Abdullah Haşim Eba Sadık ile Özel Röportaj
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
4 Kasım 2025'te The Divine Just State dergisi, Abdullah Haşim Eba Sadık ile otuz dakikalık bir sohbet gerçekleştirdi. Bu, mesajla yeni tanışanların muhtemelen kendilerine sordukları ancak nadiren açıkça ele alındığını gördükleri türden soruları yönelttiğimiz, alışılmadık derecede samimi bir görüşmeydi. İşte onun cevapları.
Yazan Sermad Al-Khafaji

Abdullah Haşim ve Ahmedi Barış ve Nur Dini etrafındaki internet spekülasyonları ve medya tartışmalarının girdabında The Divine Just State dergisi, çoğu yayın organının açıkça kaçındığı bir görevi üstlendi: internette yayılan sert eleştiri dalgasıyla doğrudan ilgilenmek. Önceki yazılarda incelendiği gibi, hikâyenin gürültünün düşündürdüğünden fazlası var.
4 Kasım 2025'te The Divine Just State dergisi, Abdullah Haşim Eba Sadık ile otuz dakikalık bir sohbet gerçekleştirdi. Bu, mesajla yeni tanışanların muhtemelen kendilerine sordukları ancak nadiren açıkça ele alındığını gördükleri türden soruları yönelttiğimiz, alışılmadık derecede samimi bir görüşmeydi. İşte onun cevapları.
Bu sorunun niteliği için kusura bakmayın: Kendinizi kim olarak görüyorsunuz ve neden?
“Kendimi kim olarak görüyorum?” Pek önemli biri değil. Kendimi sadece Allah'ın lütufta bulunduğu ve bu çağda belirli bir görevi yerine getirmek için seçtiği bir Allah kulu olarak görüyorum; bu görev de insanlara dini hatırlatmak, onları Allah'a ve hakikate geri çağırmaktır.
Neden? Çünkü bu misyon hakkında babam ve selefim tarafından bilgilendirildim. Ben onun, yani beni öne süren İmam Ahmed El-Hasan'ın halefiyim; dedem İmam Mehdi Muhammed bin Hasan el-Askeri ile birlikte. Bana adımın vasiyette geçtiğini, Hz. Muhammed'in ölüm döşeğinde vasiyeti Ali bin Ebi Talib'e yazdırdığında beni tayin ettiğini bildirdiler; bu vasiyette kendisinden sonra haleflerini tayin etmişti: bildiğiniz gibi on iki İmam ve onlardan sonra on iki Mehdi. İlk üç Mehdi'nin ilk üç ismini zikretti: Abdullah, Ahmed, yani Ahmed El-Hasan ve üçüncü Mehdi olan El-Mehdi.
AROPL'u kurmanız için size ne ilham verdi?
Ahmedi Barış ve Nur Dini'ni kurmam emredildi. Bunu bana İmam Ahmed El-Hasan emretti; özetle dünya genelinde faaliyet gösterebileceğimiz yasal bir kurum ya da tüzel kişilik oluşturmamız gerektiğini söyledi, çünkü bu çağda işler bu şekilde yürüyor. Bu yüzden benden kâr amacı gütmeyen bir kuruluş açma imkânını araştırmamı istedi; ben de bunu yaptım. Amerika Birleşik Devletleri'nde, merkezi Nevada'da olan bir kuruluş açtım, ancak Chicago, Illinois ve Kaliforniya'da da kayıtlıyız.
Ahmedi Barış ve Nur Dini'ni kurmamın sebebi budur; bu, davet çalışmalarımızı yapabildiğimiz, kitap basabildiğimiz ve çevremizdeki insanlar için tehdit oluşturmayacak bir şekilde bir araya gelebildiğimiz, bir nevi resmî tüzel kişiliğimizdir.
Barış ve Nur sizin için ne anlama geliyor ve bu kelimeleri dininiz için seçtiğiniz isme özellikle dahil etmenize ne sebep oldu?
Bu ilginç bir soru ve daha önce bana hiç sorulduğunu sanmıyorum. Kuruluşun asıl adı aslında şuydu: “Muhammedi Barış Dini.” Bu, Ahmed El-Hasan'ın önerdiği isimdi. Bu ismi seçmişti, çünkü İslam'ın yeniden ihyasını, İslam adı altında faaliyet gösteren tehlikeli ve şiddet yanlısı örgütlerin aksine onun barışçıl bir din olduğunu yansıtmasını istiyordu. Onu aslına döndürmek istiyordu. Ben o zaman adının “Ahmedi Barış ve Nur Dini” olması konusunda ısrar ettim, çünkü bu dönemde ana karakter, asıl kurucu, sancağın taşıyıcısı Ahmed El-Hasan'dı ve bununla onu onurlandırmak istedim. Ondan ve İmam Mehdi'den izin istedim ve kabul ettiler.
“Barış” yönü İslam dinini, yani onun bir barış dini olduğunu ifade eder. Herkesin bizim niyetlerimizden ve atalarımızın, yani İmamların ve Hz. Muhammed'in niyetlerinden haberdar olmasını sağlamak istedik. Dinimizin önceki öğretilere, özellikle de Maniheist öğretilere paralel olduğunu ve onları yeniden dirilttiğini yansıtmanın bir yolu olarak oraya “ve Nur” ifadesinin eklenmesini önerdim.
Mesajınız sevgi, birlik ve barış arzusuyla hareket ediyor ve bu pek çok kişide yankı buluyor, ancak aynı zamanda “böl ve yönet” anlayışı nedeniyle kontrollerini ve nüfuzlarını kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya olanların öfkesini ve hiddetini de üzerine çekiyor. Bunun yarattığı korku ve kırgınlığa nasıl yaklaşıyorsunuz?
Bence tüm salih hareketlerin düşmanları olduğu çok açık. Ne zaman biri insanlığın iyiliği için bir şey yapmaya çalışsa, cinler, şeytanlar, karanlık güçler her zaman onun yolunda duracak ve ışığı söndürmeye çalışacaktır. Bunu Adem'in zamanından şimdiye kadar gördük; karanlık güçler, yani İblis, Allah tarafından gönderilen her bir İmam'a, Mehdi'ye, Peygamber'e, Resul'e, Kral'a ve Hâkim'e karşı savaştı ve onları öldürmeye, çarmıha germeye, hapsetmeye ve zehirlemeye çalıştı.
Bize gelince, biz inanıyoruz ve ben kesinlikle inanıyorum ki Allah tarafından destekleniyorum. Ahmed El-Hasan'ın dediği gibi, biz Beni Haşim Allah'tan başka hiçbir şeyden korkmayız ve dünyadaki tüm karanlık güçler hiçbir şey yapamaz, kollarımızdaki bir kılı bile kıpırdatamaz. Dolayısıyla Allah'ın izni olmadan hiçbir şeyin olmadığını bildiğimiz sürece Allah'tan başka kimseden korkmamalıyız ve ilerlemeliyiz. Bu yüzden karanlık güçlere ya da bize karşı çıkan insanlara gerçekten pek kafa yormuyorum. Bence davetimiz kendini anlatıyor. Öğrettiğimiz şeyden, vaaz ettiğimiz şeyden emin olmalı ve gerisini Allah'a bırakmalıyız.
Size ve hareketinize yönelik tüm olumsuz haberler hakkında ne düşünüyorsunuz?
Bence bu beklenen bir şey. Bence insanlar bilmedikleri şeyden, bilinmeyenden ya da yeni olandan korkarlar. Bu yüzden öfkeli değilim. Buna kırgınlıkla karşılık vermiyorum. Bunu kişisel algılamıyorum, buna gücenmiyorum. Anlıyorum. Sadece ortalık durulduktan sonra insanların gerçekten araştırmaya zaman ayırmasını ve davetimizi olduğu gibi görmesini umuyorum.
Bunu neden yapıyorsunuz? Bir kazancınız var mı?
Pek sayılmaz. Hayatım tehlikede. Benim yaptığımdan çok daha az önemli iddialarda bulunmuş ve bu yüzden öldürülmüş, hapsedilmiş, zarar görmüş insanlar olduğunun farkındayım. İnsanlardan alay ve küçümseme dışında bir kazancım olacağını sanmıyorum. Ama kazanmayı umduğum şey ruhların kurtuluşudur. Aradığım budur. Allah'la olan misyonumu yerine getirmeyi amaçlıyorum, ama maddi ya da fiziksel bir şey kazanmak açısından, sanmıyorum. Hiçbir şeye sahip değilim. Benimle muhatap olan herkesin, adıma kayıtlı hiçbir evim, hiçbir mülküm olmadığını bildiğini düşünüyorum. Davetin başından şimdiye kadar hiç olmadı. Özetle sahip olduğum her şeyi Ahmedi Barış ve Nur Dini'ne verdim ve benimle birlikte yaşayan ve bana bağlı kalan takipçilerim de aynısını yapıyor. Bunu tamamen Allah'ın rızası için ve O'nun iradesini yerine getirmek için yapıyoruz.
Yaptığınız her şeyle amacınız nedir?
Amacım mı? Bence Sermad, Hz. Muhammed'in gelişinden itibaren Allah, onun ve haleflerinin Müslüman ümmetin yöneticileri olmasını murat etmişti. Onun ölümünden sonra Müslümanlar ona ve ailesine sırt çevirdiler. Hilafeti, krallığı, önderliği, İmameti Hz. Muhammed'in ailesinden çaldılar ve gasp ettiler: İmam Ali bin Ebi Talib'den, Hasan'dan, Hüseyin'den ve onlardan sonra gelen dokuz İmam'dan, ta bu çağa kadar. Dolayısıyla amacım insanları tarihin çarpıtıldığı, dinin çarpıtıldığı gerçeği konusunda aydınlatmaktır. Din yozlaştırıldı. İslam'ı temsil ettiklerini ilan eden ama aslında İslam'ın düşmanları olan insanlar tarafından çalındı; yani Ebu Bekir, Ömer ve Osman, Beni Ümeyye, Beni Abbas. Tarih boyunca gerçekleşen eylemler, örneğin Birleşik Krallık'ta, ABD'de ve dünyanın her yerinde gerçekleşen terör saldırıları, bunların hiçbiri İslam'ı temsil etmez. Hepsi yozlaşmış, batıl öğretilere dayanır ve bu karmaşadan çıkışın tek yolu, Müslümanlar ile gayrimüslimler arasında barışın tek yolu ve Allah'ın rızasını kazanabilmemizin tek yolu, İslam'ı köklerine, Allah'ın başlangıçta olmasını murat ettiği hâline döndürmektir.
Allah onun, Hz. Muhammed'in haleflerini izleyen bir din olmasını murat etti ve onlardan biri de İmam Ahmed El-Hasan'dır. O şu anda bizimle. İnsanları, Allah'ın insanlığa bir ip bıraktığı ve bunların Ehl-i Beyt olarak adlandırıldığı gerçeği konusunda aydınlatmaya çalışıyorum. Şu anda tarihin seyrini düzeltme fırsatımız var.

Bir dileğiniz gerçekleşebilseydi, bu ne olurdu?
Muhammed'i ve Muhammed'in ailesini İslam ümmetini yönetirken görmek. Gerçekleştiğini görmeyi çok isteyeceğim tek dilek bu olurdu ve gerçekleşeceğini görmeyi bekliyorum, çünkü bu Allah'ın vaadidir. Allah'ın gerçekleşen o vaadinin bir parçası olacak kadar şanslıyız, çünkü onda insanlık için büyük bir barış ve refah olacaktır.
Tüm eleştirmenlerinize, sizi düşman edinmeyi seçenlere ve bütün bunları bırakmanızı isteyenlere ne söylemek istersiniz?
Hiç boşuna beklemeyin.
Misyonunuzu sürdürmeniz için motivasyonunuz nedir?
Hz. Muhammed'in Vasiyeti. Hz. Muhammed'in ölüm döşeğinde bir şey yazdığını ve insanların aslında o vasiyeti yerine getirmediğini bilmek. Motivasyonum budur. Muhammed'dir; Müslümanlara büyük huzur, İslam'ın düşmanlarına ise büyük nefret veren o isim; tüm insanlığın en hayırlısı, Allah'ın kusursuz halifesi ya da temsilcisi, o parlayan nur, insanlık için o umut feneri olan adamın ismi. Bir vasiyet bıraktı ve her şey arasından, dindeki her şey arasından tek istediği, kendisinden sonra haleflerine sarılmamızdı ve kimse bunu yapmadı. İşte motivasyonum budur.
Yaptığınız şeyle ilgili sizi korkutan bir şey var mı?
Yaptığım şeyle ilgili beni korkutan bir şey var mı? Hayır.
Beni korkutacak tek şey, yaptığım şeyi yapmıyor olmam olurdu. Bazen habersiz olan, hâlâ karanlıkta bulunan ve bu mesajı duymamış olan tüm insanları düşünüyorum ve bana merhamet edip beni hakikate yönlendirdiği için Allah'a çok şükrediyorum; çünkü O olmasaydı, insanlığın geri kalanı gibi hâlâ cahil olurdum. Bunun için O'na sonsuz minnettarım. Beni korkutan budur: bulunduğum yerde olmamak ve şu anda yaptığım şeyi yapmıyor olmak.
Size ve size inananlara yönelik ölüm tehditleri ve şiddet tehditleri hakkında ne düşünüyorsunuz?
Açıkçası bana yöneltilen ölüm tehditleri uykumu kaçırmıyor, çünkü her insanın ölüm anının kendisi için yazılmış olduğuna ve hiç kimsenin onu bir saat öne almak ya da bir saat geciktirmek için hiçbir şey yapamayacağına kesinlikle inanıyorum. Dolayısıyla ölmemiz gerektiğinde ölürüz ve o ölüm saati bana geldiğinde, gelmesine en çok minnettar ve umutlu olurum; ve onun bir düşmanın elinden gelmesini bekliyorum. O düşman, ulaşmak istediğim şeye, yani Allah yolunda şehadete ulaşmama yardım etmede kendi rolünü oynamış olacaktır. Bu yüzden o an geldiğinde çok mutlu olacağım ve geri dönüp Allah'a kavuşacağım, nura katılacağım ve sevdiklerimi, atalarımı, İmamları, Mehdileri, peygamberleri, resulleri göreceğim için çok mutlu olacağım. Bu yüzden bu konuda pek kaygılı değilim.
Takipçilerime gelince, onlara yönelik ölüm tehditleri konusunda, herhangi bir insanın başka bir insanı tehdit etmesinin, özellikle de bu inançlarından dolayı olduğunda, büyük bir suç olduğunu düşünüyorum. Her insanın, doğası gereği, neye inanmak istiyorsa ona inanmayı seçme konusunda Allah vergisi bir hakkı olduğunu düşünüyorum. Herhangi bir dine inanmayı ya da inanmamayı seçtiklerinde kimsenin kimseyi tehdit etmemesi gerektiğini düşünüyorum. Din kutsal bir şeydir, kişi ile Rabbi arasında bir sırdır. Bunu kimse yargılayamaz.
Sizi kalabalıktan (yani diğer tüm dinî önderlerden) ayıran nedir?
Bence bizimle diğer önderler arasında birkaç çok büyük fark var.
Birincisi, Peygamber'in vasiyetine sahip olmamızdır. Başka kimsede bu yok. Yeryüzünde bizim dışımızda hiçbir dinî hareket, yetkisini doğrudan Hz. Muhammed'den aldığını söyleyemez. Ve bunu destekleyecek delilimiz var: bu da Vasiyet'tir. Bunu hiç kimse iddia edemez ve bu bize özgü, çok özel ve eşsiz bir şeydir.
Bizi özellikle eşsiz kılan ikinci şey, gezegende Allah'ın Hâkimiyeti'ne çağıran tek insanlar olmamızdır. Bu fikir bu çağda çok eşsizdir. Diğer tüm mezheplerin ve dinlerin tüm dinî otoriteleri ve önderleri demokrasiye, sosyalizme, komünizme ya da başka herhangi bir siyasi sisteme çağırırken, şunu söyleyen tek insanlar biziz: “Hey, bir dakika! İmamları tayin eden Allah'tı. İmamların yönetmesi gerekiyordu. Peygamberleri tayin eden Allah'tı; peygamberlerin yönetmesi gerekiyordu. Allah Kur'an'da, itaat edilmesi dışında hiçbir peygamber göndermediğini söyledi.”
Dolayısıyla imanın bu temel ilkesine, aslında tüm ilkelerin en önemlisine sarılan tek insanlar biziz ve o olmadan velayet olmaz. İşte bizi inanılmaz derecede eşsiz kılan ikinci şey budur.
Üçüncü şey, bence şunu söyleyecek kadar alçakgönüllü, şunu söyleyecek kadar salih ve dürüst olan gezegendeki tek insanlar, gezegendeki tek din olmamızdır: “Hey, biliyor musunuz? Şu anda bizimle birlikte var olan bu diğer dinlerin çoğunluğu tamamen yanlış değil. Aslında pek çok doğruları ve içlerinde pek çok hakikat var.” Ve onların kurucularının, önderlerinin, peygamberlerinin, dinlerinin sembolleri ve başları olan kutsal şahsiyetlerin aslında bizim dinimizde de semboller olduğunu kabul ediyoruz. Peygamber Buda, Zerdüşt, Sokrates ve Platon, Krişna ve Arjuna gibi. Tüm bu şahsiyetler bizim dinimizde peygamberdir ve bu, İslam'ın rivayetlerinde ve kutsal metinlerinde var olan bir şeydir.
Sünniler ve Şiiler geçmiş bu dönem boyunca bu noktalardan bazılarını pekâlâ dile getirebilirlerdi; bunu yoktan uydurmuyorum. Bu rivayetler mevcuttu, benden önce gelen İmamlar bundan söz ettiler. Ama yine de insanlar ayrışmak ve takipçileri ya da insanları yalnızca kendileri için çalmak istediler ve bu yüzden şimdi yeniden dirilttiğimiz bu hakikatleri gizlediler. Bunlar sadece birkaç nokta, ama bence dinimizle ilgili gerçekten neredeyse her şey çok eşsizdir ve diğerlerinden ayrılır.

Siyasi olarak neyi savunuyorsunuz?
Yalnızca Allah'ın bir önder, bir yönetici tayin edebileceği fikrini savunuyorum. Bu, insanın siyasete karışmaması gerektiği, bizim için neyin en iyi olduğunu bilenin Allah olduğu anlamına gelir. Bence insanlığın ya da bir kişinin işleyebileceği en büyük suçlardan biri, aslında hakkında cahil olduğu bir şeye karışmasıdır. Bence Kur'an, insanların çoğuna uyarsanız sizi saptıracakları konusunda açıktır. Bence Batı düşüncesinin Sokrates gibi en büyük zihinleri, demokrasiye karşı çok fazla uyarıda bulundular ve insanların çoğunun batılı izlediğini söylediler. Daha fazla insana sahip bir taraf olsaydı ve bu insanlar çoğunluğu temsil etseydi, demokrasi gibi bir sistemde batılı seçerlerse, batıl hâkim olurdu. Batıl yönetirdi. Doğru olmayan, batıl olan ya da topluma zararlı olan bir şeyin sırf daha fazla insan onu istiyor diye kazanmasına izin veren her sistem adaletsiz bir sistemdir; bu yüzden pek çok uyarımız var.
Peygamberlerimiz ve resullerimiz bize bunun çok tehlikeli bir yol olduğunu gösterdiler. Halkın seçimi yanlıştır. Bunu İsa ve Barabba örneğinde görüyoruz: Pontius Pilatus onları kalabalığın önüne çıkarıp kalabalıktan birinin serbest bırakılması için seçim yapmasını istediğinde, halk İsa yerine Barabba'yı seçti. Dolayısıyla insanlar her zaman suçluyu seçecek, her zaman zorbayı seçecek, her zaman kötü olanı seçecektir; çünkü İmam Ali'nin dediği gibi kötülük ve batıl tatlıdır, hakikat ise acıdır. İnsanların çoğu batılı sever ve tatlı olanı, geçici olanı isterler.
Dolayısıyla siyasetten uzak durmayı savunuyoruz ve irademizi ilahi olarak tayin edilmiş birine, o filozof krala, entelektüel olarak herkesi yenebilen, her şeyin cevabına sahip olan ve yanında Allah'ın Ruhu bulunan kişiye teslim etmeyi savunuyoruz.
İlahi Adil Devlet'i kurmaktan söz ediyorsunuz ve onu Platon'un Devlet'ine benzettiniz. Onu kurmak ve yönetmek için sizi ideal aday yapan nedir?
Onu kurduğumu düşünmüyorum, onu yönetmek için de aday olmuyorum. Bence o, Adem'in zamanından şimdiye kadar zaten bir sistem olarak kurulmuştu. İnsanlık tarafından göz ardı edilen bir şeydi. Allah'ın asla var etmediği yeni sistemler koydular ve kurdular. Dolayısıyla ben hiçbir şey kurmuyorum. Onu kuran, “Muhakkak ki Ben yeryüzünde bir halife kılacağım” dediğinde ve Adem'i tayin ettiğinde Allah'tır. Bu birincisi. İkincisi, aslında bu çağda onu ben yönetmiyorum. Onu 12. İmam olan İmam Mehdi Muhammed bin Hasan el-Askeri yönetiyor. Ben sadece onun naçiz bir hizmetkârıyım ve onun hakkına çağırmaya yardım ediyorum.
Küresel olarak tanınan diğer yerleşik liderlere bir mesajınız var mı?
Allah'tan korkun. Allah'tan korkun; çünkü içten içe ne yaptıkları hakkında hiçbir fikirleri olmadığını biliyorlar. Oturdukları koltuğun kendilerine çok büyük geldiğini ve kendileri için olmadığını biliyorlar.
Dünya insanlarına mesajınız nedir?
Dünya insanlarına mesajım, Allah'a dönmeleri ve doğalarına, fıtratlarına dönmeleridir. Kendilerine bir soru sormaları, o da şu: Kutsal Kitap'a gerçekten inanıyor muyuz? Tevrat'a gerçekten inanıyor muyuz? Kur'an'a gerçekten inanıyor muyuz? Allah'ın hâlâ diri olduğuna gerçekten inanıyor muyuz? Allah insanlığı bir ip olmadan bırakır mı? Peygamberler öldü mü? Peygamberlik öldü mü? Kehanet öldü mü? İmamet öldü mü? Bizimle Allah arasında açık kapı kalmadı mı? Buna gerçekten inanıyor muyuz? Kendilerini gözden geçirsinler ve hakikati arasınlar. Hayatlarının sona ereceği ve tövbe etme fırsatı bulamayacakları gün gelmeden önce kendilerine karşı adil olsunlar. Zamanlarının İmamını bulamamış olmaktan çok, ama çok pişman olacaklar.
Bu aslında Hz. Muhammed'in son derece açık bir şekilde ortaya koyduğu şeylerden biridir. “Kim ölür de zamanının İmamını tanımazsa cahiliye ölümüyle ölmüştür” dediği rivayette çok açık bir uyarıda bulundu; dolayısıyla her insan o yaşayan hücceti, zamanının o İmamını bulmak zorundadır.
Bugünkü dünyada acı çekenlere mesajınız nedir?
Ferahlık geliyor ve çok yakında geliyor, aslında düşündüklerinden daha yakında; çünkü bu daveti ne kadar çok insan duyarsa, kabul etsinler ya da etmesinler, hüccet tesis ediliyor ve Allah, artık ferahlığı ve orduları gönderebilmek için insanların sahip olduğu her türlü mazereti ortadan kaldırıyor.
Siz ilahi bir şahsiyet olduğunuza göre, aktif olarak şeytana tapan ve hizmet edenlere mesajınız nedir?
Sanırım buna cevap verirken dikkatli olmalıyım, çünkü bence sorunun kendisi, yaptığınız tespit doğrudur. İnsanların çoğu, kendilerini Hristiyan, Yahudi, Müslüman, Budist, Hindu olarak görseler de aktif olarak Şeytan'a tapıyor. Ama aynı zamanda, onların ezici çoğunluğunun sadece yolunu şaşırmış iyi insanlar olduğunu düşünüyorum. Bence putları, alimleri, papazları ve rahipleri tarafından aldatıldılar.
Onlara mesajım şu olurdu: Eğer birine itaat ederseniz ve o kişi Allah tarafından tayin edilmişse, o zaman Allah'a ibadet ediyorsunuz demektir. Ehl-i Beyt bunu söyledi. Eğer Allah tarafından tayin edilmemiş birine itaat ederseniz, ister siyasi bir önder ister dinî bir önder olsun, o kişi şeytan tarafından tayin edilmiştir ve ona itaat ederek şeytana ibadet ediyorsunuz demektir. Bunlar benim sözlerim değil, İmam Sadık'ın sözleridir, peygamberlerin ve resullerin sözleridir. Bence çok dikkatli olmalılar. Bence dinlerini nereden aldıkları ve yönlendirmelerini nereden aldıkları konusunda çok temkinli olmalılar. Kendilerine şunu sormalılar: Gerçekten Allah'a mı ibadet ediyoruz, yoksa şeytana mı ibadet ediyoruz?
En büyük rakibiniz ya da baş düşmanınız olarak kimi ya da neyi görüyorsunuz?
Cehaleti.
Yaptığınız şeyi hiç bırakacak mısınız, bırakacaksanız ne zaman?
Öldüğümde. O zaman bırakacağım.
Herhangi bir sebeple mevcut faaliyetleriniz tamamen durdurulsaydı ne yapardınız?
Benim varsayımım, Allah neyin olmasına izin verirse versin, faaliyetlerimi durdurmak olsa bile, bunu geçici bir duraklama olarak göreceğim yönünde; yoluma yalnızca beni güçlendirmek için konulmuş bir engel ya da görünüşte bir engel. Tıpkı Yusuf zindana atıldığında olduğu gibi; bu, belirli faaliyetleri bir süreliğine durdurdu, ama aslında başkalarına kapı açtı, değil mi? Ve sonunda onun güç kazanmasını sağladı. Hatta Hristiyanlık dinine göre İsa çarmıha gerildiğinde, yani, ondan sonra ne oldu? Ölümü bile onu durdurmadı; aksine, kendisinden sonraki dinin gelişmesini ve tüm Avrupa'ya yayılmasını sağladı. Dolayısıyla başımıza ne gelirse gelsin, dünya yıkılsa bile, bence hepsi Allah'ın planının bir parçasıdır ve hepsi hoş karşılanır.
Kendinizi 10 yıl sonra nerede görüyorsunuz?
Umarım hepimiz emeğimizin meyvelerini topluyor ve hepimiz bir İlahi Adil Devlet'in tadını çıkarıyor oluruz. Müminlerin gerçekten barış ve refaha kavuşabildiği ve gerçekten Yüce Allah tarafından yönetilen bir devlet.