Yemani: Ahmed El-Hasan'ın Hayatına Bir Bakış
Metin Türkçe okunuyor
Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun
Ahmed İsmail olarak doğan İmam Ahmed El-Hasan, On İki Mehdi'nin Birincisi ve vaat edilen Yemani'dir. 1999'da Irak'ın Basra şehrinde İmam Mehdi'nin Elçisi ve halefi olarak kamuoyu önüne çıktı. İlahi tayininden önce normal bir hayat yaşayan sıradan bir adamdı; üniversitede mühendislik okumuştu, evli ve çocukluydu.
Yazan Alexandra Foreman

Ahmed İsmail olarak doğan İmam Ahmed El-Hasan, On İki Mehdi'nin Birincisi ve vaat edilen Yemani'dir. 1999'da Irak'ın Basra şehrinde İmam Mehdi'nin Elçisi ve halefi olarak kamuoyu önüne çıktı. İlahi tayininden önce normal bir hayat yaşayan sıradan bir adamdı; üniversitede mühendislik okumuştu, evli ve çocukluydu.

İmam Mehdi ile Buluşma
Herkese açık daveti başlamadan yıllar önce İmam Ahmed El-Hasan, İmam Askeri'nin kardeşi Seyyid Muhammed'in türbesinde duran İmam Mehdi ile karşılaştığı bir dizi rüya gördü. Bu rüyalarda İmam Mehdi ona kendisiyle maddi dünyada buluşmasını söyledi. Bu rüyaların ilkinden iki gün sonra İmam Ahmed El-Hasan, İmamların birkaç türbesini ziyarete gitti. Sonunda İmam Mehdi ile ilk kez fiziksel olarak İmam Hadi ve İmam Askeri'nin türbesinde buluştu.

Bu ilk buluşmalar sırasında İmam Mehdi, Ahmed El-Hasan'a gerçekte kim olduğunu da bildirdi: Peygamber Muhammed'in vasiyetinde adı geçen On İki Mehdi'nin Birincisi ve kehanetlerde bildirilen Yemani olduğunu.
“Sonra ondan sonra on iki Mehdi olacaktır; ona ölüm geldiğinde, onu oğluna, yakınların ilkine teslim etsin. Onun üç ismi vardır; biri benim ve Babamın ismi gibidir, o da Abdullah, Ahmed'dir; üçüncü isim ise El-Mehdi'dir ve o, müminlerin ilkidir.”Gaybetu't-Tusi, C. 1, s. 174-175; Biharu'l-Envar, Allame Meclisi, C. 53, s. 148
Bu açıklamadan önce İmam Ahmed El-Hasan, mesleğinin dinle herhangi bir ilgisi olacağını hiç düşünmemişti ve On İki Mehdi olduğunu duymamıştı; yalnızca İmam Mehdi'nin kendi şahsiyetinin var olduğuna inanıyordu.
Bu buluşmadan sonra, İmam Mehdi'nin ona pek çok şeyi açıkladığı, ona ilahi ahlak ve adabı öğrettiği ve hayati bir ilim aktardığı başka buluşmaları da oldu.
Aralık 1999'da İmam Ahmed El-Hasan, İmam Mehdi'yi yeniden gördüğü başka görümler yaşadı. İmam Mehdi, geceleyin Kerbela'daki İmam Hüseyin'in türbesinde ve ertesi sabah yine İmam Mehdi'nin makamında kendisiyle buluşmadan önce ona çeşitli kutsal mekânlara gitmesini söyledi. Bu buluşmalarda İmam Mehdi, hakikati dinî kuruma sunmak için Necef Havzası içinde herkese açık davetine başlamasını emretti.
Bu buluşmalardan sonra İmam Ahmed El-Hasan, İmam Mehdi'den öğrendiklerini kuruma bildirmek üzere Necef'e, Havza'ya gitti.
Mesajı
Ahmed El-Hasan'ın ortaya koymakla görevlendirildiği ana mesaj, Allah'ın hâkimiyetiydi: dinin unutulmuş bu temel esası, yani bir önderi atama hakkının yalnızca Allah'a ait olduğu; nitekim Kur'an'da Allah şöyle buyurur:
“Şüphesiz Ben yeryüzünde bir halife atayacağım.”Kur'an 2:30
Ahmed El-Hasan 2007'ye kadar bu mesajı tekrarlamaya devam etti. İnsanları, otoritenin ve önderliğin Allah'tan gelmesi gerektiği inancına geri çağırdı; dinin amacının, insanların kendi önderlerini seçmelerine izin verilmemesi olduğunu ve bunu yapan herkesin Muhammed'e ve Âl-i Muhammed'e ihanet ettiğini bildirdi.
Havza'daki Yozlaşma
İmam Mehdi, onu Havza'daki (Irak'taki Şii Kurumu) yozlaşmaya karşı uyandırdı; bu, onun “çok acı verici” bir süreç olarak tanımladığı bir uyanıştı ve ancak İmam Mehdi tarafından aydınlatıldıktan sonra tam olarak kavradığı bir gerçeklikti. “Tuzun bozulması” mecazını kullanarak, Şii İslam'ın eğitim kaynağı olan Havza'nın bozulmuş bir dünyayı koruyan ve düzelten “tuz” olmasının amaçlandığını, ancak tuzun kendisi bozulursa yozlaşmayı düzeltecek hiçbir şeyin kalmayacağını açıkladı. Gönderildiği 1999'dan itibaren İmam Ahmed El-Hasan, dinî kurum içindeki bu yozlaşmaları düzeltmeye çalıştı.
Demokrasi
En ağır yozlaşma, Havza'nın dinin o temel esasını, yani Allah'ın Hâkimiyetini terk etmesiydi. Âlimleri, ilahi tayin hakkını Amerikan tarzı demokrasi ve seçimlerle takas etmekle suçladı; bunu amel etmeyen âlimlerin “Sakife”si, yani İmam Ali'ye yapılan ihanetin modern bir tekrarı olarak nitelendirdi.
Irak'ta demokratik seçimler, İran İslam Devleti tarafından onaylanarak olağan hâle gelmişti. Ali Es-Sistani, Iraklıları seçimlere aktif olarak katılmaya teşvik eden dinî fetvalar yayımladı ve katılımı hem yurttaşlık hem de ahlaki bir sorumluluk olarak sundu.
Havza'da âlimlerin hepsi demokrasi yanlısı oldu ve İmamların ve Allah'ın halifelerinin yerine başka insanları koydu; bu da Irak ve İran'daki Şiiler ile dünyanın geri kalanı arasında hiçbir fark kalmadığı anlamına geliyordu. İmam Ahmed El-Hasan, demokratik seçimlerin tehlikelerine karşı uyardı ve insanları ilahi olarak atanmış önderlere geri çağırdı.
Amel Etmeyen Âlimler
Havza'nın yozlaşmış din adamlarını “amel etmeyen âlimler” olarak nitelendirdi; onları “hain”, “sessiz putlar” olarak tanımladı ve Mehdi'nin zuhurunu ve kıyamını istemediklerini, çünkü bunun merci olarak statülerinin sonu anlamına geleceğini söyledi.
İnsanları, dinî kurumun Mehdi'nin kıyamında onun baş düşmanı olacağı konusunda uyardı; ahir zaman âlimlerinin “gök kubbenin gölgesi altındaki en kötü din âlimleri” olduğunu bildiren Muhammed ve Âl-i Muhammed'den gelen rivayetlere atıfta bulundu.
Buna ek olarak, İmam Mehdi'nin yokluğunda âlimlere dinî ve siyasi önderlik veren Velayet-i Fakih'i (Fakihin Yönetimi) eleştirdi; âlimlerin gücü ve parayı merkezîleştirmek için Peygamberler ve Elçilerle aynı otoriteye sahip olduklarını yalan yere iddia ettiklerini savundu. Ayrıca sıradan insanların bir âlimi körü körüne izlemesini gerektiren Taklit sisteminin, İmamın otoritesini elinden almak ve âlimlerin kendilerini “putlara” ya da “ilahlara” dönüştürmek için kullanılan yanlış bir bidat olduğunu ilan etti.
Mali İkiyüzlülük
Havza'da bulunduğu süre boyunca, üst düzey âlimlerin sürdüğü lüks ve israf ile toplumun genelinin sefaleti, açlığı ve hastalığı arasında keskin bir tezat gözlemledi. Âlimlerin yoksullara sabrı ve zühdü vaaz ederken kendilerinin müsrif bir hayat sürdüğünü belirtti. Haklı olarak yalnızca İmam Mehdi'ye ya da onun ilahi olarak atanmış halefine ait olan Humus'un (dinî vergi) din kılıfı altında âlimler tarafından çalındığını öğretti.
Tecrübe
İmam Ahmed El-Hasan, ilk kez gönderildiği 1999'dan itibaren üç yılını Havza'yı ıslah etmeye çalışarak geçirdi. Bazı öğrenciler mali yozlaşma hakkındaki ifadelerine katılsa da gerçek bir ıslah gerçekleşmedi. Bazı âlimlerin birkaç mali politikası düzeltildi, ancak değişiklikler asgari düzeydeydi ve pek çok âlim ile onlarla bağlantılı olanlar arasında lüks ve israf sürerken toplumun çoğunluğu yoksulluk içinde kaldı. Havza öğrencilerinden bazıları onu desteklese de pek çoğu desteklemedi; bu da hararetli tartışmalara ve çok sayıda öğrencinin bağlarını koparmasına yol açtı.
2003'te Havza'dan öğrenci grupları, onun gerçekten İmam Mehdi'den bir Elçi olduğunu doğrulayan rüyalar ve görümlere tanık olduktan sonra ona biat etmeye başladı. Ona biat etmeye ve canlarını, mallarını ve çocuklarını ona feda etmeye söz vermeye başladılar; ancak Saddam Hüseyin'in güçleri İmam Ahmed El-Hasan'ı takip etmeye başladıktan sonra pek çoğu biatından döndü.
Tepki
Pek çok destekçisi ayrıldıktan sonra, yanında yalnızca birkaç Havza öğrencisi ve bazı müminlerle evine döndü. 2004'te bir grup mümin geri dönüp biatını yeniledi ve davet yeniden başladı.
Kasım 2004'te İmam Mehdi ona yeryüzü halkına hitap etmesini ve zalimlere karşı bir devrim ilan etmesini, hızlı hareket edip gerekli adımları planlamasını, insanları hakikati desteklemeye ve adaleti tesis etmeye çağırmasını, “Allah'tan başka ilah yoktur” beyanını yükseltmesini emretti. Bu dönemde davet, İmam Ahmed El-Hasan hakikati ilerletmek için pek çok kilit adım attıkça, yoğun bir küresel yayılma ve hem siyasi hem de dinî kurumlarla açık bir yüzleşme evresine girdi.
Amerikan işgali sırasında Bağdat'ta yapılan siyasi seçimlerin “Küçük Şura” (istişare) olduğunu ve bu olayın aslında şu uyarıda bulunan Peygamber Muhammed'in bir kehanetinin gerçekleşmesi olduğunu resmen belirtti:
“Küçük Seçimlere gelince, onlar büyük gaybette Zevra'da (Bağdat) sünnetimi/yolumu değiştirmek ve hükümlerimi değiştirmek için yapılacaktır.”İmam Mehdi'nin Zuhuruna Kadar 250 Alamet, Muhammed Ali Tabatabai, s. 130
İnsanların kendi önderlerini seçtiği demokratik bir sistemi benimseyerek milletin bir kez daha Allah'ın Hâkimiyetini reddettiğini savundu. Bu dönemde İmam Ahmed El-Hasan dinî kuruma yönelik eleştirisini yoğunlaştırdı ve özellikle Ali Sistani'yi ahir zaman rivayetlerinde adı geçen “Sicistan Deccali” olarak tanımladı. Sistani'yi, Şiilerin demokratik seçimlere katılmasını ve Allah tarafından değil halk tarafından seçilen insan yapımı yasaları ve önderleri desteklemesini dinî bir yükümlülük hâline getiren fetvalar yayımlayarak “Büyük Deccal”e, yani Amerikan siyasi sistemine yardım etmekle suçladı. Âlimlerin dönüştüğü Putları kırmaya başladı; onların ikiyüzlülüğünü vurguladı ve Âl-i Muhammed'in haklarını nasıl gasp ettiklerine dikkat çekti. Irak halkını, amel etmeyen âlimleri izledikleri için “dünyada ve ahirette hüsrana” uğrayacakları konusunda uyardı ve demokratik deneyin bir karanlık ve kaos dönemine yol açacağını önceden bildirdi.
Ayrıca birçok dünya liderine İmam Mehdi'nin zuhurunu bildiren mektuplar yazdı. Bu mektuplardan biri Ali Hamaney'e gönderildi; mektupta kendisini İmam Mehdi'den bir Elçi olarak tanıttı ve İran İslam Cumhuriyeti'nin önderliğini İmam Mehdi'ye teslim etmeye çağırmak için kendisiyle görüşme talep etti. Bir başka mektup da eski Amerika Birleşik Devletleri Başkanı George Bush'a gönderildi ve onu Irak'taki eylemlerinin sonuçları konusunda uyardı. Ayrıca Irak halkına hitap ederek onları desteğe çağırdı. Mesajı yayıldıkça ve yetkililer tarafından bir tehdit olarak görülmeye başladıkça, ona ve davetine karşı bir kampanya başlatıldı. Bu devrimci dönem, zalimlerden duyulan korku nedeniyle pek çok müminin yoldan düşmesine neden oldu.
2007'de İmam Ahmed El-Hasan ile dinî otoriteler arasındaki gerilim kopma noktasına ulaştı. Âlimler ona ve takipçilerine karşı fetvalar yayımlamaya başladı; onları sapkın ilan ettiler, onu bir “deccal” ya da “sihirbaz” olmakla suçladılar ve hatta kanını “helal” ilan ettiler.
Dinî otoriteler ayrıca Irak güvenlik güçlerine onun takipçilerine karşı harekete geçmeleri için baskı yaptı. Evlere baskın yapıldı, müminler tutuklandı ve bazıları hiçbir suç işlememiş olmalarına rağmen öldürüldü. Şii milisler ve dinî kurumun takipçileri, din âlimlerini ve kurumlarını eleştirmesi nedeniyle İmam Ahmed El-Hasan'ı öldürmek niyetiyle aramaya başladı.
İmam Ahmed El-Hasan daha önce bu tür olayların yaşanacağı konusunda uyarmıştı. Hac Hutbesi'nde de “yeni bir Kerbela” yaşanacağı konusunda uyarmıştı. Kendisini ve takipçilerini öldürme girişimlerinin ardından İmam Ahmed El-Hasan kamuoyunun gözünden kayboldu.
Buzağı Fitnesi
İmam Ahmed El-Hasan “Buzağı” adlı kitabında “Buzağı Fitnesi” olarak bilinen bir sınavın yaşanacağını önceden bildirdi; takipçilerini, Musa'nın kıssasına doğrudan bir paralellik içinde, davetin içindeki münafıklardan kaynaklanan sızma ve yozlaşma olacağı konusunda uyardı. Musa kavminden uzaktayken kavmi yoldan çıkarıldı ve Altın Buzağı'ya tapmaya başladı; onun yokluğunda bir puta yöneldi. Bu olay Kur'an'da anlatılır ve önderi geçici olarak bulunmadığında hareket içinde sapmanın nasıl meydana geldiğine dair bir karşılaştırma işlevi görür.
Bu kehanet, İmam Ahmed El-Hasan kamuoyunun gözünden kaybolduktan ve davete, müminlerin bazılarını devşiren Irak ve İran özel kuvvetleri tarafından sızılmasından sonra gerçekleşti. Ardından İmamın sesini taklit etmek ve “Muharrem Hutbesi” olarak bilinen sahte bir hutbe kaydetmek için bir taklitçi kullanıldı.
Bu sızanlar bir Facebook sayfası oluşturdu ve Necef'te, İmam Ahmed El-Hasan'ın tek resmî temsilcisi ve ona ulaşmanın tek kapısı olduğunu iddia ettikleri özel bir ofis kurdu. 2007'den beri İmam Ahmed El-Hasan fotoğraflanmamış ya da kamuoyu önünde görülmemişti. Sonuç olarak, bu kayıtlarda kullanılan sesin onun sesi olduğuna takipçiler tarafından yaygın olarak inanıldı.
Ofis daha sonra hareketi İmam Ahmed El-Hasan'ın katkısı olmadan yeniden yönlendirmeye başladı ve yönünü kendi yorumlarına ve Irak hükümeti içindeki liderlerin etkisine göre şekillendirdi. Bu değişim, hareketi İmam Ahmed El-Hasan'ın asıl mesajından, yani insanları Allah'ın hâkimiyetine, gerçek tevhide ve adalet ve hakkaniyet ilkelerine çağırmaktan uzaklaştırdı.

İmam Ahmed El-Hasan, dinin gerçek mesajının yozlaştığı, Muhammed'in ve Âl-i Muhammed'in haklarının yozlaşmış din âlimleri ve zalim yöneticiler tarafından gasp edildiği bir zamanda insanlığa gönderildi.
Mesajı, günümüz dininin temellerini sarstı. Yetkililerden gördüğü yoğun tepkiye ve zulme rağmen hikâyesi, dinin unutulmuş temel bir ilkesinin uzun zamandır beklenen yeniden ortaya çıkışını işaret eder: hâkimiyetin ve biatın yalnızca Allah'a ait olduğu ve gerçek hidayetin insan seçimiyle değil, yalnızca ilahi tayinle geldiği.