Hadisi Çözümlemek: Aişe'ye Gerçekten Güvenebilir miyiz?
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
Tarihin en etkili şahsiyeti olarak övülmesine rağmen Hz. Muhammed süregelen saldırılarla karşı karşıya; bunların çoğu eşi Aişe etrafında yoğunlaşıyor. Bu yazı, Aişe'nin güvenilirliğini ve Peygamber'in mirası üzerindeki etkisini sorguluyor.
Yazan Ardijan Demirovic

1978'de yazar Michael H. Hart, “The 100: A Ranking of the Most Influential Persons in History” (Tarihin En Etkili 100 Kişisi) adlı bir kitap yayımladı. Kitabının en başında Hz. Muhammed tüm tarihin bir numaralı en etkili şahsiyeti olarak yer alıyor. Ancak Hz. Muhammed en etkili kişi olmasına rağmen, tartışmaya açık olsa da, en çok saldırıya uğrayan kişidir de; onu çevreleyen tartışmaların çoğu, Sünni İslam'ın en sevilen şahsiyetlerinden biri olan Aişe ile evliliğinden kaynaklanmaktadır.
Hz. Muhammed başlangıçta ilk eşi Hatice ile evliydi. Hatice, onun davetinin başlıca maddi destekçisiydi. Ancak 10 yıl sonra vefat etti. Bazı kaynaklara göre vefat ettiği yıl “hüzün ve keder yılı” olarak adlandırıldı.
Mekke şehrinden Yesrib'e (Medine) hicret ettikten sonra Muhammed birkaç kadınla evlendi; bunlardan biri, o dönemki dostu ve arkadaşı Ebu Bekir'in kızı Aişe'ydi. Muhammed'i itibarsızlaştırmak için çeşitli dini inançlardan insanlar, eşi Aişe'yi, ona atfedilen hadisler ya da rivayetler, yani Müslümanların çoğunluğunun sahih olduğuna inandığı gelenekler aracılığıyla Peygamber'in karakterine saldırmanın bir yolu olarak kullanmışlardır.
Ancak o güvenilir bir kaynak mıdır? Allah tarafından gönderilmiş bir Elçi ile evli olduğu için birine öylece güvenebilir miyiz? İşte Aişe'ye neden güvenilemeyeceğine dair en önemli on nedenin listesi.
1. Aişe Uygunsuz Bilgileri İfşa Ediyor
Aişe'nin, evli hiçbir kadının kendisi ya da kocası hakkında, özellikle de kocası bir Peygamber ise, paylaşmaması gereken son derece özel bilgileri ifşa etme alışkanlığı vardı.
Amr bin Meymun'un şöyle dediği rivayet edilmiştir: “Süleyman bin Yesar'a üzerine meni bulaşan bir giysiyi sordum: ‘Onu mu yıkamalıyım yoksa tüm giysiyi mi yıkamalıyım?’ Süleyman dedi ki: ‘Aişe dedi ki: “Allah Resulü'nün giysisine meni bulaşırdı ve o, onu giysisinden yıkardı, sonra o giysiyi giyerek namaza çıkardı ve ben yıkamanın üzerinde bıraktığı izleri görebiliyordum.”Sunan Ibn Majah, Ibn Majah, Taharet ve Sünnetleri Kitabı, Hadis 536
Aişe'den rivayet edilmiştir: Peygamber'in elbiselerinden meniyi yıkardım ve yine de üzerlerinde bir ya da daha fazla leke fark ederdim.Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Abdest Kitabı, Hadis 232
Hemmam bin Haris rivayet etti: “Bir misafir gelip Aişe'nin yanında kaldı ve Aişe ona kendisine ait sarı bir battaniye verilmesini emretti. Misafir onun üzerinde ihtilam oldu ve üzerinde o ihtilamın izleri varken onu Aişe'ye geri göndermekten çok utandı, bu yüzden onu suya batırıp sonra Aişe'ye gönderdi. Aişe dedi ki: ‘Giysimizi neden bozdu? Onu parmağıyla kazıması yeterli olurdu. Ben onu (meniyi) Allah Resulü'nün giysisinden çoğu zaman parmağımla kazırdım.’”Sunan Ibn Majah, Ibn Majah, Taharet ve Sünnetleri Kitabı, Hadis 538
Aişe'den rivayet edilmiştir: “Peygamber ve ben cünüpken tek bir kaptan yıkanırdık. Hayız döneminde bana bir İzar (belden aşağı giyilen giysi) giymemi emreder ve beni okşardı. İtikâftayken başını bana yaklaştırırdı ve ben hayızlı olduğum halde onu yıkardım.”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Hayız Kitabı, Hadis 299-301
Müminlerin Annesi Aişe rivayet etti: “Peygamber oruçluyken onu öper ve dilini emerdi.”Sunan Abi Dawud, Abi Dawud, Oruç Kitabı, Hadis No. 2386
Belirtmek gerekir ki, eğer bu tür rivayetler doğruysa, kişinin eşinin ve evlilik hayatının sırlarını ifşa etmesi son derece uygunsuzdur ve Allah katında büyük bir günah sayılır.
Ebu Said el-Hudri, Allah Resulü'nün şöyle dediğini rivayet etti: “Kıyamet Günü Allah katında insanların en kötüsü, eşine giden ve eşi de ona gelen, sonra da onun sırrını ifşa eden adamdır.”Sahih Muslim, Muslim ibn Al-Hajjaj Al-Naysaburi, Kitap 16, Hadis 144
2. Allah Aişe'yi Uyarıyor
Allah, inkâr edenlere Nuh'un karısını ve Lut'un karısını örnek gösterir. Onlar kullarımızdan iki salih kulun nikâhı altındaydılar, fakat onlara ihanet ettiler; bu yüzden onlar [yani o peygamberler] Allah'tan gelecek hiçbir şeye karşı onlara fayda sağlamadılar ve onlara, “Girenlerle birlikte siz de Ateş'e girin” denildi.Kur'an, 66. Sure (Tahrim), 10. Ayet
Kur'an'daki bu ayet bize açıkça hatırlatıyor ki, bir kadının Allah'ın bir Peygamberi ile evli olması onun iyi bir kadın olduğu anlamına gelmez. Peki Allah neden böyle bir ayet indirsin? Bu özel vahyin sebebi neydi? Bu ayet, “yasaklama” ya da “haram kılma” anlamına gelen Tahrim Suresi'nin geri kalanıyla birlikte indirildi. Hz. Muhammed'in eşleri, özellikle de Aişe ve Hafsa hakkında indirildi. Aişe ve Hafsa, bir başka eş olan Zeyneb binti Cahş'ın Hz. Muhammed'den gördüğü ilgiyi kıskanıyorlardı.
Aişe'den rivayet edilmiştir: “Peygamber (bir süre) Zeyneb binti Cahş'ın (Peygamber'in eşlerinden biri) evinde kalır ve onun evinde bal içerdi. Hafsa ve ben, Peygamber hangimizin yanına girerse onun, ‘Senden Meğafir'in (kötü kokulu bir reçine) kötü kokusunu alıyorum. Meğafir mi yedin?’ demesine karar verdik. Birimizin yanına girdiğinde, o bunu ona söyledi. O da (ona) şöyle cevap verdi: ‘Hayır, ama Zeyneb binti Cahş'ın evinde bal içtim ve bir daha asla içmeyeceğim.’ Bunun üzerine şu ayet indi: ‘Ey Peygamber! Allah'ın sana helal kıldığını neden (kendine) yasaklıyorsun?... (şuraya kadar) Eğer siz ikiniz (Peygamber'in eşleri) tövbe ederek Allah'a dönerseniz.’ (66.1-4) O ikisi Aişe ve Hafsa idi. Ve yine Allah'ın şu sözü: ‘Hani Peygamber eşlerinden birine gizlice bir söz söylemişti!’ (66.3) yani onun ‘Ama bal içtim’ sözü. Hişam dedi ki: Bu aynı zamanda onun ‘Artık içmeyeceğim, yemin ettim, bu yüzden bunu kimseye haber verme’ sözü anlamına da geliyordu.” (Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Yeminler ve Adaklar Kitabı, Hadis 6691)Aişe'den rivayet edilmiştir: “Allah Resulü, Cahş'ın kızı Zeyneb'in evinde bal içer ve orada onunla kalırdı. Bunun üzerine Hafsa ve ben gizlice anlaştık ki, hangimize gelirse o ona şöyle diyecekti: ‘Görünüşe göre Meğafir (bir tür kötü kokulu reçine) yemişsin, çünkü senden Meğafir kokusu alıyorum.’ (Biz de öyle yaptık) ve o şöyle cevap verdi: ‘Hayır, ama Cahş'ın kızı Zeyneb'in evinde bal içiyordum ve bir daha asla içmeyeceğim. Bu konuda yemin ettim ve bunu kimseye söylememelisin.’”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Kur'an'ın Peygamberî Tefsiri Kitabı, Hadis 4912
İbn Abbas'tan rivayet edilmiştir: Bütün bir yıl boyunca Ömer bin Hattab'a (Tahrim Suresi'ndeki) bir Ayetin açıklamasını sormak istedim, ama ona çok saygı duyduğum için soramadım. Hacca gitmek üzere yola çıktığında ben de onunla birlikte gittim. Dönüşümüzde, henüz eve dönüş yolundayken Ömer, Erak ağaçlarının yanında ihtiyacını gidermek için kenara çekildi. Bitirene kadar bekledim, sonra onunla birlikte yürüdüm ve ona sordum: “Ey Müminlerin Emiri! Peygamber'in eşlerinden ona karşı birbirine yardım eden iki eşi kimdi?” O dedi ki: “Onlar Hafsa ve Aişe idi.” (Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Kur'an'ın Peygamberî Tefsiri Kitabı, Hadis 4913)İbn Abbas'tan rivayet edilmiştir: Ömer'e sormaya niyetlendim ve şöyle dedim: “Peygamber'e karşı birbirini desteklemeye çalışan o iki hanım kimdi?” Sözümü henüz bitirmiştim ki, “Onlar Aişe ve Hafsa idi” dedi.Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Kur'an'ın Peygamberî Tefsiri Kitabı, Hadis 4914
Ömer'den rivayet edilmiştir: “Peygamber'in eşleri kıskançlıklarından dolayı Peygamber'e karşı birbirlerini desteklediler, ben de onlara şöyle dedim: ‘Eğer o hepinizi boşarsa, belki Allah ona sizin yerinize sizden daha hayırlı eşler verir.’ Bunun üzerine bu Ayet indi. (66.5).”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Kur'an'ın Peygamberî Tefsiri Kitabı, Hadis 4916
Müslümanlar arasındaki ortak görüş, Aişe'nin hatalı olduğudur. Allah'ın Nuh'un ve Lut'un eşlerini örnek olarak kullanması ve onu ihanette onlara benzetmesi, Aişe'nin kalbinde ve davranışlarında neler olup bittiğini çok açık bir şekilde ortaya koyar.
4. Aişe'nin Hatice'ye Karşı Aşırı Kıskançlığı
Kendi anlatımına göre Aişe, kendisinin Hz. Muhammed'in eşleri arasında en gözdesi ya da ona en sevgili olanı olduğunu söyler.
Aişe dedi ki: “Allah Resulü'nün eşlerinden kim ona benden daha sevgiliydi?”Sahih Muslim, Muslim ibn Al-Hajjaj Al-Naysaburi, Kitap 16, Hadis 85
Ancak bu, gerçeklerden çok uzaktır. Aişe kıskanç bir eşti; o kadar kıskançtı ki, Hatice vefat ettikten sonra bile Hz. Muhammed'in can yoldaşına saygısızlık etmek için her yolu denerdi.
Aişe'den rivayet edilmiştir: Bir keresinde Hatice'nin kız kardeşi Hale binti Huveylid, Peygamber'den içeri girmek için izin istedi. Bunun üzerine Peygamber, Hatice'nin izin isteyiş şeklini hatırladı ve bu onu duygulandırdı. “Allah'ım! Hale!” dedi. Bunun üzerine kıskandım ve şöyle dedim: “Kureyş'in yaşlı kadınlarından yaşlı bir kadını, çok zaman önce ölmüş, kırmızı diş etli (dişsiz ağızlı) yaşlı bir kadını sana hatırlatan nedir? Üstelik Allah sana onun yerine ondan daha hayırlısını vermişken?” (Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Medine'deki Ensar'ın Faziletleri Kitabı, Hadis 3821)Aişe'den rivayet edilmiştir: “Hiçbir kadını Hatice'yi kıskandığım kadar kıskanmadım; oysa o, Peygamber benimle evlenmeden üç yıl önce ölmüştü. Bunun sebebi, Peygamber'in onu çok sık andığını duymamdı ve Rabbinin ona, Hatice'yi Cennet'te Kasab'dan yapılmış bir köşkü olacağıyla müjdelemesini emretmiş olmasıydı ve bir koyun kesip etini onun arkadaşları arasında dağıtmasıydı.”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Güzel Ahlak ve Edep Kitabı, Hadis 6004
Gerçekte Hatice daha hayırlıydı ve Peygamber tarafından kadınların en hayırlısı olarak kabul ediliyordu.
Ali'den rivayet edilmiştir: Peygamber'in şöyle dediğini duydum: “İmran'ın kızı Meryem, (kendi zamanının dünyasındaki) kadınların en hayırlısıydı ve Hatice (bu ümmetin) kadınlarının en hayırlısıdır.”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Peygamberler Kitabı, Hadis 3432
Kıskançlık pek çok kadın için doğal bir duygu olarak ortaya çıkabilse de, Allah'ın yüce bir derece ve mertebeyle onurlandırdığı vefat etmiş bir kadına hakaret etmek ve kendini onun üstüne koymak, hoş olmayan ve ahlaken yanlış bir davranıştır.
5. Aişe'nin Yaşı
Aişe'nin Hz. Muhammed ile evlendiği yaş, hem Peygamber'e hem de dine kötü bir şöhret kazandırmıştır. Ana akım İslam'la karşılaşan herkes Hz. Muhammed'i bir pedofil olarak görmeye zorlanıyor. Neden? Aişe'nin kendisi hakkında yaydığı ve Müslümanların ‘sahih’ olarak sınıflandırdığı rivayetlerden başkasına bakmaya gerek yok.
Aişe'den rivayet edilmiştir: “Peygamber'in huzurunda bebeklerle oynardım ve kız arkadaşlarım da benimle oynardı.”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Güzel Ahlak ve Edep Kitabı, Hadis 6130
Aişe'den rivayet edilmiştir: “Peygamber onunla, o altı yaşındayken evlendi ve o dokuz yaşındayken evliliğini tamamladı, sonra o, onun yanında dokuz yıl kaldı (yani onun ölümüne kadar).”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Nikâh ve Evlilik Kitabı, Hadis 5133
Ancak bu rivayetler doğru değildir. Pek çok kişinin bilmediği şey, Aişe'nin daha önce zaten evlenmiş olduğudur; hem bir baba altı yaşındaki kızını yetişkin bir adamla nasıl evlendirebilir?
Abdullah ibn Ebi Muleyke'den, şöyle dedi: Allah Resulü, Ebu Bekir es-Sıddık'ın kızı Aişe'ye evlenme teklif etti. Bunun üzerine (Ebu Bekir) şöyle dedi: “Onu oğlu Cübeyr için Mut'im'e nikâhlamıştım, izin ver de onu onlardan geri alayım.” Sonra onu onlardan geri aldı, Aişe boşandı ve ardından Allah Resulü onunla evlendi.Al-Tabaqat Al-Kubra, Ibn Sa’d, Cilt 7, s. 59
Bu, onun 6 yaşında evlendiği etrafında dönen rivayetlerin yanlış olduğunu hiçbir şüpheye yer bırakmadan kanıtlıyor.
6. Aişe Peygamber'i Eleştiriyor
Aişe'nin, Peygamber'e karşı inançsızlığının ve şüphelerinin belirtilerinin ortaya çıktığı anlar olurdu. Peygamber'e gelen pek çok vahyin her zaman onun lehine ve görünürdeki arzularına uygun gibi göründüğünü fark ederdi. İşte Aişe'nin, Peygamber'in sahip olduğu hakkı teyit eden bir ayet hakkında söyledikleri:
Aişe'den rivayet edilmiştir: Kendilerini Allah Resulü'ne hibe eden hanımları küçümserdim ve “Bir hanım kendini (bir erkeğe) hibe edebilir mi?” derdim. Ama Allah şunu indirdiğinde: “(Ey Muhammed) Onlardan (eşlerinden) dilediğinin (sırasını) erteleyebilir ve dilediğini yanına alabilirsin; (geçici olarak) sırasını ertelediğin birini davet etmende sana bir günah yoktur.” (33.51) (Peygamber'e) şöyle dedim: “Görüyorum ki Rabbin senin isteklerini ve arzularını yerine getirmekte acele ediyor.”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Kur'an'ın Peygamberî Tefsiri Kitabı, Hadis 4788
Hişam'ın babasından rivayet edilmiştir: Havle binti Hakim, kendilerini evlenmek üzere Peygamber'e sunan hanımlardan biriydi. Aişe dedi ki: “Bir hanım kendini bir erkeğe sunmaktan utanmaz mı?” Ama şu Ayet: “(Ey Muhammed) Onlardan (eşlerinden) dilediğinin (sırasını) erteleyebilirsin” (33.51) indiğinde, Aişe şöyle dedi: ‘Ey Allah'ın Resulü! Görüyorum ki Rabbin seni memnun etmekte acele ediyor.’Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Nikâh ve Evlilik Kitabı, Hadis 5113
Yaptığı bu yorum, Peygamber'in Allah tarafından gönderilmiş gibi davrandığı fikrine işaret eden bir inançsızlıktan kaynaklanıyordu. Bu, Peygamber'le bir tartışma sırasında şöyle haykırdığı başka bir olayla da kanıtlanmaktadır:
“Sen Allah'ın Elçisi olduğunu iddia etmiyor musun?”Ihya' Ulum Al-Din, Cilt 2, s. 43
Peygamber'den memnun olduğunda, onun davetine inanan biri gibi davranırdı. Ancak ona kızdığında, imana aykırı davranırdı.
Aişe'den rivayet edilmiştir: Allah Resulü ona şöyle dedi: “Benden ne zaman memnun olduğunu ya da bana ne zaman kızdığını biliyorum.” Ben de, “Bunu nereden biliyorsun?” dedim. O dedi ki: “Benden memnun olduğunda, ‘Hayır, Muhammed'in Rabbine andolsun’ dersin, ama bana kızdığında, ‘Hayır, İbrahim'in Rabbine andolsun’ dersin.” Bunun üzerine şöyle dedim: “Evet (haklısın), ama Allah'a andolsun, ey Allah'ın Resulü, ben yalnızca senin adını bırakıyorum.”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Nikâh ve Evlilik Kitabı, Hadis 5228
Öfkeliyken Peygamber'in adını dışarıda bırakan bu açık uzaklaşma, hoşnutluk ve memnuniyet halindeyken kendini örttüğü iman kabuğunun cephesi altında ne olduğunu göstermekten başka bir şey yapmaz.
7. Aişe İmam Ali'den Nefret Ediyordu
Aişe'nin İmam Ali ibn Ebi Talib ile ciddi sorunları vardı. Onu ve onun Peygamber'e olan yakınlığını kabul etmeyi reddediyordu.
Zühri'den rivayet edilmiştir: Ubeydullah bin Abdullah bana Aişe'nin şöyle dediğini anlattı: “Peygamber hastalanıp durumu ağırlaştığında, eşlerinden benim evimde tedavi edilmesine izin vermelerini istedi ve onlar da izin verdiler. Ayakları yerde sürünerek iki adama yaslanmış halde dışarı çıktı. Abbas ile başka bir adamın arasında yürüyordu.” Ubeydullah dedi ki: “İbn Abbas'a Aişe'nin söylediklerini haber verdiğimde, bana Aişe'nin adını vermediği ikinci adamın kim olduğunu bilip bilmediğimi sordu. Olumsuz cevap verdim. O dedi ki: ‘O, Ali bin Ebi Talib'di.’”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Hediyeler Kitabı, Hadis 2588
Aişe'den rivayet edilmiştir: “Peygamber ağır hastalanıp hastalığı şiddetlendiğinde, eşlerinden benim evimde bakılması için izin istedi ve ona izin verildi. İki adamın yardımıyla dışarı çıktı ve bacakları yerde sürünüyordu. Abbas ile başka bir adamın arasındaydı.” Ubeydullah dedi ki: “İbn Abbas'a Aişe'nin rivayet ettiğini anlattım ve o şöyle dedi: ‘Aişe'nin adını anmadığı (ikinci) adamın kim olduğunu biliyor musun?’” Ben, ‘Hayır’ dedim. İbn Abbas dedi ki: ‘O, Ali İbn Ebi Talib'di.’Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Ezan Kitabı, Hadis 665
Aişe'nin sadece Ali'nin adını anmaktan bile kaçınması tuhaf değil mi? Ve bu abartılı bir iddia değildir. Tarihçilere göre, Osman'ın ölümünden sonra Ali'nin Müslümanların görünürdeki Halifesi olmasından büyük rahatsızlık duymuştu. Sünni tarihçi ve hadis ravisi İbnü'l-Esir kitabında şunları yazar:
Mekke'de toplanmalarının sebebi, Osman kuşatma altındayken Aişe'nin oraya gitmiş olmasıydı. Sonra Mekke'den Medine'ye doğru yola çıktı. Sarif denen bir yere vardığında, Beni Leys'ten dayılarından biri olan, Ümmü Kilab'ın oğlu Ubeyd ibn Ebi Seleme adlı bir adamla karşılaştı. Ona, “Ne haber?” dedi. O da, “Osman öldürüldü ve üzerinden sekiz gün geçti” dedi. Aişe, “Sonra ne yaptılar?” diye sordu. O, “Ali'ye biat ettiler” dedi. Aişe şöyle dedi: “Keşke iş senin arkadaşına kalacaksa gökler yerin üzerine çöksün! Beni geri götürün, beni geri götürün!” Böylece, “Allah'a andolsun ki Osman haksız yere öldürüldü ve Allah'a andolsun ki onun kanının intikamını alacağım!” diyerek Mekke'ye döndü. Adam ona şöyle dedi: “Neden? Allah'a andolsun ki insanları ona karşı ilk kışkırtan sendin ve ‘Na'sel'i (Osman'ı) öldürün, çünkü o kâfir oldu!’ derdin.”Al-Kamil Fi Al-Tarikh, Cilt 2, s. 569
Aişe yalnızca Osman'dan nefret edip onun öldürülmesini talep etmekle kalmadı, aynı zamanda Ali'den de öylesine nefret etti ki Ali Halife yapılırsa göklerin yeri ezmesini diledi. Ve iş bununla da kalmadı, çünkü bir sonraki hedefi ona karşı savaşmaktı.
8. Cemel Savaşı
Peygamber'in eşlerine evlerinde kalmaları ve Müslüman toplumun kamusal işlerine karışmamaları emredilmişti. Bunu teyit etmek için eşlere bir ayet de indi:
“Evlerinizde oturun ve önceki cahiliye döneminin süslenip açılması gibi süslenip açılmayın.”Kur'an, 33. Sure (Ahzab). 33. Ayet
Ancak Aişe bu emre uymadı ve sonunda gerçekleşmesine izin verdiği en büyük trajedilerden biriyle kaderini ve şöhretini mühürledi. Basra Savaşı olarak da bilinen Cemel Savaşı, Aişe ile zamanının Halifesi ve İmamı olan İmam Ali arasında gerçekleşen büyük bir savaştı. Müslüman olduğunu iddia edenlerin birbirlerine karşı ilk kez silaha sarıldıkları andı. Sonuç olarak pek çok sahabe hayatını kaybetti. Peygamber buna işaret etmiş ve Şeytan'ın boynuzunun Aişe'nin evinden çıkacağını önceden haber vermişti:
İbn Ömer, Allah Resulü'nün Aişe'nin evinden çıkıp şöyle dediğini rivayet etti: “Küfrün doruğu bu taraftan, yani Şeytan'ın boynuzlarının çıktığı yerden, yani doğudan ortaya çıkacaktır.”Sahih Muslim, Muslim ibn Al-Hajjaj Al-Naysaburi, Kitap 54, Hadis 61
İbn Ömer, Allah Resulü'nün Hafsa'nın (odasının) kapısının yanında durup doğuyu işaret ederek şöyle dediğini rivayet etti: “Fitne bu taraftan, yani Şeytan'ın boynuzlarının çıkacağı yerden ortaya çıkacak; ve bu sözleri iki ya da üç kez söyledi.” Ubeydullah b. Said ise kendi rivayetinde şöyle dedi: “Allah Resulü Aişe'nin kapısının yanında duruyordu.”Sahih Muslim, Muslim ibn Al-Hajjaj Al-Naysaburi, Kitap 54, Hadis 59
Ve bu kehanet, Aişe evinden çıkıp ilk İslam İç Savaşı'nda kuvvetlerini toplamak için Basra'ya gittiğinde gerçekleşti. Peygamber eşlerine bu konuda bir kehanette ve uyarıda bulunmuş, Hav'eb köpeklerinin eşlerinden birine havlayacağını ve bunun bir uyarı olacağını belirtmişti.
Aişe dedi ki: “Hav'eb (denen yere) vardığımda köpeklerin havlamasını duydum. Bunun üzerine dedim ki: ‘Sanırım geri dönmeliyim, çünkü Allah Resulü bize şöyle demişti: “Hav'eb köpeklerinin havlayacağı kişi hanginiz olacak?”’ Bunun üzerine Zübeyr ona şöyle dedi: ‘Geri mi döneceksin? Belki Yüce Allah senin aracılığınla insanların arasını bulur.’”Musnad Ahmed ibn Hanbal, Ahmed ibn Hanbal, Cilt 6, s. 97
Aişe geri dönmedi ve zamanının İmamına karşı çıktı. O dönemdeki Müslümanlar bir seçim yapmak zorundaydı: Aişe mi, Allah mı? En yakın sahabelerden biri olan Ammar ibn Yasir, Müslümanları Aişe'yi desteklemeye karşı uyardı ve ona itaatin Allah'a isyan olduğunu açıkça ortaya koydu.
Ebu Meryem Abdullah bin Ziyad el-Esedi rivayet etti: “Talha, Zübeyr ve Aişe Basra'ya hareket ettiklerinde Ali, Ammar bin Yasir ile Hasan bin Ali'yi gönderdi; onlar bize Kufe'ye geldiler ve minbere çıktılar. Hasan bin Ali minberin en üstündeydi, Ammar da Hasan'ın altındaydı. Hepimiz onun önünde toplandık. Ammar'ın şöyle dediğini duydum: ‘Aişe Basra'ya hareket etti. Allah'a andolsun! O, bu dünyada ve ahirette Peygamberinizin eşidir. Ama Allah sizi, O'na (Allah'a) mı yoksa ona (Aişe'ye) mi itaat edeceğiniz konusunda imtihan etmiştir.’”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Fitneler ve Kıyamet Kitabı, Hadis 7100
Ebu Vail rivayet etti: “Ali, Ammar ile Hasan'ı Kufe (halkına) savaşa teşvik etmeleri için gönderdiğinde Ammar onlara hitap ederek şöyle dedi: ‘Biliyorum ki o (yani Aişe) bu dünyada ve ahirette (gelecek dünyada) Peygamber'in eşidir, ama Allah sizi, O'na (yani Allah'a) mı yoksa ona mı uyacağınız konusunda imtihan etmiştir.’”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Peygamber'in Sahabeleri Kitabı, Hadis 3772
Aişe, duyduğu açık emirlere ve uyarılara rağmen Peygamber'in isteklerini reddetti ve talimatlarına karşı geldi. Ve elbette, Allah tarafından tayin edilmiş olan zamanının İmamına karşı gelecekti, çünkü onun Peygamber'in halefi olduğunu açıkça inkâr ediyordu.
9. Peygamber'in Vasiyetini İnkâr Etmek
Esved rivayet etti: Aişe'nin huzurunda bazı insanlar Peygamber'in Ali'yi vasiyetle halefi olarak tayin ettiğinden söz ettiler. Aişe dedi ki: “Onu ne zaman vasiyetle tayin etti? Gerçek şu ki o öldüğünde göğsüme (ya da şöyle dedi: kucağıma) yaslanmıştı ve bir leğen istedi, sonra o halde yığıldı ve ben onun öldüğünü bile fark edemedim; o halde onu ne zaman vasiyetle tayin etti?” (Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Vasiyetler Kitabı, Hadis 2741)Aişe'nin şöyle dediği rivayet edilmiştir: “Allah Resulü ne bir dinar ne bir dirhem, ne bir koyun ne bir deve bıraktı ve hiçbir şey hakkında vasiyette bulunmadı.” (Sunan Ibn Majah, Ibn Majah, Vasiyetler Kitabı, Hadis 2695)Bu tam bir çelişkidir, çünkü Kur'an salih kimselerin geride bir Vasiyet bırakmasının bir yükümlülük olduğunu açıkça ortaya koyar: “Sizden birine ölüm yaklaştığında, eğer değerli bir şey bırakacaksa, anne babaya ve yakın akrabaya hakkaniyetle vasiyet etmesi farz kılındı. ˹Bu,˺ ˹Allah'a karşı˺ duyarlı olanlar üzerine bir yükümlülüktür.” (Kur'an, 2. Sure (Bakara), 180. Ayet)
Peygamber'in kendisi de bir Vasiyet yazmanın önemini güçlü bir şekilde vurgulamıştır.
Abdullah bin Ömer rivayet etti: Allah Resulü (O'na ve Ailesine Selam Olsun) şöyle dedi: “Vasiyet edecek bir şeyi olan hiçbir Müslümanın, son vasiyetini yazıp yanında hazır bulundurmadan iki gece geçirmesi caiz değildir.”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Vasiyetler (Vesaya), Hadis 2738
‘Perşembe Musibeti’ adı verilen bir olayda Peygamber Vasiyetini yazmak istedi ve rivayetlere göre esasen üç şey hakkında bir Vasiyet yazdı:
İbn Abbas rivayet etti: “Perşembe! Ne büyük bir Perşembeydi o! Allah Resulü'nün hastalığı (Perşembe günü) ağırlaştı ve şöyle dedi: Bana bir şey getirin ki size, ondan sonra asla sapmayacağınız bir şey yazayım.” (Orada bulunan) insanlar bu konuda ihtilafa düştüler ve bir peygamberin önünde ihtilafa düşmek doğru değildi. Bazıları şöyle dedi: “Ona ne oluyor? (Sizce) sayıklıyor mu (ağır hasta mı)? (Durumunu anlamak için) ona sorun.” Bunun üzerine Peygamber'e gidip ona tekrar sordular. Peygamber şöyle dedi: “Beni bırakın, çünkü şu anki halim beni çağırdığınız şeyden daha iyidir.” Sonra onlara üç şey yapmalarını emretti. Şöyle dedi: “Müşrikleri Arap Yarımadası'ndan çıkarın; yabancı heyetlere, benim onlara davrandığımı gördüğünüz gibi saygı gösterin ve hediyeler verin.” (Alt ravi Said bin Cübeyr, İbn Abbas'ın üçüncü emir hakkında sustuğunu ya da “Onu unuttum” dediğini söyledi.) (Bkz. Hadis No. 116 Cilt 1) (Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Peygamber'in Komuta Ettiği Askeri Seferler Kitabı, Hadis 4431)Said bin Cübeyr rivayet etti: İbn Abbas'ın şöyle dediğini duydu: “Perşembe! Ve siz Perşembenin ne olduğunu bilmiyor musunuz?” Bundan sonra İbn Abbas, yerdeki taşlar gözyaşlarıyla ıslanana kadar ağladı. Bunun üzerine İbn Abbas'a, “Perşembe (hakkında) ne var?” diye sordum. O dedi ki: “Allah Resulü'nün durumu (yani sağlığı) kötüleştiğinde şöyle dedi: ‘Bana bir kürek kemiği getirin ki size, ondan sonra asla sapmayacağınız bir şey yazayım.’ Bir peygamberin önünde ihtilafa düşmek uygun olmasa da insanlar görüşlerinde ihtilafa düştüler. Şöyle dediler: ‘Ona ne oluyor? Sizce sayıklıyor mu? (Anlamak için) ona sorun.’ Peygamber şöyle cevap verdi: ‘Beni bırakın, çünkü benden yapmamı istediğiniz şeyden daha iyi bir haldeyim.’ Sonra Peygamber onlara üç şey yapmalarını emrederek şöyle dedi: ‘Bütün müşrikleri Arap Yarımadası'ndan çıkarın, benim yaptığım gibi bütün yabancı heyetlere hediyeler vererek saygı gösterin.’” Alt ravi şunu ekledi: “Üçüncü emir faydalı bir şeydi; ya İbn Abbas onu söylemedi ya da söyledi ama ben unuttum.”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Peygamber'in Komuta Ettiği Askeri Seferler Kitabı, Hadis 3168
Şimdi, Aişe'nin yazılı bir Vasiyeti inkâr etmesi üzerine düşündüğümüzde, ona güvenebilir miyiz? Onun İmam Ali'den nefret ettiği ve onun Halife olmasını istemediği yönünde açık bir sonuca varılabilir.
10. Erkekleri Emzirmek ve Onların Önünde Yıkanmak
Müslümanlar ellerindeki Kur'an'ın eksiksiz olduğuna inanırlar ve aynı zamanda Peygamber'in eşi Aişe'ye güvenir ve onu severler. Ancak ya Aişe bize bugün elimizdeki Kur'an'ın eksiksiz olmadığını söylüyorsa? Rivayetlere baktığımızda durumun böyle olduğunu görürüz; Aişe, Kur'an'ın bir kısmının bir keçi tarafından yendiğini iddia etmiştir.
Aişe dedi ki: “Şüphesiz recm ayeti ve yetişkinlerin 10 emzirmeyle emzirilmesi ayeti indirildi ve yatağımın altında bir kâğıt üzerindeydi. Peygamber öldüğünde ve biz meşgulken bir keçi içeri girip onu yedi.”Sunan ibn Majah, Mohammed ibn Yazid Al-Qozwiny, Cilt 1, s. 626; Musnad Ahmed ibn Hanbal, Ahmed ibn Hanbal, Cilt 6, s. 269
Ancak eğer durum gerçekten böyleyse, Peygamber'in diğer eşleri neden böyle bir uygulamayı reddediyor?
Ebu Seleme'nin kızı Zeyneb, annesi Peygamber'in eşi Ümmü Seleme'nin şöyle dediğini rivayet etti: “Peygamber'in diğer eşleri, o tür emzirmeye, yani bir yetişkinin emzirilmesine dayanarak hiç kimsenin yanlarına girmesini kabul etmediler. Aişe'ye şöyle dediler: ‘Allah'a andolsun, bunun Allah Resulü'nün yalnızca Salim'e tanıdığı bir ruhsat olduğunu düşünüyoruz. Bu tür emzirmeye dayanarak hiç kimse yanımıza girmeyecek ve bizi görmeyecek.’”Sunan Al-Nisa’i, Al-Nisa’i, Nikâh Kitabı, Hadis 3325
Bu, Aişe'nin kendisiyle akrabalığı olmayan erkekler için yaptığı çok tuhaf bir eylemdir. Erkeklerle görüşmelerini haklı göstermek için bu sahte rivayeti uydurmuştur. Ancak erkeklerin önündeki anormal davranışlarına ve onlara nasıl yıkanacaklarını öğretmesine dönüp baktığımızda bu şaşırtıcı değildir.
Ebu Seleme'den rivayet edilmiştir: “Aişe'nin kardeşi ve ben Aişe'nin yanına gittik ve o, ona Peygamber'in yıkanmasını sordu. Aişe yaklaşık bir Sa' su bulunan bir kap getirdi ve yıkandı, suyu başından döktü; o sırada onunla bizim aramızda bir perde vardı.”Sahih Al-Bukhari, Al-Bukhari, Gusül Kitabı, Hadis 251
Yetişkin erkeklerin temizlik ve yıkanma konusunda temel bir anlayışa sahip olacağını düşünürsünüz. Ebu Seleme için böyle bir derse neden ihtiyaç vardı? Eğer kendisinin nasıl yıkanacağını öğrenmek istiyorduysa, öğrenmek için herhangi bir erkeğe gidemez miydi? Bütün bunlar Aişe'nin şüpheli niyetler taşıdığını ve bir rivayet uydurucusu olduğunu kanıtlıyor. Yaşı hakkında açıkça yalan söyledi, namahremlerin göğsünü on kez emerek yanında bulunmasını haklı çıkaran var olmayan bir Kur'an ayeti uydurdu ve Hz. Muhammed'in sözleri hakkında yalan söyledi.
Sonuç olarak, Peygamber'in eşi olmasına ve kendisine “Müminlerin Annesi” unvanı verilmesine rağmen Aişe'ye güvenilemez. Bir Peygamber ile evli olmak, Nuh'un ve Lut'un eşlerine hiçbir şeyi garanti etmediği gibi, hiçbir şeyi garanti etmez. Bu nedenle tüm Müslümanlara bu konuyu araştırmak düşer; ve tıpkı Ammar ibn Yasir'in söylediği ve bizim bugün söylediğimiz gibi, Allah şimdi Müslümanları, O'na ve Zamanın İmamına mı yoksa Aişe'ye mi uyup itaat edecekleri konusunda imtihan etmektedir.