.
Sıkça gündeme getirildiğini gördüğüm önemli soru ve engellerden bazıları şunlardır:
Mehdi'nin adı ‘Abdullah Haşim’ değil de ‘Muhammed bin Abdullah’ olmayacak mı?
Gerçek şu ki ‘Mehdi'nin adı Muhammed bin Abdullah olacaktır’ diyen tek bir rivayet bile yoktur. Bu, Sünni âlimlerden çıkmış bir fikirdir ve onlar bunu yaparak Müslümanların Mehdi'yi tanımasını imkânsız hâle getirmişlerdir.
Rivayette söylenen şudur:
Abdullah bin Mesud'dan rivayet edilmiştir: Peygamber şöyle buyurdu: “Bu dünyadan yalnızca bir gün kalmış olsa bile Allah o günü uzatır, ta ki o günde benden ya da ailemden, babasının adı babamın adıyla aynı olan bir adamı çıkarana dek; o, yeryüzünü zulüm ve haksızlıkla dolduğu gibi adalet ve hakkaniyetle dolduracaktır (Fıtr'ın rivayetine göre). Süfyan'ın rivayeti ise şöyledir: Araplara, adı benim adımla aynı olan, ailemden bir adam hükmetmedikçe dünya sona ermeyecektir.”Sünen-i Ebu Davud, İbn Ebi Davud, Vaat Edilen Kurtarıcı Kitabı, Hadis 4282
Pek çok kişi bunun, onun adının ‘Muhammed bin Abdullah’ olacağı anlamına geldiğini düşünebilir; ancak gerçek şu ki Peygamber'in birçok adı vardır ve hangi adı kastettiğini belirtmemiştir.
Cübeyr bin Mutim'den rivayet edilmiştir: Allah'ın Resulü şöyle buyurdu: “Benim beş adım vardır: Ben Muhammed'im ve Ahmed'im; ben, Allah'ın küfrü kendisiyle yok edeceği El-Mahi'yim; ben, insanlar ondan sonra diriltilecek olan ve ilk diriltilecek olan El-Haşir'im; ve ben aynı zamanda El-Akib'im (yani benden sonra peygamber olmayacaktır).”Sahih-i Buhari, El-Buhari, Peygamber'in ve Ashabının Faziletleri ve Menkıbeleri Kitabı, Hadis 3532
İsa'nın kendisi bile Hz. Muhammed'den ‘Ahmed’ diye söz etmiştir:
“Hani Meryem oğlu İsa, ‘Ey İsrailoğulları, şüphesiz ben size Allah'ın elçisiyim; benden önce gelen Tevrat'ı doğrulayıcı ve benden sonra gelecek, adı Ahmed olan bir elçiyi müjdeleyiciyim’ demişti. Fakat o (Ahmed) onlara apaçık delillerle gelince, ‘Bu apaçık bir büyüdür’ dediler.”Kur'an, 61. Sure (Saf), 6. Ayet
İslam'da Hz. Muhammed'in bir başka adı da Kur'an'da ‘Abdullah’ olarak geçmektedir:
“Abdullah (Allah'ın kulu) kalkınca, neredeyse küme küme etrafına toplanacaklardı.”Kur'an, 72. Sure (Cin), 19. Ayet
Dolayısıyla toplayabildiğimiz kadarıyla, Hz. Muhammed'in birçok adı vardı. Peki ya babasının adı? Bir rivayette Hz. Muhammed, atası İsmail'den babası olarak söz etmiştir.
Allah'ın Resulü şöyle buyurdu:
“Ben iki kurbanlığın oğluyum.”El-Müstedrek ale's-Sahihayn, El-Hakim En-Nişaburi, Cilt 2, s. 609
İslam âlimleri, Peygamber'in kastettiği bu iki kişinin kimliği konusunda hemfikirdir: bunlar onun öz babası Abdullah ve atası İsmail'dir. Böylece babasının adının soyundan herhangi birine işaret edebileceğini görüyoruz: Abdullah olabilir, İsmail olabilir, Abdülmuttalib olabilir ya da Haşim olabilir. Artık olasılıklar açıktır.
O, Muhammed bin Abdullah mı olacak? Yoksa Muhammed bin Haşim mi? Ya da Ahmed bin İsmail mi? Ya da Ahmed bin Abdülmuttalib mi? Ya da El-Mehdi bin Abdullah mı?
Bugün, zuhur eden Mehdi'nin adının ‘Abdullah Haşim’ olduğunu görüyoruz. ‘Abdullah’ Peygamber'in adı gibidir; ‘Haşim’ ise Abdullah Haşim Eba Sadık'ın dedesi ve Hz. Muhammed'in büyük dedesidir.
Hz. Muhammed'in bir Vasiyet yazdığını nasıl kanıtlayabilirsiniz?
Kur'an'da Vasiyet yazmak farzdır:
“Sizden birine ölüm geldiğinde, eğer değerli bir şey bırakıyorsa, anne babaya ve yakın akrabaya hakkaniyetle vasiyette bulunması farz kılındı. ˹Bu,˺ Allah'a karşı sakınanlar üzerine bir yükümlülüktür.”Kur'an, 2. Sure (Bakara), 180. Ayet
Rivayetlerde Peygamber, bir Müslüman'ın Vasiyet yazmadan ölmesinin kabul edilemez olduğunu vurgulamaktadır:
Allah'ın Resulü şöyle buyurdu: “Vasiyet edecek bir şeyi olan hiçbir Müslüman'ın, son vasiyetini yazılı olarak yanında hazır bulundurmadan iki gece geçirmesi caiz değildir.”Sahih-i Buhari, El-Buhari, Vasiyetler Kitabı, Hadis 2738
Hz. Muhammed, Allah'ın koyduğu her yükümlülüğe itaat etti. Geride bir Vasiyet bırakma yükümlülüğünü terk etmiş olması akla uygun olur mu?
Gerçekten de bir Vasiyet yazmak istediğini bize gösteren pek çok rivayet buluyoruz. Müslümanlar arasında birçok rivayet kitabında dolaşan, ‘Perşembe Musibeti’ ya da ‘Kalem ve Kâğıt Hadisi’ diye adlandırılan bir rivayet vardır ki Hz. Muhammed'in bir Vasiyet yazma niyetini en ufak bir şüpheye yer bırakmadan kanıtlar.
İbn Abbas şöyle rivayet etmiştir: Allah'ın Elçisi ölüm döşeğindeyken ve evde aralarında Ömer bin Hattab'ın da bulunduğu bazı kişiler varken Peygamber, “Gelin, size bir yazı yazayım ki ondan sonra asla sapmayasınız” dedi. Ömer, “Peygamber ağır hastadır, sizin yanınızda Kur'an var; Allah'ın Kitabı bize yeter” dedi. Evde bulunanlar ihtilafa düştüler ve tartıştılar. Bazıları, “Yaklaşın da Peygamber size bir yazı yazsın, ondan sonra sapmayasınız” derken diğerleri Ömer'in dediğini söyledi. Peygamber'in huzurunda yaygara koparınca Allah'ın Elçisi, “Gidin!” dedi. Ubeydullah şöyle dedi: İbn Abbas, “Allah'ın Elçisi'nin, onların ihtilafı ve gürültüsü yüzünden o yazıyı onlara yazmaktan alıkonulması büyük bir talihsizlikti” derdi.Sahih-i Buhari, El-Buhari, Hastalar Kitabı, Hadis 5669
Pek çok kişi, Peygamber Vasiyetini yazmak istemiş olsa da evinde çıkan tartışma yüzünden bunu yapamadığını söyler. Ancak aşağıdaki hadiste Vasiyetin dikte ettirildiğine dair rivayetler vardır.
Said bin Cübeyr'den rivayet edilmiştir: İbn Abbas'ın şöyle dediğini işitmiş: “Perşembe! Perşembe nedir, bilir misiniz?” Bundan sonra İbn Abbas, yerdeki taşlar gözyaşlarıyla ıslanıncaya kadar ağladı. Bunun üzerine İbn Abbas'a, “Perşembe (hakkında) nedir?” diye sordum. Şöyle dedi: “Allah'ın Resulü'nün durumu (yani sağlığı) kötüleşince, ‘Bana bir kürek kemiği getirin de size bir şey yazayım, ondan sonra asla sapmayasınız’ dedi. Bir peygamberin huzurunda ihtilafa düşmek uygun olmadığı hâlde insanlar görüş ayrılığına düştüler. ‘Ona ne oluyor? Sayıkladığını mı düşünüyorsunuz? Ona sorun (anlamak için)’ dediler. Peygamber, ‘Beni bırakın, zira içinde bulunduğum hâl, benden yapmamı istediğiniz şeyden daha iyidir’ diye cevap verdi. Sonra Peygamber onlara üç şey emretti ve şöyle dedi: ‘Bütün müşrikleri Arap Yarımadası'ndan çıkarın, benim yaptığım gibi bütün yabancı heyetlere hediyeler vererek saygı gösterin.’” Alt râvi şunu ekledi: “Üçüncü emir faydalı bir şeydi; ya İbn Abbas onu zikretmedi ya da zikretti ama ben unuttum.”Sahih-i Buhari, El-Buhari, Cizye ve Muvadea Kitabı, Hadis 3168
Akılcı bir bakışla, İslam dini bugün 73 fırkaya bölünmüşken bütün müşrikleri dışarıda tutmak ve yabancı heyetlere saygı göstermek, asla sapmayacağımız bir yöntem nasıl olabilir? Meğer ki cevap, İbn Abbas'ın ‘Unuttuğu’ üçüncü maddede yatsın. Üçüncü madde halefiyetle ilgili olmalıdır; zira sahabe arasında, Peygamber'in doğrudan halefi İmam Ali'yi içeren yazılı bir Vasiyet hakkında söz yayılmıştı.
El-Esved'den rivayet edilmiştir: Aişe'nin huzurunda bazı kişiler, Peygamber'in Ali'yi vasiyetle halefi olarak atadığını zikrettiler. Aişe şöyle dedi: “Onu vasiyetle ne zaman atadı? Şüphesiz o vefat ettiğinde göğsüme (ya da: kucağıma) yaslanmıştı; bir leğen istedi ve sonra o hâldeyken yığılıp kaldı, ben onun öldüğünü bile fark edemedim; öyleyse onu vasiyetle ne zaman atadı?”Sahih-i Buhari, El-Buhari, Vasiyetler Kitabı, Hadis 2741
Aişe bir halefin atandığını inkâr etse de İbn Abbas'ın ve insanların yazılı bir Vasiyetten ve İmam Ali'nin Vasiyetle atanmasından haberdar olduğunu görüyoruz. Buhari'deki rivayetle örtüşen tek Vasiyet, Gaybet-i Tusi ve Biharu'l-Envar'dan çıkardığımız ve burada okunabilen Vasiyettir.
Hz. Muhammed'den sonra halife Ebu Bekir değil miydi?
Adem'in zamanından Muhammed'e kadar, zamanın Peygamberini, Elçisini, Kralını ya da Halifesini atayan her zaman Allah olmuştur. Atama yöntemi ‘Halifeyi Tanıma Kanunu’ olarak bilinir; buna göre Allah üç delille bir adam gönderir: 1) Vasiyet; 2) İlim; 3) Allah'ın Hâkimiyetine Davet.
Dolayısıyla söz konusu kişinin, insanların kabul ettiği önceki bir halife tarafından anıldığını göstermesi, ilim sahibi olduğunu göstermesi ve insanların hâkimiyetine asla değil, Allah'ın hâkimiyetine davet etmesi gerekir. Kur'an'da bulduğumuz iki örneğe bir göz atalım:
Adem'in Atanması:
“Hani (ey Muhammed, an) Rabbin meleklere, ‘Şüphesiz ben yeryüzünde bir halife yaratacağım’ demişti. Onlar, ‘Biz Seni hamdinle tesbih edip Seni takdis ederken orada bozgunculuk yapacak ve kan dökecek birini mi yaratacaksın?’ dediler.Kur'an, 2. Sure (Bakara), 30. Ayet
Talut'un Atanması:
“Peygamberleri onlara, ‘Şüphesiz Allah size Talut'u kral olarak gönderdi’ dedi. Onlar, ‘Biz hükümdarlığa ondan daha layıkken ve ona maldan da bir genişlik verilmemişken, o bize nasıl hükümdar olabilir?’ dediler. O şöyle dedi: ‘Şüphesiz Allah onu sizin üzerinize seçti ve onun ilmini ve bedenini bolca artırdı. Allah mülkünü dilediğine verir. Allah (lütfu) geniş olandır, bilendir.’”Kur'an, 2. Sure (Bakara), 247. Ayet
İmam Ali, Allah'ın halifesinin üç niteliğini de kendinde toplar: Hz. Muhammed'in Vasiyetinde onun halefi olarak adı geçer, derin ilmi ve hikmetiyle tanınır ve seçimlere ya da insanların kendi önderlerini seçmesine izin verilmesine değil, sürekli olarak Allah'ın Hâkimiyetine davet etmiştir.
Buna ek olarak İmam Ali, Gadir Hum olayında birçok tanığın önünde açıkça halef olarak atanmıştır. Bu olay sahih Sünni kaynaklarda iyi belgelenmiştir. Örneğin Hz. Muhammed şöyle ilan etmiştir:
“Ben kimin Mevlası/Efendisi isem, Ali de onun Mevlası/Efendisidir.”Cami'u't-Tirmizi, Kitap 49, Hadis 109
Ebu Bekir ise seçime davet etti ve hilafet makamına seçildi; peygamber tarafından ise hiçbir zaman atanmadı.
“Ebu Bekir şöyle dedi: ‘Hayır, yöneticiler biz olacağız, siz de vezirler olacaksınız; çünkü onlar (yani Kureyş) Araplar arasında en hayırlı aile ve en hayırlı soydur. O hâlde ya Ömer'i ya da Ebu Ubeyde bin Cerrah'ı yöneticiniz olarak seçin.’ Ömer (Ebu Bekir'e) şöyle dedi: ‘Hayır, biz seni seçiyoruz; çünkü sen bizim reisimizsin, aramızda en hayırlımızsın ve Allah'ın Resulü'ne hepimizden daha sevgilisin.’ Böylece Ömer, Ebu Bekir'in elini tuttu ve biat etti; insanlar da Ebu Bekir'e biat ettiler.”Sahih-i Buhari, El-Buhari, Peygamber'in Ashabı Kitabı, Hadis 3667, 3668
Ömer bin Hattab, halife olarak hükümdarlığı sırasında şöyle diyerek bunu vurgulamıştır:
“(Ey insanlar!) Bana bildirildiğine göre aranızdan bir konuşmacı, ‘Vallahi Ömer ölürse falan kişiye biat edeceğim’ diyormuş. Hiç kimse, Ebu Bekir'e verilen biatın aniden verildiğini ve başarılı olduğunu söyleyerek kendini aldatmasın. Hiç şüphesiz öyleydi, ama Allah (insanları) onun şerrinden korudu ve aranızda Ebu Bekir'in niteliklerine sahip olan kimse yoktur.”Sahih-i Buhari, El-Buhari, Allah'ın Koyduğu Hadler ve Cezalar Kitabı, Hadis 6830
Ebu Bekir'in Hz. Muhammed tarafından ne sözlü ne de yazılı bir beyanla atanmadığını açıkça görebiliyoruz; ayrıca hem Ebu Bekir'in hem de halefi Ömer'in Allah'ın Hâkimiyetine değil, aksine seçime ve icmaya, yani insanların hâkimiyetine davet ettiğini görüyoruz. Ebu Bekir'in kendisi, Müslümanların en hayırlısı olmadığını, hatalar yapacağını açıkça itiraf eder; bu da onun ilim eksikliğini ve doğruyla yanlışı ayırt etme yetersizliğini gösterir.
Ebu Bekir şöyle dedi: “Ey insanlar, şimdi sizin üzerinize yetki makamına getirildim ve ben sizin en hayırlınız değilim; iyi yaparsam bana yardım edin, kötü yaparsam beni düzeltin. Doğruluk emanettir, yalan ise ihanettir. Aranızdaki zayıf, inşallah hakkını kendisine geri verene kadar benim yanımda güçlüdür; aranızdaki güçlü ise, inşallah hakkı (adaletle) ondan alana kadar zayıftır… Ben Allah'a ve Resulü'ne itaat ettiğim sürece bana itaat edin; eğer Allah'a ve Resulü'ne isyan edersem bana itaat borcunuz yoktur.”El-Bidaye ve'n-Nihaye, İbn Kesir, Cilt 5, s. 269
Bir başkası ‘Abdullah’ adıyla ya da Peygamber'in diğer adlarından biriyle Mehdi olduğunu iddia edebilir mi?
Tarihte çeşitli adlarla beklenen Mehdi olduğunu iddia eden pek çok kişi gelmiştir. Ancak Hz. Muhammed'in korunmuş Vasiyeti, Mehdi'yi ‘Abdullah’ adıyla anar ve daha önce hiç kimse bu adı iddia etmemiştir. Dolayısıyla Abdullah Haşim, 1400 yılda Vasiyetteki ‘Abdullah’ adını iddia eden ilk kişidir. Şii İslam'da İmam Sadık'tan şöyle dediği nakledilen bir rivayet vardır:
“Bu işi gerçek sahibinden başkası iddia etmez; aksi hâlde Allah onun ömrünü keser.”El-Kafi, Şeyh El-Kuleyni, Cilt 1, s. 373, Biharu'l-Envar, Allame El-Meclisi, Cilt 25, s. 112
Bu da Kur'an'ın benzer bir söz içeren şu ifadesiyle el ele gider:
“Eğer o, Bizim adımıza bazı (asılsız) sözler uydurmuş olsaydı, onu sağ elinden yakalardık; sonra onun can damarını keserdik.”Kur'an, 69. Sure (Hakka), 44-46. Ayetler
Aynısı bugün de geçerlidir: Hiç kimse Vasiyeti iddia edip bir metinde Allah'ın ya da Peygamberinin andığı kişinin kendisi olduğunu söyleyemez, meğer ki doğru söylüyor olsun; aksi hâlde Allah o kişiyi, atama mektubuyla (yani Vasiyetle) sahte bir iddiada bulunamadan öldürür.
Ben Sünni iken Şii bir kaynaktan gelen Vasiyete nasıl güvenebilirim?
Sünniler ve Şiiler rivayetleri derecelendirme biçimlerinde farklılık gösterirler. Rivayetleri doğrulamanın bir yolu olarak “Hadis İlmi”ni benimsemişlerdir. Ancak bu, yalnızca takipçiler Hz. Muhammed'in halefleri konusunda anlaşamadıkları için ortaya çıkmıştır ve böylece onun gerçekte ne söylediğini ve ne yaptığını doğrulamak onlar için zorunlu hâle gelmiştir. Fakat bize gelen bilgiyi, itaatsiz saydığımız kişilerden gelse bile araştırmamızı emreden Kur'an ayetlerini göz ardı edemeyiz.
“Ey iman edenler! Size itaatsiz biri bir haber getirirse, bilmeden bir topluluğa zarar verip sonra yaptığınıza pişman olmamak için araştırın.”Kur'an, 49. Sure (Hucurat), 6. Ayet
Bugüne kadar, elimizdeki ve daha önce ele aldığımız rivayetlerle örtüşen Vasiyet dışında hiç kimse geçerli bir Vasiyet sunmamıştır.
Hz. Muhammed, Allah'ın gönderdiği son peygamberdir. Ondan sonra birini takip etmemiz nasıl gerekebilir?
Hz. Muhammed, Allah'ın gönderdiği son elçi ve peygamberdir. Ancak Hz. Muhammed, Allah'a iki yay boyu ya da daha yakın mertebesine ulaştığında Allah onu bütün yaratılmışları gözetme göreviyle görevlendirdi. Böylece Allah'ın izniyle, on iki İmam ve on iki Mehdi suretinde elçileri gönderen artık Hz. Muhammed'dir.
Peygamber şöyle buyurdu: “Allah bu ümmete her yüz yılın sonunda, onun için dinini yenileyecek kişiyi gönderecektir.”Sünen-i Ebu Davud, İbn Ebi Davud, Savaşlar Kitabı, Hadis 4291
Onları atayan da Muhammed'in kendisinden başkası değildir:
Allah'ın Resulü şöyle buyurdu: “Kim bana itaat ederse Allah'a itaat etmiş olur, kim bana isyan ederse Allah'a isyan etmiş olur. Kim benim atadığım yöneticiye itaat ederse bana itaat etmiş olur, kim ona isyan ederse bana isyan etmiş olur.”Sahih-i Buhari, El-Buhari, Hükümler Kitabı, Hadis 7137
Böylece rivayetten görüyoruz ki Allah, Hz. Muhammed'in vefatından sonra Müslümanları bırakmaz; aksine, itaat edilmesi gereken yöneticilerin atanması yoluyla Allah'ın dinini yaşatacak birini gönderir ve bunların hepsi bizzat Hz. Muhammed tarafından yazılı Vasiyetiyle atanmıştır.
Peki Allah ve Muhammed bizi zamanımızda bir elçi ya da rehber olmadan nasıl bırakabilir? İnternet, kürtaj ya da araba kullanmak gibi, Hz. Muhammed'in zamanında var olmayan şeylerle ilgili soruları nasıl cevaplayacağız? Ne Hz. Muhammed'in ne de Kur'an'ın yorum yaptığı konularda, bu modern zamanlarda Allah'ın bizden ne istediğini bize kim bildirecek?
Hz. Muhammed'in vefatından sonra âlimlere danışmamızı istediğini belirten hiçbir rivayet yoktur. Hata yapabilen bir âlim, Allah'la doğrudan bir bağlantısı yokken nasıl yeni kanunlar ve hükümler koyabilir?
Ama peygamber, kendisinden sonra haleflerine, yani vefatından sonra gönderdiği elçilere başvurmamızı istediğini söylemiştir.
Zeyd bin Erkam şöyle rivayet etmiştir: Allah'ın Resulü (aleyhisselam) şöyle buyurdu: “Size iki ağır emanet bırakıyorum: Birincisi, içinde hidayet ve nur bulunan Allah'ın Kitabıdır; Allah'ın Kitabına sımsıkı sarılın ve ona bağlı kalın. (Bizi) Allah'ın Kitabına (sarılmaya) teşvik etti ve sonra şöyle buyurdu: İkincisi Ehl-i Beytimdir. Ehl-i Beytim hakkında (görevlerinizi) size hatırlatırım.”Sahih-i Müslim, Müslim bin Haccac En-Nisaburi, Kitap 44, Hadis 55
Rivayetler tek bir Mehdi figüründen söz ederken on iki Mehdi nasıl olabilir?
Bilinmelidir ki “Mehdi” bir unvandır, tıpkı “Mesih” kelimesinin İsa Mesih için bir unvan olması gibi; dolayısıyla birden fazla Mesih figürü İslam'a yabancı bir kavram değildir. Bu mesele İslam âlimleri tarafından genel Müslüman kitlesinden gizlenmiştir; ancak Sünni İslam'da İslam'ı galip kılacak on iki halifenin yönetimine ilişkin rivayetler buluyoruz.
Cabir bin Semure'den şöyle dediği rivayet edilmiştir: “Allah'ın Resulü'nün şöyle dediğini işittim: On iki halife gelinceye kadar İslam galip olmaya devam edecektir. Sonra Peygamber anlayamadığım bir şey söyledi. Babama sordum: Ne dedi? Dedi ki: Hepsinin (on iki halifenin) Kureyş'ten olacağını söyledi.”Sahih-i Müslim, Müslim bin Haccac En-Nisaburi, Kitap 33, Hadis 8
Bu on iki kişi Mehdilerdir, on iki Şii İmam değil; çünkü İmamlar halife olarak insanlara hükmedememişlerdir. Bu halifelere uymamız gerektiğini belirten rivayetler de vardır.
Abdurrahman bin Amr Es-Sülemi'den şöyle rivayet edilmiştir: İrbad bin Sariye'nin şöyle dediğini işitmiş: “Allah'ın Resulü bize gözlerimizden yaşlar akıtan ve kalplerimizi eriten etkileyici bir konuşma yaptı. Dedik ki: ‘Ey Allah'ın Resulü! Bu bir veda konuşmasıdır. Bize ne tavsiye edersin?’ Şöyle dedi: ‘Sizi gecesi gündüzü gibi olan aydınlık bir yol üzerinde bırakıyorum. Ben gittikten sonra helak olmuş biri dışında hiç kimse ondan sapmaz. Aranızdan yaşayan, büyük ihtilaflar görecektir. Sünnetimden bildiklerinize ve Hidayete Erdirilmiş Raşid Halifelerin yoluna bağlı kalmanızı ve ona sımsıkı sarılmanızı tavsiye ederim. Önderiniz Habeşli bir önder olsa bile itaat etmelisiniz. Çünkü gerçek mümin, burnunda halka olan bir deve gibidir; nereye sürülürse boyun eğer.’”Sünen-i İbn Mace, İbn Mace, Sünnet Kitabı, Hadis 43
Müslümanlar olarak Allah'a, Allah'ın Resulü'ne ve onun Sünnetine uymakla yükümlüyüz; ancak ondan sonra ‘Hidayete Erdirilmiş Raşid Halifeler’in Sünnetine uymakla da emrolunduk. Bazıları bu halifelerin Ebu Bekir, Ömer ve Osman gibi Sünni halifeler olduğunu ileri sürer; ancak bu rivayetlerin her ikisi de bu ‘Hidayete Erdirilmiş Raşid Halifeler’den ‘Mehdiler’ olarak söz eder. Arapça metin “وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ الْمَهْدِيِّينَ” ifadesini içerir; bu da kelimesi kelimesine “Raşid Halifelerin, Mehdilerin Sünneti” anlamına gelir.
İslam âlimlerinin açık aldatmacasını görmek için Arapça asıl metin ile İngilizce karşılaştırması için aşağıdaki bağlantılara başvurun:
https://sunnah.com/mishkat:276
Bu Hidayete Erdirilmiş Raşid Halifeler, yani Mehdiler, Hz. Muhammed'in, ahir zaman âlimleri tarafından parçalanıp alçaltılmasından sonra İslam'ı galip kılmak için geleceklerini vaat ettiği on iki kişidir.
Mehdi ya da Kaim Kur'an'da nerede anılmaktadır?
Kur'an'da ‘Mehdi’ ya da ‘Kaim’ kelimesini bulmasak da Kur'an yine de zuhur edecek, bir kıyamı olan, adı Vasiyetteki Mehdilerden birinin adıyla, rivayetlerin belirttiği gibi dünyaya adalet ve hakkaniyet getirecek olan Mehdi'nin ta kendisinin adıyla örtüşen bir adamdan söz eder ve bu ad ‘Abdullah’tır:
“Abdullah kalkınca, neredeyse küme küme etrafına toplanacaklardı.”Kur'an, 72. Sure (Cin), 19. Ayet
Hem Kur'an'da hem de Vasiyette geçen ‘Abdullah’ adını iddia edip aynı zamanda Muhammed'in Ailesinden vaat edilen Mehdi ve Kaim olarak kıyam eden, Abdullah Haşim Eba Sadık'tan başka kimse çıkmamıştır.
Neden alkol içiyorsunuz ve kadınlar neden başörtüsü takmıyor?
Alkol, Adem'in zamanından Hz. Muhammed'e kadar mubahtı. Hatta peygamberlerin şarap içtiğini görüyoruz:
Nuh bir bağ diker ve şarap içer:
“Toprakla uğraşan bir adam olan Nuh bir bağ dikmeye koyuldu. Şarabından bir miktar içince sarhoş oldu ve çadırının içinde üstü açık yattı.”Kutsal Kitap, Tekvin Kitabı, 9. Bölüm, 20-21. Ayetler
Yakup babası İshak'a şarap getirir:
“Sonra şöyle dedi: ‘Oğlum, avından bana biraz getir de yiyeyim, sana bereketimi vereyim.’ Yakup onu ona getirdi, o da yedi; biraz da şarap getirdi, o da içti.”Kutsal Kitap, Tekvin Kitabı, 27. Bölüm, 25. Ayet
İsa suyu şaraba çevirir:
“İsa hizmetkârlara, ‘Küpleri suyla doldurun’ dedi; onlar da küpleri ağzına kadar doldurdular. Sonra onlara, ‘Şimdi biraz alın ve ziyafetin başındaki kişiye götürün’ dedi. Öyle yaptılar ve ziyafetin başındaki kişi şaraba dönüşmüş olan suyu tattı.”Kutsal Kitap, Yuhanna Kitabı, 2. Bölüm, 7-9. Ayetler
Alkolün her zaman yasak olmadığının kanıtı, cennetle ilgili ayette bulunur:
“Allah'tan korkanlara vaat edilen cennetin vasfı (şudur)! Orada asla bozulmayan su ırmakları, tadı bozulmayacak süt ırmakları, içenlere lezzet veren şarap ırmakları ve tamamen arıtılmış bal ırmakları vardır.”Kur'an, 47. Sure (Muhammed), 15. Ayet
Eğer alkol cennette varsa, özünde necis olamaz. Bu, onun belirli bir sebeple yasaklandığı anlamına gelir; o sebep de ahlaksızlığın ve sarhoşluğun Arap yaşamında büyük bir sorun hâline gelmiş olmasıydı. Onları arındırmak için bu tür bir yasak gerekliydi.
Başörtüsüne gelince, Kur'an'da kadınları saçlarını bir başörtüsüyle örtmeye mecbur kılan hiçbir ayet yoktur. Başörtüsü takmanın zorunluluğunu savunmak için sıkça kullanılan ayet şöyle der:
“Kadınlar himarlarını ceyblerinin (yakalarının) üzerine vursunlar.”Kur'an, 24. Sure (Nur), 31. Ayet
Pek çok kişi himarın başörtüsü olduğuna inanır; ancak anlamı bu değildir. Himar “örtü” demektir. Ayet kadınlara göğüslerini örtmelerini emreder; çünkü elbiselerinde çoğu zaman, üzerine örtmek için bir şey çekilmedikçe göğüslerini açıkta bırakacak açıklıklar ya da ‘yakalar’ bulunurdu.
Pek çok kişi bu öğretileri tuhaf ve bugün gördüğümüz yaygın İslam anlayışına aykırı bulabilir. Ancak her yeni ahitle birlikte yeni kanunlar da gelir. Bu ahitte Mehdi, Allah'ın gerçek kanunlarını açıklığa kavuşturur ve tesis eder. Bu öğretileri tuhaf buluyorsanız, bilin ki bu, Allah'ın gerçek İslam'ının tuhaf ve insanların uyguladığı İslam'dan farklı görüneceğini önceden bildiren Hz. Muhammed'in kehanetini gerçekleştirmektedir.
Hz. Muhammed şöyle buyurdu: “İslam garip olarak başladı ve yine garip olarak dönecektir; ne mutlu gariplere.”Sünen-i İbn Mace, Fitneler Kitabı, Hadis 3986
Tahrif edilmiş bir kitap olduğu hâlde neden Kutsal Kitap'tan alıntı yapıyorsunuz?
Kur'an, Allah'ın İncil'i ve Tevrat'ı indirdiğini çok açık bir şekilde ortaya koyar:
Şüphesiz Tevrat'ı Biz indirdik; onda hidayet ve nur vardı. Allah'a teslim olmuş peygamberler onunla Yahudiler için hüküm verirlerdi; rabbaniler ve âlimler de Allah'ın Kitabından kendilerine emanet edilenle (hüküm verirlerdi) ve onlar buna şahit idiler. Öyleyse insanlardan korkmayın, Benden korkun ve ayetlerimi az bir bedele [yani dünyalık bir kazanca] değişmeyin. Kim Allah'ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte onlar kâfirlerin ta kendileridir.Kur'an, 5. Sure (Maide), 44. Ayet
Onların izleri üzerinde, kendisinden önce gelen Tevrat'ı doğrulayıcı olarak Meryem oğlu İsa'yı gönderdik; ona da içinde hidayet ve nur bulunan, kendisinden önceki Tevrat'ı doğrulayan ve muttakiler için bir hidayet ve öğüt olan İncil'i verdik.Kur'an, 5. Sure (Maide), 46. Ayet
Önceki kitaplarda bir dereceye kadar tahrif ve bozulma olsa da bu, onları okumayı ve onlardan çıkarımlar yapmayı tamamen bırakmamız gerektiği anlamına gelmez. Kur'an'ın kendisi, indirilen şey hakkında şüphe içindeysek, ondan önce gönderilmiş olan kutsal yazıları okumamız gerektiğini müminlere bildirir.
“(Ey Muhammed), eğer sana indirdiğimiz şeyden şüphe içindeysen, senden önce Kitabı okumakta olanlara sor. Andolsun ki sana Rabbinden hak gelmiştir; o hâlde sakın şüphe edenlerden olma.”Kur'an, 10. Sure (Yunus), 94. Ayet
Kur'an, önceki kutsal yazıları doğrulayıcı olarak geldiğine ve onların yerine geçmek için gelmediğine şahitlik eder.
“(Ey Muhammed), sana da Kitabı [yani Kur'an'ı] hak ile, kendisinden önceki Kitabı doğrulayıcı ve onun üzerinde bir ölçüt olarak indirdik. O hâlde aralarında Allah'ın indirdiğiyle hükmet ve sana gelen haktan ayrılarak onların arzularına uyma. Her biriniz için bir şeriat ve bir yol belirledik. Allah dileseydi sizi (dinde birleşmiş) tek bir ümmet yapardı; fakat size verdiklerinde sizi sınamak (istedi); öyleyse hayırlarda yarışın. Hepinizin dönüşü Allah'adır; (o zaman) O, ayrılığa düştüğünüz şeyleri size bildirecektir.”Kur'an, 5. Sure (Maide), 48. Ayet
Geçmiş peygamberlerin ve elçilerin ve onların sözlerinin geçerliliğine inandığımız için, onların indirdiklerini alırız ve bu çağda onlardan sonra gelmiş olan rehberlere uyarız. Kur'an bir üçleme gibi, bir kitap serisinin son bölümü gibi okunmak üzere tasarlanmıştır. Bu yüzden Kur'an, okuyucunun hikâyenin ayrıntılarını zaten bildiğini varsayarak peygamberlerin ve elçilerin pek çok kıssasından kısaca söz eder. Bunların bazıları tam olarak açıklanmamıştır bile ve ancak Tevrat ile Kutsal Kitap'a dair önceden sahip olunan bilgi temelinde anlaşılabilir.
Allah İslam dinini kemale erdirmedi mi? Mehdi neden onu ‘düzeltmeye’ gelsin?
Kastettiğiniz ayet şudur:
“Bugün sizin için dininizi kemale erdirdim, size nimetimi tamamladım ve size din olarak İslam'ı beğendim.”Kur'an, 5. Sure (Maide), 3. Ayet
Bu ayet, Hz. Muhammed'in Gadir Hum'da halefi İmam Ali'yi atamasından sonra indirilmiştir; orada Peygamber şöyle buyurmuştur:
“Ben kimin Mevlası/Efendisi isem, Ali de onun Mevlası/Efendisidir.”Cami'u't-Tirmizi, Kitap 49, Hadis 109
İslam dininin tamamlanması, Allah'ın atadığı kişiye uymakla olur. Allah'ın atadığı adama itaat etmeyen ve uymayan kişi eksik bir din üzeredir.
Allah'ın Resulü şöyle buyurdu: “Kim bir İmamı olmadan ölürse cahiliye ölümüyle ölür.”Müsned-i Ahmed bin Hanbel, Cilt 28, s. 88-89
Bu, İslam dininin onu açıklayabilecek yaşayan bir İmam olmadan tamamlanmış olmadığı anlamına gelir. Nitekim Hz. Muhammed şöyle buyurmuştur:
“Şimdi maksadımıza gelelim. Ey insanlar, ben bir insanım. Rabbimden bir elçi (ölüm meleği) gelmek üzere ve ben Allah'ın çağrısına icabet ederek (size veda edeceğim); fakat size iki ağır emanet bırakıyorum: Birincisi, içinde hidayet ve nur bulunan Allah'ın Kitabıdır; Allah'ın Kitabına sımsıkı sarılın ve ona bağlı kalın. (Bizi) Allah'ın Kitabına (sarılmaya) teşvik etti ve sonra şöyle buyurdu: İkincisi Ehl-i Beytimdir. Ehl-i Beytim hakkında (görevlerinizi) size hatırlatırım.”Sahih-i Müslim, Müslim bin Haccac En-Nisaburi, Kitap 44, Hadis 55
Kitabı olan ama Ehl-i Beyt'ten hidayet İmamı olmayan bir din ölü bir dindir.
Bu makaleyi ilgi çekici bulduysanız ve Mehdi hakkında sahip olabileceğiniz ve bu davete katılmanızı engelleyen yanlış kanılar hakkında okumak istiyorsanız: buraya tıklayın.
Ahmedi Barış ve Nur Dini'ne nasıl katılabileceğinizi öğrenmek istiyorsanız buraya tıklayın.