Nairobi'de Müslümanlar AROPL El İlanlarını Reddediyor—Ama Yetimler Sevinçten Ağlıyor
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
Bazıları onun mesajından yüz çevirse de çocuklar çevirmedi. Gözleri faltaşı gibi açık, elleri uzanmış hâlde hem yiyeceği hem de sözleri aldılar. Milyonlarca insanın yaşadığı bir şehirde bir adam unutulmuş köşeleri seçti ve biri onu taşıyacak kadar cesur olduğunda ışığın en derin gölgelere bile yolunu bulduğunu kanıtladı.
Yazan Ardijan Demirovic

Kenya'nın hareketli başkenti Nairobi'nin kalbinde, Ahmedi Barış ve Nur Dini'nin kendini adamış bir mümini acı çeken çocuklara sevinç veriyor. Amerika'dan gelen tutkulu bir misyoner olan Anthony Woodland, en savunmasız olanlara şefkat ve manevi rehberlik ulaştırma gibi asil bir davayı üstlenmiş. Sarsılmaz imanıyla hareket eden Woodland, yoksulluğun ve sıkıntının topluluklar üzerine uzun gölgeler düşürdüğü Nairobi'nin dış mahallelerine gitmiş. Çalışmaları inancımızın temel ilkelerini—barışı, nuru ve insanlığa hizmeti—somutlaştırıyor ve mazlumlar için bir işaret feneri oluyor.
Woodland'ın misyonerlik çalışmaları, ailelerin ve yetimlerin her gün hayatta kalma mücadelesi verdiği, Nairobi'nin çeperinde dışlanmış bir bölge olan Deep Sea gecekondu mahallelerinde yoğunlaşıyor. Burada el ilanlarıyla birlikte 100 besleyici öğün dağıttı ve yalnızca bedensel gıda değil, aynı zamanda bir umut mesajı da sundu. Çalışmasını genişleten Woodland, Jesus' Helpers Children Home yetimhanesini ziyaret etti ve burada kalan yetimlere 50 öğün daha sağladı. Yetimhanenin sahibiyle doğrudan görüşerek mısır unu, yemeklik yağ, lapa unu, kadınlar için hijyenik ped, muz, sığır eti ve pirinç gibi acil ihtiyaçları karşılayan temel malzemeleri temin etti. Bu eylemlerle Woodland, yaşları küçük çocuklardan genç ergenlere kadar değişen 38 yetime ve yurttaki 3 yetişkine doğrudan yardım ediyor; hepsi Ahmedi Barış ve Nur Dini'nden ilahi ilginin somut bir dokunuşunu alıyor.

Woodland'ın dağıttığı el ilanları inancımızın derin çağrılarını taşıyor: "Dünyanın Bütün Mazlum İnsanlarına" ve "Allah Sizi Çağırıyor." Bu mesajlar, alıcılarını hakikatin nurunu kucaklamaya davet ediyor ve dünyevi sınavlar arasında ilahi çağrıya kulak vermeye teşvik ediyor. Bugün Woodland, gecekondu mahallelerinde, sokaklarda ve topluluklarda daha da fazla ruha ulaşmayı amaçlayarak Nairobi genelinde 1.000 el ilanı göndermek suretiyle bu çalışmayı genişletiyor. Çabaları, Ahmedi Dini'nin kalpleri uyandırma kararlılığını vurguluyor ve barışın ve aydınlanmanın, yeryüzünde Allah'ın Hâkimiyeti'ne yönelik çağrıya cevap verenler için ulaşılabilir olduğunu herkese hatırlatıyor.
Ancak bu çeşitlilik dolu ortamda Woodland'ın misyonu farklı tepkilerle karşılaşıyor. Pek çok kişi yardımı ve mesajları kollarını açarak karşılarken, bölgedeki Müslümanlar el ilanlarını büyük ölçüde reddetti; bu da geleneğe derinden bağlı bölgelerdeki dinlerarası diyaloğun zorluklarını yansıtıyor. Yılmayan Woodland bu anları anlayış tohumları ekme fırsatları olarak görerek zarafetle devam ediyor. Nairobi'deki çalışmaları yalnızca bedenleri doyurmakla kalmıyor, ruhları da besliyor ve hepimize Ahmedi barış ve nur mesajını dünya geneline yaymaya katılmak için ilham veriyor.

GÜNCELLEME: Anthony ile tekrar görüşerek onu Kenya'nın Nairobi kentine neyin götürdüğünü ve bu eylemi gerçekleştirmesine ve "Allah'ın Hâkimiyeti" sözlerini oradaki yerel köylerdeki ve şehirlerdeki insanlara taşımasına neyin ilham verdiğini daha ayrıntılı öğrenmek istedik.
Şöyle dedi: "Bu Ramazan, Eba Sadık'tan çok farklı bir talimatla geldi. Yemekten oruç tutmak yerine bize şöyle dedi: 'Aşırı harcamadan sakının. Yetimleri doyurun. Dulu ve fakiri giydirin. Bu ideolojik cihat için mücadele edin--Allah'ın Hâkimiyeti'ni yayma cihadı için.' Bu yüzden Nairobi'deki kısa kalışım sırasında bunu yapmaya karar verdim. Tatil yok. Gezi yok. Kendime ya da oğluma harcama yok. Sadece hizmet. Dağıtmak için QR kodlu AROPL el ilanları bastırmam gerekiyordu. Bu yüzden Nairobi trafiğinde yavaşça ilerleyerek bir matbaaya doğru yola çıktık. Yolda sıkışıp kalmışken, gezimin yönünü tamamen değiştiren bir şey oldu. Yetişkin bir adamın kaldırımda küçük bir oğlan çocuğunu kovaladığını gördüm. Ne olduğunu anlamadan adam onun göğsüne tekme attı ve hiçbir şey olmamış gibi yürüyüp gitti. Daha sonra adının Patrick olduğunu öğreneceğim çocuk--çığlık attı ve yerde iki büklüm oldu. Arabadan indim, çocuğun yanına yürüdüm ve onu yerden kaldırdım. Burnu kanıyordu, yüzünden gözyaşları akıyordu ve dehşete düşmüş görünüyordu. İyi olup olmadığını ve bir şeye ihtiyacı olup olmadığını sordum. Aç olduğunu söyledi. Bu yüzden onu yakındaki bir alışveriş merkezine götürdüm ve ona sıcak bir yemek aldım. O yerken yanında oturdum ve yavaş yavaş açıldı. Annesi hasta olduğu ve ilaca ihtiyacı olduğu için okula gitmediğini söyledi. Annesi onu ne şekilde olursa olsun "para kazanması" için dışarı göndermişti. Annesinin nerede olduğunu sordum, "evde" dedi. O ev, Deep Sea Gecekondu Mahalleleri çıktı; yemeğini bitirdikten sonra bana oraya yol gösterdi ve çalışmam orada başladı.

Teneke barakalar arasındaki dar toprak yollardan geçtik; çocuklar yalınayak koşturuyordu, havada duman ve lağım kokusu vardı. Annesi küçük bir tepenin eteğinde yatıyordu, belli ki hastaydı. O anda her şey çok netleşti. Eba Sadık'ın talimatı doğrultusunda bu gecekondu mahallesi başlamak için tam da doğru yerdi. Bu sadece yiyecek vermekle ilgili değildi. Bu, en küçük ve en basit biçimiyle bile Allah'a itaat etmekle ilgiliydi: O'nun yarattıklarına hizmet ederek. Bütün bu deneyim boyunca sanki Allah insanları karşıma koyuyormuş gibi hissettim--Patrick'i, annesini, gecekondu topluluğunu, yetimhaneyi--ve bana düşen tek şey karşılık vermekti. Nairobi'ye bir kahraman olmak ya da kimsenin hayatını düzeltmek için gelmedim. Eba Sadık bize fakirleri doyurmamızı ve en savunmasız olanlara hizmet etmemizi söylediği için geldim. Ve bir kez acıya kendi gözlerinizle tanık olduğunuzda, öylece çekip gidemezsiniz. İşte bu yüzden harekete geçtim. Bana ilham veren buydu. Ve Nairobi'deki zamanımın geri kalanında yapmaya devam edeceğim şey de bu."
Anthony'nin, Eba Sadık'ın savunmasızlara hizmet etme çağrısıyla şekillenen Nairobi yolculuğu, basit bir geziyi derin bir şefkat misyonuna dönüştürdü. Patrick ve Deep Sea Gecekondu Mahalleleri topluluğuyla karşılaşması, yalnızca sempatiyi değil eylemi gerektiren çıplak acıyı gözler önüne serdi. "Allah'ın Hâkimiyeti"ni hizmet yoluyla yaşayarak, insani ihtiyaca sarsılmaz bir bağlılıkla karşılık vermekte bir amaç buldu. Bu deneyim, imanla yönlendirilen eylemin, her seferinde bir iyilikle anlamlı bir değişim yaratma gücünün altını çiziyor.