Kutsal Vasiyet

Vasiyet İlahî Olarak Korunmuştur

Özgün başlık: The Will is Divinely Protected

Vasiyet nasıl sapkınlığa karşı bir koruma olarak kabul edilir?

1.685 kelime · 8 dk okuma17 alıntıHz. Muhammed · Vasiyet · Tarih · İslam

Metin Türkçe okunuyor

Kütüphanem

Vasiyet Allah'tan bir emir ve bir yükümlülük olduğundan ve Hz. Muhammed (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Allah'ın emirlerini uygulayan ilk kişi olduğundan, onun bir Vasiyet yazmış olması gerekir.

Hz. Muhammed'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Vasiyeti:

“Hz. Muhammed (O'na ve Ailesine Selam Olsun) vefat ettiği gece Ali'ye (aleyhisselam) dedi ki: ‘Ey Hasan'ın Babası, bana bir kalem ve bir kâğıt getir.’ Bunun üzerine Allah'ın Elçisi (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Vasiyetini yazdırdı, ta ki şu noktaya gelip şöyle dedi: ‘Ey Ali, benden sonra on iki İmam olacak ve onlardan sonra on iki Mehdi olacaktır. Sen, ey Ali, on iki İmam'ın ilkisin; Yüce Allah seni göklerinde Ali el-Murtaza (Razı Olunan), Emirü'l-Müminin (Müminlerin Emiri), es-Sıddık el-Ekber (En Büyük Doğru), el-Faruk el-Azam (Hak ile batılı ayıran En Büyük Hakem), el-Memun (Güvenilen) ve el-Mehdi (Hidayete Erdirilmiş) olarak adlandırmıştır. Bu isimler senden başkasına verilemez. Ey Ali, sen benim ailem üzerinde, onların dirileri ve ölüleri üzerinde ve kadınlarım üzerinde vasim/velimsin: Kimi yanında tutarsan, o yarın beni bulacaktır; kimi boşarsan, ben ondan beriyim; Kıyamet Günü ben onu görmeyeceğim, o da beni görmeyecektir. Ve sen benden sonra ümmetim üzerinde halefimsin (Halife). Ölüm sana geldiğinde, onu oğlum salih ve iyiliksever Hasan'a teslim et. Sonra ölüm ona geldiğinde, onu oğlum şehit, pak ve öldürülmüş Hüseyin'e teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu, ibadet edenlerin efendisi, Zü's-Sefenat (dizlerinde nasır olan) Ali'ye teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Muhammed el-Bakır'a (İlmi Açığa Çıkaran) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Cafer es-Sadık'a (Doğru Sözlü) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Musa el-Kazım'a (Sabırlı) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Ali er-Rıza'ya (Hoşnut Edici) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Muhammed es-Sika et-Taki'ye (Güvenilir, Allah'tan Korkan) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Ali en-Nasıh'a (Öğüt Veren) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu Hasan el-Fazıl'a (Faziletli) teslim etsin. Ölüm ona geldiğinde, onu oğlu, Muhammed Ailesi'nin (aleyhimusselam) Korunmuşu Muhammed'e teslim etsin. İşte bunlar on iki İmam'dır. Sonra ondan sonra on iki Mehdi olacaktır; ölüm ona geldiğinde, onu oğluna, yakınların ilkine teslim etsin; onun üç ismi vardır, biri benim ve Babamın ismi gibidir: Abdullah (Allah'ın Kulu), Ahmed (Övülen) ve üçüncü ismi el-Mehdi'dir (Hidayete Erdirilmiş); ve o, müminlerin ilkidir.’ ”

Gaybetü't-Tusi, Şeyh Tusi, c. 1, s. 174; Biharü'l-Envar, Allame Meclisi, c. 53, s. 148[1][2]

Vasiyette anılan “Ahmed”in Mehdi olduğunun delili nedir?

Ehl-i Beyt'in (Selam Onlardandır) öğretileri, ilahî atamanın gerçek sahibinden başkası tarafından iddia edilemeyeceğini zaten açıklığa kavuşturur. Ancak Sünni amel etmeyen âlimler, ilahî halefiyet ve ilahî atama hakkındaki ve Allah'ın Hâkimiyeti hakkındaki hakikati gizlediler.

Mantıksal bir bakış açısından, Yüce Allah yeryüzünde halifeler atadığına göre ve şöyle buyurduğuna göre:

“Ben yeryüzünde bir halife yaratacağım.”

Kur'an-ı Kerim, 2. Sure (Bakara), Ayet 30

O hâlde bu ilahî halefiyet süreci ilahî bir atamaya ve bir Vasiyete dayanmalıdır. Bu nedenle Yüce Allah'ın ilahî Vasiyeti koruması mantıklıdır; aksi takdirde insanlar Allah'ın gerçek halifelerini sahtelerinden ayırt edemezler.

İşte bu yüzden Peygamber (O'na ve Ailesine Selam Olsun) her iki Sahih kitapta da Vasiyetini “sapkınlığa karşı bir koruma” olarak tanımlamıştır.

Said bin Cübeyr, İbn Abbas'ın şöyle dediğini rivayet etti: “Perşembe, ah o Perşembe! Sonra gözyaşları akmaya başladı, öyle ki onları yanaklarında inci dizileri gibi gördüm. O (ravi) dedi ki: Allah'ın Elçisi şöyle buyurdu: Bana bir kürek kemiği ve bir mürekkep hokkası (ya da bir levha ve bir mürekkep hokkası) getirin, size (ona uyduğunuz takdirde) asla sapmayacağınız bir yazı yazayım. Dediler ki: Allah'ın Elçisi baygınlık hâlindedir.

Sahih-i Müslim, Müslim bin Haccac en-Nisaburi, Kitap 25, Hadis 30

İbn Abbas rivayet etti: Perşembe! Ve o Perşembe ne büyüktü! Allah'ın Elçisi'nin hastalığı (Perşembe günü) ağırlaştı ve şöyle dedi: Bana bir şey getirin ki size bir şey yazayım, ondan sonra asla sapmayacaksınız. (Orada bulunan) insanlar bu konuda ihtilafa düştüler ve bir peygamberin huzurunda ihtilaf etmek doğru değildi. Bazıları şöyle dedi: “Ona ne oluyor? (Sizce) sayıklıyor mu (ağır hasta mı)? Ona sorun (durumunu anlamak için).” Bunun üzerine Peygamber'e gittiler ve ona tekrar sordular. Peygamber dedi ki: “Beni bırakın, çünkü şimdiki hâlim beni çağırdığınız şeyden daha iyidir.” Sonra onlara üç şey yapmalarını emretti. Dedi ki: “Müşrikleri Arap Yarımadası'ndan çıkarın; yabancı heyetlere, benim onlara davrandığımı gördüğünüz gibi saygı gösterin ve hediyeler verin.” (Alt ravi Said bin Cübeyr, İbn Abbas'ın üçüncü emir hakkında sustuğunu ya da “Onu unuttum” dediğini söyledi.)

Sahih-i Buhari, Buhari, Peygamber'in (aleyhisselam) komuta ettiği Askerî Seferler (el-Megazi), Hadis No. 4431

Bu nedenle Peygamber'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Vasiyeti, sahte iddiacılar tarafından iddia edilmekten korunmuştur; aksi takdirde o bir “sapkınlığa karşı koruma” olmazdı. Peygamber onu böyle tanımlamıştır; bu nedenle onu yalnızca doğru sahibi iddia edecektir.

Allah'ın Halifelerinin gerçek halifeler olduklarını kanıtlamak için neyi iddia ettiklerini araştırırsak, hepsinin ilahî olarak atandıklarını iddia ettiklerini görürüz. Aşağıdaki örneklere bakalım:

1 - İsa (aleyhisselam), Musa'nın (aleyhisselam) hakkında kehanette bulunduğu kişi olduğunu iddia etti:

“Kutsal Yazılar'ı özenle inceliyorsunuz, çünkü onlarda sonsuz yaşama sahip olduğunuzu sanıyorsunuz. İşte bu Yazılar benim hakkımda tanıklık ediyor; yine de yaşama kavuşmak için bana gelmek istemiyorsunuz.

Kutsal Kitap, Yuhanna, Bölüm 5, Ayet 39-40

Musa'ya inansaydınız, bana da inanırdınız, çünkü o benim hakkımda yazdı. Ama onun yazdıklarına inanmadığınıza göre, benim söylediklerime nasıl inanacaksınız?”

Kutsal Kitap, Yuhanna, Bölüm 5, Ayet 46-47

İsa (aleyhisselam) ayrıca İşaya'nın (aleyhisselam) hakkında kehanette bulunduğu kişi olduğunu iddia etti:

Büyüdüğü Nasıra'ya gitti ve Şabat günü, âdeti olduğu üzere sinagoga girdi. Okumak için ayağa kalktı ve ona peygamber İşaya'nın tomarı verildi. Onu açınca şunun yazılı olduğu yeri buldu: “Rab'bin Ruhu üzerimdedir, çünkü O beni yoksullara müjdeyi duyurmak için meshetti. Beni tutsaklara özgürlüğü ve körlere gözlerinin açılacağını duyurmaya, ezilenleri özgürlüğe kavuşturmaya, Rab'bin lütuf yılını ilan etmeye gönderdi.” Sonra tomarı dürdü, görevliye geri verdi ve oturdu. Sinagogdaki herkesin gözleri ona dikilmişti. Onlara şöyle demeye başladı: “Dinlediğiniz bu yazı bugün yerine geldi.”

Kutsal Kitap, Luka, Bölüm 4, Ayet 16-21

2 - Hz. Muhammed (O'na ve Ailesine Selam Olsun) de İsa'nın (aleyhisselam) geleceğini önceden haber verdiği kişi olduğunu iddia etti:

Ve hani Meryem oğlu İsa şöyle demişti: “Ey İsrailoğulları, şüphesiz ben, benden önce gelen Tevrat'ı doğrulayan ve benden sonra gelecek, adı Ahmed olan bir elçiyi müjdeleyen, size gönderilmiş Allah'ın elçisiyim.” Fakat o (Ahmed) onlara apaçık delillerle gelince dediler ki: “Bu apaçık bir büyüdür.”

Kur'an-ı Kerim, 61. Sure (Saf), Ayet 6

Eğer herhangi biri kolayca gelip ilahî Vasiyeti iddia edebiliyorsa, o zaman Hz. Muhammed'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) ya da İsa'nın (aleyhisselam) gerçekten Allah'tan olduğundan bizi bu kadar emin kılan nedir? Onların doğru olduğunun tek güvencesi, ilahî Vasiyetin korunmuş olması ve ancak sahibi tarafından iddia edilebilmesidir.

Böylece Vasiyetin korunmuş olması gerektiğini ve onu yalnızca gerçek sahibinin iddia edeceğini kanıtladık. Dolayısıyla İmam Ahmed El-Hasan ve Abdullah Haşim Eba Sadık (Selam Onlardandır), Hz. Muhammed'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Vasiyetinde anılan “Ahmed” ve “Abdullah” olduklarını iddia ettiklerinde, Vasiyet sapkınlığa karşı bir koruma olduğu için doğru iddiacı olmaları gerekir.

Üzerinde düşünülecek ek ayetler:

Eğer o, Bize karşı bazı [yalan] sözler uydursaydı, onu sağ elinden yakalardık; sonra da onun şah damarını keserdik. Ve sizden hiçbiriniz [Bizi] ondan engelleyemezdi.

Kur'an-ı Kerim, 69. Sure (Hakka), Ayet 44-46

Bütün Sünni âlimler bu ayeti, eğer Peygamber (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Allah hakkında yalan uydursaydı, Allah'ın onu cezalandıracağı ve hayatını keseceği şeklinde tefsir ettiler. İki örnek olarak Tefsir-i İbn Kesir'e ve Tefsir-i Begavi'ye bakalım:

Tefsir-i İbn Kesir, İbn Kesir:

Yüce Allah şöyle buyurur: {Eğer o, Bize karşı bazı sözler uydursaydı}, yani: Muhammed (O'na ve Ailesine Selam Olsun), eğer onların iddia ettiği gibi bize karşı yalan uyduruyor olsaydı, böylece mesaja bir şey ekleseydi ya da ondan bir şey çıkarsaydı, ya da kendi aklından bir şey söyleyip onu bize nispet etseydi, ki durum böyle değildir, onu cezalandırmakta acele ederdik. İşte bu yüzden {onu sağ elinden yakalardık} buyurdu. Şöyle denildi: Bunun anlamı, ondan sağ elle intikam alırdık demektir; çünkü bu cezada daha şiddetlidir. Ve şöyle de denildi: Onu sağ elinden yakalardık. {Sonra da onun şah damarını keserdik} İbn Abbas dedi ki: Bu, kalbe bağlanan kan damarıdır ve kalbin asılı olduğu damardır. Aynısını İkrime, Said bin Cübeyr, el-Hakem, Katade, ed-Dahhak, Müslim el-Batin ve Ebu Sahr Hamid bin Ziyad da söylemiştir.

Tefsir-i İbn Kesir, İbn Kesir, c. 3, s. 429

Tefsir-i Begavi, Begavi:

“Ve eğer yalan uydursaydı, ya da {Bize karşı} uydursaydı, Muhammed, {bazı sözler}, ve kendinden bir şey getirseydi. {Onu sağ elinden yakalardık}, mecazi anlamda şöyle denildi: Onu yakalardık ve ondan sağ elle, yani hak ile intikam alırdık.”

Onların tefsirini alsak bile, bu, Muhammed'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) kendi aklından hiçbir şey iddia edemeyeceğini ve İsa'dan (aleyhisselam) sonra gerçek iddiacı olduğunu kanıtlar. Aksi takdirde Allah onun hayatını keserdi.

İmam Ahmed El-Hasan ve Abdullah Haşim Eba Sadık (Selam Onlardandır) bize geldiklerinde, bize açık Vasiyeti getirdiler.

Muhammed bin Yahya, Muhammed bin el-Hüseyin'den, o Yezid'den, o Harun bin Hamza'dan, o Abdü'l-A'la'dan rivayet etti; şöyle dedi: Ebu Abdullah'a (aleyhisselam) dedim ki: “Bu işi iddia eden kişinin delili nedir?” Dedi ki: “Ona helal ve haram sorulur.” Dedi ki, sonra Ali geldi ve şöyle dedi: “Üç delil bir kişide ancak o bu işin Sahibi ise bir araya gelir: Kendisinden öncekinin [hakkına] en layık olan olması, silahın onda olması ve şehirde ortaya konduğunda halkın: Falanca kime vasiyet etti? diye soracağı, onların da: Falancanın oğlu falancaya, diyeceği açık Vasiyetin sahibi olması.”

El-Kâfi, Şeyh Kuleyni, c. 1, s. 284

Açık, insanlar arasında belirgin olan bir şey demektir; bilinen ve kabul gören, birinin sonradan uydurduğu bir şey değildir.

Nitekim Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyrulur:

Eğer o, Bize karşı bazı [yalan] sözler uydursaydı, onu sağ elinden yakalardık; sonra da onun şah damarını keserdik. Ve sizden hiçbiriniz [Bizi] ondan engelleyemezdi.

Kur'an-ı Kerim, 69. Sure (Hakka), Ayet 44-46

İmam Sadık (minhusselam) şöyle dedi: “Bu işi gerçek sahibinden başkası iddia etmez; aksi hâlde Allah onun ömrünü keser.”

El-Kâfi, Şeyh Kuleyni, c. 1, s. 373; Biharü'l-Envar, Allame Meclisi, c. 25, s. 112[1][2]

Ve biliyoruz ki Mehdi zuhur ettiğinde, Hz. Muhammed'in (O'na ve Ailesine Selam Olsun) Kutsal Vasiyeti üzerindeki hakları iddia eder.

Haris bin Muğire'den; şöyle dedi: “Ebu Abdullah'a (aleyhisselam) dedim ki: ‘Bu İşin Sahibi ne ile tanınır?’ Dedi ki: ‘Sükûnetle, vakarla, ilimle ve Vasiyetle.’”

Biharü'l-Envar, Allame Meclisi, c. 25, s. 135

Harun bin Hamza, Abdü'l-A'la'dan rivayet etti; şöyle dedi: Ebu Abdullah'a (aleyhisselam) dedim ki: “Bu işi iddia eden kişinin delili nedir?” Dedi ki: “Ona helal ve haram sorulur.” Dedi ki, sonra Ali geldi ve şöyle dedi: “Üç delil bir kişide ancak o bu işin Sahibi ise bir araya gelir: Kendisinden öncekinin [hakkına] en layık olan olması, silahın onda olması ve şehirde ortaya konduğunda halkın: Falanca kime vasiyet etti? diye soracağı, onların da: Falancanın oğlu falancaya, diyeceği açık Vasiyetin sahibi olması.”

El-Kâfi, Şeyh Kuleyni, c. 1, s. 284

Mufaddal bin Ömer dedi ki: Ebu Abdullah es-Sadık'ı (aleyhisselam) şöyle derken duydum: “Bu işin sahibinin iki gaybeti vardır. Bunlardan birinden sonra ailesine geri döner, diğeri hakkında ise şöyle denir: “Helak oldu, hangi vadiye gitti?” Dedim ki: “Eğer bu olursa, ne yapacağız?” Dedi ki: “Bir iddiacı onu iddia ederse, ona ondan başka kimsenin cevap veremeyeceği büyük meseleleri sorun.”

El-Kâfi, Şeyh Kuleyni, c. 1, s. 340; Biharü'l-Envar, Allame Meclisi, c. 52, s. 157; Mucemu Ehadisi'l-İmam el-Mehdi, Ali el-Kurani, c. 3, s. 357; Kitabü'l-Gaybe (Gaybet Kitabı), Numani, c. 1, s. 176[1][2][3][4]

Böylece ilahî Vasiyet Allah tarafından korunmuştur ve Yüce Allah onu yalan yere iddia eden herkesin hayatını keser.

Bu nedenle Ahmed El-Hasan ve Abdullah Eba Sadık (minhusselam) her ikisi de Vasiyeti iddia etmişlerdir ve dolayısıyla Vasiyetin gerçek sahipleridir. Onlar, bu çağda sıkıca sarılmamız gereken haleflerdir… Barış, rahmet ve nur onlardandır.

Yakın konular hakkında