İnançlarımız

Kutsal Vasiyet

Allah'ın her resulü, kendisinden önceki resulün Kutsal Vasiyet'i ile tayin edildiğini tasdik eder. Peki Hz. Muhammed (O'na ve Ailesine Selam Olsun) ölümünden önce son isteklerini ve vasiyetini yazmış mıdır?

Işıl ışıl bulutlarla dolu bir gökyüzünün altında, iki silindir arasında açılmış, üzeri yazıyla kaplı altın rengi bir tomar.
İllüstrasyon Ahmedi Barış ve Nur Dini tarafından resmî sitesinde yayımlanan görsel.

Hz. Muhammed'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Kutsal Vasiyeti

“Ey Hasan'ın Babası, bana bir kalem ve kâğıt getir” ve Allah'ın Resulü (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Vasiyetini yazdırdı, ta ki şöyle buyurduğu şu bölüme gelinceye dek:

“Ey Hasan'ın Babası, bana bir kalem ve kâğıt getir” ve Allah'ın Resulü (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Vasiyetini yazdırdı, ta ki şöyle buyurduğu şu bölüme gelinceye dek: “Ey Ali, benden sonra on iki İmam olacak ve onlardan sonra on iki Mehdi olacak. Ey Ali, sen on iki İmam'ın ilkisin. Yüce Allah seni Kendi göklerinde Ali el-Murtaza (Razı Olunan), Emirü'l-Müminin (Müminlerin Emiri), es-Sıddık el-Ekber (En Büyük Sadık), el-Faruk el-Azam (Hak ile batılı ayıran En Büyük Hâkim), el-Me'mun (Güvenilir) ve el-Mehdi (Hidayete Erdirilmiş) olarak adlandırmıştır. Bu isimler senden başka hiç kimseye verilemez. Ey Ali, sen kendi ailem üzerinde, onların dirileri ve ölüleri üzerinde ve eşlerim üzerinde benim vekilim/koruyucumsun: senin yanında tuttuğun yarın bana kavuşacak, boşadığından ise ben beriyim; Kıyamet Günü onu görmeyeceğim, o da beni görmeyecek. Ve sen benden sonra ümmetim üzerinde benim halifemsin (Halife). Ölüm sana geldiğinde, onu oğlum Hasan'a, adil ve iyiliksevere teslim et. Sonra ölüm ona geldiğinde, onu oğlum Hüseyin'e, şehide, temize ve katledilene teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu, âbidlerin efendisi, Zü's-Sefenat (dizlerinde nasır olan) Ali'ye teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Muhammed el-Bakır'a (İlmi Açığa Çıkaran) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Cafer es-Sadık'a (Doğru Sözlü) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Musa el-Kâzım'a (Sabırlı) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Ali er-Rıza'ya (Hoşnut Olunan) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Muhammed es-Sika et-Taki'ye (Güvenilir, Allah'tan Korkan) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Ali en-Nasıh'a (Öğüt Veren) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Hasan el-Fazıl'a (Erdemli) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu, Muhammed Ailesinin Korunanı Muhammed'e (aleyhimusselam) teslim etsin. İşte bunlar on iki İmam'dır. Sonra ondan sonra on iki Mehdi olacak; ölüm ona geldiğinde, onu oğlu, Mehdilerin ilkine teslim etsin; onun üç ismi vardır, biri benim ve Babamın ismi gibidir ve o, Abdullah (Allah'ın Kulu), Ahmed (Övülmüş) ve üçüncü ismi el-Mehdi'dir (Hidayete Erdirilmiş) ve o, müminlerin ilkidir.”

— Al-Ghayba, Mohammed ibn Al-Hassan “Al-Toosi”, 3. bs., s. 150, hadis 111
— Bihar Al-Anwar, Mohammed Baqir Al-Majlisi, 3. bs., c. 36, s. 260-261, hadis 81 ve c. 53, s. 147-148, hadis 6

Perşembe Günü Musibeti

Bir perşembe günü, vefatından yalnızca üç gün önce, Hz. Muhammed (O'na ve Ailesine Selam Olsun) son vasiyetini yazmak ve Müslüman topluluk (Ümmet) için halefini resmen tayin etmek üzere bir kalem ve kâğıt istedi. Ancak Sahih-i Buhari ve Sahih-i Müslim gibi başlıca Sünni kaynaklara göre, Ömer'in önderlik ettiği bir grup sahabe Peygamber'in isteğine karşı çıktı: onu sayıklamakla suçladılar ve vasiyetinin yazıya geçirilmesinin yerinde olup olmadığını sorguladılar. Bu trajik olay, sahabeler arasında Peygamber'in son istekleri konusunda büyük bir anlaşmazlık olduğunu gözler önüne serer ve İslam içindeki ayrılık işte bu anda başlamıştır.

Sahih Muslim, hadis 1637b (kaynağı yeni sekmede açar)

İbn Abbas dedi ki:

“Perşembe, ah o perşembe günü! Sonra gözyaşları akmaya başladı, öyle ki onları yanaklarında inci dizileri gibi gördüm. O (ravi) dedi ki Allah'ın Resulü (ﷺ) şöyle buyurdu: Bana bir levha ve bir hokka getirin ki size, ondan sonra asla sapmayacağınız bir yazı yazayım. Dediler ki: Allah'ın Resulü (ﷺ) baygınlık hâlindedir.”

(Arapçası: يهجر, “baygın” değil, “sayıklayan” anlamına gelir.)

Sahih Bukhari, hadis 7366 (kaynağı yeni sekmede açar)

İbn Abbas rivayet etti: Peygamber'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) ölüm vakti yaklaştığında, evde adamlar vardı ve aralarında Ömer bin Hattab da bulunuyordu; Peygamber (O'na ve Ailesine Selam Olsun) dedi ki: “Yaklaşın da size, ondan sonra asla sapmayacağınız bir yazı yazayım.” Ömer dedi ki: “Peygamber (O'na ve Ailesine Selam Olsun) ağır hastadır ve sizin elinizde Kur'an var; Allah'ın Kitabı bize yeter.” Evdekiler ihtilafa düştüler ve tartıştılar. Bazıları dedi ki: “Yaklaşın da Allah'ın Resulü (O'na ve Ailesine Selam Olsun) size, ondan sonra sapmayacağınız bir yazı yazsın”, diğerleri ise Ömer'in dediğini söylediler. Peygamber'in huzurunda çok gürültü yapıp şiddetle ihtilafa düştüklerinde, onlara dedi ki: “Gidin ve beni bırakın.” İbn Abbas şöyle derdi: Onların ihtilafı ve gürültüsünün Allah'ın Resulü'nün (O'na ve Ailesine Selam Olsun) onlara o yazıyı yazmasına engel olması büyük bir felaketti (büyük bir musibetti).

Sahih Muslim, hadis 1637c (kaynağı yeni sekmede açar)

İbn Abbas rivayet etti: Allah'ın Resulü ölüm döşeğindeyken ve evde aralarında Ömer bin Hattab'ın da bulunduğu insanlar varken, Peygamber dedi ki: “Gelin, size, ondan sonra sapmayacağınız bir beyan yazayım.” Ömer dedi ki: “Peygamber ağır hastadır ve sizin elinizde Kur'an var; o hâlde Allah'ın Kitabı bize yeter.” Evde bulunanlar ihtilafa düştüler ve çekiştiler. Bazıları dedi ki: “Yaklaşın da Peygamber size, ondan sonra sapmayacağınız bir beyan yazsın”, diğerleri ise Ömer'in dediği gibi dediler. Peygamber'in huzurunda gürültü kopardıklarında, Allah'ın Resulü dedi ki: “Gidin!” Ubeydullah dedi ki: İbn Abbas şöyle derdi: “Allah'ın Resulü'nün, onların ihtilafı ve gürültüsü yüzünden onlara bu beyanı yazmaktan alıkonulması çok büyük bir talihsizlikti.”

— Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Hastalar Kitabı, hadis no. 5669

Bütün bu rivayetler, Peygamber'in Vasiyetini yazmak istediğini kanıtlar. Ümmet için, kendisi gittikten sonra ASLA SAPMAMASI için sımsıkı sarılacağı bir beyan yazmak istiyordu. Ancak bazı Sahabeler, o gün Peygamber'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) acı çektiğini ve sayıkladığını öne sürerek onun Vasiyetini yazmasını engellemeye çalıştılar! Kur'an, “arkadaşınızın (yani Muhammed'in)” sapmadığını ve yolunu şaşırmadığını, kendi hevesinden ve kendi görüşüne göre konuşmadığını, söylediği her şeyin bir vahiy olduğunu söylemiyor mu?

Peki Ömer “Allah'ın kitabı bize yeter” dediğinde, bu gerçekten yapılacak doğru bir şey miydi? Peygamber onlardan bir beyan yazması için gereken şeyleri getirmelerini istiyor, Ömer ise “Peygamber sayıklıyor” diye karşılık veriyor. Peygamber bir şey emrettiğinde, bu sözde “Sahabeler” için bu, ona boyun eğmeleri ve emre derhâl uymaları gereken bir emir ve bir yükümlülüktür.

Nitekim Kur'an'ın bu konuda bize ne söylediğine bakalım. Peygamber gerçekten kendi hevesinden mi konuşur? Ömer'in bu davranışı gerçekten doğru muydu? Kur'an'ın müminlere yapmalarını emrettiği şeye uydu mu?

1- en-Necm, ayet 1-4:

{Battığı zaman yıldıza andolsun ki,

arkadaşınız [yani Muhammed] sapmamış ve yolunu şaşırmamıştır,

ve o [kendi] hevesinden konuşmaz.

O, vahyedilen bir vahiyden başka bir şey değildir.}

2- el-Haşr, ayet 7:

{Resul size ne verdiyse onu alın. Size neyi yasakladıysa ondan da vazgeçin. Ve Allah'tan korkun. Şüphesiz Allah'ın cezası çetindir.}

3- en-Nisa, ayet 59:

{Ey iman edenler, Allah'a itaat edin, Resul'e ve sizden olan emir sahiplerine itaat edin.}

4- Âl-i İmran, ayet 31:

{De ki (ey Peygamber): “Eğer Allah'ı ‘gerçekten’ seviyorsanız, bana uyun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Çünkü Allah Bağışlayandır, Çok Merhametlidir.”}

5- el-Enfal, ayet 20:

{Ey iman edenler, Allah'a ve Resulüne itaat edin ve [onun emrini] işittiğiniz hâlde ondan yüz çevirmeyin} (20)

5- el-Enfal, ayet 24:

{Ey iman edenler, sizi hayat verecek şeye çağırdığı zaman Allah'a ve Resul'e icabet edin…} (24)

Bütün bu ayetler, Sahabelerin Peygamber'e itaat etmediklerinde kendilerine zulmettiklerini gösterir. Ömer'in Peygamber'e karşı çıkması ve o gün onun yazmasını engellemeye çalışması kesinlikle haksızlıktı. Şu ayet, onun ne denli kesin bir biçimde sapmış olduğunu açıkça ortaya koyar:

As-Selsela As-Sahiha, hadis 2866 (kaynağı yeni sekmede açar)

Allah'ın Resulü (O'na ve Ailesine Selam Olsun) dedi ki: “Sizi cennete yaklaştıran hiçbir şey yoktur ki onu size emretmiş olmayayım ve sizi cehennem ateşine yaklaştıran hiçbir şey yoktur ki onu size yasaklamış olmayayım.”

O hâlde soru şudur: Peygamber, “size, ondan sonra asla sapmayacağınız bir beyan yazayım” dediğinde, yazmak istediği beyanı bir “sapıklığa karşı koruma” olarak nitelendirmemiş miydi? Sapıklığa karşı bir koruma olan bu beyan, insanları cennete yaklaştırmaz mı?

Demek ki Peygamber onlara kendilerini cennete yaklaştıracak olanı emrediyordu, Ömer ise insanları kendilerini cehennem ateşine yaklaştıracak olana çağırıyordu.

Vasiyet İlahi Olarak Korunmuştur

Vasiyette anılan “Ahmed”in Mehdi olduğunun kanıtı nedir?

Ehl-i Beyt'in (Selam Onlardandır) öğretileri, ilahi tayinin yalnızca onun meşru sahibi tarafından iddia edilebileceğini zaten açıkça belirtir. Ancak amel etmeyen Sünni âlimler, ilahi halifelik ve ilahi tayin hakkındaki ve Allah'ın Hâkimiyeti hakkındaki hakikati gizlemişlerdir.

Mantıksal açıdan bakıldığında, Yüce Allah yeryüzünde halifeler tayin ettiğine göre (“Şüphesiz Ben yeryüzünde bir halife kılacağım.” el-Bakara, ayet 30), bu ilahi halifelik süreci ilahi bir tayine ve bir Vasiyete dayanmalıdır. Dolayısıyla Yüce Allah'ın ilahi Vasiyeti koruması mantıklıdır; aksi takdirde insanlar Allah'ın gerçek halifelerini sahte iddiacılardan ayırt edemezlerdi.

İşte bu yüzden Peygamber (O'na ve Ailesine Selam Olsun) iki Sahih kitapta Vasiyetini “sapıklığa karşı bir koruma” olarak nitelendirmiştir.

Sahih Muslim, hadis 1637 (kaynağı yeni sekmede açar)

Said b. Cübeyr, İbn Abbas'tan onun şöyle dediğini rivayet etti: “Perşembe, peki ya o perşembe günü? Sonra gözyaşları akmaya başladı, öyle ki onları yanaklarında inci dizileri gibi gördüm. O (ravi) dedi ki Allah'ın Resulü (O'na ve Ailesine Selam Olsun) şöyle buyurdu: Bana bir kürek kemiği ve bir hokka (ya da bir levha ve bir hokka) getirin ki size, (ona uyduğunuz takdirde) asla sapmayacağınız bir yazı yazayım. Dediler ki: Allah'ın Resulü (O'na ve Ailesine Selam Olsun) baygınlık hâlindedir.

Sahih Bukhari, hadis 4431 (kaynağı yeni sekmede açar)

İbn Abbas'tan rivayet edilmiştir: Perşembe! Ne büyük bir perşembeydi o! Allah'ın Resulü'nün (O'na ve Ailesine Selam Olsun) hastalığı (o perşembe günü) ağırlaştı ve dedi ki: bana size bir şey yazacağım malzemeyi getirin ki ondan sonra asla sapmayasınız.” (Orada bulunan) insanlar bu konuda ihtilafa düştüler ve bir peygamberin huzurunda ihtilafa düşmek yakışık almazdı. Bazıları dedi ki: “Nesi var? (Sizce) sayıklıyor mu (ağır hasta mı)? Ona sorun (durumunu anlamak için).” Bunun üzerine Peygamber'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) yanına gidip ona yeniden sordular. Peygamber (O'na ve Ailesine Selam Olsun) dedi ki: “Beni bırakın, çünkü şu anki hâlim beni çağırdığınız şeyden daha hayırlıdır.” Sonra onlara üç şey emretti. Dedi ki: “Müşrikleri Arap Yarımadası'ndan çıkarın; yabancı heyetlere saygı gösterin ve benim onlara davrandığımı gördüğünüz gibi onlara hediyeler verin.” (Alt ravi Said bin Cübeyr, İbn Abbas'ın üçüncü emir hakkında sustuğunu ya da “Onu unuttum” dediğini söyledi.)

Dolayısıyla Hz. Muhammed'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Vasiyeti sahte iddiacıların iddialarına karşı korunmuştur; aksi takdirde bir “sapıklığa karşı koruma” olmazdı. Peygamber onu böyle nitelendirmiştir; bu nedenle onu yalnızca doğru sözlü sahibi iddia edecektir.

Allah'ın halifelerinin gerçek halifeler olduklarını kanıtlamak için neyi iddia ettiklerini araştırırsak, hepsinin ilahi olarak tayin edildiklerini iddia ettiklerini görürüz. Şu örneklere bakalım:

1- İsa (aleyhisselam), Musa'nın (aleyhisselam) haber verdiği kişi olduğunu iddia etti:

39 Kutsal Yazıları özenle araştırıyorsunuz, çünkü onlarda sonsuz yaşama sahip olduğunuzu düşünüyorsunuz. Benim hakkımda tanıklık eden de işte bu Yazılardır,

46 Eğer Musa'ya inansaydınız, bana da inanırdınız, çünkü o benim hakkımda yazdı. 47 Ama onun yazdıklarına inanmadığınıza göre, benim söylediklerime nasıl inanacaksınız?”

— Yuhanna 5, ayet 39, 46-47

İsa (aleyhisselam), İşaya'nın (aleyhisselam) haber verdiği kişi olduğunu da iddia etti:

6 Büyüdüğü Nasıra'ya gitti ve Şabat günü, âdeti olduğu üzere sinagoga girdi. Okumak için ayağa kalktı… 17 ve ona peygamber İşaya'nın tomarı verildi. Tomarı açarken şöyle yazılmış olan yeri buldu: 18 “Rab'bin Ruhu üzerimdedir, çünkü yoksullara müjdeyi duyurmak için beni meshetti. Tutsaklara özgürlüğü ve körlere gözlerinin açılacağını ilan etmek, ezilenleri özgürlüğe kavuşturmak için beni gönderdi, 19 Rab'bin lütuf yılını ilan etmek için.” 20 Sonra tomarı dürdü, görevliye geri verdi ve oturdu. Sinagogdaki herkesin gözü ona dikilmişti. 21 Onlara şöyle demeye başladı: “Bugün bu Yazı sizin kulaklarınızda yerine geldi.”

— Luka 4, ayet 6, 17-21

2- Hz. Muhammed (O'na ve Ailesine Selam Olsun) de İsa'nın (aleyhisselam) geleceğini haber verdiği kişi olduğunu iddia etti:

Ve [an] hani Meryem oğlu İsa demişti ki: “Ey İsrailoğulları, şüphesiz ben size Allah'ın resulüyüm; benden önce gelen Tevrat'ı doğrulayıcı ve benden sonra gelecek, adı Ahmed olan bir resulü müjdeleyici olarak geldim.” Fakat o onlara apaçık delillerle gelince, dediler ki: “Bu apaçık bir büyüdür.”

— es-Saf, ayet 6

Eğer herhangi biri gelip ilahi Vasiyeti öylece iddia edebiliyorsa, o zaman Hz. Muhammed'in ya da İsa'nın gerçekten Allah'tan geldiğini bize ne garanti eder? Onların doğru sözlü olduklarının tek güvencesi, ilahi Vasiyetin korunmuş olması ve onu YALNIZCA SAHİBİNİN İDDİA EDEBİLMESİDİR.

Böylece Vasiyetin korunmuş olması gerektiğini ve onu yalnızca meşru iddiacısının iddia edeceğini kanıtlamış olduk. Dolayısıyla İmam Ahmed El-Hasan, Hz. Muhammed'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Vasiyetinde anılan “Ahmed” olduğunu iddia ettiğinde, Vasiyet sapıklığa karşı bir koruma olduğuna göre, o ZORUNLU OLARAK DOĞRU SÖZLÜ İDDİACIDIR.

Üzerinde düşünülecek ek ayetler

Ve eğer o [yani Muhammed] Bize bazı [yalan] sözler isnat etseydi, onu sağ elinden yakalardık; sonra onun şah damarını keserdik. Ve sizden hiç kimse Bize buna engel olamazdı.

— el-Hakka, ayet 44-47

Bütün Sünni âlimler bu ayeti, eğer Hz. Muhammed (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Allah hakkında yalanlar uydurmuş olsaydı, Allah'ın onu cezalandıracağı ve hayatının ipini keseceği şeklinde yorumlamışlardır. İki örnek olarak Tefsir-i İbn Kesir'e ve Tefsir-i el-Beğavi'ye bakalım:

Yüce Allah buyuruyor: {Ve eğer Bize bazı sözler isnat etseydi}, yani: Muhammed (O'na ve Ailesine Selam Olsun), eğer iddia ettikleri gibi Bizim hakkımızda yalanlar uyduruyor, risalete ekleme yapıyor ya da ondan eksiltiyor veya kendiliğinden bir şey söyleyip onu Bize isnat ediyor olsaydı — ki durum böyle değildir —, onu cezalandırmakta acele ederdik. Bu yüzden {onu sağ elinden yakalardık} buyurmuştur. Denildi ki: bu, ondan sağ elle intikam alırdık demektir, çünkü öldürmede o daha şiddetlidir; ve denildi ki: onu sağ elinden yakalardık. {Sonra onun şah damarını keserdik} İbn Abbas dedi ki: bu, kalbe bağlı olan kan damarıdır, kalbin asılı olduğu damardır. Aynı şeyi İkrime, Said bin Cübeyr, el-Hakem, Katade, ed-Dahhak, Müslim el-Batin ve Ebu Sahr Hamid bin Ziyad da söylemiştir.

— Tafsir Ibn Katheer, sayfa 218

“Ve eğer yalanlar uydurmuş, ya da {Bizim hakkımızda}, Muhammed, {bazı sözler} uydurmuş ve kendiliğinden bir şey getirmiş olsaydı. {Onu sağ elinden yakalardık}, mecazi anlamda şöyle denildi: Onu yakalar ve ondan sağ elle, yani hak ile intikam alırdık.

— Tafsir Al-Baghawi, sayfa 214

Onların yorumunu kabul etsek bile, bu, Muhammed'in kendiliğinden hiçbir şey iddia edemeyeceğini ve İsa'dan sonraki meşru iddiacı olduğunu kanıtlar. Aksi takdirde Allah onun hayatının ipini keserdi.

İmam Ahmed El-Hasan (minhusselam) bize geldiğinde, bize açık vasiyeti getirdi.

Abdu'l-A'la'dan onun şöyle dediği rivayet edilmiştir: Ebu Abdillah'a (aleyhisselam) dedim ki:

“Bu işi iddia edenin delili nedir?” Dedi ki: “Ona helal ve haram sorulur.” Dedi ki: sonra Ali geldi ve dedi ki: “Üç delil bir adamda ancak o bu işin sahibiyse bir araya gelir: kendisinden öncekine [varis olmaya] en layık olan olması, silaha sahip olması ve açık vasiyetin sahibi olması.”

— Al-Kafi, Al-Kulaini, c. 1, s. 284

Açık, insanlar arasında belirgin bir şey olması, bilinip kabul görmesi demektir; birinin az önce uydurduğu bir şey değil.

Ve İmam Ahmed El-Hasan (minhusselam), Hz. Muhammed'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) vasiyetindeki “Ahmed” olduğunu ve İmam Mehdi'nin (O'na ve Ailesine Selam Olsun) vekili olduğunu beyan etti.

Nitekim Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyrulur:

“Ve eğer o Bize bazı [yalan] sözler isnat etseydi, onu sağ elinden yakalardık; sonra onun şah damarını keserdik.”

— Kur'an-ı Kerim, el-Hakka, ayet 44-46

Ve İmam Sadık (minhusselam) dedi ki:

“Bu, yalnızca sahibinin iddia edebileceği bir iştir; aksi takdirde Allah onu yalan yere iddia edenin hayatını yok eder.”

— Al-Kafi, Al-Kuleini, cilt 1, sayfa 372

Ve biliyoruz ki Mehdi, Vasiyet ile gelendir.

Ve ondan, Muallâ bin Muhammed'den, Muhammed bin Cumhur'dan, Musa'dan, el-Hannan'dan, el-Haris bin el-Muğire'den rivayetle, o şöyle dedi:

“Ebu Abdullah'a (aleyhisselam) dedim ki: ‘Bu emrin Sahibi neyle tanınır?’ Dedi ki: ‘Sükûnetle, vakarla, ilimle ve Vasiyetle.’”

— Basaair Al Darajaat, K. 10, Bl. 13, H. 2

Abdu'l-A'la'dan onun şöyle dediği rivayet edilmiştir: Ebu Abdillah'a (aleyhisselam) dedim ki:

“Bu işi iddia edenin delili nedir?” Dedi ki: “Ona helal ve haram sorulur.” Dedi ki: sonra Ali geldi ve dedi ki: “Üç delil bir adamda ancak o bu işin sahibiyse bir araya gelir: kendisinden öncekine [varis olmaya] en layık olan olması, silaha sahip olması ve açık vasiyetin sahibi olması.”

— Al-Kafi, Al-Kulaini, c. 1, s. 284

el-Mufaddal bin Ömer dedi ki:

Ebu Abdullah es-Sadık'ı (aleyhisselam) şöyle derken işittim: “Bu işin sahibinin iki gaybeti vardır. Bunlardan birinin ardından ailesine geri döner, diğeri hakkında ise ‘Helak oldu, hangi vadiye gitti?’ denir.” Dedim ki: “Bu olursa ne yapacağız?” Dedi ki: “Eğer bir iddiacı onu iddia ederse (Kaim olduğunu iddia ederek), ona, kendisinden (Kaim'den) başka hiç kimsenin cevap veremeyeceği büyük meseleleri sormalısınız.”

— Al-Kafi, c. 1, s. 340
— Ithbat Al-Hudat, c. 3, s. 445

— Biharul Anwar, c. 52, s. 157

— Mo’jam Ahadeeth Al-Imam Al-Mahdi, c. 3, s. 364

Böylece ilahi Vasiyet Allah tarafından korunmuştur ve O, Yüce Olan, onu yalan yere iddia eden herkesin hayatının ipini kesecektir.

Dolayısıyla Ahmed El-Hasan ve Abdullah Eba Sadık her ikisi de Vasiyeti iddia etmişlerdir ve bu nedenle Vasiyetin meşru sahipleridirler. Onlar, bu gün ve bu çağda sımsıkı sarılmamız gereken haleflerdir… Selam ve rahmet onlardandır.

Kaynak

The Holy Will - The Ahmadi Religion of Peace and Light — theahmadireligion.org/blog/the-holy-will/ (yeni sekme)

3 Nisan 2024 tarihinde yayımlandı, 30 Ağustos 2026 tarihinde güncellendi; metin 16 Ekim 2026 tarihinde alındı.

Tüm inançlarımız