Din9 dk okuma

Görüş: İsa Geri Gelseydi, Hristiyanlığı Tanır mıydı?

Metin Türkçe okunuyor

Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun

Bugün Hristiyanların çoğu İsa'yı izlediğini iddia ediyor, ama onun serveti reddetme, her şeyi paylaşma ve Allah'ın Krallığını yeryüzünde kurma yönündeki köklü çağrısını görmezden geliyor.

Yazan Alexandra Etheredge

Kütüphanem
İsa'nın resmine bakan insanlar

Bugün pek çok kişi kendini Hristiyan olarak adlandırıyor ve gururla İsa Mesih'in takipçisi olduğunu iddia ediyor, ama hayatlarına baktığımızda şunu sormak zorundayız: Gerçekten İsa'nın öğretilerine göre mi yaşıyorlar, yoksa onun verdiği mesajdan çok mu uzaklaştılar? Mesih'in sözleri açıktır, yine de bugün Hristiyanlık diye geçen şeylerin çoğu onun öğrettiklerine hiç benzemiyor.

Kutsal Yazılar hakkında, İsa'nın sözleri ve verdiği emirler hakkında konuşalım ve Mesih'i izlemenin gerçekte ne anlama geldiğini anlamak için onun asıl mesajına dönmeye çalışalım. İsa'nın bir vaatte bulunduğunu hatırlamalıyız. Petrus'a, “Kilisemi bu kayanın üzerine kuracağım” diyerek bir halef atadı. Peki o kilise tam olarak neydi ve İsa, Petrus'a inşa etmesi ve sürdürmesi için hangi görevi emanet etti?

Buna yaklaşmanın en iyi yollarından biri, İsa'nın para ve servet konusundaki tutumunu incelemektir, çünkü bu mesele bugün de hayatın merkezinde durmaktadır. Sistemlerimiz hayatta kalmak için paraya duyulan ihtiyaç etrafında kurulmuştur, oysa İsa Matta 6:24'te şöyle dedi:

“Hiç kimse iki efendiye kulluk edemez. Ya birinden nefret edip öbürünü sever, ya da birine bağlanıp öbürünü hor görür. Siz hem Tanrı'ya hem paraya kulluk edemezsiniz.”Kutsal Kitap, Matta İncili, Bölüm 6, Ayet 24

Bu ayete dayanarak her mümin gerçekte kime kulluk edeceğini seçmek zorundadır. Bu, Hristiyanlar için ağır bir gerçektir, çünkü dünya servet peşinde koşmak üzerine kurulmuştur. Yine de İsa, para ve mal mülk peşinde koşmamayı, Allah'ın rızık vereceğine güvenerek önce Krallığı aramayı öğretti.

“Ne yiyeceğiz, ne giyeceğiz diye kaygılanmayın. Putperestler bütün bunların peşinden koşar; göklerdeki Babanız bunlara ihtiyacınız olduğunu bilir. Ama önce Göklerin Krallığını arayın, bütün bunlar size ayrıca verilecektir.”Kutsal Kitap, Matta İncili, Bölüm 6, Ayet 31-33

İsa ve Petrus'un zamanında bile, Roma işgali altında, para, vergiler ve mali sistemler gündelik hayatı belirliyordu. Yine de havariler bilinçli bir seçim yaparak farklı bir ekonomiyle yaşamayı tercih ettiler; Roma'nın serveti ve gücü üzerine değil, Allah'ın Krallığına bağlılık üzerine kurulu bir ekonomi.

İsa'nın Allah'ın Kilisesini inşa edeceğini vaat ettiği kişi o olduğuna göre, Petrus'a ve onun gerçekte ne yaptığına bakalım. İsa'nın atadığı halef Simun Petrus'un önderlik ettiği havarileri incelediğimizde, İsa'nın takipçilerinden ne istediğinin ve onlara aşıladığı ilkelerin yaşayan bir ilk örneğini görürüz. Birlikte Allah'ın Krallığının minyatür bir örneğini kurdular; kaynaklarını paylaşan ve birbirleriyle ilgilenen bir müminler cemaati oluşturdular. Bu, Elçilerin İşleri kitabında güzelce anlatılır:

“İman edenlerin hepsi tek yürek tek can olmuştu. Hiçbiri sahip olduğu herhangi bir şeye kendi malı demiyordu, her şeyi ortak kullanıyorlardı… Aralarında yoksul olan yoktu. Çünkü toprak ya da ev sahibi olanlar bunları satıyor, satılan malın parasını getirip elçilerin ayaklarının önüne koyuyorlardı. Para herkese ihtiyacına göre dağıtılıyordu. Böylece elçilerin Barnaba (cesaret oğlu anlamına gelir) diye adlandırdığı, Kıbrıslı bir Levili olan Yusuf, sahip olduğu bir tarlayı sattı, parasını getirip elçilerin ayaklarının önüne koydu.”Kutsal Kitap, Elçilerin İşleri, Bölüm 4, Ayet 32, 34-37

“Bu benim, bu senin” diye bir anlayış yoktu. Herkes sahip olduğunu katkı olarak veriyordu ve her şey ihtiyaca göre dağıtılıyordu. Daha az şeyi olanlara bakılıyordu, daha fazlası olanlar da topluluğun ayakta kalmasına yardım ediyordu. Aileleri, gündelik harcamaları ve vergiler de dâhil olmak üzere Roma yönetimi altındaki yükümlülükleri vardı, yine de kendi küçük Kiliselerini sürdürdüler. Bu, Göklerin Krallığının yaşayan bir ilk örneğiydi.

Havarilere para değil Krallığı aramaları; kişisel serveti bir kenara bırakıp birliğe, imana ve ortak amaca odaklanmaları söylendi. İnsanlar farklı geçmişlerden bir araya geldi; bazıları, bir tarlayı satıp parasını katkı olarak veren Barnaba gibi varlıklıydı, bazılarının ise verecek pek bir şeyi yoktu; ama hepsi Allah rızası için katıldı ve hepsi ihtiyaçlarına göre aldı.

Bu güzel, özverili ve salih bir yaşam biçimidir; Elçilerin İşleri kitabında öyle ayrıntılı kaydedilmiştir ki Mesih'i izlemenin gerçekte ne anlama geldiğini anlayabiliriz. Bunu kavramak için İsa'yla birlikte olanlara ve onun, Kutsal Ruh'un önderliğinde Simun Petrus'a emanet ettiği topluluğa bakmalıyız. Eylemlerine yön veren, onları birleştiren ve odaklarının servet yerine Allah üzerinde kalmasını sağlayan bu Ruh'tu.

Şimdi Yeryüzündeki bu küçük Göklerin Krallığını görüyoruz ve kiliselerinin ve topluluklarının nasıl yapılandırıldığını anlamaya başlıyoruz. Bu örnek, İsa'nın zengin bir adamın Göklerin Krallığına girmesinin ne kadar zor olduğuna dair sözlerini açıklığa kavuşturmaya yardım eder. O bağlamda “zengin” kimdir? Bu toplulukta herkes kişisel servetinden vazgeçip paylaşmak zorundaydı. Her şey ihtiyaca göre dağıtılıyor ve gerçek bir eşitlik yaratılıyordu.

İsa'nın dediği gibi, devenin iğne deliğinden geçmesi zengin bir adamın Krallığa girmesinden daha kolaydır; bu, servete bağlılığın büyük bir sınav olduğunu vurgular. Bunu, her şeyini satıp yoksullara vermesi söylenen zengin adamın hikâyesinde görürüz. Bunu yapamadı ve üzgün bir şekilde gitti. Göklerin Krallığına gerçekten girmek için insan her şeyini Allah'a teslim etmeli ve O'nun rızık vereceğine güvenmelidir. Yoksullar, yani İsa'ya gelen insanlar, topluluk tarafından desteklenen alıcılardı.

İsa havarileriyle birlikte yürürken onlara bu yaşam biçimini örnek olarak öğretiyordu. Simun Petrus'a ve diğerlerine bu Göklerin Krallığını nasıl kuracaklarını ve kusursuzlaştıracaklarını gösteriyordu. Bu yüzden “Her şeyini sat ve beni izle” dedi.

Elçilerin İşleri kitabında ayrıca düşündürücü bir uyarı görürüz. Evli bir çift topluluğa katıldı, ama servetlerinin bir kısmını saklayarak Petrus'u aldatmaya çalıştı. Krallığa girerken zengin kalmaya çalıştılar. Elçilerin İşleri 5:1–5, Hananya ile Safira'nın hikâyesini anlatır ve bu Krallığa girmenin tam dürüstlük, tam teslimiyet ve eksiksiz bağlılık gerektirdiğini gösterir.

“Ama Hananya adında bir adam, karısı Safira'nın bilgisi dâhilinde bir mülk sattı. Ancak satıştan elde ettiği paranın bir kısmını kendine ayırdı ve yalnızca bir kısmını getirip elçilerin ayaklarının önüne koydu. Bunun üzerine Petrus, ‘Hananya, neden Şeytan'ın yüreğini doldurmasına izin verdin de Kutsal Ruh'a yalan söyleyip paranın bir kısmını kendine ayırdın? Toprak satılmadan önce senin değil miydi? Satıldıktan sonra da para senin elinde değil miydi? Bu işi neden yüreğinde tasarladın? İnsanlara değil, Tanrı'ya yalan söyledin’ dedi. Hananya bu sözleri duyunca yere yıkılıp öldü ve bunu duyan herkesi büyük bir korku sardı.”Kutsal Kitap, Elçilerin İşleri, Bölüm 5, Ayet 1-5
Hananya'nın taşınmasını gösteren tablo
Hananya'nın taşınması

Simun Petrus onun kalbinde ne olduğunu biliyordu. Hananya, Kutsal Ruh'a sahip olan İsa'nın halefi Simun Petrus'a yalan söylemeye çalıştı. Ve bu büyük bir günahtı. Allah'tan bir şey alıkoymaya çalıştı. Allah'a yalan söylemeye çalıştı. Ve gerekeni vermemeye çalıştı; oysa Göklerin Krallığına girmek için her şeyi Allah'a vermeniz gerekir. Zenginken Göklerin Krallığına girmeye çalıştı ve bu işe yaramadı. Öldü. Tıpkı İsa'nın dediği gibiydi: imkânsız. Yani Kutsal Ruh'a yalan söyleyemezsiniz. Göklerin Krallığına zengin bir adam olarak giremezsiniz. Ve bunu yaparsanız, bunun sonuçları olur. Ve bu olaydan hemen sonra insanların katılmaktan korktuğu söylenir, çünkü Kutsal Ruh'a yalan söyleyip onu kandıramıyorlardı. Sonra hikâye devam eder:

“Yaklaşık üç saat sonra, olanlardan habersiz olan karısı içeri girdi. Petrus ona, ‘Söyle bana, toprağı bu fiyata mı sattınız?’ diye sordu. O da, ‘Evet, bu fiyata’ dedi. Petrus ona, ‘Rab'bin Ruhu'nu denemek için nasıl birlikte anlaştınız? İşte, kocanı gömenlerin ayakları kapıda, seni de dışarı taşıyacaklar’ dedi. Kadın hemen onun ayaklarının dibine yığılıp son nefesini verdi. Gençler içeri girdiklerinde onu ölü buldular, dışarı taşıyıp kocasının yanına gömdüler. Bütün kiliseyi ve bunları duyan herkesi büyük bir korku sardı.”Kutsal Kitap, Elçilerin İşleri, Bölüm 5, Ayet 7-10

Göklerin Krallığında “Ben herkesten daha iyiyim” diye bir şey yoktur. Hananya, Allah'ın Kilisesine adaletsizlik ve günah getirmeye çalıştı ve bunun ağır bedelini ödedi. Bunlar bizim için derslerdir. Bu, Allah'ın Kilisesidir; İsa'nın kendi kayası üzerine kurmak istediği Kilise. Böyle yaşamayan ve bu ilkeleri uygulamayan hiç kimse gerçekten İsa'nın takipçisi değildir. Ve bugün bu standarda gerçekten uyan bir Hristiyan topluluğu gösterebilecek herkese meydan okuyoruz. Modern Hristiyan toplulukları bu şekilde işlemiyor. İnsanlar, Allah'ın Krallığını ya da minyatür bir İlahi Adil Devlet'i inşa etmekten kopuk bir şekilde kendi hayatlarını yaşıyor; Ahmedi Barış ve Nur Dini hariç.

İnsanlar birbirleriyle ilgilenmiyor. Başkalarına kendilerine davrandıkları gibi davranmıyor ya da kardeşlerini olması gerektiği gibi sevmiyorlar. İsa'nın koyduğu standartlara uygun yaşamıyorlar ve buna topluluk içindeki mali sorumluluk da dâhildir. Bu tartışmalı bir konu olmamalı, ancak işler Allah'ın tasarımından o kadar uzaklaştı ki dinî bir ortamda paradan bahsetmek neredeyse tabu hâline geldi. Oysa bu, Hristiyanların izlediklerini iddia ettikleri Kutsal Kitap'ta açıkça ifade edilmiştir. Pek çoğu, bu standartların başka bir zaman için olduğunu söyleyerek kendini mazur gösterir; ama İsa bunu hiç söylemedi. Bunlar, havarilerinden uymalarını beklediği standartlardı.

Crewe'daki Webb House'ta Eba Sadık'ın topluluğu
Mehdi'nin Topluluğu - Allah'ın Topluluğu

Kutsal Kitap gerçekten Allah'ın yaşayan Sözü ise, bu talimatlar bugün bizim için de geçerlidir. İsa'nın görevi, Baba'nın iradesini yerine getirerek Allah'ın Krallığını kurmaktı. Havarilerine, “Ya Rab, ya Rab” diyen herkesin Göklerin Krallığına girmeyeceğini, yalnızca Baba'nın iradesini yerine getirenlerin gireceğini söyledi. Bu irade, her şeyi satmak, kim olurlarsa olsunlar ya da nereden gelirlerse gelsinler kardeşlerinizle bir olarak yaşamaktır. Bu, yalnızca parayı ve statüyü önemseyen bencil ya da benmerkezci insanlar için zordur. Bu yüzden İsa, “Birinci olmak isteyen sonuncu olmalıdır” dedi (Matta 20:16).

İsa'nın sözlerine gerçekten bakarsanız, onun Yeryüzünde Göklerin Krallığını kurmaya çalıştığı açıkça ortaya çıkar. Havarilere öğrettiği tek dua bunu açıkça söyler: “Krallığın gelsin, gökte olduğu gibi yeryüzünde de senin isteğin olsun” (Matta 6:10).

İsa, Allah'ın hükmü altında Yeryüzünde bir krallık kuruyordu, çünkü Allah Gökte hükmeder. Burada ve şimdi Allah'a itaat etmeyen biri Cennete nasıl girebilir? İnsanlığın sınavı budur: O'nun ebediyen hükmettiği yere girmek için bugün O'nun bize hükmetmesini istemeliyiz.

İsa bunu hardal tohumu meseliyle anlattı. Göklerin Krallığının, bir adamın tarlasına ektiği bir hardal tohumuna benzediğini söyledi. Tohumların en küçüğü olsa da büyüdüğünde bahçe bitkilerinin en büyüğü ve kuşların gelip dallarında konakladığı bir ağaç olur. Krallığın tohumu Kral'ın kendisidir. Ferisiler İsa'ya bu Krallığın nerede olduğunu ve neden onu göremediklerini sorduklarında, “Krallık zaten aranızdadır” dedi (Luka 17:21).

İsa açıkça Yeryüzünde fiziksel bir Allah Krallığından söz ediyordu, yalnızca insanların kalplerinde var olan bir krallıktan değil. Bunun en basit kanıtı, Yahudi halkının Mesih'in somut, fiziksel bir krallık kurmasını bekliyor olmasıdır. Yalnızca kalplerde var olan bir krallığı tarif eden hiçbir kehanet yoktur; bu, İsa'nın hayatından sonra ortaya çıkan yanlış bir yorumdur. Onun sözlerine dönüldüğünde çok açıktır: Burada, Yeryüzünde bir krallıktan söz ediyordu.

Vahiy 21:2–4 şöyle der:

“Kutsal kentin, yeni Yeruşalim'in, kocası için süslenmiş bir gelin gibi hazırlanmış olarak gökten, Tanrı'nın yanından indiğini gördüm. Tahttan yükselen gür bir ses işittim: “İşte, Tanrı'nın konutu insanlarla birliktedir. Tanrı onlarla birlikte yaşayacak, onlar da O'nun halkı olacaklar. Tanrı'nın Kendisi onlarla birlikte olacak, onların Tanrısı olacak. Onların gözlerinden bütün yaşları silecek. Artık ölüm olmayacak; yas, ağlayış, acı da olmayacak. Çünkü önceki şeyler geçip gitti.”Kutsal Kitap, Vahiy, Bölüm 21, Ayet 2-4

Bu yol kolay değildir; tıpkı İsa'nın zamanında da kolay olmadığı gibi. Yalnızca on iki havarisi vardı ve bunlardan biri onu para için ele verdi, Allah yerine serveti seçti. Bu yolu izlemek için kendinizi ve servetinizi tamamen bir kenara bırakmalı ve başkalarını öne koymalısınız. Allah'ın Krallığında, başkaları açlık çekerken ya da yiyecek, su ve giyecek gibi temel ihtiyaçlardan yoksunken zengin olan birine yer yoktur.

İnsanlar ona katılmak isteyerek İsa'ya yaklaştığında, onlara bir seçim sundu. Onu izleyebileceklerini, mallarını satabileceklerini ve kendilerini tamamen Allah'a adayabileceklerini söyledi. Kusursuzluğa giden doğru yolun her şeyi Allah'a verip onu izlemek olduğunu açıkça belirtti. Ama sonuçta o iman sıçrayışını yapıp yapmamak, Allah'a biat edip yalnızca O'nu ve O'nun Krallığını arayıp aramamak her bir kişiye kalmıştı.

Başkalarını öne koymak istiyoruz. Allah'ı istiyoruz. İsa'yı istiyoruz. Allah'ın bize emrettiğini yapmak istiyoruz. Mesajımızın özü budur: Önce insanlık. Bizim için din ahlak, görgü, sevgi ve başkalarına iyi davranmaktır. Din gerçekte budur. İsa, iki emrin bütün Yasa'yı ve peygamberleri kapsadığını söyledi: Tanrın Rab'bi bütün yüreğinle sev ve komşunu kendin gibi sev. Dinin tamamı budur. İsa insanları Allah'ın Krallığına çağırıyordu ve biz de aynı mesajı taşıyoruz. Biz de Allah'ın Krallığına çağırıyoruz.

Sonuçta İsa'yı izlemek, yalnızca onun var olduğuna ya da dünyada ve onun sistemleri içinde yaşamaya devam edebilmeniz için günahlarınız uğruna öldüğüne inanmak değildir. Kendinizi tamamen Allah'a teslim etmek, başkalarını öne koymak ve sevgi, adalet ve birlik üzerine kök salmış bir topluluk inşa etmektir. Petrus'un önderlik ettiği ve Kutsal Ruh'un yol gösterdiği ilk Kilise, bunun neye benzediğini bize gösterdi: İhtiyaçların karşılandığı, servetin paylaşıldığı ve her insana eşit değer verildiği Yeryüzünde bir Göklerin Krallığı. Bugün aynı çağrı sürüyor. Mesih'in gerçek bir takipçisi olmak, her şeyden önce Allah'ı aramak, özverili yaşamak ve burada ve şimdi Allah'ın Krallığı için çabalamaktır. İsa'nın önümüze koyduğu yol budur: fedakârlık, bağlılık ve Allah'ın iradesine sarsılmaz bağlılık yolu. Ve bu yol, iman sıçrayışını yapmaya ve onu gerçekten izlemeye istekli herkese açıktır.