İnanmak Suç Olduğunda: İran'da AROPL Üyelerine Yönelik İstismarın Belgelenmesi
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
İran'daki üyelerimiz İran makamlarının süregelen zulmüne maruz kalmaktadır. Hükümet, İmam Mehdi'nin gerçek takipçileri olduğunu ve Hz. Muhammed ile Ehl-i Beyt'inin öğretilerine göre yönettiğini iddia etmesine rağmen, kabul görmüş ölçütleri ve kehanetleri karşılamasına karşın Kaim Abdullah Haşim Eba Sadık'ın 2015'teki zuhurunu reddetmiştir. O zamandan beri makamlar Ensarımızı saldırgan bir şekilde hedef almaktadır. Başka hiçbir hükümet barışçıl
Yazan Hamidreza Saghari


İran'daki üyelerimiz İran makamlarının süregelen zulmüne maruz kalmaktadır. Hükümet, İmam Mehdi'nin gerçek takipçileri olduğunu ve Hz. Muhammed ile Ehl-i Beyt'inin öğretilerine göre yönettiğini iddia etmesine rağmen, kabul görmüş ölçütleri ve kehanetleri karşılamasına karşın Kaim Abdullah Haşim Eba Sadık'ın 2015'teki zuhurunu reddetmiştir. O zamandan beri makamlar Ensarımızı saldırgan bir şekilde hedef almaktadır. Başka hiçbir hükümet barışçıl dinimize karşı benzer bir düşmanlık göstermemiştir.
İran'da makamlar üyelerimize defalarca ağır dayak, cinsel şiddet tehditleri (reşit olmayanlara karşı bile), iş yerlerinin ve ekipmanların tahrip edilmesi ve 100.000 ABD dolarına varan kefalet talepleriyle istismarda bulunmuştur. Her ikisi de Haziran 2025'te yaşanan son iki vaka bana bizzat bildirildi ve belgelendi.
MHR Vakası
MHR, İran'ın Kum şehrinden bir öğretmen ve film yapımcısıdır. Evli ve çocuk sahibidir. İngilizce öğretmektedir ve film yapmaya başlamak için bir sinema kamerası satın almıştır. Çekime başlamadan önce Hz. Muhammed'in ailesiyle bağlantılı dinî metinleri seslendirmeyi ve tercüme etmeyi tercih etti.
Bu materyaller üzerinde çalışırken YouTube ona, Abdullah Haşim Eba Sadık'ı ilk kez gördüğü bir video önerdi. Daha fazlasını okuyup izledikten sonra MHR, Ahmedi Barış ve Nur Dini'nin hak olduğuna ikna oldu. O dönemde 100.000'den fazla takipçisi olan Instagram hesabında bu konuda konuşmaya karar verdi. Hristiyanlara ve İngilizce konuşan Müslümanlara ulaşmak için sık sık İngilizce konuşuyordu.
Yaklaşık bir hafta sonra İran-İsrail savaşı başladı. MHR, Din Adamları Özel Mahkemesi'ne çağrıldı. Yetkililerin kendisine Yemani iddiasında bulunan kişiyi ve Ahmedi Barış ve Nur Dini'ni reddetmesini söylediğini anlatıyor. Çağrıyı tanıtmaya devam ederse “yeryüzünde fesat yaymak”, “sistemi zayıflatmak” ve “kamu düzenini ve güvenliğini bozmak” gibi suçlamalarla karşı karşıya kalabileceği konusunda uyardılar. Makamların, kısmen Davut Yıldızı simgesi ve Davut Peygamber'in mirasına dair iddialar nedeniyle çağrının bir İsrail tuzağı olduğunu iddia ettiğini ve Eba Sadık'ı bir İsrail ajanı olarak damgaladığını söylüyor.
MHR şu anda bir tür adli denetim altında olduğunu söylüyor. Bir hâkim zaman zaman onu arıyor, kitap özetleri istiyor ve bazen babasının da hazır bulunmasını talep ediyor. İnanmadığı şeyleri kabul etmeye zorlandığını söylüyor. Ayrıca hâkimin, Eba Sadık'ın MRH'ye ne söylemesi gerektiğini anlattığı bir kayda sahip olduğunu iddia ettiğini, ancak bunu reddettiğini söylüyor. Aslında MRH, Eba Sadık ile hiçbir zaman doğrudan konuşmamıştır.

Bu baskı planlarını değiştirdi. Ailesiyle birlikte ülkeden taşınmak istiyordu, ancak şimdi yalnız ve yakında ayrılması gerekebileceğini düşünüyor. Görüşmelerinin dinlendiğine ve hareketlerinin izlendiğine inanıyor. Hükümetle bağlantılı bazı kişilerin kendisini eğitimli bir İsrail ajanı ya da Ahmedi Barış ve Nur Dini tarafından finanse edilen ücretli bir oyuncu olmakla suçladığını söylüyor. Bu iddiaları reddediyor.
Kısacası MRH, inandığı bir mesaj hakkında açıkça konuşan genç bir baba ve öğretmendir. Bu tercihin kendisine çağrılar, kovuşturma tehditleri, bir hâkimin denetimi ve hakkında söylentiler getirdiğini söylüyor. Bir film yapımcısı olarak hâlâ hikâyeler anlatmayı umuyor, ancak şimdilik yaşadığı hikâye bu.
MK: İman, Gözaltı ve Baskıya Dair Bir Tanıklık
İranlı bir kadın olan MK, yolculuğunun inançsızlıkla başlayıp kesin bir kanaatle sona erdiğini söylüyor. Eba Sadık'ın bir videosunu baştan sona izledikten ve Bilgenin Gayesi'ni okuduktan sonra imanının derinleştiğini, biat ettiğini ve Ensar'a katıldığını söylüyor. İran içindeki sınırlı imkânlarla, İmam Mehdi'nin zuhurunun müjdesi olarak tarif ettiği şeyi paylaşmak için broşür dağıtmaya başladı.
MK'ye göre, biri kendini istihbarat komutanı olarak tanıtan üç adam ağabeyinin evine geldi ve onu yanlarında bir kadın memur bulunmadan bir üsse götürdü. Kötü koşullardan, kendisini hasta eden sıcaktan ve pis kokudan ve personelin tehditlerinden söz ediyor. Saatlerce yalnız kaldıktan sonra bir kadın memur ve üç adamla birlikte bir sorgu odasına getirildi.
MK, komutanın neden broşür dağıttığını, ona kimin para ödediğini ve kimlerle bağlantılı olduğunu bilmek istediğini ve onu “yola getireceğini” bağırdığını söylüyor. Instagram hesabını incelediklerini ve “suç ortakları” konusunda üzerine gittiklerini, kendisinin ise bunu reddederek yalnız çalıştığını söylediğini belirtiyor. Peygamber'in vasiyetini ve “El-Biatu lillah” sancağını dile getirdiğinde, vasiyetin kabul edilmediği söylendi ve iddiayı başka nasıl kanıtlayabileceği soruldu. Çocukluğundan beri İmam'ı görmeyi dilediğini ve artık bu dileğin gerçekleştiğine inandığını söyleyerek cevap verdi. Ardından bir gözaltı merkezine gönderildiğini söylüyor.
MK, gözaltında sağlığının bozulduğunu anlatıyor; ağladığını, birkaç saat sonra serum verildiğini ve uyuyamadığını söylüyor. Memurların telefon şifresini zorla aldığını, ardından onu mahkemeye götürdüklerini, orada bir hâkimin sorguyu tekrarladığını ve kendisini “kamuoyunu tedirgin etmek” (ve hatırlayamadığı bir başka suçla) itham ettiğini söylüyor. Geçici olarak serbest bırakılmak için kefalet olarak 300 milyon tümen gerektiği kendisine söylendi. Parası olmadığı için gözaltına geri gönderildi; orada ağrılarının arttığını ve yalvarışlarının görmezden gelindiğini söylüyor.
Ailesi teminat aradı; bir balıkçılık ruhsatı reddedildi. Günlerden perşembeydi (cuma tatil olduğu için) ve anlattığına göre mahkeme sonunda ağabeyinin arabasına teminat olarak el koydu ve bunu kabul etti. O akşam bir hâkim gözaltı tesisine geldi ve mahkemeye geri dönmesi talimatıyla serbest bırakılmasına izin verdi.
MK, mahkemede hâkimin odayı boşalttığını, kendisine başka bir hâkimin onu idama mahkûm edeceğini, kendisinin ise bunu beş yıl hapse indireceğini, ardından cezayı “iki yıl artı üç yıl ‘hizmet’” şeklinde düşürerek “yardım edeceğini” söylediğini anlatıyor. Hâkimin elini tuttuğunu, gözlerinin içine baktığını, onu pişmanlık duymamakla suçladığını ve kayıt cihazı kontrol etme bahanesiyle omzundan ayak bileğine kadar ona dokunduğunu iddia ediyor. Şok ve büyük bir sıkıntı içinde olduğunu ve “üç yıllık hizmetin” neler gerektirebileceğinden korktuğunu anlatıyor. Daha sonra şöyle dedi: “Hapisten kaçmadım. Saldırıdan kaçtım.”
Anlatımı boyunca MK kendini, imanını ifade etmesinin (dinî içerik izlemesinin, bir kitap okumasının, broşür dağıtmasının) gözaltına, sorguya, zorlamaya ve yıldırmaya yol açtığı bir mümin olarak tasvir ediyor. Yalnız hareket ettiğini, kimseye zarar vermediğini ve yalnızca bir mesajı paylaşmaya çalıştığını savunuyor. Anlatımı, doğrulanması hâlinde hukuki süreç, gözaltı koşulları ve gözaltındaki kadınlara yönelik muamele konusunda ciddi endişeler doğuracak olan kötü muamele ve yargısal suistimal iddialarını içeriyor.
MK'nin ifadesi, ağabeyinin aracıyla teminat altına alınan kefaletle serbest bırakıldığını ve başka yasal işlemlere karşı savunmasız durumda olduğunu gösteriyor. İddia edilen suistimal ve “hizmet” etrafındaki örtülü tehditler göz önüne alındığında gözaltına geri dönmekten korktuğunu söylüyor.