Canlı Bir Tartışma: Siyasi Kınama ile İlahi Adalet Çağrısı Arasında
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
Bu yayın sırasında sunucu yalnızca durumu kınamakla kalmadı; izleyicilerine ve konuklarına temel bir soru yöneltti: “Bu sistem çökecek olsaydı, gerçek adaleti, gerçek hakkaniyeti ve aynı zamanda halk için barışı ve onuru tesis etmek için yerine ne gelmeli?” Bu soru karşısında söz alarak, tek gerçek çözüm olduğuna inandığım şeyi sundum: Mehdi'nin manifestosunda ortaya konduğu şekliyle İlahi Adil Devlet'in kurulması.
Yazan Maryam Marfouq

Sosyal medyada bazı alanlar, öfkenin, umudun ve adalet arayışının açıkça dile getirildiği gerçek platformlara dönüştü. İşte bu bağlamda Rifli bir Amazigh aktivisti olan Ahmed Soultana (أحمد سلطانة), düzenli olarak canlı yayınlar yapıyor; bu yayınlarda bölücülük, baskı ve adaletsizlik politikalarını kınayarak Fas sisteminin zulmünü gözler önüne seriyor.
26 Ocak 1984'te Fas'ın Nador kentinde (Rif) doğan Ahmed Soultana, Fas'ın kuzeyinde marjinalleştirmeye, yolsuzluğa ve adaletsizliğe karşı mücadele eden toplumsal ve siyasi bir hareket olan Rif Hirak Hareketi'nin içinde derinden yer almaktadır. Hareketin önde gelen lideri Nasser Zefzafi ile birlikte Hirak protestolarına aktif katılımı nedeniyle iki kez hapsedildi. Tutuklanmaları, hareketin toplumsal adalet, ekonomik kalkınma ve Rif halkının haklarının tanınması yönündeki taleplerine karşı yürütülen daha geniş bir baskı kampanyasının parçasıydı.
Bu zulümlerin ardından Ahmed Soultana İspanya'ya siyasi sığınma başvurusunda bulundu; aktivizmini yurt dışında sürdürüyor ve Rif halkının koşulları ve hakları konusunda farkındalık yaratmak için sosyal medyayı kullanıyor. Hikâyesi, tarihsel olarak marjinalleştirilmiş bir bölgede adalet ve onur için verilen ısrarlı ve barışçıl mücadeleyi yansıtıyor.
Bu canlı oturumlardan birinde konuşmaya davet edildim ve adalet, hakkaniyet ve ilahi ilkelerle yönetilen bir topluma giden yol üzerine yapılan sohbete katıldım.
Gerçek Bir Çözüm Önermeye Davet
Bu yayın sırasında sunucu yalnızca durumu kınamakla kalmadı; izleyicilerine ve konuklarına temel bir soru yöneltti: “Bu sistem çökecek olsaydı, gerçek adaleti, gerçek hakkaniyeti ve aynı zamanda halk için barışı ve onuru tesis etmek için yerine ne gelmeli?” Bu soru karşısında söz alarak, tek gerçek çözüm olduğuna inandığım şeyi sundum: Mehdi'nin manifestosunda ortaya konduğu şekliyle İlahi Adil Devlet'in kurulması. Bugün Abdullah Haşim Eba Sadık tarafından temsil edilen İmam Mehdi'nin bir yoldaşı olarak konuştum ve adaletin ancak insanlığın rehberini ve yöneticisini bizzat Allah seçtiğinde gerçekten sağlanabileceğini vurguladım.
Kimlik, İktidar ve İslam Vizyonları Arasında Bir Tartışma
Bu fikir alışverişinin gerçekleştiği özel bağlamın altını çizmek önemlidir. Canlı yayının sunucusu, tarihsel olarak direnişle ve güçlü bir kimlikle öne çıkan bir bölge olan Rif'ten bir Amazigh olarak, baskıcı ve adaletsiz Fas sistemine karşı siyasi bir mücadelenin içinde konumlanıyor. Ancak tartışma dine ve ilahi yönetime dayalı bir çözüme kaydığında, tartışma başka bir boyut kazandı.
Din âlimi olarak tanıtılan birkaç konuk, ya hâkim dinî çerçeveyle ya da Fas krallığının meşruiyetiyle uyumlu bir İslam anlayışını savunmak için söz aldı. Tutumları, çoğu zaman siyasi otoriteyle uyum içinde olan kurumsal bir İslam biçimini desteklemek ve bu dengeye yönelik her türlü itiraza karşı çıkmaktan ibaretti.
Bu bağlamda kardeşim Ismael ve ben, azınlıkta ama kararlı bir tutumu savunurken bulduk kendimizi: İmam Mehdi'ye davet ve İlahi Adil Devlet'in kurulması.
Böylece çifte bir muhalefetle karşı karşıyaydık:
- Geleneksel yorumlara ve yerleşik kurumlara bağlı, sıklıkla “ana akım İslam” olarak adlandırılan anlayışın savunucuları
- Mevcut siyasi istikrarı her türlü alternatiften üstün tutan Fas krallığının destekçileri.
Bu çatışma, yalnızca siyasi değil, aynı zamanda manevi olan derin bir kırılmayı ortaya çıkardı. Görünen anlaşmazlıkların ötesinde, asıl mesele otorite sorusuydu: insani mi, ilahi mi?



Birden Fazla Muhalife Karşı Yoğun Bir Fikir Alışverişi
Bu tutumun ardından sunucu, din âlimleri, rejim destekçileri ve çeşitli muhalifler gibi birkaç katılımcıyı davet ederek tartışmayı genişletti. Fikir alışverişini dengelemek için ben de bir inanan kardeşimi canlı yayına katılmaya davet ettim. Böylece kendimizi bu bakış açısını üç, dört, hatta bazen beş karşıt sese karşı savunurken bulduk.
Tartışma yoğundu ama iki dünya görüşü arasındaki temel ayrılığı derinden gözler önüne serdi:
- biri insan yapımı sistemlere dayanan,
- diğeri ise ilahi atamaya dayanan.
Geniş ve İlgili Bir İzleyici Kitlesi
Bu canlı oturum hiç de önemsiz değildi. Yayının paylaşıldığı diğer platformlar hariç, yalnızca TikTok'ta 1.200'den fazla eşzamanlı izleyiciyle kayda değer bir kitleyi bir araya getirdi.
Bu, adalet, iktidarın meşruiyeti ve toplumların geleceği gibi temel sorulara yönelik artan bir ilgiyi yansıtıyor.
Temel Mesele: İlahi Meşruiyet
Tartışma sırasında merkezî bir nokta öne çıktı: İmam Mehdi'nin tanınması.
Müslüman olduğunu iddia eden bir ülkede can alıcı bir soru ortaya çıkıyor:
Fas halkı, Peygamber Muhammed'in meşru halefi olarak Mehdi'yi desteklemeli ve ona zafer kazandırmamalı mı?
Savunduğum bakış açısına göre temel mesele şu gerçekte yatıyor:
- İnsanlar mevcut sistemin Peygamber'in mirasını gasp ettiğinin farkında değil,
- Yönetimi ilahi olarak atanması gereken kişiden saptırıyor,
- ve gerçek ve meşru manevi mirasçıları dışlıyor.
Dolayısıyla gözlemlenen adaletsizlikler yalnızca siyasi ya da ekonomik değil, ilahi seçimin terk edilmesinin doğrudan sonucudur.
Canlı Tartışma Gizemli Bir Kesintiyle Yarıda Kaldı
Canlı yayın sırasında sunucu, Fas istihbarat servisleri tarafından yakından takip edildiğini ve hatta yayınlarının şikâyet edildiğini defalarca öne sürdü. Ancak din âlimi kendi çelişkileriyle yüzleşip, iddialarını desteklemek yerine aslında bizim argümanlarımızı güçlendiren Peygamber Muhammed hadislerini okurken zor durumda kalınca durum beklenmedik bir hâl aldı.
İşte o anda özellikle tuhaf bir şey oldu: canlı yayının kontrolü birden kaybedildi ve kimliği belirsiz, son derece yüksek bir ses “Yaşasın Kral VI. Muhammed” diye bağırmaya başladı. Bu müdahaleye hakaretler ve çok yüksek sesle çalınan Fas müziği eşlik etti. Ses, sunucuya ve biz de dahil olmak üzere tüm dinleyicilere konuyu bırakmalarını, onu tartışmayı tamamen kesmelerini ve bunun yerine dans etmek ya da meydan okumalara katılmak gibi TikTok'taki hafif etkinliklere yönelmelerini emrederken hakaret yağdırmaya devam etti.
Canlı yayın sırasında öne sürülen iddialara göre, bu kesinti iddiaya göre Fas istihbarat servislerinin müdahalesinden kaynaklanıyordu; bildirildiğine göre bu servisler, tartışma sonuçlanmadan ya da bir sonraki tartışma için yeni bir konu belirlenmeden yayını kapatmayı başardı. Sonuç olarak, tartışmayı dikkatle takip eden yaklaşık 1.300 kişinin, ben ve kardeşim Ismael de dahil olmak üzere, bağlantısı birden kesildi.
Gerçek Rehberi Tanımak
Tartışmada can alıcı bir soru da ele alındı: Gerçek Mehdi sahtesinden nasıl ayırt edilebilir?
Ismael ve ben bu tanımanın ancak şunlarla mümkün olabileceğini vurguladık:
- dinî geleneklerde aktarılan alametlerin bilgisi,
- mesajın ilahi adaletle tutarlılığı,
- ve siyasi ya da kültürel çıkarların ötesinde, samimi bir hakikat arayışı.
Ismael ve ben bu düşüncede temel bir noktanın da altını çizdik:
Eğer Allah mutlak surette adilse ve çok sayıda Peygamber göndermişse — Peygamber Muhammed'e göre 124.000 — o hâlde insanlığa her çağda O'nun Elçisini tanımak için açık bir yöntem, bir araç, bir yasa ya da evrensel bir ölçüt vermiş olmalıdır.
Aksi takdirde bir soru ortaya çıkar:
İnsanlık kendini sapkınlıktan nasıl koruyabilirdi?
Eğer herkes, böyle bir iddiayı doğrulayacak ilahi bir ölçüt olmaksızın Mehdi olduğunu iddia edebilseydi, bu bir adaletsizlik anlamına gelirdi ve bu da Allah'ın bizzat doğasıyla çelişir.
Dolayısıyla şu mantıklı hâle gelir:
- Allah güvenilir bir tanıma yöntemi belirlemiştir,
- bu yöntem hakikati samimiyetle arayanlar için erişilebilirdir,
- ve hak ile batıl arasında açık bir ayrım yapılmasını sağlar.
Üstelik Mehdi yalnızca Müslümanlara değil, bütün insanlığa gönderilmiştir.
Sonuç olarak, bu tanıma yöntemi tek bir gelenekle sınırlı olamaz. Her halkın, her kültürün ve her inananın gerçek rehberi tanımlamak için gereken alametlere ulaşabilmesi için, farklı biçimlerde de olsa, vahye dayalı bütün dinlerde zorunlu olarak bulunmalıdır.
Sonuç
Bu canlı tartışma basit bir fikir alışverişinden çok daha fazlasıydı: adalete ve iktidara yönelik iki yaklaşım arasındaki derin bir ayrılığı ortaya koydu.
Bir yanda tartışmalı ve eleştirilen insani sistemler.
Diğer yanda ilahi iradeye dayalı bir yönetime dönüş çağrısı.
Yön arayan bir dünyada bir soru varlığını koruyor:
Adalet, ilahi kaynağına dönmeden gerçekten var olabilir mi?