Ahir Zamanın Âlimleri İslam'ın Düşmanıdır
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
İslam'da amel etmeyen âlimler müminleri yoldan çıkarır, inanç içinde kafa karışıklığı ve bölünme yaratır; bu da Ahir Zaman'ın bir işaretidir.
Yazan Gohareh Musa Yafai

Ahir Zaman âlimlerine İmam Mehdi'yi sormadan önce, İmam Mehdi'ye Ahir Zaman âlimlerini sordunuz mu?
İslam'da âlimler, İslami öğretiler hakkında kapsamlı bilgiye sahip oldukları düşünülen, son derece saygın kişiler olarak itibar görür. Dünya genelinde Müslüman topluluğunun inanç ve uygulamalarını şekillendirmede derin bir etkileri vardır. Dinî metinleri ve gelenekleri yorumlayışları, bireylerin inançlarını nasıl algılayıp yaşadıklarını etkiler. Sanırım hepimiz şu konuda hemfikiriz: bu, en büyük öneme sahip bir sorumluluktur ve Allah ile bağı yetersiz görülen kimselere bırakılmamalıdır. Sevgili çocuklarınızı ihmalin ellerine emanet eder miydiniz? Ya da alın teriyle kurduğunuz işinizi beceriksizliğin ellerine? Nasıl ki insan büyük önem taşıyan meseleler için güvenilir bir danışmanı özenle seçerse, aynı beklentiyi manevi rehberlerimiz olarak seçilenlere de yöneltmek akıllıca olmaz mı? Bu, hafife alınmaması gereken bir meseledir; özellikle de böylesine kilit bir rol, nihai akıbetimizi, yani kurtuluşu ya da helaki belirleme gücüne sahipken.
Müslümanların bilgili saydığı kimseleri bizzat Peygamber'in cahil olarak nitelendirdiğini düşünmek endişe vericidir. Bu gerçek tek başına soru işaretleri doğurur: Dinî otorite konusunda neden bu kadar çok olumsuz rivayet dolaşmaktadır? Müslümanlar hangi Hadisin sahih olduğu konusunda neden kendi aralarında ihtilafa düşmektedir? Ve Peygamber'in ne söylediğini gerçekte kim bilmektedir? Bunlar samimi bir tefekkür gerektiren sorulardır. Allah'a yakınlık arayanlar nasıl olur da imanlarını bizzat Peygamber'in bizi kendilerine karşı uyardığı kimselerin ellerine teslim ederler? Peygamber'in ahir zamandaki İslam âlimleri hakkında söylediklerinden bazılarına bakalım.
Hz. Muhammed şöyle buyurdu: “Yüce Allah ilmi size bahşettikten sonra onu geri almayacaktır. Ancak âlimleri, ilimleriyle birlikte, topluluklarının içinden alacak ve ruhlarını kabzedecektir. Geriye yalnızca cahil bir topluluk kalacaktır. İnsanlar dinî ihtiyaçlarını onlara soracak, onlar da kendi fikirleri ve arzuları doğrultusunda fetvalar (bir mesele hakkında dinî görüş) verecek; hem kendileri sapacak hem de başkalarını saptıracaklardır.”Sahih-i Buhari, et-Tecridu's-Sarih, Hadis 2174
Peygamber şöyle buyurdu: “Öyle bir zaman gelecek ki İslam'dan adından başka bir şey kalmayacak, Kur'an'dan da harflerinden başka bir şey kalmayacak. Mescitleri insanlarla dolu olacak, ama hidayetten boş olacak. Âlimleri göklerin altındaki en kötü insanlar olacak; fitne onlardan çıkacak ve onlara dönecek.”Biharu'l-Envar, Allame Meclisi, Cilt 52, s. 190-191
Gerçek ilimden ve tevazudan yoksun âlimler İslam için ciddi bir tehdit oluşturur ve Müslüman topluluk içindeki kafa karışıklığına ve bölünmeye katkıda bulunur. Cehalet muhakemeyi bulandırıp hâkim olduğunda, bu tür amel etmeyen âlimlerin sunduğu sözde rehberlik sapkınlığa düşer ve takipçilerinin, yakınlaşmayı özledikleri bizzat o Peygamber'in, yani Hz. Muhammed'in ve Kutsal Ehl-i Beyti'nin sahih öğretilerinden ve ilkelerinden uzaklaşmasına neden olur.
Eba Sadık, âlimlerin Peygamber'in emretmediği uygulamalara girişerek dinlerini önemli ölçüde bozduklarını belirtti. Tevrat'ı ve İncil'i tamamen tahrif edilmiş sayarak reddetmiş, içlerindeki hakikatler de dahil olmak üzere metinlerini göz ardı etmişlerdir. Bu da o metinlerle ilişkili peygamberlerin ve elçilerin önemsenmemesine yol açmıştır. Sonuç olarak insanlar doğru yoldan sapmış, Muhammed'i ve ailesini değil kendi âlimlerini izlemeyi seçmişlerdir. Peygamber şöyle buyurdu:
“Öyle bir zaman gelecek ki göklerin altındaki en kötü yaratıklar âlimler olacak. Sapkınlık ve başkalarını saptırma onlardan çıkacak.”Müsned-i Ahmed bin Hanbel, Ahmed bin Hanbel, Hadis 22723
İslam'daki amel etmeyen âlimlerin, uygun ilimden yoksun oldukları için farkında olmadan takipçilerini cehalet içinde tutmalarını görmek rahatsız edicidir. İsa'nın dediği gibi, bu körün köre yol göstermesidir:
“Onları kendi hâllerine bırakın: onlar körlere kılavuzluk eden körlerdir. Kör köre kılavuzluk ederse ikisi de çukura düşer.”Kutsal Kitap, Matta, 15. Bölüm, 14. Ayet
Kur'an ve hadis anlayışından yoksun âlimler sapkın öğretiler yayarlar. Bu da bütün toplulukların İslam'ın gerçek güzelliğini ve hikmetini ıskalayan inançları benimsemesiyle sonuçlanır. Önderler iyi bilgilendirilmiş olmadığında başkalarına etkili bir şekilde rehberlik edemezler; bu da herkesi karanlıkta mahsur bırakır ve inançlarında gelişip öğrenmelerini engeller.
Eba Sadık şöyle dedi:
“Âlimler bir uyuşturucu, bir yatıştırıcı gibi, halkların uyuşukluk ve derin uyku hâlinde kalmasına neden olan bir şey gibi davranırlar. Zulme karşı ayaklanmak için fetva vermezler; aksine hükümdara ya da önderye karşı asla çıkmamanız gerektiğine ve sabretmeniz gerektiğine dair fetva verirler. Ve halka umutlarını henüz gelmemiş bir dünyaya, Ahiret'e bağlamaları ve bu fiziksel dünya için endişelenmemeleri gerektiğini öğretirler.”
Bu âlimler insanların adaletsizliğe karşı harekete geçmesini engeller. Onlara mevcut durumlarını iyileştirmeye çalışmak yerine sabretmelerini ve ahirete odaklanmalarını söylerler.
Geçmişte Memlükler döneminde âlim İbn Teymiyye, Şeriat hukukunu uygulamamalarına rağmen yöneticileri kınamadı. Yönetimleri İslami ilkelerle uyumlu olmasa bile toplumsal düzeni korumak için yöneticilere itaat etmenin gerekli olduğuna inanıyordu.
Bu, zulme ve baskıya karşı savaşan ve gerçek imanın bu dünyada adalet için ayağa kalkmayı içerdiğini gösteren İmam Hüseyin gibi İslami şahsiyetlerle tamamen tezat oluşturur.

Bugün Suudi Arabistan Başmüftüsü Şeyh Abdülaziz Âl-i Şeyh gibi sözde âlimler, Müslümanları sürekli olarak hükümdara itaat etmeye çağırmaktadır. Kendisi yalnızca kralla yakın çalışmakla kalmıyor, aynı zamanda hükümet tarafından maaş da alıyor.
Dahası, bunu insan hakları ihlalleri nedeniyle eleştirilere maruz kalan Suudi hükümetini benzer şekilde destekleyen yöneticilerinin çoğunda sıkça görüyoruz. Bu sorunlara rağmen, hadisleri ve Hz. Muhammed'in öğretilerini hükümdarın gündemine uyacak şekilde yorumlayan amel etmeyen âlimlerin önderliği altında düzenin ve birliğin önemini vurgulamaktadır. Amel etmeyen pek çok âlim, bir diyanet işleri bakanlığı aracılığıyla bizzat hükümet tarafından atanmaktadır.
Örneğin Mısır'da, 2010'dan beri Ezher Şeyhi olan Şeyh Dr. Ahmed et-Tayyib devleti gönüllü olarak desteklemekte ve Muhammed Mursi ile Abdulfettah es-Sisi hükümetleri de dahil olmak üzere çeşitli hükümetlerle iş birliği yapmıştır. Benzer şekilde Azerbaycan'da da dinî şahsiyetler siyasi liderlerle aynı safta yer almaktadır. 1980'den beri Kafkasya Müslümanları İdaresi'ne başkanlık eden Şeyhülislam Allahşükür Paşazade, Cumhurbaşkanı İlham Aliyev ile güçlü bir ilişki sürdürmektedir. Hatta Azerbaycan'da dinî liderlerin ve şahsiyetlerin devlet tarafından onaylanması ve atanması gerekmektedir.
Hz. Muhammed'in siyasi yöneticilerin ayaklarının dibindeki din âlimlerini sorgulama yönündeki talimatı uyarınca bu âlimler ve yöneticiler reddedilmelidir. İnsanları bu tür bir ihanete karşı uyaran pek çok rivayet vardır:
“Ka'b bin Malik'ten rivayet edilmiştir: Allah'ın Elçisi şöyle buyurdu: ‘Bir koyun sürüsünün içine salıverilmiş iki aç kurt, bir adamın mala ve şöhrete olan hırsının onun dinine verdiği zarardan daha fazla zarar vermez.’”El-Mu'cemu'l-Kebir, Taberani, Hadis 10350
Zalim rejimlerle bu suç ortaklığı yalnızca İslam'ın öğretilerini çarpıtmakla kalmaz, aynı zamanda takipçileri cahil ve hükümdara boyun eğmiş hâlde tutar; bu arada insanları, farkında olmadan âlimlerini mutlak otorite makamlarına yükseltmeye, neyin helal ve neyin haram, neyin ahlaken doğru ya da yanlış olduğunu belirlemede yalnızca onlara dayanmaya yöneltir.
“Ebu Basir dedi ki: Ebu Abdullah'a (aleyhisselam) Allah'ın ‘Allah'ı bırakıp hahamlarını ve rahiplerini rabler edindiler’ sözünü sordum. Şöyle dedi: ‘Allah'a andolsun ki onları kendilerine ibadet etmeye çağırmadılar; kendilerine ibadet etmeye çağırsalardı onlar da icabet etmezlerdi. Fakat onlara haram olanı helal, helal olanı haram kıldılar ve böylece farkında olmadan onlara ibadet ettiler.’”Biharu'l-Envar, Allame Meclisi, Cilt 2, s. 98
Pek çok âlimin en büyük günahın ya da haramın şirk, yani Allah'a ortak koşmak olduğunu vaaz ederken aynı zamanda kendilerini neyin helal (caiz) ve neyin haram (yasak) olduğu konusunda nihai otorite olarak konumlandırmaları tam bir ironidir. Bunu yaparken, buna dair hiçbir ilahi yetkileri olmamasına rağmen, çoğu zaman Allah'ı temsil ettiği şeklinde algılanabilecek bir rol üstlenirler. Her biri binlerce hadisi kendi anlayışına ve değerlendirmelerine göre yorumlayan binlerce âlim varken, Mehdi'ye yol hazırladıklarını nasıl iddia edebilirler?

2000'lerin başında önde gelen Mısırlı bir âlim olan Şeyh Mahmud el-Habbaş, kadınların ailevi bir bağ kurmak amacıyla yetişkin erkekleri emzirebileceğini ve böylece belirli sosyal ortamlarda daha serbestçe etkileşimde bulunabileceklerini öne süren bir fetva verdi.
Mekânsal ayrım, kadınların cenazelere katılması ve kadınların araba kullanması gibi konulardaki fetvalar da aynı derecede çelişkili ve üzücüdür.
Pek çok insan, tarih boyunca din âlimlerinin atanmış peygamberleri, elçileri ve İmamları destekleyen ilk kişiler olduğuna yanlış bir şekilde inanır. Kutsal metinler ve kehanetler hakkındaki geniş bilgileriyle bu âlimlerin Allah'ın bir sonraki halifesini kolayca tanıyıp önceden kestirebileceklerini varsayarlar. Ancak tarihî olaylara daha yakından bakıldığında bambaşka bir gerçeklik ortaya çıkar.
Eba Sadık şöyle dedi:
“Mehdi'nin Müslüman âlimlerden daha açık bir düşmanı olmayacaktır. Nasıl ki İsa'nın en açık ve en belirgin düşmanları, ona ilk biat etmesi gereken, dinin koruyucuları olması ve insanları ona çağırması gereken hahamlar idiyse ve buna rağmen ona karşı savaştılarsa, aynı şekilde dinin koruyucuları olması gereken kimseler, yani İslam âlimleri, aslında hainler ve Mehdi'ye karşı savaşanlardır. İslam âlimlerini hain olarak tarif eden son derece ilginç pek çok rivayetimiz var. Onlar yaratılmışların en kötüsü olarak tarif edilir. Bir başka rivayet onları Müslümanlar için Deccal'in (Mesih Karşıtı) kendisinden bile daha tehlikeli olarak tarif eder.”
Eba Sadık, amel etmeyen âlimlere duyulan yanlış bağımlılığa meydan okumuş ve müminleri doğrudan Hz. Muhammed'in ailesinden rehberlik istemeye çağırmıştır. Muhammed'in ailesi, ahir zamanın âlimlerinin göğün altındaki en kötüler olduğu konusunda uyarmış, onları hain olarak nitelendirmiş ve ümmetimiz için Yezid'in ordusundan, hatta Deccal'den bile daha tehlikeli olduklarını söylemiştir. Daima Allah'a en yakın olanların, yani Hz. Muhammed'in, İmamların ve Mehdilerin zamansız hikmetine yönelmeliyiz.
Onun güçlü sözü yankılanır:
“Babam İmam Ahmed El-Hasan, Yemani'nin tavsiye ettiği gibi: ‘Ahir zamanın âlimlerine Muhammed'in ailesini sormadan önce, Muhammed'in ailesine ahir zamanın âlimlerini sordunuz mu?’”
Otoritenin tayini yalnızca Allah'a aittir ve insanlara gerçekten rehberlik edebilecek olan yalnızca Allah'ın halifesidir. Allah'ın atadığı halifeden ilim talep etmek, inancın bütünlüğünü korumak ve topluluğun doğru yöne yönlendirilmesini sağlamak için hayati önemdedir. Ancak ilahi önderlik sayesinde doğru rehberliğe, birliğe, aydınlanmaya ve amacımıza ulaşılabilir.