İmam Mehdi Nereye Gitti?
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
Gaybet sırrına, “kayıp yıllara” ve gerçek zuhurun alametlerine dair bir inceleme.
Yazan Lina Irshaid

İmam Mehdi Muhammed bin Hasan el-Askeri'nin gaybeti, Şii olduğunu iddia eden hiç kimsenin —sıradan halktan Havza âlimlerine ve büyük Ayetullahlara kadar— gerçekten anlayamadığı büyük bir muammadır. Hepsi, gaybetin gerçek hakikatini ve gaybet süresince İmama gerçekte ne olduğunu insanlara cesaretle ve güvenle açıklamaktan tamamen acizdir.
Müslümanların yüzde doksanı —Sünni mezhebini ya da ana akım İslam olarak bilinen yolu izleyenler— İmam Mehdi Muhammed bin Hasan el-Askeri'nin varlığını bile inkâr eder. Onu beklemezler. Aksine, Rafiziler (Şii mezhebinin takipçileri) dedikleri kimselerle, İmamın annesiyle alay ederek ve onun bugüne kadar korku içinde bir “Serdab”da (On İkinci İmamın saklandığı korunaklı bir yer) saklandığını iddia ederek alay ederler.
Herkes İmamın gaybetinin ve aynı şekilde zuhurunun gerçek hakikatinden habersizdir. Sünni, Şii, Alevi ya da İmam Mehdi'ye bağlı olduğunu ve onu beklediğini iddia eden başka herhangi bir mezhepten olsun, büyük dini otoritelerin ve önde gelen şeyhlerin hiçbiri, İmamın gaybetinin hakikatini, zuhur ettiğinde —eğer zuhur ederse— nasıl tanınacağını ya da nasıl zuhur edeceğini açıklayacak güce veya bilgiye sahip değildir.
Bu makalede, İmam Mehdi Muhammed bin Hasan el-Askeri, Mesih İsa ve hatta vaat edilen Yemani Ahmed El-Hasan hakkında dünyaya ilk kez sunulan gerçekleri bulacaksınız; bunlar, İmam Mehdi'nin kapısı ve Elçisi Eba Sadık Abdullah Haşim'den öğrendiğimiz hakikatlerdir. Bunları oldukları gibi, cesaretle ve tereddütsüz sunacağım. Kalpler sarsılabilir, ancak samimi sevenler, saf kalplerine çöken sabır ve huzurla bu zor meseleyi kabul edeceklerdir.
Hiç kimse İmam Mehdi'nin zuhurunun yüzeysel olarak anlaşılabilecek geçici bir olay olmadığını inkâr etmez. Aksine o, yüzyıllar boyunca uzanan, izleri Peygamberlerin ve Elçilerin sözlerine, Ehl-i Beyt'in sırlarına ve genel olarak masumların kelamına dağılmış derin bir ilahi sırdır. İlahi hakikatler, beklenen İmamın takipçilerine de insanlara da eksiksiz ve bir defada sunulmadı; aksine, o zaman tam ışığa dayanamayacak akıllara bir rahmet olarak, sembol ve mesellerle örtülü bir şekilde, tedricen geldi. Ama şimdi bu çağa ulaştık —hakla kıyam eden ve gizlenmiş olanı açığa çıkaran Mehdi'nin çağına—; bu çağ, samimiyetleri bu hakikatin ve açığa çıkarmanın ne kadarına dayanabildikleriyle ölçülen kalpleri sınıyor.
Meryem oğlu İsa, daha önce gaybet ve zuhur ilahi geleneğinin ya da ilahi düzeninin gerçeklikteki pratik bir örneğiydi. Yine de açık, doğrudan ve sarsıcı sözlerle değil, imalarla, mesellerle ve sembollerle konuştu. Hakikat açığa çıkarsa akılların ona dayanamayabileceğini ya da dayanıp sonra korku veya taassuptan dolayı onu inkâr edebileceğini biliyordu. Bu nedenle söylemek istediği pek çok şey olduğunu, ama o zaman hiç kimsenin onlara dayanamayacağını söyledi.
Aynı şey On İkinci İmamın imajı için de geçerlidir; özellikle de takipçilerin bilincine yerleşmiş olan imaj: doğduğu, sonra gaybete girdiği, sonra zuhur ettiği, sonra yeniden gaybete girdiği —tıpkı İsa gibi—. Yaygın olarak dolaşan anlatı, büyük bir zaman boşluğunu gizler: kayıp yıllar, kaydedilmemiş ve geniş halk kitlelerine aktarılmamış yıllar.
Mesih'in hikâyesindeki çarmıh olayı, dışa dönük tasvirleri farklı olsa da onun sonu değil, bir gizlenme döneminin başlangıcıydı. O dönemde varlığı kamusal alandan gizliliğe, kitlelerden seçkin bir çevreye geçti. Metinler, onun daha sonra —kendisini tanıtarak— halka, muhaliflerine ya da alamet talep eden dini otoriteye değil, yalnızca öğrencilerine göründüğünü anlatır. İnsanların arasında yürüyordu, ama seçkin birkaç kişi dışında hiç kimse onu fark edemiyordu. Sırrı anlamaya, onu taşımaya ve başlattığı mesajı tamamlamaya hazırlanmış olanlara göründü.
Aynı düzen İmam Mehdi ile de tekrarlanır, çünkü güneşin altında yeni bir şey yoktur. Zamanlar ve isimler farklı olsa da gaybet geleneği birdir. İsa'nın kayıp yılları, Mehdi meselesindeki gaybet yüzyıllarına karşılık gelir. Çarmıhtan sonraki özel eğitim, gaybet zamanında Mehdi'nin ashabının ve seçilmişlerinin gizli bir şekilde hazırlanmasına karşılık gelir. İsa'nın sembolik konuşması da ancak dinlemeye hazır olanın anlayıp kabul edebileceği bir söyleme karşılık gelir.
Peygamber Muhammed şöyle işaret etti: “Ben insanlar içinde Meryem oğlu İsa'ya en yakın olanım”; sonra İmam Mehdi'nin meselesini İsa'nın meselesine benzeterek onun “Yusuf'un gaybeti gibi bir gaybeti ve Meryem oğlu İsa'nın dönüşü gibi bir dönüşü” olduğunu söyledi. Yusuf'un sahneden kayboluşu nasıl büyük bir karışıklığa ve pek çok soruya yol açtıysa, İmam Mehdi'nin gaybeti de öyledir. İsa'nın misyonu İsrailoğulları arasında nasıl bir deprem olduysa, İmam Mehdi'nin zuhuru da öyle olacaktır; o, herkesin kolayca üzerinde uzlaşacağı bir olay olmayacaktır.
İsa İsrailoğullarının içinden geldi ve onlarla kendi kutsal metinlerini kullanarak tartıştı; ama onu ilk inkâr edenler ona en yakın olanlardı. Böylece iki gruba ayrıldılar: geleneğe ve ritüele sarılan ve dinin alışılmış imajını paramparça ettiği için hakikati reddeden bir grup ve İsa'ya iman eden, sonra zamanla Yahudiliğin bağrından çıkıp Hristiyanlık adıyla dünyaya yayılan bağımsız bir yapıya dönüşen ve sonunda küresel bir din hâline gelen bir grup.
Bu tek seferlik bir olay değil, tekrarlanan bir başka ilahi gelenektir. Hristiyanlık nasıl dışarıdan değil, Yahudi topluluğunun içinden doğduysa, Mehdi'nin dini de bir boşluktan doğmaz ya da dışarıdan dayatılmaz; aksine, dinlerin ve mezheplerin ümmetlerinin —özellikle de Muhammed ümmetinin— tam kalbinden, fitne ve ihtilafın içinden doğar.
Müslümanlar, kendilerinden öncekiler nasıl bölündüyse öyle bölünecekler; görünürdeki iman ve küfür temelinde değil, daha derin bir temelde: yeni hidayeti kabul etmek ya da alışılmış olana sarılmak. Bir grup İmam Mehdi'de ilahi hidayetle yeniden bağ kurmayı görürken, bir diğeri onu mirasına, otoritesine ve yorumlarına yönelik bir tehdit olarak görür. Bu bölünmeden, Mehdi'ye pratik ve samimi bir imanla inanan bir halk ortaya çıkar ve bu halktan, bir kavme ya da bir toprağa değil, yalnızca hakikate nispet edilen yeni bir inanç yapısı oluşur. O noktada, Hristiyanlık nasıl İsrailoğullarının sınırlarını aşıp küresel bir din hâline geldiyse, Mehdi'nin dini de etnik aidiyetle ya da miras alınmış dinle değil, Ahmedi Barış ve Nur Dini ile tanımlanan küresel bir din hâline gelir.
İmam Mehdi'nin Doğumu ve Çocukluğu Nasıldı?
Allah ne zaman dünyaya bir kurtarıcı çıkarmayı dilese, onun doğumundan önce bir heybet gelir ve onu sırlar kuşatır. Meryem oğlu İsa'nın hikâyesi böyleydi ve aynı ilahi düzen İmam Mehdi ile de tekrarlandı.
İsa'nın zamanında, vaat edilen kurtarıcıdan korkan ve daha doğmadan onu kovalayan, onu öldürmeye ve ışığını söndürmeye çalışan zalim bir kral, Hirodes vardı. Bu nedenle İsa'nın doğumu gizliydi ve tehlikeyle kuşatılmıştı; ama aynı zamanda alametlerle doluydu. Ondan önce semavi müjdeler geldi. Melekler onun gelişini haber vererek indi. Gökte alametler belirdi ve alışılmadık bir yıldız parladı; onun ışığı, hediyeler taşıyan, bereket arayan ve mübarek çocuğun yüzüne tanık olan uzak diyarlardan üç krala yol gösterdi.
İsa sıradan bir çocuk değildi. Beşikte konuştu ve küçük yaştan itibaren üzerinde olağanüstü alametler belirdi. Allah'ın izniyle çamurdan kuş şekli yapardı; bazı yerlerde bereketin, bazı yerlerde ise cezanın sebebi oldu. Işık daha ilk andan itibaren onun üzerinde aşikârdı; sanki mesajını taşıyarak doğmuştu.
On İkinci İmam Muhammed bin Hasan el-Askeri'nin doğumu da böyleydi; sahne çarpıcı bir şekilde tekrarlanır. Peygamber Muhammed'in ve İmamların zamanından beri bu beklenen yeni doğandan söz ettiler, gelişini müjdelediler ve onu, zulüm ve haksızlıkla dolduğu gibi yeryüzünü hakkaniyet ve adaletle dolduracak kurtarıcı olarak tarif ettiler.
Meryem nasıl müjdelendiyse, İmam Mehdi'nin annesi Hanım Melike, ya da Nercis de öyle müjdelendi. Melekler ona gelip olacakları ve yapması gerekenleri haber verdi. Doğum anında yalnız değildi. Hanım Hatice, Hanım Meryem ve Hanım Asiye gibi saf ruhlar ve kutsal şahsiyetler oradaydı; onun etrafında belirerek ona yardım ettiler ve büyük olaya tanıklık ettiler.
İmam Mehdi doğar doğmaz ondan bir ışık parladı ve varlığı başlı başına bir mucizeydi. Babası İmam Hasan el-Askeri bu doğuma tanıklık etti ve onu Allah'ın alametlerinden büyük bir alamet olarak gördü. Küçük yaşına rağmen alnını yere koymuş secde ederken bulundu; bu, erken yaşta erişilen kemali ifade eden bir görüntüydü —tıpkı İsa'nın çocukluğunda tarif edildiği gibi—.
Gaybet Nedir?
Meryem oğlu İsa'nın hayatının pek çok ayrıntısı, özellikle de çocukluk ve ilk gençlik dönemleri gizlendi. Aynı şekilde On İkinci İmamın ilk yıllarındaki ve gençliğindeki hayatının ayrıntıları da gizlendi. Ne İsa ne de İmam Mehdi hakkında o evrelere dair açık rivayetlere sahibiz. Kesin olarak bildiğimiz, her ikisinin de hayatları tehdit altına girdiğinde, küçük yaşta bir gaybet dönemine girdikleridir. İsa'nın anne babası onu Mısır'a götürmek zorunda kaldı; böylece Kudüs'ten ve halkından kayboldu ve Hirodes'in zulmünden korkarak bir süre gizlilik içinde yaşadı. Aynı durum İmam Mehdi ile de tekrarlandı; çünkü Abbasi devleti onu yakından izliyor ve öldürmeye çalışıyordu. Böylece yaklaşık beş yaşındayken, bugünkü Samarra olan Surre Men Raa şehrinde gaybete girdi ve gözlerden kayboldu; durumu, gerçek hakikatini yalnızca Allah'ın ve O'nun emanetçilerinin bildiği ilahi bir sır olarak kaldı.
İsa çocukluğunu tamamladıktan sonra yeniden açıkça göründü ve mesajını ilan etmeye başladı; ta ki çarmıh olayı gerçekleşip onu bir gizlenme dönemine ve çocukluğundakinden daha derin bir gaybete sokana kadar. O zaman varlığı yönlendirilmiş ve halktan gizli hâle geldi; yalnızca seçkinlere göründü. Burada İsa'nın gaybetini anlamada merkezî bir ayet ortaya çıkar; şu yüce ayette:
“Hani Allah demişti ki: Ey İsa, seni vefat ettireceğim ve seni Kendime yükselteceğim.”Kur'an-ı Kerim 3:55
Buradaki Kur'an ayeti ne “mevt” ne de “katl” kelimesini kullanmış, aksine “vefat” kelimesini kullanmıştır. Arapçada “vefat”, “mevt” ve “katl” kelimeleri ölüme benzese de farklı anlamlara sahiptir. “Mevt” ölmek demektir. “Katl” öldürülmek demektir. “Vefat” ise göçmektir. Dolayısıyla “vefat” terimi gerçek anlamıyla bir geçişe ve intikale işaret eder.
Ayrıntılar farklı olsa da bu anlayış Müslümanlar ile Hristiyanlar arasında neredeyse ortaktır. Hristiyanlar İsa'nın ölümü yendiğini düşünürken, Müslümanlar onun hiç çarmıha gerilmediğini, aksine korunduğunu ve yükseltildiğini düşünür. Her iki durumda da olan şey İsa'nın sonu olarak değil, görünür bir varlıktan örtülü bir varoluşa geçiş olarak anlaşılır —diri olarak— ve onun geri döneceği kabul edilir. Hristiyan ya da Müslüman okurlar ve hakikat arayıcıları arasında bunu inkâr eden var mı?! Bu gizlenmeye ya da bu gaybete girmeden önce halifesi Simun Petrus'u atadı ve mesajı iletme görevi ona ve diğer öğrencilere geçti. Bu son derece önemli bir noktadır.
Aynı durum İmam Mehdi'nin durumu için de geçerlidir. İmam Mehdi Muhammed bin Hasan'ın Muhammed bin Nusayr adında bir kapısı vardı ve ardından İmamın Elçiler göndermesi, halifesi Yemani İmam Ahmed El-Hasan'ı gönderdiği zamanımıza kadar sürdü. İmam Ahmed El-Hasan 1999'da Irak'ta zuhur etti, ardından Şii dini otoritesi, Irak güvenlik güçleri ve Amerikan kuvvetleri arasındaki iş birliğiyle —tıpkı İsa'nın kendi zamanında karşılaştığı gibi— suikast girişimlerine maruz kaldıktan sonra 2007'de gaybete girdi; bu iş birliği, İsa'nın zamanında Yahudi Ferisiler ile Roma işgali arasında gerçekleşen iş birliğine çok benzer. İmam Ahmed El-Hasan, halifesi Muhammed Ailesi'nin Kaimi Abdullah Haşim Eba Sadık'ı hazırlamadan, eğitmeden, atamadan ve göndermeden sahneden ayrılmadı.
Eba Sadık, 23 Ocak 2015 Cuma günü Mısır'ın başkenti Kahire'den (“el-Kahire”) zuhur etti. Böylece İmam Sadık'ın kehaneti gerçekleşti:
“Kim bana Abdullah'ın ölümünü garanti ederse, ben de ona Kaim'i garanti ederim.”Asru'z-Zuhur (Zuhur Çağı), Şeyh Ali Kurani, s. 261
Bu, delili ortaya koyar ve bugün İmam Ahmed El-Hasan'ı ve Eba Sadık'ı kabul etmeyen herkesin mazeretlerini geçersiz kılar.
Şimdi size en zor meselelerden birini sunmama izin verin. “Vefat” ya da ölüm İsa'ya nasıl yaklaştıysa, “vefat” ya da ölüm İmam Mehdi Muhammed bin Hasan'a da yaklaştı ve İmam Ahmed El-Hasan'a da yaklaştı. Burada şunu belirtelim: “vefat”ın yaklaşması “mevt”, yani “ölmek” anlamına gelmez. Aksine, Kur'an-ı Kerim'de “yükseltilme” olarak anılan şeyin gerçekleştiği bir gizlenme dönemine girmeleri anlamına gelir; bu sırada Peygamber Muhammed'in Vasiyetinin, sapkınlıktan koruyan yükümlülüğü ve fiilî uygulanması, İkinci Mehdi Kaim Abdullah Haşim Eba Sadık aracılığıyla sürer: o, İmam Mehdi'nin Mehdilerden olan diğer öğrencilerinin yardımıyla ve ashabının ve takipçilerinin desteğiyle geniş halk kitleleriyle doğrudan yüzleşen, diri ve görünür Mehdi'dir.
Gaybet, özü itibarıyla bağı koparan bir ayrılış değil, bağın güvence altında ve kesintisiz olduğu bir dönüşümdür. İnsanlarla doğrudan iletişim, aracılar yoluyla iletişime; fiziksel varlık da manevi varlığa dönüşür. İsa bu anlamı, öğrencilerine gidişinin Yardımcı'nın gelişinin şartı olduğunu söylediğinde dile getirdi:
“Bununla birlikte size gerçeği söylüyorum: Benim gitmem sizin yararınızadır. Çünkü ben gitmezsem Yardımcı size gelmez; ama gidersem onu size göndereceğim”Kutsal Kitap, Yuhanna İncili, 16:7
Yani gaybet daha derin bir varlığın kapısını açar. Aynı düzen Mehdi'nin durumu için de geçerlidir: onun gaybeti Yemani'nin gelişinin şartıdır, Yemani'nin gaybeti de Kaim'in gelişinin şartıdır.
Gaybet Süresince İmama Ne Olur?
İsa, On İkinci İmam Muhammed bin Hasan ve İmam Ahmed El-Hasan, büyük fedakârlıklar sunduktan sonra büyük bir manevi dönüşüm deneyiminden geçtiler. Onlara olan şey manevi bir dirilişti. Sıradan insanlar olarak gözlerden kayboldular, ama sıradan insanların yeteneklerini aşan muazzam manevi güçlerle taçlandırılmış manevi mertebelere eriştiler. Ya da bir “ulûhiyet” hâline girdikleri söylenebilir. Kalpler titremeden önce kavram açıklığa kavuşturulsun.
Bir insan bu ulûhiyet hâline ulaştığında, ruhuyla ve varlığıyla her şeyi kuşatır. Allah'ın halifesi olur; yani Allah'ın, yaratılmışların işlerini yönetmeyi, meseleleri idare etmeyi ve Elçi göndermede, ilahi mesajları tamamlamada ve ilahi iradeyi gerçekleştirmede O'nun adına hareket etmeyi devrettiği kişi olur. Daha doğrusu, ilahi iradenin ta kendisi olur. Bunun, tarih boyunca “Allah'ın Ruhu”, “Kutsal Ruh” ya da “Hakikat Ruhu” unvanlarını almış çok az sayıda kişinin hayatında gerçekleştiğini görürüz; bunlar Muhammed ve Muhammed Ailesi ile İsa'dır.
Buna, İmam Mehdi Muhammed bin Hasan el-Askeri ve İsa gibi bu ilahi ayrıcalığa doğuştan sahip olan kişiler ulaşabilir. Ancak bir insanın, en yüksek derecelere ve mertebelere yükselmenin erişilebilir hâle gelmesi için çabalaması ve samimi gayret göstermesi de mümkündür. Zamanımızda İmam Ahmed El-Hasan bunun en iyi örneğidir. Bu, Allah'a yakınlığa doğru herkese açık bir yarış gibidir. Ama sonunda, manevi yolculuğun sonuna ulaşmış olandan başkası bu derecelere ve mertebelere ulaşamaz.
Eba Sadık, İmam Ahmed El-Hasan ile bu son makam hakkında konuştu. İmam, bunun insanın tamamen fena bulduğu ve her şeyden vazgeçtiği en yüce aşama olduğunu açıkladı. İnsan, Allah'a yaklaşmak için samimi fedakârlıklardan oluşan kutsal bir yolculuktan geçer. Servetten ve mülkten vazgeçmeyi; çocuklar, eşler, aile ve tüm sevgililer gibi sevdiklerinden vazgeçmeyi; takdir edilmiş tüm planlardan, vaatlerden, ayrıcalıklardan ve imkânlardan vazgeçmeyi içeren aşamalardan geçer; ta ki maddi varoluştan vazgeçmeye ve bizzat canını sunmaya ulaşana kadar.
Peygamber İbrahim, oğlunu kurban olarak sunmaya hazırlandığında bunu yaptı. Mesih İsa, canını gönüllü olarak teslim ettiğinde bunu yaptı ve şöyle dedi:
“Onu kimse benden almıyor, ben onu kendiliğimden veriyorum.”Kutsal Kitap, Yuhanna İncili, 10:18
Peygamber Muhammed, Allah'ın kendisi için takdir ettiği tüm otoriteden ve ilahi planlardan vazgeçtiğinde bunu yaptı. Allah, peygambere dinini bütün dinlere üstün kılacağını vaat etmiş ve ona Süleyman'ınkinden daha büyük bir otorite vermişti. Yüce Allah şöyle buyurdu:
“Resul size ne verdiyse onu alın; sizi neden men ettiyse ondan sakının.”Kur'an-ı Kerim, 59:7
Bütün bunlardan Refik-i A'la uğruna vazgeçti. İmam Hüseyin, Allah'a söylediği “Razı oluncaya kadar al” sözünde sadık kaldıktan sonra, her anlamda eşsiz bir fedakârlık sunduğunda bunu yaptı. Aynı düzen üzerine İmam Mehdi de bunu yaptı ve kendisini ve canını halifeleri için sundu. Onun izinden giderek İmam Ahmed El-Hasan da Eba Sadık için aynısını yaptı; onu hazırladıktan, eğittikten ve güçlendirdikten sonra ona her şeyi sundu.
İsa nasıl yükseltildi ve göğe çıktıysa, İmam Mehdi'de de bu gerçekleşti. Her şeyi kuşatan ve meleklerin güçlerini aşan ilahi güçlerle taçlandırılmış manevi bir varlık olarak yeni bir varoluş evresine başladı. Allah onu seçti, ona güvendi, ona Kendi zatını verdi ve yaratılmışların işlerini üstlenmesi için ona tüm ilahi yetkileri, güçleri ve hâkimiyeti verdi.
İmam Mehdi Nerede İkamet Ediyor?
İmam Mehdi şu anda Hakikat Âleminde, ya da Suretler Âleminde —İsa'nın yükseltildiği yerin ta kendisinde— bulunmaktadır. İnsan gözünden kaybolmuştur ve Allah'ın Huzurunda ikamet etmektedir. İsa nasıl ilahi bir varlık (Mutlak Tanrı değil) olarak yeni bir varoluş biçimine dönüşmek üzere yükseltildiyse, On İkinci İmam da aynı şekilde daha yüksek bir âlemde ikamet eden ilahi bir varlık (ama Mutlak Tanrı değil) oldu. İmam, kozmik bir güçle desteklenen kozmik bir surete sahip oldu. Bu evrenin başı, her şeyi bilen, her zamanda ve her yerde hazır olan biri oldu.
Bu âlem —Hakikat, Suretler Âlemi— Muhammed'e ve Muhammed Ailesi'ne ait daha yüksek bir âlemdir ve Peygamberleri ve Elçileri de kapsar. Bozulmaktan korunmuş ideal bir âlemdir; Peygamberler ve halifeler orada tehdit ya da öldürülme olmaksızın yaşayabilir ve belirlenmiş zamanlarında belirli görevleri tamamlamak için diledikleri zaman oradan bu maddi dünyaya girebilirler.
Bu mesele, Peygamber Muhammed'in İmam Ali bin Ebi Talib'e yazdırdığı Vasiyetteki bir sırrı açığa çıkarır; o şöyle demişti: “Benden sonra on iki İmam olacak, onlardan sonra da on iki Mehdi.” Adlarıyla anılan İmamlar ve ilk üç Mehdi yalnızca isimler değil, ruhları bütün evreni kuşatmak ve ilahi iradeyi temsil etmek üzere tecelli etmiş gerçek, kozmik suretlerdir.
İmam Mehdi Maddi Dünyada Nasıl Zuhur Eder?
Zuhur meselesini anlamak için, gaybet meselesini anlamak için yaptığımızı yaparız: İsa'nın başına gelenlere geri döneriz. İsa çarmıhtan sonra yakın öğrencilerine farklı suretlerde göründü. Onu başta tanımadılar ve bu, Kutsal Kitap'ın pek çok yerinde açık ve aşikârdır. Mecdelli Meryem'e bahçıvan suretinde göründü ve Meryem, İsa onu adıyla, Meryem diye çağırana kadar onu tanımadı. Öğrencilere bir balıkçı suretinde ve yolda yürüyen bir yabancı suretinde göründü. Onlara bu çeşitli suretlerde görünürdü ve öğrencilerinin gerçekten o olduğunu fark etmesi için biraz zamana ihtiyaçları olurdu. Herkes bilir ki öğrenciler İsa ile birlikte yaşamış insanlardı; peki ya İmam Mehdi, onu hiç tanımamış ve fiziksel görünüşünü hiç bilmemiş insanlara zuhur ederse ne olacak? Cevap, bizzat Şiilerin tanıklığıyla aynı düzenin İmam için de tekrarlanmasında yatar. Şiiler, On İkinci İmamın defalarca, farklı suretlerde ve biçimlerde göründüğüne ve bu çeşitli suretler ve görünüşler aracılığıyla bunların İmam Mehdi'ye ait olduğunu tanıdıklarına inanırlar.
Çarmıhtan sonra İsa'nın rolü değişti. Çarmıhtan önce o, Baba'ya ve Kutsal Ruh'a bağlı olan “gönderilen”di. Ama çarmıhın ardından öğrencilere göründükten sonra “gönderen” oldu. İşin sahibi, Elçileri gönderen, onlara ilahi güçler ve Kutsal Ruh'tan paylar verebilen kişi oldu; öğrenciler de bunları tam olarak aldılar. Kutsal Kitap'ın bazı yerlerinde, İsa'nın onlara farklı suretlerde ve görünüşlerde gizlice görünmesi yoluyla gerçekleşen bu bağıştan sonra cinleri kovabildikleri, mucizeler gösterebildikleri ve hastaları iyileştirebildikleri, hatta gölgelerinin bile şifa verdiği anlatılır. İsa, perdelerin ardından da olsa onlar aracılığıyla rolünü sürdürdü: gönderdiklerine yol gösterdi ve onları yönlendirdi, onlar da onun iradesini yerine getirdi. Aynı durum İmam Mehdi ile de tekrarlanır. İmam bugün dünyayı aynı şekilde Mehdilerin ardından yönetiyor; özellikle de bu zamanda onun yüzü olan Kaim ve Mehdi Eba Sadık aracılığıyla.
Peygamber Muhammed'e İsa'nın havarileri sorulduğunda, onların seçkinler olduğunu ve imanlarının şüpheden arınmış olduğunu söyledi. Ancak onun gözünde İsa'nın havarilerinin en yüce örneği, kendi Ehl-i Beyt'inden, Ali ve Fatıma'nın soyundan ve onlardan sonra özellikle Hüseyin'in soyundan gelen on iki İmamdı: ölümünden, “vefat”ından sonra atadığı ve gönderdiği on iki İmam. İmamlar gerçekte, tıpkı öğrencilerin yükseltilip göğe çıkarılmasından sonra İsa'nın Elçileri olması gibi, Peygamber Muhammed'in Elçileridir. İmamlar insanlar üzerinde hüccettir, Kutsal Ruh ile desteklenmiştir ve sıradan insanları aşan kapasitelere ve yetkilere sahiptir. Doğuştan gelen özsel bir ismetle masumdurlar ve onlara itaat farzdır. Onlar şefaatçilerdir, inananların namazları ve duaları üzerindeki emanetçilerdir, insanları hakka yönlendirenlerdir ve onları elinden tutup tevhid merdiveninde yukarı çıkaranlardır.
İsa ile öğrencileri arasında ve Peygamber Muhammed ile havarileri arasında gerçekleşen aynı düzen, İmam Mehdi Muhammed bin Hasan ile onun öğrencileri, yine Peygamber Muhammed'in Vasiyetinde atanmış olan on iki Mehdi arasında da tekrarlanır. On İkinci İmam bu Mehdilere gizlice görünür, onlara öğretir, onları ıslah eder ve onlara yol gösterir; sonra onları aşama aşama gönderir —önce İmam Ahmed El-Hasan'ı, sonra Eba Sadık Abdullah Haşim'i— ve onlar aracılığıyla maddi dünyayı iradesine boyun eğdirir.
Buraya kadar anlatılanlardan, İmam Mehdi'nin bugünkü doğasının ve varlığının insan idrakini aştığı anlayışına varırız. O, ilahi bir varoluş biçimine benzer. İnsanların beklentilerine göre birden fazla surette görünebilir. Fiziksel olarak bir insan suretinde ya da başka herhangi bir sembolik surette tecelli edebilir. Bu zor olabilir, ama derin meseleler —örneğin melekler— hakkında okuyan ve araştıran kişi, onların bazen farklı suretlerde göründüğünü görecektir: insan, hayvan, hatta kozmik olaylar suretinde. Daha önce belirtildiği gibi İmamın kapasitesi melekler gibi yaratılmışlarınkini aşıyorsa, insan olsun ya da olmasın farklı suretlere bürünme yeteneğine sahip olmaz mı?
Büyük melek Cebrail ile ilgili rivayetlerde, onun “beyaz bir kuş suretinde indiği” ve onun destekçilerinden olmak için İmama biat ettiği belirtilir. Tecelli ve güç bakımından kim daha büyüktür, Cebrail mi yoksa İmam mı? İmam Mehdi meleklerin komutanı ve onlar üzerindeki hüccettir; her surette ve her şeyde tecelli edebilir. Onun varlığı yalnızca bir insan görünüşüyle sınırlandırılamayacak kadar yücedir; aksine, kozmik sıfatlarıyla her yerde hazırdır ve dilediği gibi tecellileri vardır.
İmam Mehdi İmam Ahmed El-Hasan'a Nasıl Göründü?
Daha önce belirtildiği gibi Mehdi, Mehdilere görünür, onlara yol gösterir ve öğretir, sonra onları kendisinden Elçiler olarak insanlara gönderir. İmam Ahmed El-Hasan ile olan da buydu. On İkinci İmam ona bir rüyada göründü ve onunla belirli bir camide ve türbede buluşmasını bildirdi. İmam Ahmed El-Hasan uykusundan uyandı ve onun sınavı İbrahim'in sınavı gibiydi: rüyaya inanmak ve onu gerçekte uygulamak. Gerçekten de rüyaya inandı, belirlenen zamana ve yere gitti ve İmam Mehdi'yi orada buldu. Böylece onunla İmam arasındaki ilk fiziksel buluşma gerçekleşti. Bundan sonra aralarındaki buluşmalar devam etti. Bu buluşmalarda İmam ona, Peygamber'in Vasiyetinde anılan on iki Mehdisinden biri olduğunu bildirdi. Onu öğretmeye, inceltmeye ve terbiye etmeye başladı; ta ki 1999 yılında Yemani olarak görevini üstlenmek üzere gönderilmeye hazır olana kadar.
Gönderildiği ilk görev, Necef-i Eşref'teki Havza'ya, din âlimlerine idi. Orada, Peygamber Muhammed'in Vasiyetinde anılan Ahmed'in kendisi olduğunu onların önünde ilk kez savundu. Hücceti/Delili Tanıma Kanunu'nu onlara ve dünyaya bildirdi; onları —ve bütün insanları— tağutu inkâr etmeye, Allah'ın hâkimiyetini ve ilahi atamayı ikrar etmeye ve zamanın İmamına teslim olup itaat etmeye çağırdı. İmam Mehdi, Kaim'in yolunu hazırlamak için İmam Ahmed El-Hasan'ı gönderdi. İmam Ahmed El-Hasan'ın konuşmasına başvurabilir ve İmam Mehdi ile Buluşmanın Hikâyesini anlatırken onun ilahi sesini dinleyebilirsiniz.
Böylece İmam Muhammed bin Hasan el-Askeri, İmam Ahmed El-Hasan'a yalnızca insan suretinde görünmedi; aksine ona rüyalarda da göründü. O, Şeytan'ın asla benzerine bürünemeyeceği Ehl-i Beyt'tendir. Bu nedenle onların rüyalarda görünmesi haktır, tıpkı gerçekte görünmelerinin hak olduğu gibi.
Buna göre İmam, Allah'ın insanları anlamaya hazırladığı şeye göre birden fazla şekilde tecelli eder. Seçilmişler, bu tecellilere fiilen inanmakla, bunların içinde gerçekleşenlerle, bunlarda kendilerinden istenen görevlerle ve bunları gerçekte yerine getirecek yeterli kararlılığa sahip olmakla sınanırlar. Geçmişte Peygamberlerin, Elçilerin ve İmamların sınavı böyleydi; aynı sınav aralarındaki Mehdilerle —Yemani ve Kaim ile— de tekrarlanır ve belirli bir zamanda ve aşamada Kaim'in ashabıyla da tekrarlanır.
İmam Mehdi On İki Adama Nasıl Göründü?
On iki adam, en büyük talihe sahip insanlardır; çünkü 23 Ocak 2015 Cuma günü, Kutsal Zuhur Günü'nde İmam Mehdi ile buluştular. Onlar, öğretmenleri İmam Ahmed El-Hasan ile bir buçuk yıl boyunca büyük ve gizli bir manevi yolculukta bulunan kırk adamın en iyileriydi. İmam Ahmed El-Hasan'ı seven ve ona gerçekten iman eden, dünyanın dört bir yanından gelmiş bir inananlar grubuydular. Onlar için o, bu karanlık ve acımasız dünyadan kaçarak sığındıkları korunaklı mağaraydı; tıpkı daha önce Ashab-ı Kehf'in her şeyi arkalarında bırakarak mağaraya sığındıkları ve köpekleriyle birlikte mağarada o eşsiz deneyimi yaşadıkları gibi.
Mağaraya yaklaşmanın gerçek, içsel anlamı, İmama manevi olarak yaklaşmaktır. Bir inanan ona bu derecede yaklaştığında, İmam ona “Eba” kelimesi ve ardından gelen bir lakaptan, örneğin “Sadık”tan oluşan özel bir “künye” verir. Mağaraya girmek, inananın nefsin fenasında belirli bir dereceye ulaşmasını ve İmamın perdesinde bir aralık açılmasını simgeler; tıpkı İsra ve Miraç sırasında Allah'ın perdesinde Muhammed için bir aralık açılması gibi.
Kırk adam bir buçuk yıl boyunca her gece İmam Ahmed El-Hasan ile buluşurdu. Ancak hiç kimse kırk kişinin evlerinde olmadığını fark etmedi. Günlük hayatları normal şekilde devam etti: sabahları işlerine, derslerine ve ailelerine dönerlerdi. Sonra süreç her gece tekrarlanırdı; sanki İmam Ahmed El-Hasan ile buluştukları ve onunla olağanüstü bir deneyim yaşadıkları özel bir dünyaya giriyorlardı. Sonra herhangi bir rahatsızlık olmadan günlük hayatlarına devam edebilmeleri için her sabah hafızaları silinirdi. Böylece İmam ile birlikte geceleri yoğun bir eğitimden ve sıkı manevi sınavlardan geçtiler; bu sınavlar imanlarını sınıyor, İmam onları insanlara gönderirse görevlerini yerine getirme kararlılıklarını ve hazırlıklarını güçlendiriyordu.
Peygamber Muhammed'in müjdelerinde anıldığı üzere Hicaz hükümdarı Abdullah bin Abdülaziz'in ölümü meselesini öğrendikten sonra —ki Peygamber şöyle buyurmuştu:
“Hicaz'a adı bir hayvan adı olan bir adam hükmedecek; ona uzaktan baktığınızda şaşı olduğunu sanırsınız, ama ona yaklaştığınızda gözleri normal görünür. Onun yerine Abdullah adında bir kardeşi geçecek; ondan dolayı Şiamızın vay hâline (bunu üç kez tekrarladı). Bana onun ölümünü müjdeleyin, ben de size Hüccet'in (İmam Mehdi) zuhurunu müjdeleyeyim.”İmam Mehdi'nin Zuhuruna Kadar 250 Alamet, Muhammed Ali Tabatabai, Alamet No. 88, s. 136
Bundan sonra İmam onları topladı ve onlar da aralarından en iyilerini seçtiler. İmam Mehdi ile o büyük tarihî buluşma için on iki adam seçtiler.
On iki adam, İmam Ahmed El-Hasan'ın önderliğinde İmam Mehdi'nin bulunduğu yere doğru yola çıktı. Kalpleri heyecan ve özlemle titriyordu, bedenleri ise fırtınalı bir kış gününde sarsılan bir ağaç gibi heybetten sarsılıyordu. İmam ile buluştuklarında aralarında iki buçuk saatten fazla süren uzun bir konuşma geçti; bu konuşmada onlara dünyada gerçekleşecek gaybi olayları en ince ayrıntılarıyla, gününe ve saatine kadar bildirdi.
Bu buluşmanın ardından İmam Mehdi'nin zuhuru ilan edildi ve üzerinde “Biat Allah'adır” yazan Siyah Bayrak yükseltildi. Peygamber Muhammed'in müjdelerindeki Allah'ın Hücceti'nin zuhurunu Kaim'in zuhuruyla ilişkilendiren bir rivayet vardır. Bu, İmam Sadık'ın şöyle buyurduğu rivayettir:
“Kim bana Abdullah'ın ölümünü garanti ederse, ben de ona Kaim'i garanti ederim.”Asru'z-Zuhur (Zuhur Çağı), Şeyh Ali Kurani, s. 261
İmam Sadık'tan şöyle buyurduğu başka bir rivayet de vardır:
“O, 32 yaşında başarılı bir genç suretinde zuhur eder.”Kitabu'l-Gaybe (Gaybet Kitabı), Numani, c. 1, s. 193
Zuhur eden ve o yaşta olan o genç adam, Mısırlı Abdullah Haşim Eba Sadık idi. Bu genç adam, İmam Muhammed bin Hasan'ın o kutsal günde aracılığıyla zuhur etmeyi seçtiği yüzdü. İnsanlar bugün bile onun, manevi hakikatinden tamamen habersiz, sıradan bir genç adam olduğunu düşünüyor.
İmam bu genç adamı —İmam Mehdi'nin öğrencisini— kutsal kıyam hareketine önderlik etmesi ve İmam Mehdi için, İmam Mehdi'nin ve Yemani İmam Ahmed El-Hasan'ın doğrudan gözetimi altında, Muhammed ve Muhammed Ailesi'nin ilmi ve hikmetiyle bir İlahi Adil Devlet kurması için gönderdi. Biz de Mehdi'nin destekçileri olarak kanımızla tanıklık ederiz ki o gerçekten bunu yapıyor ve sağlam ve hızlı adımlarla gerçek ve dikkat çekici sonuçlar elde ediyor.
İmam Muhammed bin Hasan İnsanların Beklediği Surette Açıkça Zuhur Edecek mi?
İmam Ahmed El-Hasan'ın Eba Sadık'a tarif ettiği şekliyle İmam Mehdi Muhammed bin Hasan el-Askeri Nur'dur. Nur olduğu için, insanlara kapasitelerinin taşıyabileceği ve kavrayabileceği şeye göre çeşitli suretlerde tecelli eder. Eba Sadık, İmam Ahmed El-Hasan'a İmam Mehdi'nin bu çağda insanlara hangi surette ya da görünüşte zuhur edeceğini —İmamın bütün dünyanın önünde kendisini açıkça göstereceği anı— sordu.
O, İmam Mehdi'nin ikamet ettiği âlemden —daha önce defalarca indiği Hakikat Âleminden— ineceğini ve insanlara, İmam Mehdi'den bekledikleri surette zuhur edeceğini açıkladı. Yakışıklı görünüşlü, yeşil gözlü, kahverengi saçlı, kahverengi sakallı ve bıyıklı, onun giymesini bekledikleri giysileri giymiş bir Arap adamı olarak zuhur edecektir. Bunun sebebi, Nur'un ve bu ilahi sıfatların bizi etkilemek ya da bizimle iletişim kurmak için insan dünyasında tecelli ettiğinde, idrakimize ve kavrama kapasitemize uygun olarak bizim için anlamlı bir surete bürünmesi gerekmesidir. İnsanların İmamdan beklediği suret, mutlaka onun tam gerçek özü değildir. İnsanların onunla etkileşim kurabilmesi ve varlığını anlayabilmesi için onlara göründüğü surettir. Böylece İmam Mehdi, Hakikat Âlemi ile insan dünyası arasında, ulûhiyet ile maddi varoluş arasında, kozmik kapasiteler ile insan alanı arasında bir köprü olur.
Bu Ağır Gerçeklere Doğru Bir Şekilde Karşılık Vermek İçin Bizden Ne İsteniyor?
İmam Mehdi'nin gaybetinin ve zuhurunun hakikati inanılması zor görünebilir ve kalbi rahatsız edebilir, ama bu onu geçersiz kılmaz. Hiç kimsenin inkâr edemeyeceği, geçmişte gerçekleşmiş ve önceki Peygamberler ve Elçilerle defalarca tekrarlanmış bir düzeni izler. Gaybetin ve zuhurun bu anlamlarını inkâr etmek, o Elçileri ve Kur'an'ın çeşitli yerlerinde onlar hakkında anılan alametleri inkâr etmektir. Bunlar sevdiğimiz ve saygı duyduğumuz büyük Peygamberlerdi. Allah, Peygamberler ve Elçilerle tekrarlanan bu düzenleri, bunların İmam Mehdi ve vekilleriyle de gerçekleşeceğine dair insanlar için bir delil olsun diye koydu.
İmanın özü, inanılması zor olana inanmak ve insanın gözüyle görmediği şeyde Allah'a güvenmektir. Kutsal Kitap Mesih'in Başkalaşımı ve Göğe Yükselişi olayını anlattığında, Hristiyanlar görmedikleri hâlde inandılar. Peygamber Muhammed İsra ve Miraç'ı yaşadığında —evinin tavanı açıldığında, tek bir gecede Burak'a binerek Mekke'den Kudüs'e götürüldüğünde, tüm Peygamberlere ve Elçilere imam olarak namaz kıldırdığında, en yüce göklere, Sidretü'l-Münteha'ya ve Zümrüt Perde'ye yükselip sonra geri döndüğünde— Müslümanlar kendi gözleriyle görmeden inandılar.
Gayba iman, imanın kendisinin temel bir parçasıdır. Bu, insanlar için bir sınav hâline gelmeden önce Allah Peygamberleri ve Elçileri, onlara Allah'tan mesajlar getiren Cebrail aracılığıyla sınadı ve onlar da bu mesajların gerçekten Allah'tan olduğuna inanmak zorundaydılar. Bugün Allah, bu çağda —Kaim'in ve Mehdilerin çağında— dünyanın dört bir yanındaki inananları, İmamları İmam Mehdi Muhammed bin Hasan el-Askeri'nin gaybeti ve zuhuruyla ilgili gayba inanma yetenekleriyle sınıyor.
İlahi adalet gereği bu zor sınav, yeryüzündeki en iyi inananların İmam Ahmed El-Hasan tarafından sınanmasıyla başladı. O, onlarla gizli bir iletişim yoluyla gayba olan imanlarını sınadı. Başlangıçta İmam, kırk adamla yazılı olarak —kâğıt ya da ekran üzerinde, veya beliren ve kaybolan kelimelerle— iletişim kurdu; onlar İmamı yüz yüze görmüyordu. Ancak ona ve İmam Mehdi'ye olan imanlarını yalnızca inançla kanıtladılar; böylece onunla buluşma, onun rehberliğinde öğrenim görme şerefini kazandılar ve on ikisi İmam Mehdi Muhammed bin Hasan ile şahsen buluşma şerefine erişti.
Gayba iman sınavında başarılı olan ve gözleriyle görmeden bütün kalpleriyle inanan inananlar, Peygamber Muhammed'in Ahir Zamandaki kardeşleri olarak tarif ettiği gerçek inananlardır. Onlar onu görmeden ona samimiyetle iman ettiler; Allah da onları onurlandıracak ve beklentilerini karşılayacaktır. Gayba iman sınavını geçmek, İmam Ahmed El-Hasan, Eba Sadık, Mehdiler ve onların takipçileriyle olduğu gibi, fiziksel Hüccet yokken bile tam bir yakîn gerektirir.
Bugün İmam Mehdi'ye, İmam Ahmed El-Hasan'a ve Kaim Eba Sadık'a iman etmek, Peygamberler, Elçiler, kutsal metin, din ve Allah hakkında inandığımızı iddia ettiğimiz her şeyde Allah katında sadakatimizi ortaya koyacak olan şeydir.