Din5 dk okuma

Demir Canavarın Perdesini Kaldırmak: Modern Çağda Deccal Sistemi

Metin Türkçe okunuyor

Özgün makaleyi The Divine Just State sitesinde okuyun

Yüzyıllardır, İslam geleneğinde Deccal olarak bilinen Mesih Karşıtı figürü yoğun ilahiyat spekülasyonlarının konusu olmuştur. Birçok kişi Deccal'i gelecekte ortaya çıkacak tek bir aldatıcı olarak tasavvur etmiş olsa da giderek artan dinler arası analizler daha geniş ve daha sinsi bir yorumu akla getirmektedir. Deccal tek bir adam olmaktan ziyade maddeciliği, aldatmacayı ve ilahi hakikate isyanı somutlaştıran küresel bir sistemi temsil ediyor olabilir.

Yazan Waqar Shah

Kütüphanem
canavar ve Özgürlük Heykeli

Yüzyıllardır dinî topluluklar, İslam geleneğinde Deccal olarak bilinen Mesih Karşıtı figürü hakkında spekülasyon yapmıştır. O, ahir zamanda ortaya çıkacak tek bir kişi, bir aldatıcı mıdır? Yoksa bundan daha fazlası, yani Allah'a isyanı somutlaştıran bir sembol, bir sistem ya da bir ulus mudur? Son dönemdeki ilahiyat söylemi ve giderek artan dinler arası çalışmalar ışığında, Mesih Karşıtı'nın yalnızca bir birey değil, küresel bir gücün doruk noktası olabileceği giderek daha açık hâle gelmektedir. Bu yorum, Kaim Eba Sadık'ın öğretilerinde inkâr edilemez bir dayanak bulmaktadır.

Hz. Muhammed (Peygamber Muhammed) şu meşhur uyarıda bulunmuştur:

“Gönderilen her peygamber, kavmini tek gözlü Deccal'e karşı uyarmıştır.”Sahih-i Buhari, Buhari, Fitneler ve Dünyanın Sonu Kitabı, Hadis 245

Deccal'in tek gözlü olduğunu, oysa “Rabbinizin tek gözlü olmadığını” vurgulamıştır; bu, algıdaki kritik bir farkı simgeler: Deccal yalnızca maddi dünyayı görür, inananlar ise hem maddi olanı hem de manevi olanı algılar. Bu uyarı, Deccal tehdidinin ciddiyetine işaret eder.

Hristiyanlıkta Mesih Karşıtı benzer şekilde, İsa'nın ilahi yetkisini inkâr eden bir aldatıcı olarak tanımlanır. Yuhanna'nın Birinci Mektubu şöyle der: “İsa'yı kabul etmeyen her ruh Tanrı'dan değildir. Bu, geleceğini duyduğunuz ve şimdi bile dünyada olan Mesih Karşıtı'nın ruhudur” (1 Yuhanna 4:3). Bu, Mesih Karşıtı'nın etkisinin geleceğe hapsolmadığını, etkin bir manevi varlık olduğunu düşündürür.

İbranice Kutsal Kitap'ta Zekeriya Peygamber şöyle der: “Sürüyü terk eden değersiz çobanın vay hâline! Kılıç onun koluna ve sağ gözüne insin! Kolu büsbütün kurusun, sağ gözü tümüyle kör olsun!” (Zekeriya 11:17). Yine burada tek gözde körlük motifini görüyoruz; gelenekler boyunca tekrarlanan ve manevi basiret eksikliğini ifade eden bir imge.

Eba Sadık, Bilgenin Gayesi'nde Deccal'in yalnızca bir birey olmadığını, küresel bir sistemi, yani maddeciliğe, Allah'sızlığa ve aldatmacaya dayanan bir medeniyeti temsil ettiğini ileri sürer.

“Tanrısı para olan, fakirlere karşı kör gözlü olan ve yine de İsa Mesih'i temsil ettiğini iddia eden bir ulus, bir Deccal'den başka bir şey değildir.”Bilgenin Gayesi, Eba Sadık, 32. Bab, s. 429

Bu, Yeni Ahit'te dünyada zaten var olduğu tarif edilen “Mesih Karşıtı'nın ruhu” fikriyle örtüşmektedir.

Ayrıca Deccal sisteminin çok yönlü olduğunu ayrıntılı olarak açıklar. Bu sistem siyasi gücü, ekonomik nüfuzu, askerî kudreti ve en önemlisi kültürel ve ideolojik tahakkümü kapsar. Eba Sadık'a göre asıl tehlike, ilahi yasayla çelişen değerlerin başta medya ve eğitim yoluyla sinsi bir şekilde aşılanmasında yatmaktadır.

Eski Ahit'teki Daniel Kitabı, “bütün dünyayı yiyip yutan ve onu çiğneyen” korkunç bir “dördüncü canavardan” söz eder. Birçok âlim bunu baskın bir küresel imparatorluğa ilişkin peygamberî bir görü olarak yorumlamıştır. Bu dördüncü krallığın özellikleri —eşi görülmemiş güç, yaygın denetim ve ahlaki yozlaşma— incelendiğinde günümüz Amerika Birleşik Devletleri ile paralellikler ortaya çıkar.

Eba Sadık bu örtüşmeyi vurgular ve Amerika'yı modern Deccal imparatorluğu olarak tanımlar. Kehanette sözü edilen tüm özelliklere sahip olduğunu belirtir: askerî üstünlük, ekonomik nüfuz, kültürel tahakküm ve ilahi rehberliğin yerine seküler hümanizmi koyan ideolojik bir gündem.

Hz. Muhammed'in Deccal'i tek gözlü olarak tanımlaması, Eba Sadık tarafından manevi körlüğün sembolü olarak yorumlanır. Bunun yalnızca fiziksel ve maddi dünyayı gören bütün bir medeniyeti simgelediğini ileri sürer. Böyle bir medeniyet gaybı, metafiziği ve ilahi olanı inkâr eder; bunlar Deccal'in aldatmacasının ayırt edici işaretleridir.

Batı medeniyeti, özellikle de ABD, sıklıkla maddeciliği, hazcılığı ve ateizmi teşvik etmekle suçlanır. Eba Sadık, Batı kültüründe, özellikle Masonlukta ve dolar banknotu ile Özgürlük Heykeli gibi ABD ikonografisinde “her şeyi gören göz”ün yüceltilmesine dikkat çeker. Bu semboller Deccal sisteminin temsilleri olarak yorumlanır.

Eba Sadık'ın sunduğu en çarpıcı içgörülerden biri, demokrasinin bir Deccal aracı olarak eleştirilmesidir. Demokrasinin nihai yetkiyi halkın eline vererek ilahi yasamayı fiilen devre dışı bıraktığını savunur. İslam eskatolojisine göre gerçek önderlik, peygamberlerde ve Davud, Süleyman ve beklenen İmam Mehdi gibi salih yöneticilerde olduğu gibi, ilahi olarak atanır.

Örneğin ABD Anayasası, doğuştan yerli olmayan hiçbir vatandaşın başkan olmasına izin vermez; bu da İsa'nın kendisi geri dönse bile onu fiilen başkanlıktan men eder. Dahası, kilise ile devletin ayrılması, ilahi rehberliğin yönetimden dışlanmasını kurumsallaştırır.

Eba Sadık, Deccal aldatmacasının tam da bu özgürlük ve seçim yanılsamasında yattığını vurgular. İnsanlar güçlendirildiklerine inanırken aslında ilahi yönetimi temelden reddeden bir sistem tarafından yönlendirilmektedirler.

Eba Sadık sıklıkla Deccal sisteminin kültürü en güçlü silahı olarak kullandığı konusunda uyarır. Batı medeniyeti eğlence, müzik, moda ve toplumsal normlar aracılığıyla ilahi öğretilere taban tabana zıt değerleri yaymaktadır.

Amerika'daki ünlüler kültürünü günümüzün putperestliği olarak gösterir. Yıldızlara tapılır, yaşam tarzları taklit edilir ve görüşleri İncil gibi kabul edilir. Ona göre bu, insanları Allah'a ibadetten uzaklaştırıp benliğe ve dünyevi zevklere tapmaya yöneltmeye yönelik daha büyük Deccal gündeminin bir parçasıdır.

Hem İslam'ın hem de Hristiyanlığın İsa'nın dönüşünü beklediğini belirtmek ilginçtir. Eba Sadık bu ortak inancı birliğin temeli olarak vurgular. İsa'nın ve Muhammed'in gerçek takipçilerinin başarıya ulaşmak istiyorlarsa Deccal sistemine karşı birleşmeleri gerektiğini savunur.

“Hristiyanlık ve İslam'dan daha yakın iki din yoktur” der. Her iki inanç da İsa'yı onurlandırır, ilahi yasaya inanır ve ilahi önderliği bekler. Bu nedenle, ona göre aralarındaki savaş ve bölünme yalnızca Deccal'in çıkarlarına hizmet eder.

Eba Sadık'ın öğretilerinde tekrarlanan bir tema, yasa koyma ve yönetici atama hakkının yalnızca Allah'a ait olduğudur. Bu, modern demokratik sistemlerle keskin bir tezat oluşturur. Bunu desteklemek için kutsal metinlerden çok sayıda örnek gösterir:

Tevrat'ta Allah bütün İsrail ulusundan “ilk oğlum” diye söz eder; bu, ilahi tayin yoluyla oluşan kolektif bir kimliğe işaret eder.

Kur'an'da İbrahim bir “ümmet” (bir ulus) olarak tanımlanır; bu, bireysel itaatin kolektif salihliği temsil etme gücünü vurgular.

Hz. Muhammed şöyle buyurmuştur: “Müminler tek bir beden gibidir; bir parçası incindiğinde bütün beden acıyı hisseder.”Sahih-i Buhari

Bu atıflar, Allah'ın gözünde önderliğin sayılar ya da çoğunluk yönetimiyle değil, ilahi yasaya itaat ve imanda birlikle ilgili olduğunu göstermektedir.

Mesih Karşıtı'nın tek bir birey olarak değil küresel bir sistem olarak modern yorumu, peygamberlerin eskatolojik uyarılarına yeni bir ışık tutmaktadır. Bu yorum İslam, Hristiyanlık ve Yahudilikteki kutsal metin tasvirleriyle örtüşmektedir.

Eba Sadık'ın bu söyleme katkıları paha biçilmezdir. Deccal anlayışını medya denetimini, siyasi aldatmacayı, kültürel manipülasyonu ve ideolojik yıkıcılığı da kapsayacak şekilde genişletir. İnananlar bu gerçeğe uyanmadıkça farkında olmadan Deccal mekanizmasının içinde olabileceklerini ya da onun bir parçası hâline gelebileceklerini uyarır.

Mesih Karşıtı ya da Deccal, yalnızca beklediğimiz biri değildir. O zaten buradadır ve ilahi yetkiyi reddeden sistemler, uluslar ve ideolojiler aracılığıyla faaliyet göstermektedir. Bunu tanımak ona direnmenin ilk adımıdır. Ve bu direnişte Müslümanlar ve Hristiyanlar, yani Hz. Muhammed'in ve İsa'nın takipçileri, hakikatte birleşmiş ve Allah'ın ilahi iradesiyle yönlendirilmiş olarak birlikte durmalıdır.

Sonunda yalnızca Allah'ın yasalarına bağlı kalan ve O'nun atadığı önderine teslim olanlar kurtulacaktır. İsa'nın dediği gibi:

“Bana, ‘Ya Rab, ya Rab’ diyen herkes Göklerin Egemenliği'ne girmeyecek, ancak göklerdeki Babamın isteğini yerine getiren girecektir.”Kutsal Kitap, Matta Kitabı, 7. Bölüm, 21. Ayet

Ve Kur'an'ın bize hatırlattığı gibi:

“Yeryüzündekilerin çoğuna uyarsan seni Allah'ın yolundan saptırırlar.”Kur'an 6:116

Allah bu büyük aldatmaca zamanlarında hepimize hidayet versin. Ve selam, Kaim Eba Sadık'ın rehberliğine uyanların üzerine olsun.