Abdullah Haşim'in Viral Olan Yeni Papa Konuşması Hakkındaki 5 Büyük Yanılgının Çürütülmesi
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
Abdullah Haşim'in konuşması X, TikTok ve YouTube'da viral olduktan sonra bir dezenformasyon dalgası geldi; bir kısmı kasıtlı, bir kısmı ise kafa karışıklığından kaynaklanıyordu. Mesajı küresel bir tartışma başlatırken pek çokları bunu “şu anda internetteki en büyük olay” olarak nitelendiriyor. Peki Abdullah Haşim gerçekte kimdir ve aslında ne öğretmektedir? İşte açık kutsal metin bağlamıyla düzeltilmiş en önemli altı yanılgı.
Yazan Caroline Hoeren

Eba Sadık'ın konuşması X, TikTok ve YouTube'da viral olduktan sonra dezenformasyonda bir artış yaşandı; bir kısmı kasıtlı olarak yayıldı, bir kısmı ise yanlış anlamalara dayanıyordu. İnternet çalkalanıyor ve pek çokları videosunu “şu anda internetteki en büyük olay” olarak nitelendiriyor. Ancak Abdullah Haşim ve öğretileri hakkında dolaşımda olan çok sayıda yanılgı var. Aşağıda en önemli beş yanılgıyı ele alıyor ve gerçekleri ortaya koymak için kutsal metinlere dayalı açıklık sunuyoruz.
1) “Abdullah Haşim Deccal'dir”
En bariz olanla başlayalım: Abdullah Haşim Eba Sadık Deccal DEĞİLDİR. Bazıları onu aceleyle böyle etiketledi, ancak bu iddianın kutsal metinlerde hiçbir dayanağı yoktur. Kutsal Kitap, Deccal'i 1 Yuhanna 2:22'de açıkça tanımlar:
“Yalancı kimdir? İsa'nın Mesih olduğunu inkâr edendir. Böyle biri Deccal'dir; Baba'yı ve Oğul'u inkâr eder.”
Mesih (Christ) terimi, “meshedilmiş olan” anlamına gelen Yunanca χριστός (chrīstós) kelimesinden gelir. Bir Mesih figürü, Allah tarafından özel olarak kutsanmış biridir: bir peygamber, kral ya da kâhin. Eba Sadık, İsa'nın Mesih olduğunu inkâr etmez, kendisinin Mesih olduğunu da iddia etmez. Ayrıca İsa'nın Allah'ın bir peygamberi olduğunu da doğrular. Dolayısıyla Kutsal Kitap'taki Deccal tanımına uymaz.
Onun Deccal olduğu fikri, bu terimin Kutsal Kitap bağlamında gerçekte ne anlama geldiğinin yanlış anlaşılmasına dayanır ve tık tuzağından başka bir şey değildir.
2) “O, İsa'nın Elçisi Olamaz. İsa'dan Sonra Elçi Gelmeyecek”
Bir diğer yaygın yanılgı, İsa'dan sonra hiç kimsenin elçi olamayacağı ve dolayısıyla Eba Sadık'ın elçi olma iddiasının özünde yanlış olduğudur. Bu fikir, İsa'nın öğretilerinin yanlış anlaşılmasına dayanır.
Matta 7:15 şöyle uyarır: “Sahte peygamberlerden sakının; size koyun postuna bürünmüş olarak gelirler, ama içten yırtıcı kurtlardır.” Kendisinden sonra hiçbir gerçek peygamber gelmeyecek olsaydı İsa neden sahte peygamberlere karşı uyarsın? Gelecekte hiçbir elçi gelmeyecek olsaydı neden böyle bir ifade kullansın? Ve neden açıkça “Benden sonra peygamber gelmeyecek” demesin?
Yuhanna'nın Mektubu da peygamberlerin ortaya çıkmaya devam edeceğini doğrular:
“Sevgili kardeşlerim, her ruha inanmayın; ruhları sınayın, Allah'tan mıdırlar diye; çünkü dünyaya birçok sahte peygamber çıkmıştır.” —1 Yuhanna 4:1
Açıkça görüldüğü üzere Kutsal Kitap, İsa'dan sonra peygamberlerin varlığının sürdüğünü kabul eder. Hatta bizzat İsa, kendisinden sonra elçilerin geleceğini önceden bildirmiştir:
“Bu nedenle size peygamberler, bilgeler ve öğretmenler gönderiyorum. Bazılarını öldürecek ve çarmıha gereceksiniz; bazılarını havralarınızda kırbaçlayacak ve kentten kente kovalayacaksınız.” —Matta 23:34
Yalnızca bu ayet bile İsa'dan sonra elçilerin, havarilerin ve öğretmenlerin geleceğini kanıtlar. Ayrıca “elçi” anlamına gelen Yunanca apostolos kelimesinden gelen havari (apostle) kelimesi, Yeni Ahit boyunca İsa'nın öğrencilerini tanımlamak için kullanılır. Açıkça görüldüğü üzere havarilerin kendileri de elçiydi ve İsa, kendi zamanından sonra yeni elçilerin gelme olasılığını asla geçersiz kılmadı.
Şimdi, tüm bunları inkâr eder ve İsa'dan sonra elçiler olduğunu kesin bir şekilde reddederseniz, Pavlus'u da inkâr etmeniz gerekir.
Pavlus İsa ile hiç karşılaşmadı. Hatta bir zamanlar İsa'nın ve öğrencilerinin şiddetli bir muhalifiydi ve ancak İsa'nın çarmıha gerilmesinden sonra din değiştirdi. Buna rağmen Pavlus, Yeni Ahit'in neredeyse yarısını yazmaya devam etti ve Hristiyanların çoğunun bugün izlediği yeni öğretiler getirdi. Dolayısıyla İsa'dan sonra elçiler ve yeni yasalar fikrini reddediyorsanız, Pavlus'u ve onun Kutsal Kitap'ta yazdığı her şeyi de reddetmeniz gerekir.
Pavlus'un değiştirdiği şeylerden bazılarına daha yakından bakalım.
İsa, Matta 5:17-19'da Yasa'nın yürürlükte kalacağını açıkça söyledi:
“Yasa'yı ya da peygamberlerin sözlerini geçersiz kılmak için geldiğimi sanmayın. Ben bunları geçersiz kılmaya değil, tamamlamaya geldim. Size doğrusunu söyleyeyim, yer ve gök ortadan kalkmadıkça, her şey gerçekleşmedikçe Yasa'dan ne bir harf ne de bir harfin bir çizgisi yok olacaktır. Bu nedenle, bu buyrukların en küçüklerinden birini çiğneyen ve başkalarına da aynı şeyi yapmayı öğreten, Göklerin Egemenliği'nde en küçük sayılacaktır; ama onları yerine getiren ve öğreten, Göklerin Egemenliği'nde büyük sayılacaktır.”Matta 5:17-19
Oysa Pavlus, Romalılar 10:4'te bununla çelişir; orada şöyle der:
“Çünkü Mesih, iman eden herkesin aklanması için Yasa'nın sonudur.”Romalılar 10:4
Bu durumda Pavlus, İsa'nın onayladığı Yasa'nın ta kendisini geçersiz kılmaktadır.
Dahası İsa, Matta 10:8'de gördüğümüz gibi, vaaz etmenin ve öğretmenin karşılıksız yapılması gerektiği konusunda kararlıydı:
“Hastaları iyileştirin, ölüleri diriltin, cüzamlıları temizleyin, cinleri kovun. Karşılıksız aldınız, karşılıksız verin.” -Matta 10:8
Ancak Pavlus, 1 Korintliler 9:13-14'te şöyle buyurur:
“Tapınakta hizmet edenlerin yiyeceklerini tapınaktan aldıklarını, sunakta hizmet edenlerin sunakta sunulandan pay aldıklarını bilmiyor musunuz? Aynı şekilde Rab de İncil'i vaaz edenlerin geçimlerini İncil'den sağlamalarını buyurmuştur.” -1 Korintliler 9:13-14
Peki Hristiyanlar kimi dinleyecek? Pavlus'un vaaz ettiğini mi, yoksa İsa'nın vaaz ettiğini mi dinleyecekler? Şaşırtıcı bir şekilde Hristiyanların çoğu Pavlus'u İsa'dan daha sık alıntılar.
Pavlus, İsa onlar tarafından çarmıha gerilmiş olmasına rağmen dünyevi yöneticilere boyun eğmeyi bile savunur. Pavlus Romalılar 13:1'de şöyle yazar:
“Herkes yönetimdeki yetkililere bağımlı olsun. Çünkü Allah'ın kurmadığı hiçbir yetki yoktur. Var olan yetkileri Allah kurmuştur.” -Romalılar 13:1, NIV
İsa, Pavlus'un insanlara itaat etmelerini söylediği yöneticilerin ta kendileri tarafından idam edildi. Dolayısıyla Pavlus'un mantığına göre, İsa'nın öldürülmesinden sorumlu olan yetkilileri bile kabul etmek gerekirdi.
İsa'dan sonra elçiler fikrini reddediyorsanız, mantıken Pavlus'un öğretilerini tamamen reddetmeniz gerekir; tarihin gösterdiği gibi, Yeni Ahit üzerindeki etkisi göz önüne alındığında bu, Hristiyanların çoğu için oldukça zor olurdu. Hristiyan argümanı tutarlılıktan yoksundur.
Son olarak Kutsal Kitap'taki önemli bir başka ayete bakalım:
“Dünyada olduğum sürece dünyanın ışığıyım.” -Yuhanna 9:5
Bu çok önemlidir, çünkü onun yol gösterici ışık olarak rolünün fiziksel olarak mevcut olduğu zamana özgü olduğunu gösterir. İsa yol, gerçek ve yaşam olsa ve hiç kimse onun aracılığı olmadan Baba'ya gelemese de (Yuhanna 14:6), “dünyanın ışığı” olarak varlığının yeryüzündeki zamanıyla sınırlı olduğunu vurguladı. İsa göğe yükseldiğinde öğrencilerini Kutsal Ruh'a emanet etti ve Allah'ın onlara rehberlik etmeye devam edeceğini vaat etti. Ve bunu onlara kesintisiz bir halefiyet zinciri bırakarak yaptı.
3) Yeni Bir İncil Yazan Herkes Lanetlidir
Pek çok sosyal medya fenomeni, Eba Sadık'ın öğretilerinin yanlış olması gerektiğini savunmak için Galatyalılar 1:8-9'u anar.
“Ama size müjdelediğimizden farklı bir müjdeyi biz ya da gökten bir melek bile müjdelerse, Allah'ın lanetine uğrasın!”
Ancak buradaki ironi, bu ayetlerin yazarı olan Pavlus'un kendisinin İsa'nın ölümünden sonra müjdeye eklemeler yazması ve bunları bugün bildiğimiz Kutsal Kitap'a eklemesidir.
Pavlus, İsa'yla ölümünden önce hiç karşılaşmadı; başlangıçta ona karşı çıktı ve havarilerine acımasızca zulmetti. Çarpıcı din değişiminden sonra Pavlus, Yeni Ahit'teki 27 kitabın 13'ünü yazdı. Pavlus'un yazıları lanetli değilse, “yeni bir müjde”ye karşı argüman çöker. İşin komik yanı, Hristiyanların alıntıladığı ayetin ta kendisi, Pavlus tarafından yazılmış bir Kutsal Kitap bölümü olan Galatyalılar'dandır.
Pavlus ayrıca, yukarıda ele alındığı gibi, İsa'nın öğretilerinin birçok temel yönünü de değiştirdi; ister Yasa'nın devamlılığı olsun (Matta 5:17-19 ile Romalılar 10:4), ister vaaz edenlerin ücretlendirilmesi meselesi olsun (Matta 10:8 ile 1 Korintliler 9:13-14). İsa'dan sonraki yeni müjdeleri reddedecek olsaydık, Pavlus'un yazılarını da reddetmemiz gerekirdi. Ama açıkça görüldüğü üzere onun öğretileri Hristiyan inancının bir parçası olarak kabul edilmiştir.
4) “Elçiler Kendilerini Herkesin Önünde İlan Etmezler”
Pek çok Hristiyan, Eba Sadık'ın YouTube gibi herkese açık bir platformdaki kendinden emin iddiasının mesajını geçersiz kıldığını savunuyor. “Bir elçi kendini böyle sunmaz” diyorlar. Ancak bu fikir Kutsal Kitap ile çelişir.
Luka 4:18-19, İsa'nın yerel havrasında kürsüye çıkıp düzinelerce Yahudinin önünde görevini cesurca ilan ettiğini kaydeder: “Rab'bin Ruhu üzerimdedir. Çünkü O beni yoksullara müjdeyi duyurmak için meshetti… Rab'bin lütuf yılını ilan etmek için.” Peygamber Yeşaya'nın tomarından okuduktan sonra İsa şöyle ilan etti: “Bu Yazı bugün sizin duyduğunuz anda yerine geldi.” Bu herkese açık bir ilandı ve son derece tartışmalıydı. Hatta Eba Sadık'ın videosunu izleyen biri, İsa'nın eleştirel bir kalabalık önündeki bu sahnesini hatırlamadan edemez.
Tarih boyunca her büyük peygamber ya da elçi görevini herkesin önünde ilan etmiş ve çoğu zaman alay ve inkârla karşılaşmıştır. Örneğin İsa, bazı çağdaşları tarafından alaya alınmış ve hatta “cin çarpmış” olarak nitelendirilmiş (Yuhanna 8:48), çarmıhtayken de kendisiyle alay edilmiştir (Matta 27:42). Bu tepkiler, elçilerin çoğu zaman karşılaştığı acı gerçeğin bir yansımasıdır. Eba Sadık'ı herkese açık bir ilanda bulunduğu için reddetmek, peygamberlerin her zaman nasıl hareket ettiğine dair tarihsel örüntüyü göz ardı etmektir.
“Başkalarını kurtardı” dediler, “ama kendini kurtaramıyor! İsrail'in kralıymış! Şimdi çarmıhtan insin de ona iman edelim.” —Matta 27:42
5) “Hakikati Belirlemek İçin Ayırt Etme Ruhuna İhtiyacımız Var”
Yaygın bir eleştiri, insanların hakikati bilmek için “ayırt etme ruhuna” güvenmesi gerektiği ve dolayısıyla Eba Sadık'ın iddialarının kişisel ayırt etme yoluyla değerlendirilmesi gerektiğidir. Ancak dünya çapındaki Hristiyan mezheplerinin şaşırtıcı sayısı göz önüne alındığında (World Christian Database'e göre 45.000'den fazla), ayırt etmenin işe yaramaktan çok uzak olduğu açıktır. Bir grup belirli şahsiyetleri peygamber olarak görürken, diğerleri aynı şahsiyetlerin lanetli olduğuna inanabilir.
“Ayırt etme ruhu” gerçekten herkes için bu kadar farklı mı işliyor? Bazıları Donald Trump'ın Deccal olduğunu iddia ederken, diğerleri onu bir kurtarıcı olarak müjdeliyor. Eğer durum buysa, Allah sizi hiçbir rehberlik olmadan bırakmamış mı olur?
İsa şöyle dedi:
“Ben iyi çobanım. İyi çoban koyunları uğruna canını verir… Ben iyi çobanım. Ben koyunlarımı tanırım, koyunlarım da beni tanır.” -Yuhanna 10:11-14
Hristiyanların çobanı nerede? Kurtlar size sağdan soldan saldırırken sizi kime emanet etti? Bu ayet, İsa'nın takipçilerini rehbersiz bırakmayacağının kanıtıdır. Sizi kendi düşüncelerinize ve görüşlerinize güvenmeye terk etmek yerine, müminlere rehberlik etmesi için size bir çoban, bir halife bıraktı. “Ayırt etme ruhu” dağınık, öznel bir araç olmak için değildir; Allah her zaman halkına önderlik ve çobanlık etmesi için birini atamıştır.
Bu makaleyi beğendiyseniz, The Divine Just State dergimizin basılı sürümünü buradan sipariş edebilirsiniz. Dergide bu ve diğer pek çok makalenin yanı sıra özel içerikler de yer almaktadır.