Siyaset12 dk okuma

Bağlılık Yemininizin Gerçek Anlamı

Metin Türkçe okunuyor

Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun

Liderlere ve uluslara bağlılık yemini etmek, tarih boyunca toplumları şekillendirmiş, sadakati dayatmış ve muhalefete ağır bedeller ödetmiştir.

Yazan Juraj Kula

Kütüphanem
Çocuk Askerler ve Zorla Askere Alma: Bağlılık Yemininizin Gerçek Anlamı

Tarih boyunca bir lidere, bayrağa ya da ulusa sadakat yemini etmek toplumun hayati bir parçası olmuştur. Bu sadakat yalnızca bir formalite değildi; çoğu zaman sıkı bir şekilde dayatılıyor ve uymayanlar ciddi sonuçlarla karşılaşıyordu.

Nazi selamı
1915'te Bellamy selamını yapan Amerikalı okul çocukları, Wikimedia Commons aracılığıyla

Antik Roma'da imparatora sadakat esastı. Romalı askerler ve memurlar, imparatoru ve devleti savunacaklarına söz veren sacramentum adlı bir yemin etmek zorundaydı. Bu yalnızca bir ritüel değildi; bağlayıcı bir taahhüttü. Bu yemini bozmak vatana ihanet sayılır ve ölüm de dahil olmak üzere ağır cezalarla sonuçlanabilirdi. Sacramentum'un bir parçası olarak askerler şöyle yemin ederdi:

“İmparatorun emrettiği her şeyi sadakatle yerine getireceğim, hizmeti asla terk etmeyeceğim ve Roma Cumhuriyeti için ölümden kaçmaya çalışmayacağım.”De re Militari, Vegetius Renatus
Orta Çağ'da krala yemin

Orta Çağ boyunca Avrupa, vasalların efendilerine sadakat yemini ettiği feodal bir sistemle işliyordu. Bu bağ, vasalların efendilerinin önünde diz çöküp onlara hizmet etmeye ve onları korumaya yemin ettiği törenlerle resmîleştirilirdi. Bu söz kutsaldı ve onu bozmak toprak, unvan ve hatta can dahil her şeyi kaybetmek anlamına gelebilirdi.

Mutlak monarşiler çağında krallar, hükmetme haklarının doğrudan Allah'tan geldiğini iddia ediyordu. Bu ilahi hak, tebaanın krala mutlak sadakat borçlu olduğu anlamına geliyordu. Örneğin Fransa'nın Güneş Kral'ı XIV. Louis, sarsılmaz bir sadakat talep ediyor ve her türlü muhalefeti ağır şekilde cezalandırıyordu. İngiltere'de İç Savaş ve Şanlı Devrim gibi olaylardan sonra hükümdara sadakat yeminleri yasal olarak zorunlu tutuldu. Bağlılık yemini etmeyi reddetmek hapis ya da idamla sonuçlanabilirdi. Bu dönemde tebaanın krala bağlılık yemini etmesi gerekiyordu. Bu yeminlerin tam ifadesi farklılık gösteriyordu, ama genellikle kralı savunma ve otoritesini koruma taahhütlerini içeriyordu. İngiliz Restorasyon döneminden böyle bir yemin örneği şudur:

“Kral hazretlerine sadık ve vefalı olacağıma, ona iman ve gerçek bağlılık besleyeceğime ve onu, şahsına, tacına veya onuruna karşı yapılacak her türlü komplo ve girişime karşı gücümün son sınırına kadar savunacağıma beyan eder ve söz veririm.”
Hitler bayrağını selamlayan Naziler

19. ve 20. yüzyıllarda milliyetçiliğin yükselişi, devlete bağlılığı daha da kritik hâle getirdi. Nazi Almanyası'nda Adolf Hitler tüm vatandaşlardan mutlak sadakat talep etti. Askerler ve memurlar Führereid'i, yani Führer yeminini anayasaya ya da devlete değil, doğrudan ona ettiler. Bu yemin Hitler için gücünü pekiştirmenin bir aracıydı ve onu bozmak ölümle cezalandırılan vatana ihanet sayılıyordu.

Bu tarihsel örnekler, bağlılığın toplumlarda kontrolü ve istikrarı sürdürmek için her zaman esas olduğunu göstermektedir. Antik Roma'nın sadakat yeminlerinden Nazi Almanyası'ndaki Führer yeminine kadar bağlılık yemini etmek bir formaliteden fazlasıydı; gücü dayatmanın ve itaati sağlamanın bir yoluydu. Günümüze geldiğimizde, hükümetlerin sadakat talep etme biçimleri değişmiştir, ama temel fikir aynı kalmıştır.

Günümüzde Bağlılık

Bugünün dünyasında bir hükümete bağlılık, dünyanın dört bir yanındaki vatandaşlardan beklenen temel bir şeydir; çoğu zaman vatandaşlar bunun ne kadar geniş bir alanı kapsadığının tam olarak farkına varmazlar.

Devlete bağlılık yemini eden Alman siyasetçiler
Devlete bağlılık yemini eden Alman siyasetçiler

Bireyler yeni bir ülkenin vatandaşlığına geçtiklerinde genellikle bir bağlılık yemini ederler. Bu yemin yalnızca törensel bir jest değildir; ulusun yasalarına, değerlerine ve bazen liderlerine bile bağlılığı ifade eder. Örneğin Amerika Birleşik Devletleri'nde yeni vatandaşlar şu yemini ederler:

“Amerika Birleşik Devletleri Anayasasını ve yasalarını, yabancı ya da yerli tüm düşmanlara karşı desteklemek ve savunmak.”Amerika Birleşik Devletleri Bağlılık Yemini

Bu yemin, sadakatin menşe ülkeden yeni vatana kaydığını gösteren bağlayıcı bir anlaşmadır. Aynı zamanda, belirli ağır suçlar işleyerek ya da “demokratik olmayan” kabul edilen biri olarak bile bu değerleri çiğneyenler bazı durumlarda vatandaşlıklarını kaybedebilirler; bu çoğu zaman gözden kaçırılan bir gerçektir.

Bağlılık Yemini (Pledge of Allegiance), vatandaşlar arasında sadakat duygusunu pekiştiren gündelik bir ritüelin başlıca örneğidir. Okullarda, halka açık etkinliklerde ve hatta bazı hükümet toplantılarında okunan bu yemin, örneğin Amerikan kültürüne işlemiştir. Kişiye ulusa ve bayrağına karşı görevini sürekli hatırlatır. “Amerika Birleşik Devletleri Bayrağına ve temsil ettiği Cumhuriyete bağlılık yemini ederim” sözleri, vatandaşların hayatları boyunca sürdürmeleri beklenen derin bir bağlılığı yansıtır.

Bağlılık işareti olarak bir Suudi prensin yüzüğünü öpmek

Suudi Arabistan gibi monarşilerde hükümdar aileye sadakat köklü bir gelenektir. Kamu görevlileri göreve başlarken krala bağlılık yemini ederler. Bu sadakat yemini, kralın otoritesini ve kraliyet ailesinin ulusu yönetmedeki merkezî rolünü pekiştirir. Bu tür uygulamalar, monarşinin etkisinin hükümetin ve toplumun tüm kademelerinde sürdürülmesini ve saygı görmesini sağlar.

Ulusal Hizmet Yükümlülükleri ve Örtük Bağlılık

Pek çok ülke, vatandaşların genellikle askerî ya da sivil hizmet yoluyla devlete katkıda bulunmasını zorunlu kılan ulusal hizmet yükümlülükleri uygular. Güney Kore ve İsrail gibi ülkelerde genç erkeklerin (İsrail'de genç kadınların da) belirli bir süre orduda hizmet etmesi gerekir. Bu hizmet isteğe bağlı değildir; bireyin ulusuna karşı görevini vurgulayan yasal bir yükümlülüktür. Bu tür yükümlülükler, her vatandaşın devletin savunmasında ve işleyişinde oynayacağı bir rol olduğu inancının altını çizer. Uymayan herkes hapisle ya da en azından işsizlik ve devlet yardımlarının kesilmesi gibi toplumsal yaptırımlarla karşı karşıya kalır. Ortodoks Yahudiler, İsrail için savaşa gitme “görevinden” kaçınmak için yıllardır İsrail hükümetiyle mücadele etmektedir.

İsrail polisi, 26 Şubat'ta Kudüs'te ülkenin askerî zorunlu hizmetine karşı düzenlenen bir protesto sırasında yolu kapatan ultra-Ortodoks Yahudi erkekleri ve çocukları dağıtıyor. KAYNAK: LEO CORREA/AP
İsrail polisi, 26 Şubat'ta Kudüs'te ülkenin askerî zorunlu hizmetine karşı düzenlenen bir protesto sırasında yolu kapatan ultra-Ortodoks Yahudi erkekleri ve çocukları dağıtıyor. KAYNAK: LEO CORREA/AP

Hükümetlerin, ister yasal tedbirlerle ister toplumsal baskıyla olsun, vatandaşlarının bağlılık yeminlerini yerine getirmesini sağlamak için çeşitli yöntemleri vardır. Bu yükümlülükleri yerine getirmemenin sonuçları ağır ve geniş kapsamlı olabilir; bu da devletlerin sadakate ne kadar ciddiyetle baktığının altını çizer.

Hükümetlerin bağlılığı dayatmasının başlıca yollarından biri yasal cezalardır. Örneğin pek çok ülkede zorunlu ulusal hizmeti reddetmek ya da askere alınmaktan kaçmak hapis ya da ağır para cezalarıyla sonuçlanabilir. Güney Kore'de zorunlu askerlik hizmetinden kaçmaya çalışan genç erkekler, gelecekteki kariyerlerini ve toplumsal konumlarını etkileyen hapis cezası ve sabıka kaydıyla karşılaşabilirler.

Yasal cezaların ötesinde toplumsal sonuçlar da önemli olabilir. Pek çok toplumda sadakat göstermemek toplumsal dışlanmaya yol açabilir. Bireyler toplulukları tarafından dışlanabilir, işlerini kaybedebilir ya da kamuoyunun kınamasıyla karşılaşabilirler. Demokratik ülkelerde, milli marş için ayağa kalkmak gibi ulusal sembollere ya da ritüellere katılmayı reddedenler, çevrelerinden ve medyadan tepkiyle karşılaşabilirler.

Ukrayna'da Zorla Askere Alma

Dayatılan bağlılığın özellikle çarpıcı bir örneği, özellikle Rusya ile süregelen çatışma ortamında Ukrayna'daki durumdur. Sıkıyönetim altında Ukrayna hükümeti, askerî güçlerini takviye etmek için katı zorunlu askerlik politikaları uygulamaya koymuştur. Askere alma görevlileri sokaklarda erkekleri fiilen gözaltına almakta ve çoğu zaman cepheye göndermeden önce onlara asgari düzeyde eğitim vermektedir. Bu uygulama bazı durumlarda yaşlıları ve hatta kadınları bile esirgememiştir; bu da savaş zamanında alınan aşırı tedbirleri gözler önüne sermektedir.

Ukrayna'dan gelen hikâyeler gerçekten yürek parçalayıcıdır. Hiçbir askerî deneyimi olmayan genç erkekler, savaşın acımasız gerçeklerine neredeyse hiç hazırlanmadan bir anda çatışmanın içine itilmektedir. Hizmet günlerinin çoktan geride kaldığını düşünen yaşlı erkekler bir kez daha savaşmaya çağrılmaktadır. Geleneksel olarak bu tür görevlerden muaf tutulan kadınlar bile kendilerini askere alma ağının içinde bulmaktadır. Bu kişiler, farkındalıkları ya da hazırlıkları ne olursa olsun, ülkelerine karşı bağlılık yeminlerini yerine getirmeye zorlanmaktadır; bu da sıkıyönetim seferberliğinin ağır sonuçlarını gözler önüne sermektedir.

Üzücü bir sahnede bir adam askere alma görevlileri tarafından zorla götürülmektedir. Adam bağırıp çırpınır, ama çabaları boşunadır. Görevliler, kurtulmak için gösterdiği çaresiz çabaları görmezden gelerek onu araçlarına sürüklerken hiçbir merhamet göstermezler. Bu adam da pek çokları gibi iradesi dışında yakındaki bir askerî üsse götürülmektedir.

Başka bir video, savaşta ölen kocasının yasını tutan bir kadının kayınbiraderiyle birlikte kocasının mezarını ziyaret ettiği yürek burkan bir sahneyi göstermektedir. Ziyaretleri, kayınbiraderin itirazlarına ve kadının çılgınca yalvarmalarına rağmen onu zorla götüren Ukraynalı askerî görevliler tarafından aniden kesintiye uğrar. Adam, rızası ya da ailenin yası hiç dikkate alınmadan oracıkta “gönüllü” yapılır.

Odessa'da yerel bir işçi gündelik işlerini yaparken beklenmedik bir şekilde askere alma görevlilerinin saldırısına uğradı. Görevliler ona biber gazı sıktı ve bu, anında acıya ve sersemliğe yol açtı. Direnmek için gösterdiği çaresiz çabalara rağmen görevliler onu zorla yakalayıp bekleyen bir minibüse attılar.

Rahatsız edici başka bir video, askerî görevliler tarafından zorla seferber edilmeye şiddetle direnen bir adamı göstermektedir. Adam çaresizce çırpınırken çığlıkları havayı yırtar. Çatışma tırmanır ve görevliler onu tekmelemeye başlar; adamı yerde büzülmüş ve acı içinde bırakırlar. Muhtemelen adamın yardımına koşan köylülerden çekindikleri için aniden geri çekilirler.

Süregelen savaş çabasını sürdürmek için yeni askerlere yönelik amansız talep aşırı düzeylere ulaşmış ve Ukraynalılar arasında yaygın bir hoşnutsuzluğa yol açmıştır. Kiev, Hmelnitski, Harkov ve Dnepropetrovsk gibi şehirlerde sakinler, askere alma görevlilerine ait araçları ateşe vermeye başlamıştır; bu da artan öfkelerini ve çaresizliklerini gözler önüne sermektedir.

Ukrayna Silahlı Kuvvetleri'nde (AFU) engelli bir birey olan Vokha, askerlerin onu bir siperde korkuttuğunu gösteren bir videoyla istenmeyen bir ilgi gördü. Bu rahatsız edici görüntüler, engelli insanlardan bile yeminlerini yerine getirmelerinin beklendiğini ve savaşın acımasız taleplerinden esirgenmediklerini gözler önüne serdi.

ABD'nin eski NATO Daimi Temsilcisi Ivo Daalder, yakın zamanda Ukrayna hükümetini gençlerini seferber etmeye başlamaya çağırdı. Euronews'e verdiği bir röportajda yeni askerlere duyulan ihtiyacı vurgulayarak şöyle dedi:

“Ukrayna'nın yapması gereken, insan kaynaklarını seferber etmektir. Bu, 40 yaşındakilerin savaştığı bir savaş... 18 yaşındakileri askere almanız, 20 yaşındakileri askere almanız ve 21 yaşındakileri askere almanız gerekiyor.”

Ukrayna'daki yeni bir yasaya göre askerlikten kaçmaya çalışan erkekler, evlerini kaybetmek de dahil olmak üzere ağır cezalarla karşılaşabilir. Askerlik şubelerinde bilgilerini güncellemeyenlere para cezası verilecek ve ödemezlerse daireleri ya da evlerine el konulabilecektir. Bu yasa, hükümetin askerî operasyonlar için yeterli personeli sağlamaya yönelik çaresiz tedbirlerini gözler önüne sermektedir.

Bu durumlar, bağlılık yemini etmenin sonuçları ve bu tür koşullar altında özgürlüğün gerçekliği hakkında derin sorular doğurmaktadır. Pek çok Ukraynalı artık verdikleri taahhütlerle kapana kısılmış hissediyor ve yeminlerinin onları baskıcı ve zalim olarak gördükleri bir hükümete bağladığını fark ediyor. Bu hükümet onların çıkarlarını korumak yerine hayatlarının sahibi gibi görünüyor ve onları, bazılarının üçüncü bir dünya savaşını tetikleyebileceğinden korktuğu acımasız bir çatışmaya gönderiyor. Bu trajik senaryo, sadakat yeminlerinin onları özgürlüğe değil, korkunç ve tehlikeli bir köleliğe götürdüğü acı gerçeğinin altını çizmektedir.

Ukrayna'dan gelen bu hikâyeler, insanlar sonuçlarını tam olarak anlamadan hükümetlerine bağlılık yemini ettiklerinde neler olduğuna dair yalnızca bir kesittir. Bağlılık yemini hafife alınmaması gereken bir yemindir. Kime bağlılık yemini ettiğinize, neyi ve kimi desteklediğinize dikkat etmelisiniz. Aksi takdirde kendinizi o Ukraynalı erkekler gibi bir durumda bulabilirsiniz. Unutmayın, bu örnekler Ukrayna ile sınırlı değildir; diğer Batılı ülkeler de savaş zamanında şüphesiz benzer şekilde davranarak vatandaşlarını bağlılık yeminlerini yerine getirmeye çağıracaktır.

Bu örneklerin açıkça gösterdiği şey, kişinin görevlerinden habersiz olmasının onu sonuçlardan muaf tutmadığıdır. İster yasal yaptırımlar, ister toplumsal dışlanma, isterse zorla askere alma yoluyla olsun, bağlılığın dayatılması ciddi bir meseledir. Hükümetler vatandaşlarından yeminlerini yerine getirmelerini bekler ve bunu yapmamak hayatı değiştiren cezalarla sonuçlanabilir. Ukrayna'daki durum gibi savaş zamanlarında bu tedbirler, tehdit altındaki bir ulusun korkunç ihtiyaçlarını yansıtarak daha da tartışmalı ve aşırı hâle gelebilir.

Bağlılığın dayatılmasıyla ilişkili ağır cezalar ve toplumsal baskılar, modern yönetimde bu taahhütlerin ciddi doğasının altını çizmektedir. Ancak Allah gibi daha yüce bir güce bağlılık, sadakate farklı bir bakış açısı sunar. Bu bağlılık biçimi tarih boyunca toplumları derinden etkilemiştir ve görev ile adanmışlığın doğasına dair farklı bir bakış sunmaya devam etmektedir.

Bir Alternatif Olarak Allah'a Bağlılık?

Hükümetlere ve liderlere bağlılık topluma derinden işlemiş olsa da Allah gibi daha yüce bir güce bağlılık, sadakat ve göreve farklı bir bakış açısı sunar. Eğer devlete bağlılık göstermek bizim için normalse, Allah tarafından gönderilmiş bir peygambere ya da elçiye bağlılık yemini etmek nasıl normal olmaz? Dinler binlerce yıldır bunun üzerine kurulmuştur.

Tarih boyunca pek çok dinî gelenek, Allah'a ya da ilahi temsilcilere bağlılık yemini etmenin önemini vurgulamıştır. Bu bağlılık çoğu zaman yalnızca manevi bir taahhüt değil, aynı zamanda inananların gündelik hayatları için pratik sonuçlar da içeriyordu.

Örneğin İslam'da Peygamber Muhammed'e bağlılık yemini etmek temel bir eylemdir. Bu bağlılık, “Allah'tan başka ilah yoktur ve Muhammed Allah'ın Resulüdür” diyen iman beyanı olan Şehadet ile ifade edilir. Bu yemin yalnızca sembolik değil, Peygamber'in öğretilerine ve rehberliğine uyma taahhüdüydü. Kur'an bunu Fetih Suresi'nde şöyle vurgular:

“Andolsun ki Allah, ağacın altında sana ˹Ey Peygamber˺ biat ederlerken müminlerden razı olmuştur. Kalplerindekini bildi, bu yüzden üzerlerine sükûnet indirdi ve onları yakın bir zaferle ödüllendirdi.”Kur'an, 48. Sure (Fetih), 18. Ayet

Benzer şekilde Hristiyanlıkta takipçiler, İsa Mesih'e Allah'ın Oğlu ve insanlık ile Allah arasındaki nihai aracı olarak bağlılık yemini ederler. İsa'ya bağlılık yemini etmek, onu Rab ve Kurtarıcı olarak kabul etmeyi, İncillerde kaydedilen öğretilerine uymayı ve sevgi, bağışlama ve kurtuluşa dair Hristiyan ilkelerine göre yaşamayı içerir. Örneğin Luka 9:57-62'de İsa tam bir bağlılık çağrısında bulunarak şöyle der:

“Elini sabana koyup da geriye bakan hiç kimse Allah'ın hâkimiyetine layık değildir.”Kutsal Kitap, Luka, 9. Bölüm, 62. Ayet

Yahudilikte Allah'a bağlılık, Musa gibi peygamberlerin aracılık ettiği ahde riayet etmeyi içerir. Bu, Tevrat'ta bulunan emirlere ve öğretilere bağlı kalmayı kapsar. Tesniye 17:14-20, Allah tarafından seçilen bir kralın sorumluluklarını ortaya koyar ve kralın Allah'ın yasasına uyması ve halkı buna göre yönetmesi gerektiğini vurgular.

Şii İslam'da, Peygamber Muhammed'in meşru halefleri olarak kabul edilen İmamlara bağlılık, inancın hayati bir yönü olmuştur. Bu İmamların takipçileri, onların manevi ve dünyevi otoritesini tanıyarak sadakat yemini ettiler. Bu bağlılık, özellikle siyasi çalkantı ve bölünme dönemlerinde Müslüman toplumun önderliğinde rehberlik ve süreklilik duygusu sağladı.

Örneğin Peygamber Muhammed, kişinin zamanının İmamına bağlılığın önemini vurgulayarak şöyle demiştir:

“Kim ölür de zamanının İmamına biat etmemiş olursa, cahiliye ölümüyle ölmüş olur.”Al-Aql wa Al-Jahl fi Al-Kitab wa Al-Sunnah, Muhammed er-Reyşehri, s. 275

Bu söz, müminlerden manevi önderlerine karşı beklenen süregelen bağlılığın altını çizer.

Ayrıca rivayetler, İslami eskatolojide gelecekteki bir önder olan Mehdi'ye bağlılık yemini etmenin ilahi bir yükümlülük olduğunu belirtir. Mehdi zuhur ettiğinde, dünyaya adalet ve hakkaniyet getireceği için müminlerin “buz üzerinde emekleyerek bile olsa” ona bağlılık yemini etmeleri gerektiği söylenir.

Neden Bir Devlete Değil de İlahi Bağlılık?

Allah'a bağlılık yalnızca manevi ve ahlaki yükümlülüklerle ilgili değildir; laik hükümetlerin gerektirdiği sorumlulukları yansıtan pratik sorumlulukları da kapsar. Bu kapsamlı bağlılık biçimi, ilahi olarak yönetilen bir devlet içinde koruma, altyapı ve sosyal hizmetler gibi somut faydalar sağlayabilir. Ancak ilahi beklentilere uymamak, yalnızca bu dünyayı değil, ahireti de etkileyen ağır sonuçlar doğurabilir.

Müminlerin Allah'a bağlılıklarının bir parçası olarak çeşitli pratik görevleri yerine getirmeleri gerekir. Bunlar arasında yasalara uymak, vergi ödemek ve dinî bir topluluk içinde düzeni ve adaleti sürdürmenin ayrılmaz parçası olan toplumsal sorumluluklara katılmak yer alır. Örneğin İslam'da şeriat hukukuna bağlılık, ahlaki davranışı, toplumsal adaleti ve ekonomik hakkaniyeti içerir. Zekât (sadaka) vermek, hukuki hükümlere riayet etmek ve toplumsal faaliyetlere katılmak, imanın ve Allah'a itaatin ifadeleri olarak görülür.

Benzer şekilde Hristiyanlıkta takipçilere “Sezar'ın hakkını Sezar'a, Allah'ın hakkını Allah'a verin” (Matta 22:21) diye öğretilir. Bu, hem toplumsal görevleri hem de manevi taahhütleri yerine getirmeye yönelik ikili bir sorumluluğa işaret eder. Yahudilikte Tevrat da adaleti, sadakayı ve toplumsal sorumluluğu vurgulayarak hem dinî uygulamaları hem de toplumsal yükümlülükleri düzenleyen emirleri ortaya koyar.

Allah'a bağlılık yemini etmek, özellikle ilahi adil bir devlet içinde derin faydalar sunar. Allah'ın sistemi temelden adil, hikmetli ve merhametlidir. Örneğin savaş söz konusu olduğunda bir savaşçı sınıfı vardır; davaya hazır, istekli ve adanmış bireyler. Hayatları bu göreve adanmıştır ve savaş için donanımlı ve hazırdırlar. Gerçek adalet, her şeyi hak ettiği yere koymak demektir ve engelli bir kişiyi savaşa göndermek, onun bulunması gereken en son yerdir. Bu acımasız ve kalpsizcedir. İlahi bir sistem altında çok genç, çok yaşlı ya da başka bir şekilde savaşa elverişsiz olanlar askere alınmaz ve bu yükü yalnızca savaşçı sınıfına mensup olanlar üstlenir. Bu merhametli yaklaşım, Allah'a bağlılık yemini etmenin faydalarından biridir.

Dahası, Allah'a bağlılık yemini etmek dünyevi otoriteyi aşar. Geçici ve sınırlı olan bir hükümete verilen yeminin aksine, Allah'a verilen yemin, herhangi bir insan hükümetinin yeteneklerini aşan, hikmetli ve ebedî bir varlığa verilir. Bu yemin, kişinin hem bu dünya hem de ahiret üzerinde kudret sahibi olan Yaratıcı'ya imanını ve adanmışlığını teyit eder.

Hayatlarımızı kime adadığımızı sorgulamalıyız. Kendi çıkarlarını önceleyen ve halka karşı gerçek bir kaygı taşımayan baskıcı hükümetlere mi bağlılık yemini etmeliyiz? Onların gücü geçicidir ve bu dünyayla sınırlıdır. Buna karşılık Allah'a bağlılık yemini etmek, bu hayatın ötesine uzanan bir adalet ve merhamet vaadi sunar.

Allah'a bağlılığımız, bu çağda Kaim Eba Sadık Abdullah Haşim olan O'nun temsilcisi aracılığıyla ifade edilir. Bu hükümdar masumdur ve ilahi ilhamla yönlendirilir. Dünyevi hükümetlerin aksine o, güç ya da servet hırsı olduğu için hükmetmez. Hiçbir art niyeti yoktur. Allah tarafından seçilmiştir, çünkü halk için en iyi olanı gerçekten önemser. Ve bugün herkesi, bir İlahi Adil Devlet kurmasına yardım etmek için kendisine bağlılık yemini etmeye çağırmaktadır.