Kovuşturmaya Yer Yok: Ivan Uriel Silva Morales'in Tuhaf Davası
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
Ivan Uriel Silva Morales'in davası herkesi ilgilendirmesi gereken bir soruyu gündeme getiriyor: İddia edilen zaman çizelgesine ilişkin temel bir soru çözüme kavuşturulmadan önce bir kişi ciddi iddialarla tutuklandığında ne olur?
Yazan Taymour Elalfy

“Ülkede bile değildim. Burada böyle şeyler nasıl olabilir?”
Ivan Uriel Silva Morales, Meksika'nın Morelos eyaletindendir. Anlattığına göre 15 Ekim'de avukatı, cinsel saldırı ve insan ticareti iddialarının ardından polisin kendisi hakkında başka bir işlem yapmama kararı aldığını ona bildirdi.
Ivan, tek bir kadın şikâyetçinin ifadesiyle başlatılan polis soruşturmasının ardından Ahmedi Barış ve Nur Dini (AROPL) üyelerine yönelik ciddi iddialarla bağlantılı olarak tutuklanan on üç kişiden on ikincisiydi. İddialar, topluluğun Crewe'daki merkezinde 500 polis memurunun katıldığı büyük bir polis operasyonuna yol açtı.
Ivan için bu karar basit bir rahatlama getirmedi. Kaybettiğini söylediği altı ay, dini topluluğundan ayrı kalması ve ona göre en temel sorunun yalnızca ülkeye ne zaman giriş yaptığını kontrol ederek yanıtlanabilecek olması nedeniyle öfke getirdi.
Onun davası, dini ne olursa olsun herkesi ilgilendirmesi gereken bir soruyu gündeme getiriyor: İddia edilen zaman çizelgesine ilişkin temel bir soru çözüme kavuşturulmadan önce bir kişi ciddi iddialarla tutuklandığında ne olur?
İnancını Bulması
Ivan, 23 Ocak 2023'te Ahmedi Barış ve Nur Dini'ne inandığını söylüyor. Bundan önce Budizm ve Hinduizm üzerine çalışmış, reenkarnasyon ve karmayla ilgilenmişti. Mehdi olarak kabul ettiği Eba Sadık'ın öğretilerinin, önceki çalışmalarında karşılaşmadığı dini gelenekler arasındaki bağlantıları görmesine yardımcı olduğunu söylüyor.
“Bunun mantıklı olduğunu gördüm,” diye açıklıyor. “Peygamberler ve tarih hakkındaki hakikati buldum ve tüm dünya dinleri arasındaki bağlantıları gördüm.”
Bilgenin Gayesi'ni okumak bağlılığını derinleştirdi. Dini hayatı yalnızca bir inançlar bütünü olarak değil, sevgi, hizmet ve ortak bir amaç etrafında bir topluluk inşa etme daveti olarak anlamaya başladığını söylüyor.
“Bu tarihin bir parçası olmak istedim,” diyor. “Allah'a ve müminlere elimden gelen her şekilde hizmet etmek istedim.”
Ivan, Mehdi'ye katılmak ve topluluğun dini misyonunda yer almak istiyordu. Niyetini açıkça belirttiğini ve Birleşik Krallık'a seyahat etmek için bir fırsat beklediğini söylüyor.
Bu fırsat Aralık 2024'te geldi; Ivan'a göre Kevin onunla iletişime geçerek hizmet eğitim okulunda bir yer açıldığını bildirdi. Ivan bu fırsatı 2023'ten beri beklediğini söylüyor. Kendini zihinsel olarak hazırlamış, çantalarını toplamış ve yolculuğun masraflarını karşılamak için para biriktirmişti.
Ocak 2025'te Birleşik Krallık'a geldi.


Ivan, seyahat etme kararını kendisinin verdiğini, kendi parasını biriktirdiğini ve hizmet eğitim okulunda bir yer açıldığında geldiğini söylüyor. Anlattığına göre, kendini adamayı zaten seçmiş olduğu dini topluluğa katılma fırsatını bekliyordu.
İlk izlenimleri hâlâ canlı. Diğer müminlerle tanışmasını, internette videolarını izledikten sonra bazilikayı ve sanat eserlerini bizzat görmesini ve Mehdi Eba Sadık ile tanışmasını anlatıyor.

“Çok güzeldi,” diye hatırlıyor. “Onları her zaman tanıyormuşum gibi hissettim.”
Topluluk hayatını, insanların birbirleriyle ilgilendiği, düğünlerin ve etkinliklerin mutluluk getirdiği ve kendini ait hissettiği bir yer olarak tarif ediyor.
Bir noktada ona hiç köle gibi hissedip hissetmediğini sordum.
Kahkahalarla gülmeye başladı.
“Elbette hayır.”
Tutuklanma
Ivan, Londra'daki İçişleri Bakanlığı'nı ziyaret ettiği sırada iki polis memurunun yanına gelip iddiaları okuduğunu ve onu tutukladığını söylüyor. Kelepçelendiğini ve Croydon'daki bir karakola götürüldüğünü, orada üzerinin arandığını ve yaklaşık 24 saat boyunca bir hücrede tutulduğunu söylüyor.
“Aşağılanmış hissettim,” diyor. “Hem suçlama hem de bir suçlu gibi halkın önünden geçirilip arabaya bindirilmek yüzünden.”
Gözaltında geçirdiği rahatsız geceyi, başka bir tutuklunun gürültüsü yüzünden uyuyamadığını hatırlıyor. Masum olduğundan emin olmaya devam ettiğini, ancak iddiaların ciddiyetinin onu bundan sonra olabilecekler konusunda korkuttuğunu söylüyor.
Gözaltındayken iddiaların ciddiyeti nedeniyle müebbet hapis cezasıyla karşı karşıya kalabileceği konusunda uyarıldığını söylüyor. Masumiyetini savunmaya devam etse de bu ihtimal onu dehşete düşürdü.
Anlattığına göre polis sorgusu sırasında memurlar şikâyetçinin anlatımını özetledi. Avukatının tavsiyesi üzerine sessiz kaldı.
Ardından kefaletle serbest bırakıldı. Ivan'a göre şartları arasında pasaportunu teslim etmek, şikâyetçiyle hiçbir temasta bulunmamak, reşit olmayanlarla hiçbir temasta bulunmamak ve evi olarak gördüğü ve dininin merkezinin bulunduğu kasaba olan Crewe'a girmemek vardı.
Reşit olmayanları içeren bir suçla itham edilmediğini, bu nedenle bu şartı anlamanın kendisi için özellikle zor olduğunu söylüyor.
Ancak acil sorun daha temeldi: Kalacak yeri, telefonu ve gidecek bir yeri olmadan serbest bırakıldığını söylüyor.
“Nereye gideceğimi bilmiyordum,” diye hatırlıyor. “Evsizdim.”
Bundan sonra olabileceklerden korkarak bir tren istasyonuna doğru yürüdü. Sonunda, anlattığına göre, onu arayan başka bir mümin onu buldu ve Crewe'dan ayrı düşmelerinin ardından topluluğun diğer üyelerinin toplandığı Stoke-on-Trent'e götürdü.
Uzakta geçen altı ay
Ivan'ın anlattığına göre sonraki altı ay boyunca evinden, kilisesinden ve ailesi olarak gördüğü insanlardan ayrı kaldı. Meksika'daki yeğenleriyle telefonda bile konuşamadığını söylüyor.
Ailesi bunun Britanya'da nasıl olabileceğini anlamakta güçlük çekti. Ivan, Meksika'daki yolsuzluk hakkında şakalaştıklarını, ancak Birleşik Krallık'ta benzer bir şey yaşayacağını asla hayal etmediklerini söylüyor.

“Medeni, birinci dünya ülkesi dedikleri yer,” diyor, yaşadığı şaşkınlığı hatırlayarak.
Ardından acı bir ironiyle, İngiltere'de “masumiyetiniz kanıtlanana kadar suçlusunuz” diye şaka yaptı.
Sonra, ona göre her şeyi değiştirmesi gereken ayrıntı geldi.
Ivan, haziran başında avukatının polisle iletişime geçtiğini ve iddia edilen olaylar sırasında Birleşik Krallık'ta bulunmadığını açıkladığını söylüyor.
Buna rağmen kefalet şartlarının üç ay daha uzatıldığını söylüyor.
Anlattığına göre 15 Ekim'de avukatı nihayet polisin başka bir işlem yapmama kararı aldığını ona bildirdi.
“Öfkeliydim,” diyor. “Bunun düşürülmesinin bu kadar uzun sürmesine.”
Bu deneyimi, hayatından boş yere alınmış altı ay olarak tarif ediyor.
Geriye Kalan Sorular
Ivan, kendi davasındaki kararı meselenin sonu olarak görmüyor. Daha geniş soruşturmayla bağlantılı diğer davaların da, deliller onları desteklemiyorsa düşürülmesini istiyor.
“Sadece özgür olduğum için mutlu değilim,” diyor. “Herkesin de özgür olmasını istiyorum.”
Ayrıca kamuoyunun, tutuklanmanın mahkûmiyet olmadığını ve bir polis operasyonunun büyüklüğünün hedef alınan kişilerin suçluluğunu kanıtlayamayacağını anlamasını istiyor.
“Birinin tutuklanmış olması suçlu olduğu anlamına gelmez,” diyor. “Ve 500 polisin bir mülke baskın yapması da oradaki insanların suçlu olduğu anlamına gelmez.”
Öfkesi iddianın kendisine kadar uzanıyor. Geliş tarihi ile iddia edilen zaman dilimi arasındaki tutarsızlığın çok daha önce tespit edilmesi gerektiğine inanıyor. Yetkililerin insanları tutuklamadan veya daha geniş operasyonu yürütmeden önce gerçekleri kontrol etmeleri gerektiğini savunuyor.
Bu ciddi bir iddiadır; zira kendisine yöneltilen iddianın nasıl değerlendirildiği, kefalet şartlarının neden yürürlükte kaldığı ve tutarsızlığın ele alınmasının ne kadar sürdüğü konusunda meşru sorular doğuruyor.
Polisin ciddi iddiaları soruşturma görevi vardır. Bir şüpheliyi aklayabilecek bilgiler de dahil olmak üzere delilleri dikkatle sınama görevi de vardır.
Ivan'ın davası başka bir işlem yapılmaması kararıyla sonuçlandı.
“Kolayca çürütülebilecek daha ne kadar şey var?” diye soruyor.
Bu, yetkililerin bir kişinin inancı, topluluğu veya suçluluğu hakkındaki varsayımlarla değil, deliller, şeffaflık ve olanların açık bir anlatımıyla yanıtlaması gereken bir sorudur.