İsrailli Bir Yahudi, Peygamber'in Vasiyetini Reddedip Ailesini Öldüren Müslümanlara Ders Veriyor
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
İsrailoğulları'nın tarihinde hiçbir Yahudi, Musa'nın ölüm döşeğinin başında durup ‘Sessiz ol, sayıklıyorsun, zaten Tevrat'ımız var’ demeye asla cüret etmezdi. Oysa Müslümanlar bütün Peygamberlerin en büyüğüne tam olarak bunu yaptı. Onun Vasiyetini reddettiniz, torunlarını katlettiniz ve kendinize onun Ümmeti mi diyorsunuz?
Yazan Joseph Dean McGowen

Mehdi Eba Sadık Abdullah Haşim'in sunduğu School of Divine Mysteries'in çığır açan bir bölümünde, İsrail'in Kudüs kentinden Aharon adlı Ortodoks bir Yahudi, dinî ayrılıkları paramparça eden ve modern dinlerin başarısızlıklarını gözler önüne seren derin bir tanıklık sunuyor. “İsrailli Ortodoks Yahudi Mehdi'ye Biat Ediyor” başlıklı bu bölüm, Aharon'un dindar Yahudilikten Mehdi Eba Sadık'ın davetini ve Ahmedi Barış ve Nur Dini'ni benimsemeye uzanan inanılmaz yolculuğunu konu alıyor.
İsrail'de yetişmiş Ortodoks bir Yahudi olarak Aharon'un Peygamber Muhammed'i ve İmam Ali ibn Ebi Talib ile Mehdi de dahil olmak üzere onun haleflerini kabul etmesi, Allah'ın Hâkimiyeti'ni reddedenlere karşı ilahi bir delil niteliği taşıyor. Sözleri, İbrahimî dinler arasındaki birleşmeye dair kehanetleri yankılıyor ve her çağda “Zamanın Musa'sını” ya da “Zamanın İmamı'nı” bulmanın gerekliliğinin altını çiziyor.
Aharon şöyle açıklıyor: “Tevrat'ta yazdığı gibi salih kişiyi arıyordum; Musa'mı bulmam gerekiyordu.”
Bu, her çağın bir İmamı olduğunu ve onu tanımadan ölmenin cahiliye ölümü olduğunu vurgulayan Muhammed'in ve Ehl-i Beyt'in öğretilerini yansıtıyor. Aharon'un mensubu olduğu Yahudi mezhebi, Şii gelenekleriyle çarpıcı bir atasözünü bile paylaşıyor: inananlar Musa'larına “bütün yeryüzü bıçaklarla dolu olsa bile” emekleyerek gitmelidir; bu, Ehl-i Beyt'in Mehdi'ye ulaşmak için “buzun üzerinde bile olsa” emekleyerek gitmeye dair sözüne benziyor.
Asıl şaşırtıcı olan, Aharon'un Müslüman Ümmeti'nin Peygamber Muhammed'e ihanetine duyduğu şaşkınlıktır. Kudüslü Ortodoks bir Yahudi olarak, Müslümanların, Peygamber'i ölüm döşeğinde “sayıklıyor” diyerek kötü bir şöhretle küçümseyen ve İmam Ali'yi, 12 İmam ve 12 Mehdi ile birlikte halef olarak atayan Vasiyetini reddeden Ömer gibi figürlere dayanan çarpıtılmış bir İslam'ı nasıl takip edebildiklerine inanamadığını dile getiriyor.
Eba Sadık şöyle sordu: “Musa'nın zamanında yaşayan, onun ölüm döşeğinin başında duran ve ‘Tamam Musa, sessiz ol, Tevrat'ımız var, bu bize yeter, sen işini yaptın, sayıklıyor’ demeye cüret edecek bir Yahudi hiç olur muydu?”
Aharon bunu “büyük bir utanç” olarak nitelendirdi ve Peygamber'in ailesini Kerbela'da katletmenin ve amel etmeyen âlimlerin İslam'ın saf dinini yozlaştırmasına izin vermenin de Müslümanlar için büyük bir utanç olduğunu söyledi. İsrailli bu Ortodoks Yahudinin Müslümanlara kendi tarihlerini öğretmesi, dokunaklı bir ironidir.
Aharon'un hayreti, İbrahimî dinlerin ortak ilkesi olan Allah'ın Hâkimiyeti'ne de uzanıyor: yöneticileri demokrasi ya da tiranlık yoluyla halkın değil, yalnızca Allah'ın atadığı fikri. Tevrat'taki, İsraillilerin “diğer uluslar gibi” bir kral uğruna Allah'ın atadığı lideri reddettiği Saul ve Samuel hikâyesinden yola çıkan Aharon, bunu Müslümanların İmam Ali'yi reddetmesiyle ve Hristiyanların ve Yahudilerin ilahi atamadan uzaklaşmasıyla karşılaştırıyor.
“Hristiyanların buna inandığı, Yahudilerin buna inandığı ve Müslümanların buna inandığı açık ve nettir. Allah ona asla emretmemişken hiç kimse Rab'bin adıyla konuşabileceğini iddia edemez” diyor.
Yine de üç dinin de bunu nasıl unuttuğundan yakınıyor; bu da İsa'yı reddettikleri için Yahudilerin 2.000 yıllık acısına ve Ehl-i Beyt'e ihanet ettikleri için Müslümanların firavun benzeri zalimler altında 1.400 yıllık zulmüne yol açtı.
Bölümde Aharon ayrıca, Musa'nın kendisinden üstün salih bir kuldan öğrendiği Kehf Suresi gibi Kur'an kıssalarını da ele alıyor; AROPL'nin öğretilerinde bu, İmam Ali'nin Dağ'da Musa ile konuşması olarak yorumlanır. Aharon bu aracı rolü tereddüt etmeden kabul ediyor ve her türlü tarifin ötesinde olan Allah'ın elçiler aracılığıyla iletişim kurduğunu teyit ediyor; oysa bugün Müslümanların çoğu bile bu inancı reddediyor.
“Eğer onunla konuştuysa ve Allah yarattıklarından hiçbir şeye benzetilemiyorsa, o hâlde açıkça buyruğunu yerine getirmesi için birini kullanıyor” diyor.
Bu kabul, Aharon'u Mehdi Eba Sadık'ın davetinin bir delili konumuna getiriyor ve herhangi bir inançtan samimi arayıcıların Zamanın İmamı'nı tanıyabileceğini kanıtlıyor; tıpkı Eba Sadık'ın bize her zaman öğrettiği gibi: “Allah, samimiyetle arayan kullarını saptırmaz.”
Bölüm, Aharon'un Mehdi Eba Sadık'a biat etmesiyle doruğa ulaşıyor; şöyle ilan ediyor:
“Muhammed ailesinin Kaimi'ni buldum. Ben, Yahudi adam, piyangoyu kazandım ve Araplar inkâr etti.”
Aharon bu fırsatı ayrıca bütün Yahudi kardeşlerine, Müslümanlar ve Hristiyanlarla birlikte seslenmek için kullandı ve hepsini bu davete kulak vermeye ve derinlemesine araştırmaya çağırdı.
Aharon şimdi Yahudileri, Hristiyanları, Müslümanları ve bütün insanlığı Allah'ın Hâkimiyeti'ni incelemeye ve Zamanlarının Musa'sını aramaya çağırıyor. Bu tanıklık şimdiden dünya çapında kalpleri harekete geçirdi.
Irak'tan gelen yakın tarihli bir habere göre, şüpheci bir baba, Aharon'un sözlerini duyunca Peygamber Muhammed'in Vasiyetini reddetmenin ve Peygamber'in ailesine karşı işlenen suçların ağırlığını fark ederek inanan oğlunun önünde gözyaşlarına boğuldu. Kalpleri hidayete açık olan samimi Müslümanlar için bu, sarsıcı bir uyandırma çağrısıdır: onlar Yahudilere saldırırken, İsrail'in Kudüs kentinden Ortodoks bir Yahudi Mehdi'yi benimsiyor ve onlara gerçek İslam'ı öğretiyor.
Ahmedi Barış ve Nur Dini İlahi Adil Devlet'i ilerletirken, Aharon'un hikâyesi dinler arası uyuma dair kehanetleri gerçekleştiriyor. Bizi çarpıtılmış dinleri reddetmeye ve Mehdi Eba Sadık'ın saf davetini benimsemeye çağırıyor.
Zamanın İmamı'nı bulmak için bıçakların —ya da buzun— üzerinde emekleyecek misiniz? Seçim sizin, ama delil inkâr edilemez; Aharon bunu yaptı.
Bölümün tamamını buradan izleyin: