Tartışmalar11 dk okuma

Sahte Peygamber mi, Kurtarıcı mı? Birinin Gerçekten Allah Tarafından Gönderilip Gönderilmediğini Nasıl Anlarsınız

Metin Türkçe okunuyor

Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun

Eba Sadık'ın Yeni Papa Hutbesi tartışmaya yol açtı ve pek çok Hristiyan onu Deccal olarak nitelendirdi. Ancak gerçek bir peygamberi tanımanın açık bir yolundan yoksunlar. Bu makalede şu soruyu cevaplıyoruz: Allah'ın gerçek bir elçisini sahtesinden nasıl ayırt edebilirsiniz?

Yazan Onur Aydin

Kütüphanem
Abdullah Haşim, kalabalık bir topluluğun önünde minberde yeni papa olduğunu ilan ediyor

Eba Sadık'ın son hutbesi, Ahmedi Barış ve Nur Dini'ne büyük ilgi çekti. Pek çok Hristiyan onun Deccal olduğunu iddia ediyor. Ancak Allah'ın gerçek bir peygamberini nasıl tanıyacaklarını belirlemenin bir yolundan açıkça yoksunlar. Kendileri de kafası karışık görünüyor: O Deccal mi? Sahte bir peygamber mi? Ve bunu nasıl bilebiliriz ki? Bu makalede bir kez ve kesin olarak açıklığa kavuşturmak istiyoruz: Allah'ın gerçek bir elçisini sahtesinden nasıl ayırt edersiniz?

Eba Sadık bunu, bu dünyaya gelen ve Allah'ı gerçekten arayan bir kişinin Allah'ın telefon numarasını bulması gerektiğini söylediğinde çok güzel ifade etti. Her gün ve her çağda Allah'a nasıl ulaşılacağını öğrenmenin bir yolu olmalıdır. Ve aslında Allah, Kendisiyle iletişim kurmak için açık bir yol bırakmıştır. Bu, Adem'in zamanından bugüne kadar aynı iletişim yoludur. Çok basittir ve tam önümüzdedir. Ve bunun ne olduğunu duyduğunuzda, ister Yahudi, ister Hristiyan, ister Müslüman olun, ona itiraz edemeyeceksiniz.

Birinin gerçekten Allah tarafından gönderilip gönderilmediğini anlamak için üç basit ölçüt şunlardır:

Ölçüt 1: Halefiyet

Elçisini atayan Allah olmalıdır. Yaratılış Kitabı'nda ve Kur'an'da bulduğumuz budur.

“Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım.”Kur'an, 2. Sure (Bakara), 30. Ayet
“Ve Tanrı dedi: Kendi suretimizde, kendi benzerliğimizde insanı yapalım; ve denizin balıklarına, göklerin kuşlarına, sığırlara, bütün yeryüzüne ve yeryüzünde sürünen her sürüngene hâkim olsunlar.”Kutsal Kitap, Yaratılış Kitabı, 1. Bölüm, 26. Ayet

Bu ayetlerde Allah'ın Adem'i herkesin tanık olacağı şekilde açıkça atadığını görüyoruz. Adem yaratılışla karşılaştığında ve ona kim olduğunu sorduklarında, güvenle şöyle diyebilir: “Ben Adem'im, Allah tarafından atanmış olanım.” Herkes onun atanmış kişi olduğunu kabul eder ve başka hiç kimse Adem olduğunu iddia edemez. Bu nedenle onun ilahi ataması sürdürülmeli ve korunmalı, böylece yalnızca onun, yani meşru sahibinin bunu iddia edebilmesi sağlanmalıdır.

Bu, her çağda Allah tarafından atanmış birinin bulunması gerektiği anlamına gelir. Allah, yaratılışta her zaman bir halife aracılığıyla hazırdır. Yeryüzü tarihinde bir halifenin bulunmadığı hiçbir an olmamıştır; her zaman yerinde biri vardır. Biri vefat ettiğinde, bir başkası onun yerini alır. Örneğin İsa ayrıldığında, Simun Petrus'u halefi olarak atadı. Muhammed vefat ettiğinde, on iki İmam'ı halefleri olarak bıraktı. Tarih boyunca, 124.000 peygamber ve resul ile yaratılışın başından sonuna kadar sayısız halef de dâhil olmak üzere uzun bir halefler silsilesi olmuştur.

“Göklerin krallığının anahtarlarını sana vereceğim; yeryüzünde bağladığın her şey gökte de bağlanmış olacak, yeryüzünde çözdüğün her şey gökte de çözülmüş olacak.”Kutsal Kitap, Matta Kitabı, 16. Bölüm, 19. Ayet

Kutsal Kitap'tan bir başka örnek de Saul örneğidir. İsrailoğulları bir kral istediklerinde, kendi krallarını atayabilirler miydi? Tevrat ve Kur'an, kendi krallarını atayamayacaklarını söyler. Kendi zamanlarında atanmış olan peygamberleri Samuel'e geri dönmeleri ve ondan kendileri için bir kral atamasını istemeleri gerekiyordu.

“Bunun üzerine İsrail'in bütün ihtiyarları toplanıp Rama'da Samuel'in yanına geldiler. ‘Bak,’ dediler, ‘sen yaşlandın ve oğulların senin yolunda yürümüyor. Şimdi diğer bütün milletler gibi bizi yönetecek bir kral ata.’”Kutsal Kitap, 1. Samuel Kitabı, 8. Bölüm, 4-5. Ayetler

Aynı şey Davud ve Süleyman için de geçerlidir. Davud, ölümünden önce Süleyman'ı atadı. Yalnızca bir selef kendi halifesini atayabilir.

“Kral Davud, ‘Bana kâhin Sadok'u, peygamber Natan'ı ve Yehoyada oğlu Benaya'yı çağırın’ dedi. Böylece onlar kralın huzuruna geldiler. Ve kral onlara dedi ki: ‘Efendinizin hizmetkârlarını yanınıza alın, oğlum Süleyman'ı kendi katırıma bindirin ve onu Gihon'a indirin. Kâhin Sadok ve peygamber Natan orada onu İsrail üzerine kral olarak meshetsinler; boru çalın ve “Tanrı Kral Süleyman'ı korusun!” deyin. Sonra onun ardından çıkıp geleceksiniz. O gelip benim tahtıma oturacak, çünkü benim yerime kral olacak; çünkü onu İsrail ve Yahuda üzerine hükümdar olarak atadım.’Kutsal Kitap, 1. Krallar Kitabı, 1. Bölüm, 32-35. Ayetler

İsa da sinagogda tomardan okuduğunda kendisinden öncekiler üzerinde hak iddia etti.

“Ve tomarı dürüp görevliye geri verdi ve oturdu. Sinagogdaki herkesin gözleri ona dikilmişti. Ve onlara şöyle demeye başladı: ‘Bu Yazı bugün sizin kulaklarınızda yerine geldi.’”Kutsal Kitap, Luka Kitabı, 4. Bölüm, 20-21. Ayetler

Aynı şey Muhammed için de oldu. O geldi ve İsa tarafından gönderilen teselli edici olduğunu iddia etti.

“Ve hani Meryem oğlu İsa şöyle demişti: ‘Ey İsrailoğulları, şüphesiz ben size Allah'ın elçisiyim; benden önce gelen Tevrat'ı doğrulayıcı ve benden sonra gelecek, adı Ahmed olan bir elçiyi müjdeleyiciyim.’ Fakat o (Ahmed) onlara apaçık delillerle geldiğinde, ‘Bu apaçık bir büyüdür’ dediler.”Kur'an, 61. Sure (Saf), 6. Ayet

Her insanın tek arzusu, Allah tarafından atanan kişinin kim olduğunu bulmak olmalıdır. Eğer Budizm doğru dinse, ona uymalıdırlar. Eğer İslam doğru dinse, ona uymalıdırlar. Eğer Hristiyanlıksa, ona uymalıdırlar; yeter ki dinin başındaki kişinin gerçekten Allah tarafından atanmış olduğunu doğrulayabilsinler.

Eba Sadık, The Mahdi has Appeared YouTube Kanalı'ndaki bir bölümde herkesin kendi âlimlerine ve önderlerine şunu sorması gerektiğini söyledi:

“Siz Allah tarafından mı atandınız? Eğer cevap hayırsa, Allah tarafından atanmamışsanız, o zaman çok teşekkür ederim, bunu dinlemek istemiyorum; çünkü Allah adına konuşma hakkınız yok. Allah adına konuşma ve beni Allah'a doğru götüreceğini söyleme hakkına sahip olan tek kişi, Allah tarafından atanmış kişidir. Kalbimin huzur bulmasının tek yolu budur.”

Peki ya biri vasiyette adının geçtiğini yalan yere iddia ederse? Birinin halife ya da elçi olma makamını yalan yere iddia edebilmesi anlamsız ve sağduyuya aykırı olurdu. Örneğin, İsa'nın bize gelip kendisinden sonra bir gün Muhammed'in geleceğini söylemesinin ne anlamı olur, eğer Muhammed'den önce bir milyon bir kişi gelip Muhammed olduğunu iddia edebilirse? Bu durumda İsa'nın sözleri bir hidayet kaynağı değil, bir sapkınlık kaynağı olur ve insanların kafası karışırdı. İşte bu yüzden Allah halefin adını korumuş ve bu adın yalan yere iddia edilmesini engellemiştir. Bu nedenle, hem İslami rivayetlerde hem de Yahudilerin ve Hristiyanların rivayetlerinde bulduğumuz gibi, bir vasiyeti haklı olarak yalnızca atanmış kişi iddia edebilir. Allah tarafından gönderilmeden yalan yere Allah'ın elçisi olduğunu iddia eden herkesin hayatı, daha vasiyeti iddia edemeden Allah tarafından kesilecektir. Bu atama korunmalıdır, yoksa anlamını yitirir.

İmam Sadık şöyle dedi: “Bu işi gerçek sahibinden başka kimse iddia etmez; ancak Allah onun ömrünü keser.”El-Kâfi, el-Kuleyni, Cilt 1, s. 373, Hadis 5

Bu nedenle, İsa'nın İşaya'nın peygamberlik ettiği kişi olduğunu iddia etmesinden önce başka hiç kimsenin o ayette kendisinden söz edildiğini iddia etmediğini görüyoruz. Bunu ilk iddia eden oydu. İnsanlar o bunu yaptıktan sonra halife olduklarını iddia edebilirler, çünkü o noktada bunun artık bir önemi yoktur. Ancak bunu ondan önce iddia edemezler; aynı şey Muhammed ve diğer her elçi için de geçerlidir.

Gerçekten atanmış olan dışında hiç kimse atanmış Kral olduğunu iddia edemez. Ama o da bu iddiasını ilimle desteklemeli, insanlara güvence vermeli ve Allah'ın hâkimiyetine davet etmelidir.

Ölçüt 2: İlim

Kur'an'daki kıssaya dönecek olursak, Allah Adem'i açıkça atadıktan sonra ona bütün isimleri öğrettiğini ve ona bütün ilmini verdiğini okuruz. Dolayısıyla Allah'ın kapısında duran, insanları Allah'a doğru yönlendiren bu elçi, her şeyi bilen masum bir kişi olmalıdır. Yaratılışın ona yönelttiği her soruyu cevaplayabilmelidir. Biri Allah'ın kapısı olup da ondan daha bilgili başka insanların bulunması mümkün değildir. Eğer durum böyle olsaydı, her şeyi bilen bir Allah'ın kapısı olmaya onlar daha layık olurdu.

“Rab'bin Ruhu onun üzerinde olacak: hikmet ve anlayış Ruhu, öğüt ve kudret Ruhu, bilgi ve Rab korkusu Ruhu.”Kutsal Kitap, İşaya Kitabı, 11. Bölüm, 2. Ayet

Ölçüt 3: Allah'ın Hâkimiyeti

Elçi her zaman Allah'ın hâkimiyetine davet eder. Allah tarafından atanan kişi dışında hiç kimse hüküm süremez. Çünkü Allah tarafından atanan o kişi hüküm sürdüğünde, hüküm süren Allah'tır. Ve Adem'in zamanından beri Allah, yeryüzünü halifesi aracılığıyla yönetmek istemiştir.

Allah'ın halifesi, doğum hakkına, seçimlere ya da başka herhangi bir siyasi yönteme dayanan bir yönetim sistemini savunamaz. Hükümdarı yalnızca Allah'ın atadığını savunmalıdır. Aslında herkes bu konuda hemfikirdir ve peygamberlerin ve resullerin örneklerine baktıklarında, Davud ve Süleyman'dan Hezekiel'e ve ötesine, Adem'in zamanından Muhammed'e kadar, hepsinin yalnızca Allah'ın hüküm sürebileceğini ve bir kralı, elçiyi ya da halifeyi yalnızca Allah'ın atayabileceğini teyit ettiğini görürler.

“Tanrın Rab'bin sana vermekte olduğu ülkeye girip orayı mülk edindiğinde ve oraya yerleştiğinde, ‘Çevremizdeki bütün milletler gibi başımıza bir kral koyalım’ dersen, başına mutlaka Tanrın Rab'bin seçeceği bir kralı ata.”Kutsal Kitap, Tesniye Kitabı, 17:14-15
“Benim onayım olmadan krallar koydular; benim rızam olmadan önderler seçtiler. Gümüşleriyle ve altınlarıyla kendi yıkımları için kendilerine putlar yaptılar.”Kutsal Kitap: Hoşea 8:4
“Şimdi kulum Davud'a de ki: ‘Her Şeye Gücü Yeten Rab şöyle diyor: Seni otlaktan, sürünün ardından aldım ve halkım İsrail üzerine hükümdar olarak atadım.’”Kutsal Kitap: Samuel 7:8

Ölçütleri kim karşılıyor?

İşte bu üç yasa, bir kişinin bir karmaşa okyanusunun içinde doğru yolda olup olmadığını belirleyebileceği ölçütlerdir. Gezegendeki tüm sesler arasında, bu ölçütleri karşılayan tüm gezegendeki tek kişinin Eba Sadık Abdullah Haşim olduğunu görüyoruz.

Abdullah Haşim Eba Sadık ve selefi İmam Ahmed El-Hasan, halefi İmam Ali tarafından yazılmış bir rivayete işaret ettiler: Peygamber Muhammed'in son vasiyeti.

Vefat ettiği gece Peygamber bir vasiyet yazdı ve halefleri birer birer adlarıyla belirtti. Vasiyet bırakmak bütün Müslümanlar için bir yükümlülüktür.

“Sizden birine ölüm yaklaştığında, eğer geride mal bırakıyorsa, anne-babaya ve yakın akrabaya uygun olan şekilde vasiyette bulunması size farz kılındı; bu, takva sahipleri üzerine bir borçtur.”Kur'an 2:180

Peygamber Muhammed büyük bir peygamber ve birçok Arap kabilesini birleştirmiş büyük bir otoriteye sahip bir insandı; onun siyasi yönetimi altında 140.000'den fazla Müslüman vardı. Böylesine büyük bir hükümdarın bir halef atamaması çok tuhaf olurdu.

Aslında bu, ne peygamber ne de ilahi olarak atanmış olan sözde sahabeleri Ömer, Ebu Bekir ve Osman'ı ondan daha akıllı yapardı. Ebu Bekir vefatından önce Ömer'i atadı; Ömer de vefatından önce kendisinden sonra halefin kim olacağına oy vermeleri için küçük bir kişiler kurulu atadı. Her biri, insanları büyük bir karmaşa içinde bırakmamak için, yani bir grubun bir adamı, diğer bir grubun başka bir adamı desteklemesi ve bunun bölünmeye ve kavgaya yol açması olmasın diye, ölümünden önce bir hükümdar atadı. Her biri şöyle dedi: “Hayır, ölmeden önce vasiyetimde halefimi atadığımdan emin olacağım.” Öyleyse, Allah ile doğrudan iletişim içinde bile olmadan Ebu Bekir bunu yapacak kadar akıllıysa ve Allah ile doğrudan iletişim içinde olmadan Ömer bunu yapacak kadar akıllıysa, Allah ile doğrudan iletişim içinde olan Peygamber Muhammed'in de bunu kesinlikle yapmış olması gerekir. Ve gerçekten de yaptı.

Ancak Peygamber Muhammed bir vasiyet bıraktı ve bunun kanıtını hem Şii hem de Sünni rivayetlerde buluyoruz.

Evde bazı adamlar varken Peygamber'in ölüm vakti yaklaştığında, Peygamber şöyle dedi: “Yaklaşın, size bir şey yazayım ki ondan sonra asla sapmayasınız.” Onlardan bazıları şöyle dedi: “Peygamber ağır hasta ve elinizde Kur'an var; Allah'ın Kitabı bize yeter.” Evdekiler ayrılığa düştüler ve tartıştılar. Bazıları, “Yaklaşın ki Peygamber size bir şey yazsın, ondan sonra sapmayasınız” derken, diğerleri Ömer'in söylediğini söyledi. Peygamber'in huzurunda çok gürültü yapıp büyük ölçüde ayrılığa düştüklerinde, onlara “Gidin!” dedi. İbn Abbas şöyle derdi: “Onların anlaşmazlığının ve gürültüsünün Allah'ın Resulü'nün o sözü onlar için yazmasına engel olması büyük bir felaketti.”Sahih-i Buhari, Kitap 59, Hadis 716

İşte bu rivayette bir vaat vardır ve bu, Allah'ın Adem'i atadığında yaratılışa verdiği vaadin aynısıdır: Adem'e sarılırsanız asla sapmazsınız; İsa'ya sarılırsanız asla sapmazsınız; Muhammed'e sarılırsanız asla sapmazsınız.

Daha sonra yakın sahabeleri ve halefi İmam Ali ile birlikteyken, ona vasiyeti yazmasını emretti. Peygamber bu vasiyette kendisinden sonra on iki İmam ve onlardan sonra on iki Mehdi olacağını belirtir. İmam Ali'den başlayarak onları birer birer adlarıyla sayar. İmam Ali'ye ölüm geldiğinde İmameti, yani ilahi makamı İmam Hasan'a devretmesi gerektiğini; İmam Hasan'a ölüm geldiğinde onu İmam Hüseyin'e devretmesi gerektiğini ve böylece İmam'dan İmam'a on ikinci İmam'a ulaşıncaya kadar devam edeceğini söyler. Sonra on ikinci İmam'a ölüm geldiğinde onu müminlerin ilkine devretmesi gerektiğini söyledi ve on iki Mehdi'nin adlarını, en azından ilk üçünü sayar: Ahmed, Abdullah ve Mehdi.

Eba Sadık, Peygamber Muhammed'in vasiyetinde atanmış olduğunu iddia ederek ortaya çıktı; Peygamber Muhammed bu vasiyet hakkında bizzat şöyle demişti: “Ona sarılırsanız asla sapmazsınız.” Hakikati arayan bir mümin olarak bu iddiaya teslim olmak zorundayım, çünkü bana bizzat Peygamber Muhammed'den gelen bir atama mektubuyla geldi. Eğer “Ah, yalan söylüyor olabilir; herkes Abdullah olduğunu iddia edebilir” dersek, mektubun amacının ta kendisini boşa çıkarırız. Herkesin yalan yere Abdullah olduğunu iddia edebileceğine inanırsak, Peygamber Muhammed'in sapıklığa karşı bir güvence olacağını söylediği bu mektubun artık hiçbir değeri kalmaz. Durum buysa, onu yazan ve onun sapıklığa karşı bir güvence olacağını iddia eden kişi bir peygamber olamaz. Bu, sürecin tüm meşruiyetine şüphe düşürür. Çünkü şimdi, Abdullah Haşim vasiyette adı geçen Abdullah olmadığı hâlde öyle olduğunu iddia edebiliyorsa, Muhammed'in, öyle olmadığı hâlde İsa'nın haber verdiği kişi olduğunu iddia etmiş olmasını ne engeller? İsa'nın, öyle olmadığı hâlde İşaya'nın peygamberlik ettiği kişi olduğunu iddia etmesini ne engeller? Eğer durum böyle olsaydı, bütün temel çöker ve bir karmaşa okyanusuna dönüşürdü. Allah'ın Kendisi gökleri açıp birini doğrudan atamadıkça, kimin doğru sözlü olduğunu ve kimin gerçekten Allah'tan bir elçi olduğunu bilmenin hiçbir yolu olmazdı.

Abdullah Haşim, vasiyetteki Abdullah olduğunu iddia ettikten sonra, İslam'ın bütün âlimlerine, Hristiyanlığın rahiplerine ve vaizlerine ve Yahudiliğin hahamlarına meydan okudu. Şöyle dedi: “Ben Yahudilerden onların Tevrat'ı hakkında daha bilgiliyim, Hristiyanlardan onların Kutsal Kitap'ı hakkında daha bilgiliyim ve Müslümanlardan onların Kur'an'ı hakkında daha bilgiliyim.” İnsanların sorularını cevapladı ve bu gerçeği ortaya koyan kitaplar yazdı; böylece ilahi ilme sahip olduğunu kanıtladı.

Bu noktada, Abdullah Haşim'in üç ölçütten ikisini karşıladığını kanıtlamış bulunuyoruz. Üçüncü ölçüt, bir sancakla, Allah'ın hâkimiyeti sancağıyla gelmiş olmasıdır. Bu, yönetimin ya da krallığın yalnızca Allah'a ait olduğu anlamına gelir. Diğer yaratıklara ne yapmaları gerektiğini söyleme hakkına sahip olan tek kişi, onları yaratan Yüce Yaratıcı tarafından atanmış olan kişidir. Bu yeni bir sistem değildir; Adem'in zamanından bugüne kadar var olan sistemin aynısıdır.

İmam Ahmed El-Hasan'ın zuhuru zamanında, diğer bütün âlimler örneğin seçimlere çağırıyor ya da çeşitli âlimleri ve siyasi adayları destekliyordu. Ancak gezegende hiç kimse ilahi olarak atanmış bir hükümdar, kral ya da elçi olduğunu iddia etmiyordu ve hiç kimse bunu, İmam Ahmed El-Hasan'ın yaptığı gibi, Kutsal Peygamber'den ya da onları gönderenden gelen bir iddia veya atama mektubuyla destekleyip ilim ortaya koyamıyordu. Bugün, selefi İmam Ahmed El-Hasan'ın yaptığı gibi bu tutumu sürdüren ve açıkça Allah'ın Hâkimiyetine davet eden tek kişi Eba Sadık'tır.

Ve hangi yolu izleyeceğinizi işte böyle bilirsiniz. Üç tek tanrılı dünya dininin kutsal metinlerinde açıkça bulunan bu kurala bağlı kalırsanız, kimin gerçek, kimin sahte peygamber olduğu konusunda hiçbir karmaşa kalmaz. Bu çok açıktır. Üstelik bütün bu yıllar boyunca hiçbir âlim bu yasayı çürütmek için ortaya çıkmadı.