Müslümanlar Neden Krişna'yı Sevmeli
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
Bhagavad Gita'ya daha yakından bakmak tartışmalı bir soruyu gündeme getiriyor: Hinduizm özünde tek tanrılı bir din midir?
Yazan Arnaud Balet

Bhagavad Gita'nın Gizli Hazineleri
Çoğu zaman Hinduizm'in O meşhur kutsal kitabı olarak anılan Bhagavad Gita, sadece bir Hindu metninden çok daha fazlasıdır. Kelimenin tam anlamıyla "ilahi şarkı" anlamına gelen Bhagavad Gita, yeryüzünde yürüyen bütün samimi hakikat arayıcıları için bir hazinedir ve bu, 2.500 yılı aşkın bir süredir böyledir.
Bhagavad Gita birinin hayatına girdiğinde ve kişi onu okumaya kendini adadığında, onun size bir Guru gibi etki ettiğini duymak yaygındır; bu kelime Sanskritçede "karanlığı dağıtan" anlamına gelir. Gita'yı bulmak, arayıcının Allah arayışında samimi bir sorgulama ve adanmışlık noktasına ulaştığını ve artık İlahi Olan'a adanmış bir hayatın manevi sorularıyla yüzleşmeye hazır olduğunu gösterir.

Hintlilerin gururla şimdiye kadar yazılmış en büyük destan olarak andığı Mahabharata'nın bir parçası olan Bhagavad Gita, onun merkezi metnidir. İçeriği bir diyalogdur, ama sıradan bir diyalog değil; Arjuna ile hakları gasbedilmiş, ilahi olarak atanmış bir kral olan Efendi Krişna arasındaki konuşmadır. O, Arjuna'nın manevi üstadı rolünü üstlenen, Tanrı'nın İlahi Avatarı'dır.
Bu konuşmayı gerçekten eşsiz kılan, son derece manevi olmasına rağmen bir insanın karşılaşabileceği en yoğun ve en acil durumlardan birinde geçmesidir: bir savaş alanının ortasında, insanlığın şimdiye kadar bildiği belki de en destansı ve en kanlı savaşa girişmeden hemen birkaç an önce. Bu, Allah'tan, dış dünyadan kopuk bir iç gerçeklik olmadığına dair açık bir mesaj işlevi görür; içte nasılsa dışta da öyle. Dışarıda verilen savaş, insanın içinde de sürmektedir. Ve her manevi uygulamanın pratik bir karşılığı vardır.
Bhagavad Gita'da Tek Tanrıcılık
Hinduizm pek çokları tarafından çok tanrılı bir din olarak kabul edilse de, Bhagavad Gita ebedi bir yaratıcının birliğine işaret eden alıntılar ve öğretilerle doludur.
“Yüce Rab'bi bütün varlıklarda ve bütün varlıkları Yüce Rab'de gören kişi, Rab'bi asla gözden kaybetmez, Rab de onu asla gözden kaybetmez.”Bhagavad Gita, Bölüm 6, Ayet 30
Bhagavad Gita'nın merkezinde bu birlik ve karşılıklı bağlantı vardır. Bazıları kitabın bütün amacının bu Birliğin ya da Yoga'nın idrak edilmesi ve peşinden gidilmesi olduğunu ileri sürer; burada Yoga, 60'lardan beri batıda dönüştüğü popüler sözde manevi jimnastiğin modern anlayışıyla değil, Sanskritçedeki özgün anlamıyla, yani Tanrı ile birleşme anlamındadır.
Pek çokları için Bhagavad Gita, Allah'a nasıl ulaşılacağına ve En Yüce Olan ile nasıl birleşileceğine dair talimatlar sunan, manevi arayıcılar için bir rehber kitap işlevi görür.
Öğretileri, hiç şüphesiz, tek tanrılı dinlerinkiyle açık bir şekilde aynıdır: Allah'ı tanımak için ilahi temsilciye, Allah'ın elçisine ya da Bhagavad Gita'da söylendiği gibi “Tanrılığın Yüce Şahsiyeti”ne itaat etmeli ve onda erimelisiniz.
Ayrıca Bhagavad Gita'da tekrar tekrar karşımıza çıkan kelimelerden ve kavramlardan biri "teslimiyet"tir. Mükemmel bilgiye ve Allah'a yakınlığa ulaşmak için kendini Allah'a ve Allah'ın yeryüzündeki temsilcisine teslim etmek, İslam'daki teslim (boyun eğme) kavramını ve zamanın İmamı'na farz olan biati yansıtan bir kavramdır. “İslam” kelimesinin kendisi “teslimiyet” kelimesinden türer.
"Her türlü görevi bırak ve yalnızca Bana teslim ol. Seni bütün günahkâr tepkilerden kurtaracağım; korkma."Bhagavad Gita, Bölüm 18, Ayet 66
Hem İbrahimi inançlarda hem de Hinduizm'de, ilahi rehberi, elçiyi ya da İmam'ı tanımak ve ona teslim olmak, kişinin dinini yaşamasının en temel parçasıdır.
Zamanın elçisi gerçekten kapıdır, dar kapıdır. Bu kavram, her biri kendini hayatın kaynağı ve bilgiye ve kurtuluşa açılan kapı olarak ilan eden Efendi Krişna'nın, İmam Ali'nin ve İsa Mesih'in kutsal sözlerinde açıklıkla ve benzer biçimde bulunur. Onların en mistik ve en güçlü sözlerinden birkaçını ve benzerliklerini inceleyelim:
"Ben bütün varlıkların başlangıcı, ortası ve sonuyum.[...] Ben bütün manevi ve maddi dünyaların kaynağıyım. Her şey benden yayılır. Zihinleri sevgi dolu bir adanmışlıkla daima Benimle birleşik olanlara, Bana ulaşabilecekleri ilahi bilgiyi veririm.[...] Onlara olan merhametimden, kalplerinde bulunan Ben, cehaletten doğan karanlığı bilginin parlak kandiliyle yok ederim."Bhagavad Gita'dan alıntılar
"Ben başlangıç ve sonum. [...] Ben bir müminin kurtarıcısı ve halaskârıyım, [...] Ben hakkı batıldan ayırırım,[...] Ben İlahi bilginin hazinedarıyım, Ben hem göklerde hem yeryüzünde Allah'ın (c.c.) yaratıkları üzerindeki ‘Hüccet’iyim, Ben O'nun doğruluğunu ve adaletini temsil ederim, Ben (rızkın) vesilelerini yaratırım,[...] Ben yeri döşedim ve gökleri yükselttim."Hutbetü'l-Beyan
"Ben her şeyin üzerinde olan nurum. Ben her şeyim: her şey benden çıktı ve her şey bana ulaştı. Bir odun parçasını yarın; ben oradayım. Taşı kaldırın, beni orada bulacaksınız."Tomas İncili
Bhagavad Gita ile İbrahimi gelenekler arasındaki bu çarpıcı benzerlikler, ortak hikmetlerinin yalnızca bir kısmıdır. Dünya çapında milyonlarca insan bu metinde manevi yücelme bulmuş olsa da, çok azı onun İslam'ın, Hristiyanlığın, Yahudiliğin temel ilkeleriyle ve Mehdi Eba Sadık'ın öğretileriyle uyumunu fark eder. Bu kadim kutsal metin, Adem zamanında başlayan ebedi ilahi dini cisimleştirir.
Gerçekten de Bhagavad Gita'da onun ilahi bir Davet olduğunu kanıtlayan üç ölçütü bulursunuz:
Allah'ın Üstünlüğüne Davet: Bhagavad Gita, evrendeki nihai otoritenin yalnızca Allah'a ait olduğunu vurgular. Yüce Varlık olarak Krişna, Arjuna'ya kişisel duygularının, bağlılıklarının ve çıkarlarının üzerine çıkmasını emreder ve onu kişisel kazanç ya da intikam için değil, ilahi adaletin tesisi için savaşmaya teşvik eder. Krallık ve bütün işleri Allah'ın hâkimiyeti altında yönetilmelidir.
Vasiyet ve Allah'ın Yeryüzündeki Halifesinin Haleflik Sırası: Arjuna, bir Kşatriya (savaşçı sınıfı) olarak ilahi bir hükümdar olarak atanmıştı, ancak meşru makamını gasbedenlerin muhalefetiyle karşılaştı. Onun ahlaki ikilemi, insan hırsı ile ilahi düzen arasındaki mücadeleyi yansıtır. Gücü haksız yere ele geçirenlere karşı durarak, Arjuna'nın savaşı, Allah'ın seçtiği halifelerin yeryüzünde ilahi adaleti geri almak ve yeniden tesis etmek için mücadele etmesi gerektiğine dair daha geniş ilkeyi sembolize eder.
İlahi Bilgi: Krişna, Tanrı'nın halifesi olarak, ruhun (atman) mahiyetine, maddi dünyanın geçiciliğine ve Tanrı'nın (Brahman) ebedi gerçekliğine dair derin kavrayışlar açıklar. Krişna'nın öğretileri çağın toplumsal normlarına ya da geleneklerine bağlı değildir; insanlığa rehberlik etmesi amaçlanan evrensel hakikatlerdir.
Ruhun Bilgisi
Allah'ın halifesinin statüsünün ve rolünün anlaşılması Bhagavad Gita'da temel ve merkezi olsa da, Krişna'nın öğretisinin kendisi de, özellikle Ruh söz konusu olduğunda, gerçekten değerli ve dikkat çekicidir.
"Ruh ne doğar ne de asla ölür; bir kez var olduktan sonra da asla var olmaktan çıkmaz. Ruh doğumsuz, ebedi, ölümsüz ve yaşsızdır. Beden yok edildiğinde o yok edilmez. Ey Arjuna! Onu yok olmaz, ebedi, doğmamış, çürümez olarak bilen bir insan nasıl birinin öldürülmesine sebep olabilir? Kimi öldürebilir? Nasıl ki insan eskimiş giysileri atıp yenilerini giyerse, bedenlenmiş Benlik de eskimiş bedenleri atarak yenilerini almaya geçer."Bhagavad Gita, Bölüm 2, Ayet 20

Ruh ele alındığında, Bhagavad Gita çoğu zaman reenkarnasyon ve karma üzerine öğretileriyle övülür. Ancak onun en önemli kavrayışlarından biri, insanın bileşenlerine ve kurtuluş yoluna dair açıklamasıdır.
Bu meşhur resim, Bhagavad Gita ele alınırken sıklıkla anılır. Resim, Krişna'nın Arjuna'ya ruh, zihin ve aşağı nefis hakkındaki öğretilerinden bazılarını ve gerçek bir yoginin (müminin) bunların hepsini nasıl idare etmesi gerektiğini tasvir eder. Resimde, aracın (ya da bedenin) kontrolü elinde olmayan dehşete düşmüş ruhu görebiliriz. Beden vahşi atlar (beş duyu) tarafından ileri çekilir ve kör olan nefis ya da ego tarafından yönlendirilir. Ruhlarımızın aracı devralmasına ve kontrolü ele almasına izin vermek, her birimizin amacıdır.
"Bu nedenle, ey Bharataların en iyisi, en başta duyuları kontrol altına al ve arzu denen bu düşmanı öldür." [...] "Zihnini fethetmiş olan için zihin dostların en iyisidir; ama bunu başaramamış olan için kendi zihni en büyük düşmanı olacaktır.” [...] "Çalışan duyular ölü maddeden üstündür; zihin duyulardan yüksektir; akıl zihinden de yüksektir; ve o [ruh] bundan da yüksektir."Bhagavad Gita'dan alıntılar
Bhagavad Gita burada bir kişiyi o kişi yapan farklı yönleri açıklığa kavuşturarak insanın açık ve derinlikli bir iç haritasını sunar. Bu kutsal metinde sunulan bilginin kesinliği ve derinliği o kadar aydınlatıcıdır ki onu okuyan herkes anlamını sezgisel olarak kavrayabilir ve gözlerimizin önündeki sayfada tarif edilenin her birimizin içinde canlı olan hakikatleri yansıttığını anlayabilir. Bu gerçekten ilahi bilgidir.
Bhagavad Gita'nın ruha dair kavrayışları derin ve kapsamlı olsa da, metnin zengin hikmet dokusunun yalnızca bir yönünü temsil eder. Meditasyon, fedakârlık, karma, adalet, dünyadan el çekme ve özverili hizmet, öldürme ikilemi, mutlak pasifizm yanılsaması, reenkarnasyon, beden/zihin/ruh bağlantısı ve gerçekliğin mahiyeti, bu kutsal kitapta karşılaşacağınız ve cevaplarını bulacağınız diğer ana temalar ve sorular arasındadır.
Bu kitabın güzelliği ve onu bu kadar özel kılan şey, belki de içinde korunan ve genel halkın erişimine açık olan büyük miktardaki batıni bilgidir; bu, bu bilginin çoğunun kaybolduğu ya da belirli ve elde edilmesi zor yazmalarda gizlendiği İbrahimi inançlardan farklıdır.
Bhagavad Gita her samimi hakikat arayıcısı için mutlaka okunması gereken bir kitap olsa da, her Müslüman, Hristiyan ve Yahudi için de aynı derecede önemlidir.
Yeniden Birleşme Zamanı
Mehdi'nin bugün Bhagavad Gita'yı derin ilahi bilgiyle dolu kutsal bir kitap olarak tanıması ve ona atıfta bulunması bütün dünya için, ama aynı zamanda bütün Hindistan ve başka yerlerde yaşayan on milyonlarca Hindu için de bir nimettir. Mehdi, Hinduları büyük tek tanrılı geleneğe yeniden davet ediyor. Mehdi aslında herkesi Allah'ın gerçek dinine, Adem'e verilen ve bugüne kadar Ehl-i Beyt tarafından korunan ebedi Dine davet ediyor. Bu bir açılım. Allah'ın dağılmış sürüsünün yeniden birleşmesi için bir açılım ve bir fırsat; zaman içinde birbirinden uzaklaşmış ilahi ama parçalanmış dinlerin olası bir uzlaşması.
Hindistan ve Pakistan gibi büyük milletler arasındaki süregelen çatışma çok uzun süredir devam ediyor. Çok fazla uzun, özellikle de sırasıyla takip ettikleri dinlerin hiçbir zaman gerçekten düşman olmadığını fark ettiğimizde. Yalnızca kötü din âlimleri ve cehaletten doğan yanlış anlamalar bir uçurum yarattı ve asla var olmaması gereken savaşları ve nefreti alevlendirdi.
Abdullah Haşim Eba Sadık, bütün İbrahimi inançların ve Hinduizm'in, ortak bir kaynağı ve pek çok benzer öğretiyi paylaşan, özünde aynı din olduğunu açıklıyor.
Bu makale bu bağlantılara yalnızca kısa bir bakış sunuyor. Bu dinler arasındaki daha çarpıcı benzerlikler, ilahi kökenlerine dair daha fazla delil ve takipçilerinin neden tek bir halk olarak birleşmesi gerektiğine dair sebepler için, kalbinde zerre kadar nur bulunan herkesi Eba Sadık'ın Davetini araştırmaya davet ediyoruz.